Τετάρτη, Ιουνίου 29, 2011

Τι ψήφισαν σήμερα οι βουλευτές του Νομού μας;


Ψηφίστηκε η "μεσοπρόθεσμη" ταφόπλακα...

Με 155 ψήφους ψηφίστηκε από την Ολομέλεια της Βουλής το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα. «Όχι» ψήφισε από το κυβερνητικό στρατόπεδο ο Παναγιώτης Κουρουμπλής, «ναι» ψήφισε η ανεξάρτητη πλέον Έλσα Παπαδημητρίου χειροκροτούμενη από την κυβερνητική πτέρυγα, όπως και ο Αλέκος Αθανασιάδης, όταν είπε το «ναι». Καταψήφισαν ΝΔ, ΚΚΕ, ΛΑΟΣ, ΣΥΡΙΖΑ. «Παρών» ψήφισαν οι βουλευτές της Δημοκρατικής Συμμαχίας.
ΔΕΕ

Κωλοτούμπα Αθανασιάδη
με πραξικόπημα Πετσάλνικου

Εφημ. "Ελευθεροτυπία" Ηλεκτρονική Έκδοση
enet.gr, 15:58 Τετάρτη 29 Ιουνίου 2011

«Ναι» στο Μεσοπρόθεσμο είπε τελικά ο βουλευτής Κοζάνης του ΠΑΣΟΚ, Αλέκος Αθανασιάδης, ο οποίος δήλωνε μέχρι την τελευταία στιγμή ότι θα το καταψηφίσει επειδή διαφωνεί με την προοπτική περαιτέρω ιδιωτικοποίησης της ΔΕΗ. Αίσθηση προκάλεσε το γεγονός ότι ο πρόεδρος της Βουλής, Φίλιππος Πετσάλνικος, επέτρεψε στον βουλευτή να πάρει το λόγο και να αιτιολογήσει την απόφασή του κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας, ενέργεια που αντίκειται στον κανονισμό της Βουλής. (Σημ. ΔΕΕ: Το ίδιο επαναλήφθηκε και με τον βουλευτή Πέλλας Βασίλη Γιουματζίδη)
Ο βουλευτής δήλωσε ότι αίρει τις ενστάσεις του για την κυβερνητική πολιτική μετά την ομιλία του πρωθυπουργού και τις δεσμεύσεις του υπουργού Οικονομικών. Σημείωσε, επίσης, ότι αναγνωρίζει την κρισιμότητα της ψηφοφορίας.

Τι ψήφισαν σήμερα οι βουλευτές του Νομού μας;

Η συμπαθής Θοδώρα μας, ψήφισε ΝΑΙ.
Βέβαια, κρίνοντας από τις επιδόσεις της, αμφιβάλλουμε
αν κατάλαβε τι ακριβώς ψήφισε!

Ο γιατρός Ηλίας Θεοδωρίδης,
μεγάλος σοσιαλιστής και ιδεολογικός αναλυτής,
μάλλον τα ξέχασε όλα και ψήφισε ΝΑΙ. 

Βασίλη μου, καλή η τρίπλα και κάπως μας μπέρδεψες,
αλλά τελικά δεν απέφυγες το ΝΑΙ.

Γιώργος Καρασμάνης:
Ένα ξεκάθαρο ΟΧΙ!

Τρίτη, Ιουνίου 28, 2011

Λογοτεχνικός Διαγωνισμός


ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Αγαπητές/οί μας φίλες/οι,
Με την ανάρτηση που ακολουθεί, ολοκληρώνεται σχεδόν ο Β΄ Λογοτεχνικός Διαγωνισμός Διηγήματος που είχε προκηρύξει ο Σύλλογός μας στις 20-11-2009 μια και για την πλήρη ολοκλήρωσή του απομένουν δύο ακόμα βήματα:

α. Η έκδοση του τόμου με τα βραβευμένα και τα επιλεγμένα διηγήματα και

β. Η τελετή απονομής των βραβείων.

Στην ανάρτηση αναγράφονται κάποια στοιχεία των συγγραφέων και των διηγημάτων τους που πρόκειται να συμπεριληφθούν στον τόμο, με την προϋπόθεση ότι θα επιλύσουμε τα οικονομικά της έκδοσης και δεν θα αναγκαστούμε να περιορίσουμε τον αριθμό των διηγημάτων.
Όπως όλοι γνωρίζουμε πολύ καλά, το οικονομικό πρόβλημα της χώρας μας έχει επηρεάσει τους πάντες και τα πάντα. Είναι επομένως αναμενόμενο να υπάρχουν οικονομικά προβλήματα και στον Σύλλογό μας, τα οποία ευτυχώς περιορίζονται αποκλειστικά στο θέμα της χρηματοδότησης της έκδοσης του τόμου με τα διηγήματα του Β΄ Λογοτεχνικού Διαγωνισμού.
Ελπίζουμε ότι θα βρεθεί κάποια λύση κατά το αμέσως προσεχές διάστημα, ώστε να ενημερώσουμε εγκαίρως τους συγγραφείς που επιλέχθηκαν και ο τόμος να είναι έτοιμος στην συνάντηση για την απονομή των βραβείων.
Υπενθυμίζουμε, ότι η συνάντησή μας αυτή, έχει προγραμματιστεί για το β΄ 15μερο του Σεπτεμβρίου 2011 στην Έδεσσα. Θα είμαστε σε επικοινωνία για τα παραπάνω. Για οτιδήποτε θέλετε να ρωτήσετε είμαστε στην διάθεσή σας.
Καλό καλοκαίρι σε όλους μας!

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ του Συλλόγου
«Βιβλιόφιλοι Έδεσσας»
Δημήτρης Ε. Ευαγγελίδης

ΠΙΝΑΚΑΣ ΕΠΙΛΕΧΘΕΝΤΩΝ

(Επώνυμο, Όνομα, Ψευδώνυμο, τίτλος διηγήματος, περιοχή)
1. Χατζόπουλος Γιώργος «Γιώργος Πάλλας», Νομοκρατική οργάνωση
Ορεστιάδα, Έβρου 68200

2. Τελλίδης Λευτέρης «Πενταδάχτυλος», Το άρωμα της λεμονιάς
ΚΡΥΑ ΒΡΥΣΗ ΠΕΛΛΑΣ 58300

3. Δασκαλάκη Μαρία «Ερωφίλη», Βιογραφικό Σημείωμα
Ηράκλειο 71303

4. Ακριτίδης Αλέξανδρος «Σατυρικός», Οι ήρωες
ΑΛΕΞ/ΠΟΛΗ 68100

5. Μαρούλης Χρήστος «Ιωάννης Φωκάς», Στο βρόχο των νεφών
Νέα Ζωή ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ 12137

6. Περέογλου Δημήτριος «Ακτικός», Ο γυρισμός
Άνω Πετράλωνα

7. Βαρέλλας Ιωάννης «Γιάννης Χρυσαφίτης», Δέκα Πορτοκάλια
Σπάρτη 23100

8. Κυριακίδης Ιωάννης «Αντύπας ο Β΄», Αναζητείται ο …ζητών ελπίδα
Αραβησσός, Δήμος Κύρου ΠΕΛΛΑΣ, ΤΚ. 58100

9. Διονύσης Μαρίνος «Ιωσήφ Ακοκαλίδης», Το λάθος σπίτι
Ν. Σμύρνη ΤΚ. 17121

(Α΄ ΕΠΑΙΝΟΣ)
10. Φωτεινή Χατζηευστρατίου "Tabula Rasa", Διαδρομές, περιπλανήσεις και όνειρα
Ωραιόκαστρο, ΤΚ. 57013, Θεσσαλονίκη

11. Νικολακοπούλου Χαραλαμπία «Ισμήνη Πατρικίου», Όλα καλά
Καλαμάτα ΤΚ 24100

(Γ΄ ΒΡΑΒΕΙΟ)
12. Ταλάντης Ευθύμιος "Παρμενίδης", Η ετυμηγορία του κριτή
Άμφισσα ΤΚ. 33100,

(Β΄ ΒΡΑΒΕΙΟ)
13. Ρούλα Σπανού "Ιωάννα Σαρή", Ο έρωτας του λύκου
Θεσσαλονίκη ΤΚ. 54351

(Α΄ ΒΡΑΒΕΙΟ)
14. Αναστασία Τοπαλίδου «Χ» Ο ποδηλάτης
Δόξα, Διδυμοτείχου

15. Αλέξανδρος Σαββόπουλος «Φλοίσβος», Ομολογία
Βασιλικά, ΤΚ. 57006, Θεσσαλονίκη

16. Στέλλα Μαρουσώ «Μάρα», Εκεί που είσαι ήμουν και δω που είμαι θα 'ρθεις
Ζωγράφου ΤΚ. 15772

17. Γεώργιος Π. Κουμανάκος «Γ. Γιώρης», Η ερημιά του χρόνου
Βραχνέικα Πατρών, ΤΚ. 25002

18. Σκιαδαρέσης Χρήστος "Περσέας", Δύο ζωές στη σκιά
Περιστέρι, ΤΚ. 12135, Αθήνα

(Γ΄ ΕΠΑΙΝΟΣ)
19. Γκέζος Χρήστος-Αρμάντο "Stanley", Χάρτινος Καθρέφτης
Ιλίσια, Αθήνα

20. Ειρήνη Βεκρή "Ελένη Πατρίκα", Από τη Φρυκτωρία στην Κοιλάδα
Βούλα, ΤΚ. 16673, Αθήνα

21. Ντάκος Στέφανος "Φίλιππος Δεφτέρης", Εισβολή ευσεβούς πόθου σε πρελούδιο αστυνομικής ιστορίας
Τρίκαλα

22. Κάτρας Αχιλλέας "Όμηρος Νηπενθής", Κρατούμενος σκέψης 34478
Άνω Τούμπα, Θεσσαλονίκη ΤΚ

23. Σημάδης Τρύφων "Χαρταετός", Η λάμια
Θεσσαλονίκη ΤΚ. 54624

(Β΄ ΕΠΑΙΝΟΣ)
24. Άρτεμις Βαζιργιαντζίκη "Ο Πληβείος", Επιστροφή στο χωριό
Γλυφάδα ΤΚ. 16674

25. Γεώργιος Νικολακόπουλος "Εκατερίνενμπουργκ", Ο Αντώνης Παύλοβιτς και η ανθρώπινη φύση
Γλυφάδα ΤΚ. 16674

26. Στέλλα Βλάχου – Κράλλη "Αστερόσκονη", Γράμμα στην Ασημούλα
Έδεσσα ΤΚ. 58200

27. Ξενοφώντος Βασίλης "v. xenofonte", Με προορίζουν για κάτι μεγάλο
Ερμούπολη ΣΥΡΟΣ

28. Μαρία Ζαβιανέλη «Καλλίστω», Η γιαγιά Ρεγκίνα που αγαπούσε τα τριαντάφυλλα
Χανιά ΤΚ. 73100

29. Ανδρομάχη Παπαγεωργίου «Ιοκάστη Παυρινού», Τεθλασμένη γραμμή
Λάρισα ΤΚ. 54634

30. Απόστολος Θηβαίος «Απόστολος Λαμπρινός», Ανθρώπινα είδωλα
Ίλιον, ΤΚ. 13122, Αθήνα

31. Ρένα Τσόγκα «Εύη», Κλήδονας
Starnberg, 82319, Germany

32. Ιωάννης Παναγιώτου «Άλκιμος», Ένοχη Σιωπή
Αδάμαντας Μήλου Κυκλάδες, ΤΚ. 84800

33. Χάρης Μελιτάς "Αρίσταρχος ο Γραμματικός", Το τέλος
Γλυφάδα, ΤΚ. 16674, Αθήνα

34. Βάννα Γ. Πασούλη "Βερόνικα Γεωργίου", Η μεταμόρφωση
Duesseldorf, 40547, Deutschland

35. Στεφανία Ζουρλίδου "Λητώ", Ο Πακετάς
Έδεσσα ΤΚ. 58200

36. Αργυρόπουλος Αλέξανδρος "Κλέων Β΄", Η στιγμή της αιώρησης
Γιαννιτσά

(ΕΙΔΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ)
α. Γαϊτανίδης Ευστάθιος "Άκης", Η καθημερινότητα ενός ήρωα
Λάρισα ΤΚ. 41335

β. Γιώργος Μαρινάκης «Ονειρευτής», Το μαξιλάρι
Παλαιό Φάληρο, ΤΚ. 17561, Αθήνα

γ. Ελένη Αρτεμίου Φωτιάδου "Λουκιανός Βενέτης", Το μειδίαμα της Μήδειας
ΤΚ. 7550, Κίτι, Λάρνακα

"Βιβλιόφιλοι Έδεσσας"

Σάββατο, Ιουνίου 25, 2011

Με τους "Μελωδούς" της Έδεσσας

Οι "Μελωδοί" επί το έργον...

 Μια εκδρομή
(Κορυτσά-Πόγραδετς-Αχρίδα)

Στις 12 και 13 Ιουνίου 2011 οι "Μελωδοί" και οι φίλοι τους εξέδραμαν σε μια ευχάριστη περιοδεία, με αρκετά απρόοπτα, αλλά πάντα με αίσιο τέλος, στο "Εξωτερικό" δηλ. στις κοντινές μας βαλκανικές πόλεις της Κορυτσάς, του Πόγραδετς, της Αχρίδας (και όχι Οχρίδας, όπως την αναγράφουν οι αγράμματοι τουριστικοί πράκτορες) και του Μοναστηρίου (Βιτώλια). Οι φωτογραφίες που ακολουθούν, επιχειρούν να κρατήσουν στην μνήμη μας κάποια στιγμιότυπα, για να τα θυμόμαστε αργότερα...
ΔΕΕ

Γραφικό δρομάκι στην Κορυτσά. Μνήμες Έδεσσας του `50

Ο επιβλητικός ορθόδοξος Μητροπολιτικός Ναός της Αναστάσεως,
στο κέντρο της Κορυτσάς

Μια πανοραμική άποψη του Ναού

Και ένα παρεκκλήσι μισοχαμένο στην πλαγιά του βουνού,
έξω από την πόλη

Πόγραδετς, απόγευμα

Πρωϊνό Πόγραδετς

Η λίμνη μπροστά από το ξενοδοχείο μας

Μια πανοραμική θέα της Λίμνης Αχρίδας

Στα σύνορα Αλβανίας-Σκοπίων όπου μετατραπήκαμε σε "αγανακτισμένους",
λόγω της απίστευτης γραφειοκρατίας

Η είσοδος του πολυδιαφημισμένου Μοναστηριού
του Οσίου Ναούμ της Αχρίδος

Στο εσωτερικό

Παγώνια!

Ο Ξενώνας


Ο αναστηλωμένος ναός του Οσίου Ναούμ
(13ος αιώνας)

Από μια άλλη οπτική γωνία

Αχρίδα...

Και η παραλία της λίμνης...

Το άγαλμα των Αγ. Κυρίλλου και Μεθοδίου,
των διαφωτιστών των Σλάβων

Ο Άγιος Κλήμης, μαθητής του Μεθοδίου,
Αρχιεπίσκοπος Αχρίδος (9ος αιώνας).
Ο Όσιος Ναούμ ήταν μαθητής του. 

Παρασκευή, Ιουνίου 24, 2011

Υπάρχει διέξοδος από την κρίση;


Υπάρχει διέξοδος από την κρίση;
του Γιώργου Καραμπελιά

Μέσα σε τριάντα χρόνια, από το 1980 έως το 2010, η ελληνική οικονομία έγινε μια οικονομία «υπηρεσιών», και μάλιστα εμποροπαρασιτικού χαρακτήρα, και απώλεσε κάθε παραγωγικό χαρακτήρα. Η ένταξη στην Ε.Ε. λειτούργησε σαν ναρκωτικό που επιδείνωσε τα διαρθρωτικά μας προβλήματα και η κατάργηση της δραχμής και το πέρασμα στην Ευρωζώνη ήρθε να ολοκληρώσει τη διαδικασία, διότι έφερε την ελληνική οικονομία σε άμεσο ανταγωνισμό με χώρες υψηλότερης παραγωγικότητας και τεχνολογίας. Ωστόσο, αυτή η ένταξη πραγματοποιήθηκε και εν τέλει έγινε δεκτή από τον ελληνικό λαό, ως όπλο για να αντιμετωπίσει  την τουρκική επιθετικότητα, που μετά την εισβολή στην Κύπρο άρχισε πλέον να εκδηλώνεται ανοικτά εναντίον της Ελλάδας. Όταν μάλιστα κατέρρευσε και το ανατολικό μπλοκ, με όλες τις καταλυτικές αρνητικές συνέπειες που είχε αυτή η κατάρρευση για τις χώρες των Βαλκανίων, η Ευρωπαϊκή Ένωση φάνταζε ως η μοναδική λύση, στον βαθμό που πρώτη προτεραιότητα των βαλκανικών χωρών ήταν η ένταξη στην Ε.Ε.
Έτσι η Ελλάδα βρισκόταν παγιδευμένη ανάμεσα στις απαιτήσεις μιας αυτόκεντρης,–ή σχετικά αυτόκεντρης– ανάπτυξης, που επέτασσε η οικονομική πραγματικότητα και οι ανάγκες της χώρας, και από την άλλη τις απαιτήσεις της πολιτικής  πραγματικότητας μιας χώρας η οποία, πιεζόμενη από την τουρκική επιθετικότητα που εκδηλώνεται όλο και πιο ανοικτά μετά το 1974, κατέφευγε στην «παπική τιάρα» για να αποφύγει το «τουρκικό σαρίκι». 
Με αυτά τα δεδομένα, η μόνη στρατηγική της χώρας θα ήταν η προώθηση επενδύσεων υψηλής τεχνολογίας, ώστε να μπορέσει να ανταγωνιστεί στοιχειωδώς τους ΕΟΚικούς γίγαντες, η διοχέτευση όλων των ΕΟΚικών προγραμμάτων στην εκπαίδευση και την έρευνα, δηλαδή η παραγωγική και εκπαιδευτική αναβάθμιση της χώρας, η διατήρηση του τελευταίου εργαλείου μιας σχετικής οικονομικής αυτονομίας, δηλαδή του ελληνικού νομίσματος, της δραχμής, ως όπλου για τον προσανατολισμό της ελληνικής οικονομίας και προπαντός η δημιουργία μιας νέας πραγματικότητας στα Βαλκάνια, με τη σύσφιγξη των οικονομικών σχέσεων και όχι απλώς με τις αρπαχτές των τραπεζών και  των διαφόρων παρασίτων.
Αντ’ αυτών, τα ΕΟΚικά προγράμματα φαγώθηκαν από τους ημετέρους του ΠΑΣΟΚ, της ανανεωτικής αριστεράς και των οικολόγων σε πανεπιστήμια, ΙΕΚ και άλλες απάτες «σεμιναρίων», η δε αγροτική παραγωγή έπαψε να ενισχύεται με επενδύσεις και έγινε απλώς επιδοτούμενη από τους μηχανισμούς της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής. Τέλος, η αθρόα μεταναστευτική εισροή ανειδίκευτου και φτηνού εργατικού δυναμικού, που συνεχίζεται μέχρι σήμερα σε πρωτοφανή επίπεδα για οποιαδήποτε ευρωπαϊκή χώρα, ήρθε να αποτελειώσει την ελληνική οικονομία, παρά τα αντιθέτως υποστηριζόμενα. Διότι υποβάθμισε το τεχνολογικό επίπεδο της παραγωγής, η οποία στηρίχτηκε στα φτηνά χέρια και όχι στην παραγωγική αναβάθμιση και την επένδυση στην τεχνολογία, έδιωξε τους Έλληνες από τις κατασκευές, τη βιομηχανία και την αγροτική παραγωγή και δημιούργησε ένα χαμηλής παραγωγικότητας «δουλοκτητικό μοντέλο παραγωγής». Και όλοι γνωρίζουμε από την ιστορία πως η «δουλοκτησία» εξαχρειώνει τους δουλοκτήτες και υποβαθμίζει το επίπεδο της παραγωγικότητας.
Και όμως, όλα έμοιαζαν να πηγαίνουν κατ’ ευχήν με αυτό το μοντέλο, που στις αρχές της δεκαετίας του 1990 υπήρξαμε –για όσους το θυμούνται– οι μόνοι που το καταγγείλαμε με βάση και την οικονομική λογική. Και υπήρξε μια τέτοια ηχηρή σιωπή, διότι η αθρόα είσοδος φτηνών εργατικών χεριών επέτρεψε την πτώση του πληθωρισμού, επειδή έπεσε το κόστος της εργασίας, ενώ ανέβασε πρόσκαιρα τα εισοδήματα και την κοινωνική θέση των Ελλήνων εργαζομένων.
Έτσι τα παρασιτικά χαρακτηριστικά έγιναν ακόμα πιο έντονα. Οι επενδύσεις κατευθύνονταν μόνο σε δρόμους και «μεγάλα έργα», διευκολύνοντας την κυκλοφορία των εμπορευμάτων και του παρασιτικού κεφαλαίου, με αποτέλεσμα  οι εισαγωγές να διευρυνθούν και οι εξαγωγές να μείνουν στάσιμες. Χρηματιστήριο, Καγιέν και ολυμπιακοί αγώνες έμοιαζε να είναι το νέο όνειρο της Ελλάδας. Και μέσα στη σύγχυση, η κυβέρνηση Σημίτη έβαλε την τελευταία πινελιά στην παρασιτοποίηση της ελληνικής οικονομίας, την είσοδο στη Νομισματική Ένωση και την καθιέρωση του ευρώ, και μάλιστα με σχετικά υψηλή ισοτιμία – ένα ευρώ προς 340 δραχμές. Έτσι το ΑΕΠ της Ελλάδας εμφανίστηκε να κάνει ένα άλμα προς τα πάνω, αλλά στην πραγματικότητα ενισχύθηκε η ακρίβεια και διευκολύνθηκε ο δανεισμός και οι εισαγωγές, ενώ έγιναν ακόμα πιο δύσκολες οι εξαγωγές!  Επιπλέον, η πλασματική άνοδος του ΑΕΠ επέτρεπε ακόμα μεγαλύτερα δημοσιονομικά ελλείμματα και άνοδο του χρέους, μιας και η Ελλάδα εμφανίστηκε να τα μειώνει δήθεν ως ποσοστό του ΑΕΠ !
Όταν λοιπόν ήρθε η παγκόσμια κρίση, η οποία σηματοδοτεί τη μεταφορά του οικονομικού επικέντρου από τη Δύση στην Ανατολή,  η  Ελλάδα βρέθηκε εντελώς ανυπεράσπιστη και απροετοίμαστη, σε απελπιστική θέση, ενώ οι τομείς στους οποίους στηριζόταν, η ναυτιλία και ο τουρισμός, μπήκαν σε κρίση.

Μπροστά στην κατάρρευση
Άρχισε λοιπόν η γενικευμένη αποδόμηση ενός μοντέλου, που επιδεινώθηκε δραματικά από την πολιτική διαχείριση, τόσο του τελευταίου χρόνου της καραμανλικής διακυβέρνησης, όσο και, κυρίως, των ανίκανων  μάγων της κατοχικής κυβέρνησης.
Εισερχόμεθα λοιπόν σε μια σαρωτική και παρατεταμένη κρίση του παρασιτικού μοντέλου που οικοδομήθηκε στη μεταπολίτευση. Μια κρίση που, δυστυχώς, θα την πληρώσουν βαρύτερα απ’ όλους τα ίδια τα λαϊκά στρώματα.
Το ερώτημα λοιπόν που τίθεται είναι ποια πρόταση μπορεί να διαμορφωθεί σήμερα για την αντιμετώπιση της κρίσης και ποια είναι η προσφορότερη για την εθνική οικονομία και τα λαϊκά στρώματα, συνυπολογίζοντας πάντα τα γενικότερα πολιτικά και γεωπολιτικά προβλήματα της χώρας.

Τρεις είναι οι κύριες προτάσεις που σήμερα προωθούνται.
Η πρώτη είναι εκείνη της συμμόρφωσης στις επιταγές του μνημονίου, την οποία προωθεί ολόκληρο το σύστημα της υποτέλειας και το μεγαλύτερο μέρος του πολιτικού προσωπικού. Είναι η πρόταση των λαμόγιων, των κατόχων ομολόγων, των διανοουμένων υπηρεσίας, των πρακτόρων ξένων δυνάμεων.
Η δεύτερη είναι η πρόταση της άρνησης του χρέους, παράλληλα ή ταυτόχρονα με την έξοδο από την ΟΝΕ και πιθανότατα από την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση, έτσι ώστε η Ελλάδα να αποκτήσει τη δυνατότητα διαμόρφωσης σχετικά αυτόνομης οικονομικής πολιτικής. Αυτή η πρόταση στηρίζεται στη λογική του ΚΚΕ και διαφόρων αριστερίστικων ομάδων, ενώ την τελευταία περίοδο συναντά την επιδοκιμασία ενός μεγάλου αριθμού πολιτών, ιδιαίτερα από τα πληγόμενα μεσαία στρώματα, που μόλις εγκατέλειψαν τον καναπέ τους και που φαντάζονται πως με τη στάση πληρωμών θα επιστρέψουν ως διά μαγείας στην προηγούμενη κατάσταση.
Και η τρίτη, η μαζικότερη στην ουσία, η οποία και εκφράζει τη συντριπτική πλειοψηφία ενός λαού με υψηλή υπευθυνότητα, είναι  εκείνη που υποστηρίζει την απόρριψη του μνημονίου, ακόμα και με δημοψήφισμα, την αναδιαπραγμάτευση του χρέους, έτσι ώστε και να μειωθεί το συνολικό ποσό του με επιμήκυνση και κούρεμα, ώστε αυτή να γίνει λιγότερο επαχθής, τέλος την άρνηση της επιβολής νέων επαχθών βαρών στις πλάτες του ελληνικού λαού.
Ανάμεσα στις τρεις αυτές κατευθύνσεις υπάρχουν και άλλες ενδιάμεσες ή ημιτελείς προτάσεις. Έτσι η Νέα Δημοκρατία μιλάει για επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου, χωρίς όμως ανοικτή προσχώρηση στην άποψη της αναδιάρθρωσης, ενώ τέλος κάποιοι υποστηρίζουν την άρνηση του χρέους ως προϋπόθεση για την αναδιαπραγμάτευσή του.
Προφανώς η πρώτη άποψη δεν χρειάζεται περαιτέρω επεξήγηση. Την ακούμε μήνες από την κυβέρνηση, τα κανάλια, την Καθημερινή, το Βήμα κ.λπ. και από όλων των ειδών τις γραφίδες, από τον Παπαχελά έως τον Παπαναγιώτου. Προσφάτως και από εκείνη του Χρ. Γιανναρά, ο οποίος υπερθεματίζοντας μας καλεί να παραδώσουμε ολοκληρωτικά την εξουσία και το κράτος στους ξένους και εμείς να αρκεστούμε στον «πολιτισμό» (Βλέπε Καθημερινή 5 Ιουνίου 2011).
Η αδυναμία της δεύτερης άποψης  έγκειται στα  εξής τρία σημεία:
Πρώτον, προϋποθέτει –ή θεωρεί δυνατή την εμφάνισή τους– την ύπαρξη πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων ικανών να  φέρουν εις πέρας μία ολοκληρωτική ρήξη με τους μηχανισμούς της παγκοσμιοποίησης και του παγκόσμιου καπιταλισμού. Πιστεύουμε πως κάτι τέτοιο δεν υπάρχει στη σημερινή Ελλάδα… Δεν υπάρχουν ούτε οι πολιτικές ούτε οι κοινωνικές δυνάμεις που θα μπορούσαν να συμπαραταχθούν με μία τέτοια στρατηγική και οι οποίες θα μπορούσαν να δημιουργήσουν σχετικά σύντομα και τα αντίστοιχα πολιτικά υποκείμενα. Η ελληνική κοινωνία έχει παρασιτοποιηθεί σε βάθος, δεν διαθέτει πλέον εγχώρια εργατική τάξη και ο μετασχηματισμός της είναι θέμα μιας σχετικά μεγάλης διάρκειας. Κατά συνέπεια, αν υποθέταμε πως θα ακολουθούνταν μια στρατηγική άμεσης ρήξης με το παγκόσμιο σύστημα, οι δυνάμεις αυτής της ρήξης θα ήταν μειοψηφικές κοινωνικά και θα προκαλούσαν, πιθανότατα, τα αντίθετα αποτελέσματα.
Δεύτερον, η πιθανότητα της χρεοκοπίας και η έξοδος της Ελλάδας από την ΟΝΕ και την ΕΕ προωθείται από την αρχή της κρίσης  από ένα μέρος του γερμανικού και αγγλοσαξονικού κεφαλαίου. Η πτώχευση και η παύση πληρωμών είναι μια υπαρκτή πιθανότητα που θα επιβληθεί στην Ελλάδα και θα προκαλέσει μια εκτεταμένη εκπτώχευση ευρύτερων κοινωνικών στρωμάτων. Έτσι, όσο καταστροφική υπήρξε η ένταξή μας στην ΟΝΕ, το ίδιο καταστροφική θα είναι, υπό τις παρούσες συνθήκες, η εκδίωξη μας από αυτήν. Η πιθανή έξοδος μας από την ΟΝΕ πρέπει να πραγματοποιηθεί σε άλλες συνθήκες αν είναι μεμονωμένη, ή σε περίπτωση γενικευμένης κρίσης του ευρώ.
Σε περίπτωση πτώχευσης θα ακολουθήσει μια σαρωτική κρίση αποκαλυψιακών διαστάσεων και τότε όντως θα καταστεί δυνατή η διαμόρφωση κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων, που θα επιχειρήσουν άμεσα μια διαφορετική πορεία για τη χώρα. Τηρουμένων  των αναλογιών, κάτι τέτοιο συνέβη στην Ελλάδα με τον πόλεμο και την Κατοχή. Η Κατοχή κατέστρεψε ευρύτατα κοινωνικά στρώματα και τα οδήγησε σε προσχώρηση στο ΚΚΕ και το ΕΑΜ. Όμως, κανείς δεν σκέφτηκε να προκαλέσει… τον πόλεμο και την Κατοχή, για να ακολουθήσει…. η επανάσταση!
Τρίτον, η λύση της άρνησης του χρέους, ενώ εμφανίζεται ως μία λύση που αρνείται την κηδεμονία των ξένων και διεκδικεί την «εθνική ανεξαρτησία», στην πραγματικότητα υποτιμά τα εθνικά ζητήματα και κινδυνεύει να οδηγήσει σε καταστροφή! Διότι η Ελλάδα βρίσκεται σήμερα σε δεινή θέση εξαιτίας της τουρκικής επιθετικότητας και του νεοθωμανισμού, με ανοικτά μέτωπα στην Κύπρο, το Αιγαίο, τη Θράκη και τα Σκόπια, και οποιαδήποτε έξοδός της από την Ευρωπαϊκή Ένωση ή και η εκδίωξή της από την ΟΝΕ θα υποβαθμίσει ακόμα περισσότερο τη διεθνή θέση της και θα πολλαπλασιάσει τους κινδύνους τελεσίδικων απωλειών και περαιτέρω εθνικής συρρίκνωσης. Η εθνική μας ανεξαρτησία δεν απειλείται μόνο από το ΔΝΤ και την Κομισιόν, αλλά και από την Ανατολή. Όποιος ξεχνάει αυτή την αποφασιστική παράμετρο, κινδυνεύει  να αποφύγει τη Σκύλλα για να πέσει στη Χάρυβδη.
Και μια τέτοια άποψη, μέσα στην ευκολία της,  δεν διακινείται μόνο σε χώρους που αρνούνται τη σημασία των εθνικών ζητημάτων και τον κίνδυνο του νεοθωμανισμού, αλλά συμπαρασύρει συχνά και δυνάμεις που θεωρητικά έχουν περισσότερο πατριωτική στάση. Αναβαθμίζοντας ως κύριο ζήτημα την «ταξική πάλη», χάνουν από τα μάτια τους την κύρια αντίθεση. Και η κύρια αντίθεση στη σημερινή Ελλάδα είναι η εθνική αντίθεση, από την οποία εξαρτάται άμεσα και η «ταξική πάλη». Κατά συνέπεια, είσαι υποχρεωμένος να βλέπεις όλα τα ζητήματα κάτω από αυτό το πρίσμα.

Με αποφασιστικότητα και σχέδιο
Εν κατακλείδι λοιπόν, συντασσόμαστε με μια άποψη που στηρίζεται στους εξής άξονες:
Α. Απόρριψη του μνημονίου ως καταστροφικού και αντισυνταγματικού.
Β. Επιμήκυνση και αναδιάρθρωση του χρέους, χωρίς μέτρα εναντίον των λαϊκών στρωμάτων, αλλά αντίθετα με μέτρα τόνωσης της λαϊκής ζήτησης και σύλληψης της φοροδιαφυγής των ημετέρων και των λαμόγιων.
Γ. Άμεση εκμετάλλευση δυνατοτήτων χρηματοδότησης από νέες πηγές, όπως η Κίνα, η Ρωσία και άλλες χώρες, χρησιμοποιώντας και το όπλο της ανακήρυξης της ΑΟΖ και της χρήσης των πιθανών αποθεμάτων πετρελαίου ή φυσικού αερίου.
Δ. Στη συνέχεια, στον βαθμό που αποκτήσουμε μεγαλύτερη δυνατότητα ελέγχου των κινήσεών μας, θα μπορέσουμε να δούμε ρεαλιστικά και υπεύθυνα τη δυνατότητα μιας αυτόκεντρης οικονομικής πορείας, ακόμα και εξόδου από το ευρώ, και την οικοδόμηση ενός περιφερειακού βαλκανικού οικονομικού πόλου, σε βάθος χρόνου, αναπτύσσοντας τις σχέσεις με την Ανατολική Ευρώπη κατ’ εξοχήν.
Μια τέτοια πρόταση προϋποθέτει μία στρατηγική βαθμιαίας ανασυγκρότησης του παραγωγικού ιστού της χώρας, έτσι ώστε να ανατραπεί το παρασιτικό μεταπρατικό μοντέλο, χωρίς ταυτόχρονα να βρεθούμε εντελώς  ξεκρέμαστοι και απομονωμένοι.
Και, πράγματι, το κεντρικό αίτημα που έχει αναδειχτεί από αυτή την κρίση δεν είναι η ανέφικτη πλέον επιστροφή στο παρελθόν, αλλά η αλλαγή του παραγωγικού και θεσμικού μοντέλου της Ελλάδας. Ένα μοντέλο στηριγμένο στα δανεικά, την υπερχρέωση, την υπερκατανάλωση των μεσαίων και ανώτερων στρωμάτων, τις πισίνες και τα 4Χ4 δεν μπορεί να συνεχιστεί. Η Ελλάδα έχει ανάγκη να επιστρέψει στο εσωτερικό της, για να αντλήσει τις δυνάμεις που είναι απαραίτητες. Και όσοι προωθούν τον εύκολο ψευδοεπαναστατισμό της άμεσης «στάσης πληρωμών»  και φαντάζονται  πως αρκεί να χαϊδεύουν τ’ αυτιά των Ελλήνων με απάτες και αυταπάτες, προσφέρουν  τη χειρότερη υπηρεσία στον τόπο τους και σε όσους τους ακούν.
Η Ελλάδα χρειάζεται μια αυθεντική επανάσταση. Μια επανάσταση που θα ανατρέψει το σημερινό παρασιτικό μοντέλο. Κατά κάποιο τρόπο, η κρίση έχει κάνει τη μισή δουλειά. Η Ελλάδα που γνωρίσαμε δεν θα επιστρέψει ποτέ πλέον. Το ερώτημα που έχουμε τώρα να απαντήσουμε είναι εάν θα βαδίσουμε προς την ολοκλήρωση μιας κοινωνικής και εθνικής καταστροφής, ή αν αντίθετα θα μετατρέψουμε αυτή τη σαρωτική κρίση σε αφετηρία μιας αναγεννητικής προσπάθειας. Και γι’ αυτό χρειάζεται θάρρος, αποφασιστικότητα και μυαλό.

http://ardin-rixi.gr/

Δημοσκοπήσεις: Μεγαλώνει η διαφορά ΝΔ - ΠΑΣΟΚ


Δημοσκοπήσεις MRB και VPRC:
Μεγαλώνει η διαφορά ΝΔ - ΠΑΣΟΚ

23/06/2011 - 17:04

Στο 3,1% ανεβάζει τη διαφορά μεταξύ της Ν.Δ. του ΠΑΣΟΚ στην εκτίμηση ψήφου, η συνδρομητική δημοσκόπηση της MRB ενώ στις 2,5 μονάδες την προσδιορίζει η έρευνα της VPRC που δημοσιεύεται στο περιοδικό «Επίκαιρα».
Σύμφωνα με την δημοσκόπηση της MRB στη που έχει διενεργηθεί με κάλπη για τις εξαμηνιαίες τάσεις της εταιρείας, η διαφορά στην πρόθεση ψήφου, χωρίς αναγωγή, είναι στο 2,1%.
Στην έρευνα  της  MRB μετά τον ανασχηματισμό της κυβέρνησης στην πρόθεση ψήφου η ΝΔ παίρνει 22,9%, το ΠΑΣΟΚ 20,8%, το ΚΚΕ 8%, ο ΛΑΟΣ 5,4%, ο ΣΥΡΙΖΑ 4%, οι Οικολόγοι Πράσινοι 3,1%, η Δημοκρατική Αριστερά 2,3%, η Δημοκρατική Συμμαχία 2,3% και το Πανελλήνιο Άρμα Πολιτών 1,3%.
Στην εκτίμηση ψήφου, δηλαδή με αναγωγή χωρίς αναποφάσιστους, άκυρα κλπ, η ΝΔ συγκεντρώνει 33,2%, το ΠΑΣΟΚ 30,1%, το ΚΚΕ 9,3%, ο ΛΑΟΣ 6,3%, ο ΣΥΡΙΖΑ 4,7%, οι Οικολόγοι Πράσινοι 3,6%, η Δημοκρατική Αριστερά 2,7%, η Δημοκρατική Συμμαχία 2,7% και το Πανελλήνιο Άρμα Πολιτών 1,5%.
Με βάση ένα τέτοιο αποτέλεσμα θα προέκυπτε, από τις εκλογές, Βουλή με 6 κόμματα, και το ΠΑΣΟΚ θα είχε 87 έδρες, η ΝΔ 145 έδρες, το ΚΚΕ 27, ο ΛΑΟΣ 18, ο ΣΥΡΙΖΑ 13 έδρες και οι Οικολόγοι Πράσινοι 10 έδρες.

Προβάδισμα 2,5% στη ΝΔ δίνει η VPRC
Εντυπωσιακό προβάδισμα 2,5 μονάδων δίνει στη ΝΔ δημοσκόπηση της VPRC που δημοσιεύεται στο περιοδικό «Επίκαιρα» που κυκλοφορεί την Πέμπτη με αντικείμενο τις πολιτικές εξελίξεις των τελευταίων ημερών. Στοιχεία της έρευνας, ως προς την πρόθεση ψήφου, δίνει πρώτη φορά για προδημοσίευση η VPRC, ενώ μέχρι πρότινος, τα κοινοποιούσε η ΝΔ.
Στην έρευνα καταγράφονται οι απόψεις της ελληνικής κοινής γνώμης για την οικονομική κρίση και το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα, για τον κυβερνητικό ανασχηματισμό, τις κοινωνικές κινητοποιήσεις, καθώς και τις πολιτικές διαχείρισης του χρέους. Νέο στοιχείο που προκύπτει είναι η μεγάλη μείωση της πρόθεσης για αποχή, λευκή ή άκυρη ψήφο σε σχέση με ό,τι καταγράφεται σταθερά εδώ και ένα χρόνο στις δημοσκοπήσεις της εταιρείας.  
H Εκτίμηση εκλογικής επιρροής της VPRC (Ιούνιος 2011) έχει ως εξής:
ΠΑΣΟΚ 26,0%,
ΝΔ 28,5%,
ΚΚΕ 13,5%,
ΛΑΟΣ 7,0%,
ΣΥΡΙΖΑ 6,5%,
Οικολόγοι-Πράσινοι 3,5%,
Δημοκρατική Συμμαχία 2,0%,
Δημοκρατική Αριστερά 3,0%,
ΑΝΤΑΡΣΥΑ 1,5%,
ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ 1,0%,
Πανελλήνιο Άρμα Πολιτών 0,5%
Λοιπά κόμματα 7,0%

Πέμπτη, Ιουνίου 23, 2011

Ο Λιούπτσο Γκεοργκίεφσκι αποκαλύπτει...


Ο πρώην Πρωθυπουργός των Σκοπίων
ξεσκεπάζει τους απατεώνες

Συνέντευξη του πρώην Πρωθυπουργού των Σκοπίων Λιούπτσο Γκεοργκίεφσκι (Ljubčo Georgievski - Σκοπιανά: Љупчо Георгиевски Βουλγαρικά: Любчо Георгиевски στον Μιλένκο Νεντελκόφσκι του Σκοπιανού Kanal 5, στην οποία συζητείται η Ελληνικότητα της Αρχ. Μακεδονίας.
Ο Γκεοργκίεφσκι διαλύει τις ανιστόρητες ανοησίες των Σκοπιανών. Παρατηρείστε προσεκτικά την στάση του Σκοπιανού Δημοσιογράφου και τα εντελώς ανόητα επιχειρήματα που αυτός προβάλλει, εδώ: http://www.youtube.com/watch?v=bnz6n1h795U&feature=player_embedded

Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ (Μετάφραση στα Ελληνικά και σχόλια, History-of-Macedonia.com)

ΓΚΕΟΡΓΚΕΦΣΚΙ: ..εάν αποδείξουμε ότι οι αρχαίοι Μακεδόνες δεν ήταν Έλληνες, τότε αυτόματα ισχυριζόμαστε ότι εμείς είμαστε αυτοί οι αρχαίοι Μακεδόνες.
Πρώτα από όλα, ακόμα και αν ίσχυε ότι οι αρχαίοι Μακεδόνες δεν ήταν Έλληνες, δεν σημαίνει ότι είναι οι σημερινοί Σκοπιανοί (απόγονοι τους), γιατί η ιστορία της περιόδου γνωρίζει μόνο 3 πολιτισμούς σε αυτήν την περιοχή των Βαλκανίων…τους Έλληνες, τους Ιλλυριούς και τους Θράκες. Οι Μακεδόνες δεν υπήρξαν ως άλλος πολιτισμός.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ:  Όποιον και αν συμβουλεύτηκα λέει το ακριβώς αντίθετο από εσάς…
ΓΚΕΟΡΓΚΕΦΣΚΙ: Δεν ισχύει κάτι τέτοιο, σας διαβεβαιώ!
Τώρα το δεύτερο σημείο είναι ότι εάν υπάρχει κάποια βάση για εμάς να αποδείξουμε ότι οι αρχαίοι Μακεδόνες είναι διαφορετικοί από τους αρχαίους Έλληνες, το συμπέρασμα μας θα είναι ότι είναι, ήταν κάτι διαφορετικό από τους σημερινούς Σκοπιανούς.
Στο μεταξύ είναι και κάτι άλλο. Δεν ξέρω αν είναι γενετικά οι ίδιοι, αλλά ξέρω ότι 120-130 χρόνια πριν τον Μέγα Αλέξανδρο, ο προ-προ-προ...παππούς του Αλέξανδρος Α΄ [σ.σ. ο επονομαζόμενος Φιλέλλην] λαμβάνει μέρος στους Ολυμπιακούς αγώνες στην Ελλάδα  και αποδεικνύει την Ελληνική του καταγωγή από την Πελοπόννησο.
Από τότε και μέχρι την γέννηση του Μεγάλου Αλεξάνδρου, η Μακεδονία είναι μέρος του Ελληνικού Κόσμου και  παίρνει μέρος σε όλους τους αγώνες, σε όλα τα συμβούλια, σε όλες τις μάχες και σε όλα τα πολιτιστικά και πνευματικά γεγονότα.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ:  Πριν λίγο σας διάβασα ότι δεν μιλούσαν την ίδια γλώσσα…πριν λίγο σας διάβασα ότι δεν τα πήγαιναν καλά μεταξύ τους. [σ.σ. Σκοπιανή λογική: Αν δεν τα πας καλά με άλλους, πάει να πει ότι έχετε διαφορετική εθνικότητα!]
ΓΚΕΟΡΓΚΕΦΣΚΙ: Kοιτάχτε, μπορούμε να επικαλεστούμε πολλές παραθέσεις από γνώστες, αλλά σας λέω πώς η Μακεδονία λειτουργούσε τότε. Όλες οι ημερομηνίες είναι γνωστές…
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Μα υπήρξαν μεγάλοι πόλεμοι. Ο Φίλιππος τους κατέλαβε, τους σκότωνε…εάν ήταν τόσο στενά δεμένοι γιατί σκότωνε ο ένας τον άλλο; [σ.σ. Σκοπιανή λογική: Οι Σπαρτιάτες που κατέλαβαν την Αθήνα και σκότωσαν Αθηναίους, πάει να πει ότι έχουν διαφορετική εθνικότητα!]
ΓKEOΡΓΚΕΦΣΚΙ: Το πιο σημαντικό πράγμα είναι το ακόλουθο… ο Φίλιππος και ο Αλέξανδρος είχαν  σκοπό να ενώσουν τον Ελληνικό κόσμο… Είχαν σκοπό να νικήσουν τον μεγάλο εχθρό του Ελληνικού κόσμου, την Περσία…και τελικά ο Φίλιππος και ο Αλέξανδρος, ή καλύτερα ο Αλέξανδρος σε αυτήν την περίπτωση…όπου και αν κέρδισε, κέρδισε με το Ελληνικό όνομα…οπουδήποτε άφησε ένα ίχνος της παρουσίας του. είναι ίχνος της Ελληνικής του καταγωγής. και έχουμε εκατοντάδες μνημεία όπου αρχίζει με τις λέξεις Εγώ ο Έλλην/του Έλληνος Αλεξάνδρου.
Έτσι μετά τον θάνατο του Μ. Αλεξάνδρου, ο κόσμος που αφήνει πίσω, είναι ένας Ελληνικός κόσμος και ονομάζεται «Ελληνοποίηση της Μεσογείου». Ο Αλέξανδρος κάνει το μεγάλο μπαμ του Ελληνικού ονόματος…και  δεν ανακήρυξαν πρόσφατα [σ.σ. οι  Έλληνες] τον Μ. Αλέξανδρο ως τον Μεγαλύτερο Έλληνα όλων των εποχών για το τίποτα, αλλά γιατί προώθησε τον Ελληνικό πολιτισμό να φτάσει το ύψιστο σημείο…
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ. (αγριεμένος): εάν ο Ελληνικός πολιτισμός είναι τόσο μεγάλος, εάν ο Αλέξανδρος ήταν τόσο μεγάλος και τον εξέλεξαν ως τον μεγαλύτερο Έλληνα, γιατί ως το 1990 δεν ήθελαν να ακούνε για αυτόν; Γιατί μέχρι το 1990 δεν ήθελαν να ακούσουν για τους Μακεδόνες; γιατί το όνομα Μακεδονία ήταν απαγορευμένο στην Ελλάδα;
ΓΚΕΟΡΓΚΕΦΣΚΙ :  Δεν είναι έτσι…
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ : Πως δεν είναι έτσι Λιούπτσο; Έτσι είναι! …Μιλούσε στους στρατιώτες του σε 2-3 γλώσσες [σ.σ. φοβερό επιχείρημα!]
ΓΚΕΟΡΓΚΕΦΣΚΙ : Πάντα νοιαζόντουσαν για το Ελληνικό πνεύμα. Μην έχουμε παραισθήσεις…έτσι…
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ : Τότε γιατί ο Φίλιππος τους πολέμησε;.. γιατί τους νίκησε; έστησε ένα άγαλμα… [σ.σ. - Αν πολεμήσεις και... νικήσεις άλλους, πάει να πει ότι έχετε διαφορετική εθνικότητα]
ΓΚΕΟΡΓΚΕΦΣΚΙ : Περίμενε Μιλένκο…Γιατί η Αθήνα και η Σπάρτη πολέμησαν μεταξύ τους; γιατί η Θήβα και η Σπάρτη πολεμούσαν μεταξύ τους; Όλες οι πόλεις πολεμούσαν μεταξύ τους…
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ : Από την μεριά σου να ισχυρίζεσαι κάτι τέτοιο είναι…Δεν ξέρω  εάν καταλαβαίνεις πως αυτό ακούγεται στους ανθρώπους που μας παρακολουθούν… [σ.σ. Σαν να μάθανε για πρώτη φορά ό,τι η γη είναι στρογγυλή ίσως;]
ΓΚΕΟΡΓΚΕΦΣΚΙ Kοίτα…δεν θέλω εμείς να έχουμε ψεύτικες παραισθήσεις…ο κόσμος που ο Μέγας Αλέξανδρος έχτισε είναι ένας Ελληνικός κόσμος…ο κόσμος που ο Μέγας Αλέξανδρος αφήνει πίσω του είναι ένας Ελληνικός κόσμος. Αυτοί είναι ξεκάθαροι δείκτες που ο παγκόσμιος επιστημονικός κόσμος έχει αναγνωρίσει… και μέχρι σήμερα, βλέπουμε όλα τα μνημεία που έχουν μείνει από αυτήν την περίοδο, να έχουν αυτό το όνομα και επώνυμο… Γιατί δεν θέλουμε να το καταλάβουμε;
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: περίμενε ένα λεπτό… γιατί δεν θες να μου εξηγήσεις εάν αυτό ήταν αλήθεια, γιατί οι Έλληνες δεν το εκτιμούσαν ως το 1990;
ΓΚΕΟΡΓΚΕΦΣΚΙ : πως μπορείς να λες ότι δεν το εκτίμησαν;
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Αφού δεν το έκαναν…δεν υπήρχε περιοχή με το όνομα Μακεδονία στην Ελλάδα…δεν υπήρχε αεροδρόμιο να λέγεται Μακεδονία…δεν υπήρχε Μέγας Αλέξανδρος…δεν υπήρχαν τίποτα από αυτά…
ΓΚΕΟΡΓΚΕΦΣΚΙ: περίμενε…υπήρχε άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην Θεσσαλονίκη από τουλάχιστον όταν ήμουν 5 χρονών και επισκέφτηκα πρώτη φορά  την Θεσσαλονίκη.. θυμάμαι αυτό το άγαλμα. Έχεις δίκιο για το αεροδρόμιο…
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: δεν υπήρχε περιοχή με αυτό το όνομα…
ΓΚΕΟΡΓΚΕΦΣΚΙ : Ναι, άλλαξαν το όνομα της περιοχής αρκετές φορές (σ.σ. Πότε;) … αλλά να ισχυρίζεσαι ότι δεν εκτιμούσαν το πνεύμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου δεν είναι καθόλου αληθινό…
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ. : Πρώτον δεν μιλούσαν την ίδια γλώσσα….δεν έμοιαζαν καθόλου….τρίτον πολεμούσαν μεταξύ τους [σ.σ. κατευθείαν για τα γκίνες...οι αρχαίοι Μακεδόνες διέδωσαν μια γλώσσα που δεν μιλούσαν!!!]
ΓΚΕΟΡΓΚΕΦΣΚΙ : Μα όλες οι Ελληνικές πόλεις πολεμούσαν μεταξύ τους…
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Μιλούσαν διαφορετική γλώσσα…λες ότι ένωσε τον Ελληνικό κόσμο…ας πούμε ο Γκορμπατσώφ ήταν υπέρ της  της ένωσης της Γερμανίας, αλλά δεν ήταν Γερμανός [σ.σ. το επιχείρημα της Χρονιάς!]...καταλαβαίνεις τι θέλω να πω;
ΓΚΕΟΡΓΚΕΦΣΚΙ : Mιλένκο, κοίτα…ολόκληρη η κληρονομιά του Μεγάλου Αλεξάνδρου ήταν Ελληνική..και ως σήμερα η λέξη είναι Ελληνική..μπορούμε να λέμε μεταξύ μας ιστορίες για παρηγοριά, αλλά αυτά είναι τα ιστορικά γεγονότα! Μέχρι να αποδείξουμε επιστημονικά ότι αυτά τα γεγονότα δεν είναι αληθινά…εντάξει..
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ. : Νομίζω πως αρκετοί σπουδαίοι επιστήμονες δεν συμφωνούν με τις απόψεις σου και το ξέρεις…αληθινά δεν συμφωνούν [σ.σ. σπουδαίοι "επιστήμονες" = Pazko Kuzman, Aleksandar Donski, Risto Stefov, κτλπ]

Τρίτη, Ιουνίου 21, 2011

Αναδιάρθρωση χρέους


Οι 16 χώρες που έκαναν αναδιάρθρωση χρέους

Δεκαέξι μέλη αριθμεί το «κλαμπ» των χωρών που έχουν κηρύξει στάση πληρωμών τις τελευταίες δεκαετίες, στο οποίο πιθανολογείται και η είσοδος της Ελλάδας από μερίδα της αγοράς: Η τελευταία «εγγραφή» ήταν αυτή της Τζαμάικα, που ήλθε να προστεθεί στη Ρωσία, τον Ισημερινό, το Πακιστάν, την Ουκρανία, την Ακτή Ελεφαντοστού, την Αργεντινή, τη Μολδαβία, την Ουρουγουάη, τη Γρενάδα, τη Δομινικανή Δημοκρατία, το Μπελίζ, τις Σεϊχέλες, το Καμερούν, τη Νικαράγουα και τη Βενεζουέλα: Το «τοπίο» των κρατικών χρεοστασίων την περίοδο 1983-2010 σκιαγραφεί μελέτη της Moody's. Μεταξύ άλλων, προκύπτει ότι το μέσο ποσοστό για το «κούρεμα» της αξίας των ομολόγων (όπου αυτό συνέβη) διαμορφώνεται στο 53%. Ωστόσο, στις δύο μεγαλύτερες χρεοκοπίες (της Ρωσίας το 1998, και της Αργεντινής το 2001) το ποσοστό ήταν ακόμα υψηλότερο. Ο Ισημερινός είναι η μόνη χώρα που έχει κηρύξει χρεοστάσιο δύο φορές (1999 και 2008), με τη δεύτερη περίπτωση -κατά τη Moody's- να οφείλεται στην απροθυμία της χώρας να πληρώσει το χρέος της και όχι στην ανικανότητά της, καθώς η κυβέρνηση μετά από λογιστικό έλεγχο που διενήργησε χαρακτήρισε μέρος του χρέους ως «παράνομο»...

Εφημ. "Η" Της Λαλέλας Χρυσανθοπούλου

ΡΩΣΙΑ
«Τρύπα» στα έσοδα από το πετρέλαιο
O χορός των μεγάλων χρεοστασίων ανοίγει το 1998 με τη Ρωσία, η οποία είδε τις εξαγωγές της να πλήττονται καίρια από τη μεγάλη βουτιά των τιμών του πετρελαίου που άρχισε στο τέλος του 1997. Η εξέλιξη αυτή προκάλεσε μεγάλη «τρύπα» στα έσοδα, τη στιγμή που ο όγκος των βραχυπρόθεσμων εντόκων γραμματίων αυξανόταν ραγδαία. Αντιμέτωπη με το υψηλό κόστος εξυπηρέτησης του εγχώριου χρέους, η ρωσική κυβέρνηση επιτάχυνε την απελευθέρωση της αγοράς εντόκων, αίροντας τους περιορισμούς στη συμμετοχή των ξένων. Η ρωσική αγορά επωφελήθηκε από εισροές κερδοσκοπικών κεφαλαίων, την εποχή που τα επιτόκια στα έντοκα έπαιρναν την ανιούσα, «χτυπώντας ταβάνι» τον Αύγουστο του 1997 (13%). Το δάνειο έκτακτης ανάγκης που έλαβε η κυβέρνηση από το ΔΝΤ το καλοκαίρι του 1998 δεν κατόρθωσε να τονώσει την εμπιστοσύνη και τελικά επήλθε το? μοιραίο (χρεοστάσιο). Τα δάνεια, συνολικού ύψους 72 δισ. δολ., αναδιαρθρώθηκαν την περίοδο Αυγούστου 1999 - Φεβρουαρίου 2000, με γενναίο «κούρεμα» της τάξης του 75%-80%.

ΟΥΚΡΑΝΙΑ
Αναδιάρθρωση σε τέσσερις φάσεις
Η αναδιάρθρωση του ουκρανικού χρέους έλαβε χώρα σε τέσσερις φάσεις την περίοδο 1998-2000, καλύπτοντας 2,5 δισ. δολ. εξωτερικού χρέους (Εurobonds) και 300 εκατ. εγχώριου χρέους. Την «επιλεκτική» αναδιάρθρωση του εγχώριου χρέους που κατείχαν τράπεζες τον Αύγουστο του '98 ακολούθησε η αναδιάρθρωση δύο μεγάλων εκδόσεων που κατείχαν ξένοι επενδυτές το επόμενο δίμηνο και μία περαιτέρω αναδιάρθρωση τον Ιούνιο του 1999. Μετά από αυτές τις αποσπασματικές κινήσεις, επιχειρήθηκε μία πιο συνολική προσέγγιση του θέματος το 2000: Στις αρχές του έτους, το υπουργείο Οικονομικών ανακοίνωσε την μη αποπληρωμή ομολόγων σε δολάρια με κουπόνι 16,75% και πρότεινε την ανταλλαγή τους με νέους τίτλους σε δολάρια ή ευρώ, με επταετή περίοδο χάριτος (καταβολή μόνο τόκων) και χαμηλότερα κουπόνια. Στο τέλος του Μαρτίου 2000, το 90% των ομολογιούχων συναίνεσε στην αναδιάρθρωση και αποδέχθηκε τους νέτους τίτλους, με ονομαστική αξία 50% αυτής των ομολόγων που αντικαταστάθηκαν.

ΙΣΗΜΕΡΙΝΟΣ
Στάση πληρωμών δυο φορές
Ο Ισημερινός... χτύπησε δύο φορές στις διεθνείς χρηματαγορές: Η πρώτη ήταν το 1999, όταν η χώρα επισήμως κήρυξε στάση πληρωμών σε μεγάλο μέρος των τόκων επί ομολόγων. Οι ΗΠΑ και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο στήριξαν δημοσίως τις προσπάθειες της λατινοαμερικανικής χώρας να αναδιαρθρώσει το εξωτερικό χρέος του, ύψους 13 δισ. δολ. Το Κίτο, εξάλλου, κήρυξε χρεοστάσιο και στο εγχώριο χρέος του αλλάζοντας μονομερώς τα επιτόκια. Το ποσοστό του «κουρέματος» ήταν της τάξεως του 30%-60%. Το δεύτερο (και... πιο φαρμακερό) χρεοστάσιο ήταν αυτό του Νοεμβρίου του 2008, όταν η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι δεν θα αποπλήρωνε τα διεθνή ομόλογα που λήγουν το 2012 και το 2030 αντίστοιχα, καθώς ο λογιστικός έλεγχος που διενεργήθηκε κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα εν λόγω χρέη ήταν «παράνομα και στερούνταν νομιμοποίησης». Το Μάιο του 2009 ανακοινώθηκε σχέδιο αναδιάρθρωσης που περιελάμβανε «κούρεμα» 65% επί της ονομαστικής αξίας των ομολόγων. Εν συνεχεία, ο Ισημερινός επαναγόρασε το 91% των μη αποπληρωθέντων τίτλων.

ΤΖΑΜΑΪΚΑ
Ηπια αναδιάρθρωση του εγχώριου χρέους
Τελευταίος «κρίκος» στην αλυσίδα των χρεοστασίων ήταν η Τζαμάικα πέρυσι. Η χώρα της Καραϊβικής ολοκλήρωσε μια ήπια αναδιάρθρωση του εγχώριου χρέους της τον Φεβρουάριο του 2010 με στόχο την βελτίωση της δημοσιονομική της θέσης, καθώς ο λόγος χρέους προς ΑΕΠ είχε σταθεροποιηθεί πάνω από το 100% επί μια δεκαετία, ενώ ο λόγος χρέους προς εσόδων είχε διαμορφωθεί στο 400%. Η Τζαμάικα παρήγαγε μεν πρωτογενή πλεονάσματα τα τελευταία χρόνια (ακόμα και της τάξης του 10% του ΑΕΠ (!), με βαρύ τίμημα όμως για την ανάπτυξη. Η αναδιάρθρωση δεν αφορούσε το εξωτερικό χρέος, αλλά το σύνολο του ελεύθερα διαπραγματεύσιμου εσωτερικού χρέους (60% του ΑΕΠ). Δεν προβλεπόταν μείωση του κεφαλαίου, αλλά μόνο των κουπονιών (από 17% σε 11% κατά μέσο όρο), και επιμήκυνση της διάρκειας των τίτλων σε πέντε χρόνια από δυο. Το ποσοστό συμμετοχής των ομολογιούχων ανήλθε στο 99%, το «κούρεμα» ήταν αμελητέο (κάτω του 5%) και δεν προκάλεσε σημαντικές αναταράξεις στην οικονομία και τον τραπεζικό τομέα της χώρας.

ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑ
Χρεοκοπία... κατά λάθος
Τον Ιούλιο του 1998, η κυβέρνηση της Βενεζουέλας άργησε μία εβδομάδα να πληρώσει τους τόκους ομολόγων αξίας 270 εκατ. δολαρίων. Καθώς δεν προβλεπόταν περίοδος χάριτος, η καθυστέρηση ισοδυναμούσε με χρεοστάσιο. Η κυβέρνηση απέδωσε την καθυστέρηση στο ότι έλειπε ο υπάλληλος που υπέγραφε τις εντολές πληρωμής! Μετά από το επεισόδιο αυτό, το Καράκας εγκατέστησε σύγχρονο εξοπλισμό ώστε να μην απαιτείται ανθρώπινη παρέμβαση κατά τη διαδικασία πληρωμών.

ΑΚΤΗ ΕΛΕΦΑΝΤΟΣΤΟΥ
Με άρωμα πραξικοπήματος
Η αφρικανική χώρα «πάγωσε» την εξυπηρέτηση του εξωτερικού χρέους της το 1997, μετά το αναίμακτο πραξικόπημα του στρατηγού Γκουέι, αλλά ξανάρχισε τις πληρωμές τον Ιανουάριο του 1998. Το 2000, όμως, η Ακτή Ελεφαντοστού κήρυξε στάση πληρωμών σε ομόλογα ύψους 410 εκατ. δολ. και προχώρησε σε αναδιάρθρωση σε συνεννόηση με τις πιστώτριες χώρες του Paris Club (στο οποίο συμμετέχουν οι 19 μεγαλύτερες ανεπτυγμένες οικονομίες), με το ποσοστό του «κουρέματος» να υπερβαίνει το 80%.

ΠΕΡΟΥ
Κυβέρνηση εναντίον Elliott
To Σεπτέμβριο του 2000, η κυβέρνηση του Περού αποφάσισε να μην πληρώσει τόκους ομολόγων ύψους 80 εκατ. δολ. και εισήλθε σε διαπραγμάτευση με τον πιστωτή, το fund Elliott: Το Περού πρότεινε να αναδιαρθρώσει το χρέος σε ομόλογα Brady, αλλά η Elliott όχι μόνο αρνήθηκε, αλλά και κατέθεσε αγωγή εναντίον της κυβέρνησης Φουτζιμόρι. Τελικά, μετά από διαπραγματεύσεις τεσσάρων εβδομάδων, το Περού κατέβαλε τα 80 εκατ. δολ. και το χρεοστάσιο «θεραπεύτηκε» εντός της περιόδου χάριτος.

ΠΑΚΙΣΤΑΝ
«Πυρηνικό» χρεοστάσιο
To Πακιστάν κήρυξε χρεοστάσιο το 1999, συνεπεία της οξείας κρίσης στο ισοζύγιο πληρωμών που πυροδοτήθηκε από τις διεθνείς κυρώσεις μετά την πυρηνική δοκιμή που πραγματοποίησε το 1998. Το Δεκέμβριο του 1999 οι πιστωτές έλαβαν νέους εξαετείς τίτλους, με κουπόνι 10% και τριετή περίοδο χάριτος, σε αντάλλαγμα για υφιστάμενα ομόλογα 608 εκατ. δολαρίων που έληγαν την περίοδο Δεκεμβρίου 1999 - Φεβρουαρίου 2002. Οι ομολογιούχοι υπέστησαν «κούρεμα» της τάξης του 50%.

ΜΟΛΔΑΒΙΑ
Από τη Ρωσία... με αγάπη
Η πρώην ρωσική δημοκρατία της Μολδαβίας υπέστη μεγάλο πλήγμα από την κρίση της «μητέρας Ρωσίας» το 1998, που ήταν η μεγαλύτερη εξαγωγική της αγορά. Τα συναλλαγματικά της διαθέσιμα «στέγνωσαν», με αποτέλεσμα να δυσκολεύεται να εξυπηρετήσει το εξωτερικό της χρέος. Παρ' όλα αυτά, απέφυγε το χρεοστάσιο έως τον Ιούλιο του 2002, οπότε δήλωσε αδυναμία να πληρώσει ομόλογο 75 εκατ. δολ. Στη συνέχεια διαπραγματεύτηκε αναδιάρθρωση με τους πιστωτές, που δέχθηκαν «κούρεμα» 40%.

ΔΟΜΙΝΙΚΑΝΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
Ανταλλάγματα... σε είδος
H χώρα κήρυξε χρεοστάσιο σε ομόλογα 1,1 δισ. δολ. τον Απρίλιο του 2005. Το 95% των ομολογιούχων συναίνεσε στην επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής των δανείων για πέντε χρόνια, ενώ αποδέχθηκε να πληρωθεί σε είδος (με νέα ομόλογα) στη θέση όλων των οφειλομένων τόκων του 2005 και των μισών του 2006.

ΜΠΕΛΙΖ
Ήπια αναδιάρθρωση
Η κυβέρνηση ανακοίνωσε τον Αύγουστο του 2006 ότι θα αναδιαρθρώσει το εξωτερικό της χρέος σε συμφωνία με τους πιστωτές της: Στους όρους που ανακοινώθηκαν συμφώνησε το 98% των ομολογιούχων, που αντάλλαξε υφιστάμενα ομόλογα με νέους τίτλους που λήγουν το 2029, με έναρξη αποπληρωμής του κεφαλαίου το 2019 και χαμηλότερα κουπόνια. Το «κούρεμα» υπολογίζεται στο 25%.

Ευρύς ορισμός
Τι συνιστά χρεοστάσιο κατά τη Moody's
Ιδιαίτερα ευρύς είναι ο ορισμός που δίνει η Moody's στην έννοια του κρατικού χρεοστασίου, καθώς περιλαμβάνει «όλα τα γεγονότα που αλλάζουν τη σχέση μεταξύ πιστωτή και οφειλέτη σε σχέση με τους όρους της αρχικής δανειακής σύμβασης και προκαλεί οικονομική ζημία στον ομολογιούχο». Ο ορισμός αυτός περιλαμβάνει τους ακόλουθους τύπους χρεοστασίου:

1. Τη μη αποπληρωμή ή την καθυστερημένη αποπληρωμή μιας δόσης δανείου (αρχικό κεφάλαιο ή/και τόκοι), εκτός αν συμβεί κατά τη διάρκεια της περιόδου χάριτος που προβλέπεται στη σύμβαση, οπότε «θεραπεύει» το χρεοστάσιο.

2. Το λεγόμενο distressed exchange, όπου ο εκδότης των ομολόγων προχωρά σε αναδιάρθρωση του χρέους ή προσφέρει στους πιστωτές νέο «πακέτο» τίτλων, ρευστού ή περιουσιακών στοιχείων, που αντιστοιχεί σε μείωση του οφειλομένου ποσού σε σχέση με την αρχική υποχρέωση.

3. Αν και πρόκειται για σπάνια πρακτική, ορισμένες κυβερνητικές πράξεις που τροποποιούν την αρχική συμβατική σχέση μεταξύ κράτους και πιστωτών και προκαλούν ζημία στους τελευταίους μπορούν να συνιστούν χρεοστάσιο. Για το λόγο αυτό, η Moody's θεώρησε χρεοστάσιο τη φορολόγηση (και δη με αναδρομική ισχύ) των τόκων όλων των ομολόγων σε εγχώριο νόμισμα που εξέδωσε η κυβέρνηση της Τουρκίας πριν την 1η Δεκεμβρίου 1999. Και τούτο διότι αν και οι ρήτρες των ομολόγων δεν τροποποιήθηκαν ευθέως, η κυβέρνηση μείωσε μονομερώς το ονομαστικό ποσό που είχε υποσχεθεί να πληρώσει στους πιστωτές, φορολογώντας τα κουπόνια των ομολόγων στη λήξη τους. Τέλος, χρεοστάσιο θεωρείται και η μη εθελοντική επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής των ομολόγων.

Η «βίαιη» και η «συναινετική» αναδιάρθρωση
«Βίοι αντίθετοι» για Αργεντινή - Ουρουγουάη
H Αργεντινή προανήγγειλε τη στάση πληρωμών στο τέλος του 2001, αλλά «τεχνικά» το χρεοστάσιο έλαβε χώρα στις 3 Ιανουαρίου 2002, όταν σταμάτησε η εξυπηρέτηση του χρέους. Τρεις ήταν οι παράγοντες πίσω από το μεγαλύτερο κρατικό «κανόνι» όλων των εποχών:
Πρώτον, η απόφαση της κυβέρνησης Μένεμ να συνδέσει το πέσο Αργεντινής με το δολάριο σε σταθερή ισοτιμία, η οποία «στέγνωσε» τις εξαγωγές της χώρας και τις άμεσες ξένες επενδύσεις σε αυτήν μετά την υποτίμηση του βραζιλιάνικου ρεάλ το 2002, αφού κατέστησε τα προϊόντα της γειτονικής Βραζιλίας πολύ πιο ανταγωνιστικά.
Δεύτερον, η ίδια κυβέρνηση συσσώρευσε τεράστιο χρέος (εγχώριο και εξωτερικό), οδηγώντας τα επιτόκια στα ύψη. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα το «πάγωμα» των επενδύσεων στη χώρα που οδήγησε σε κύμα λουκέτων επιχειρήσεων και σε άλμα της ανεργίας και φυσικά βάθυνε την ύφεση (που ξεκίνησε το 1997).
Τέλος, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο αρνήθηκε να χορηγήσει την επόμενη δόση του δανείου, πατώντας ουσιαστικά τη «σκανδάλη».

Κοινωνική αναταραχή
Το χρεοστάσιο -που συνδυάστηκε με κατάρρευση της κυβέρνησης, υποτίμηση του νομίσματος και έντονη κοινωνική αναταραχή- εκτόξευσε το δημόσιο χρέος της Αργεντινής από 63% του ΑΕΠ στο τέλος του 2001 στο 150% του ΑΕΠ. Η χώρα χρωστούσε περί τα 100 δισ. δολάρια σε εγχώριους και ξένους πιστωτές.
Η αναδιάρθρωση του χρέους -που διήρκεσε σχεδόν 5 χρόνια- έληξε με «κούρεμα» πάνω από 70% για τους ομολογιούχους, με το Μπουένος Άιρες να θέτει μονομερώς τους όρους, σε μια... όχι και τόσο συναινετική διαδικασία: Ειδικότερα, προσέφερε το 2005 νέα ομόλογα, με καθαρή τρέχουσα αξία μόλις 27% της αξίας των αρχικών και αρνήθηκε όχι μόνο να αναγνωρίσει τους οφειλόμενους τόκους των προηγούμενων ετών, αλλά και να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις όσων δεν συμφωνούσαν με τους όρους. Το ΔΝΤ παρά ταύτα χαρακτηρίστηκε «προνομιούχος πιστωτής» και πήρε πίσω στο ακέραιο όλα τα χρήματά του.

ΟΥΡΟΥΓΟΥΑΗ
Η Ουρουγουάη, αποκαλούμενη και «Ελβετία της νοτίου Αμερικής» προσβλήθηκε στο τέλος του 2002 από την κρίση που έπληξε τη γειτονική Αργεντινή.
Το ΑΕΠ βρέθηκε σε ελεύθερη πτώση (-12%), επιχειρήσεις έκλειναν, οι πολίτες έχαναν την εμπιστοσύνη τους στο τραπεζικό σύστημα. Η υποτίμηση του πέσο Ουρουγουάης και η δραστική μείωση των δημοσίων δεν άμβλυναν τις πιέσεις, με το δημόσιο χρέος να προσεγγίζει το 100% του ΑΕΠ (11 δισ. δολάρια), με μεγάλες λήξεις την περίοδο 2003-2004.
Για να εξασφαλίσει τη διατηρησιμότητα του χρέους και να μη χάσει την πρόσβαση στις διεθνείς αγορές, η κυβέρνηση του Μοντεβιδέο πρότεινε τον Απρίλιο του 2003 εθελοντική «αναδιάταξη» (re-profiling) των 18 ομολογιακών εκδόσεών της, με επιμήκυνση των λήξεων για πέντε έτη, χωρίς μείωση του αρχικού κεφαλαίου ή των κουπονιών. Η διαδικασία ολοκληρώθηκε σχετικά γρήγορα (τέλος Μαΐου) και το ποσοστό συμμετοχής των ομολογιούχων υπερέβη το 93%. Η Ουρουγουάη επέστρεψε στις διεθνείς αγορές τον Οκτώβριο του 2003, πέντε μήνες μετά την αναδιάταξη. Η οικονομία επέστρεψε σε αναπτυξιακή τροχιά το ίδιο έτος και το 2004 «έτρεξε» με ρυθμό 11%...



Σάββατο, Ιουνίου 18, 2011

Η απάντηση στους Σκοπιανούς έρχεται από την Οξφόρδη…


Η απάντηση στα Σκόπια έρχεται από την Οξφόρδη…

Με μια σεμνή τελετή εγκαινίων άνοιξε στο Μουσείο Ασμόλιαν της Οξφόρδης η μεγάλη έκθεση για το βασίλειο των αρχαίων Μακεδόνων, του οίκου των Τημενιδών, με τίτλο: «Από τον Ηρακλή στο Μέγα Αλέξανδρο: Θησαυροί από τη βασιλική πρωτεύουσα των Μακεδόνων, ένα ελληνικό βασίλειο στην εποχή της δημοκρατίας».


Θεωρείται ίσως η σημαντικότερη αρχαιολογική έκθεση για την Ελλάδα στη Βρετανία. Περιλαμβάνει πρόσφατα ευρήματα από τις συνεχιζόμενες ανασκαφές στις Αιγές, την πρωτεύουσα του βασιλείου του Φιλίππου Β’, πατέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Τα περισσότερα από τα εκθέματα, περίπου το 80%, προβάλλονται για πρώτη φορά στο κοινό, με την Οξφόρδη να επιλέγεται λόγω της στενής σχέσης με την ελληνική αρχαιολογία και ιδίως το Μανόλη Ανδρόνικο, που ανακηρύχθηκε επίτιμος καθηγητής από το πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Παράλληλα, το Μουσείο Ασμόλιαν αποτελεί πόλο έλξης για ακαδημαϊκούς και φοιτητές από όλο τον κόσμο. Το 2010, μετά τη μεγάλη ανακαίνιση του μουσείου, 1,2 εκατομμύρια επισκέπτες πέρασαν τις πύλες του.
Τα εκθέματα παρουσιάζουν μία πιο καθημερινή και ολοκληρωμένη εικόνα της περιόδου της ακμής του βασιλείου των Μακεδόνων, αλλά και των περιόδων πριν από το Φίλιππο. Η έκθεση χωρίζεται σε τρία τμήματα: αντικείμενα που σχετίζονται με το βασιλιά και τις δραστηριότητές του, αντικείμενα που δείχνουν την ξεχωριστή θέση των γυναικών των Μακεδόνων και εκθέματα από την καθημερινή ζωή στο Παλάτι των Αιγών. Μεταξύ άλλων μπορεί να δει κανείς προσωπικά αντικείμενα του Φιλίππου, όπως το σπαθί του, λόγχες του και τις επικαλαμίδες του, την πρώτη ιστορικά προτομή του Αλέξανδρου, ένα εντυπωσιακό και σχεδόν ανέπαφο στεφάνι από σκαλιστά χρυσά φύλλα βελανιδιάς, μία τοιχογραφία ιδιαίτερης σημασίας που απεικονίζει τον Αλέξανδρο και τον πατέρα του σε σκηνή από κυνήγι, καθώς και δεκάδες εντυπωσιακά και ζηλευτά ακόμα και σήμερα γυναικεία κοσμήματα.


Οι υπεύθυνοι της έκθεσης χαρακτήρισαν το Παλάτι των Αιγών ως το πιο σημαντικό κτίριο της αρχαίας Ελλάδας μετά τον Παρθενώνα. Η ψυχή της έκθεσης, η διευθύντρια της 17ης Εφορίας Αρχαιοτήτων και μαθήτρια του Ανδρόνικου, Αγγελική Κοτταρίδη τόνισε ότι αποδεικνύεται από τα ευρήματα πως ό, τι ήταν ο Περικλής και η Αθήνα τον 5ο π.Χ. αιώνα, δηλαδή κέντρο διανόησης και τεχνών, ήταν ο Φίλιππος και η αυλή του τον επόμενο αιώνα.
Ο διακεκριμένος ιστορικός της Οξφόρδης, Ρόμπιν Λέιν Φοξ, στη σύντομη εισαγωγική παρουσίαση της έκθεσης δάκρυσε ενώπιον συναδέλφων του και δημοσιογράφων, λέγοντας ότι πρόκειται για την κορυφαία αρχαιολογική έκθεση που έχει γνωρίσει. Κατά τον κ. Λέιν Φοξ, το ιστορικό μήνυμα της έκθεσης είναι ταυτόχρονα και πολιτικό: «Οι Μακεδόνες ήταν ένα ελληνόφωνο βασίλειο στη βόρεια Ελλάδα και όσοι Σκοπιανοί υποστηρίζουν ότι εκεί βρίσκεται η Μακεδονία επιδεικνύουν άγνοια και η θέση τους είναι εξωφρενική. Είναι σαν να λένε ότι η Οξφόρδη βρίσκεται στη Λευκορωσία», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Ρόμπιν Λέιν Φοξ.
Η έκθεση θα συνεχιστεί έως τις 29 Αυγούστου. Στη συνέχεια, κάποια από τα εκθέματα, ένας περιορισμένος αριθμός, θα ταξιδέψουν έως το Λούβρο για μια γενικότερη έκθεση για τους αρχαίους Μακεδόνες.


Λονδίνο, Θανάσης Γκαβός

Παρασκευή, Ιουνίου 17, 2011

Η Θοδώρα πήγε σπίτι της!


Κυβέρνηση Βενιζέλου;

Ανακοινώθηκε η σύνθεση της νέας κυβέρνησης, η οποία προέκυψε με την μέθοδο που θυμίζει το γνωστό παιχνίδι με τις "μουσικές καρέκλες". Κυριάρχησε, όπως προκύπτει, η πολιτική παρουσία του Ευάγγελου Βενιζέλου και επομένως η "νέα" κυβέρνηση θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως "Κυβέρνηση Βενιζέλου", με ότι και αν σημαίνει αυτό...
Όπως αναμενόταν η κα Τζάκρη απομακρύνθηκε από το νέο κυβερνητικό σχήμα.
ΔΕΕ
Η νέα κυβέρνηση

Πρωθυπουργός: Γιώργος Παπανδρέου

Αντιπρόεδροι Κυβέρνησης: Θεόδωρος Πάγκαλος, Ευάγγελος Βενιζέλος

Υπουργός Εσωτερικών: Χάρης Καστανίδης
Υφυπουργός: Πάρις Κουκουλόπουλος

Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης: Δημήτρης Ρέππας
Υφυπουργός: Παντελής Τζωρτζάκης
Υφυπουργός: Ντίνος Ρόβλιας

Υπουργός Οικονομικών: Ευάγγελος Βενιζέλος
Αναπληρωτής υπουργός: Φίλιππος Σαχινίδης
Αναπληρωτής υπουργός: Παντελής Οικονόμου

Υπουργός Εξωτερικών: Σταύρος Λαμπρινίδης
Αναπληρώτρια Υπουργός: Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου
Υφυπουργός: Δημήτρης Δόλλης

Υπουργός Εθνικής Άμυνας: Πάνος Μπεγλίτης
Υφυπουργός: Κώστας Σπηλιόπουλος

Υπουργός Περιφερειακής Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας: Μιχάλης Χρυσοχοΐδης
Αναπληρωτής Υπουργός: Χάρης Παμπούκης
Αναπληρωτής Υπουργός: Σωκράτης Ξυνίδης
Υφυπουργός: Θάνος Μωραΐτης

Υπουργείο Περιβάλλοντος: Γιωργός Παπαπακωνσταντίνου
Αναπληρωτής Υπουργός: Νίκος Σηφουνάκης
Υφυπουργός: Γιάννης Μανιάτης

Υπουργός Παιδείας, Δια βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων: Αννα Διαμαντοπούλου
Αναπληρωτής Υπουργός: Φώφη Γεννηματά
Υφυπουργός: Εύη Χριστοφιλοπούλου

Υπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων: Γιάννης Ραγκούσης
Υφυπουργός: Γιάννης Μαγκριώτης

Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης: Γιώργος Κουτρουμάνης
Υφυπουργός: Γιάννης Κουτσούκος

Υπουργός Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης: Ανδρέας Λοβέρδος
Υφυπουργός: Μιχάλης Τιμοσίδης
Υφυπουργός: Χρήστος Αΐδόνης
Υφυπουργός: Μάρκος Μπόλαρης

Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων: Κώστας Σκανδαλίδης
Υφυπουργός: Γιάννης Δριβελέγκας

Υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων: Μιλτιάδης Παπαϊωάννου
Υφυπουργός: Γιώργος Πεταλωτής

Υπουργός Προστασίας του Πολίτη: Χρήστος Παπουτσής
Υφυπουργός: Μιχάλης Όθωνας

Υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού: Παύλος Γερουλάνος
Υφυπουργός: Γιώργος Νικητιάδης

Υπουργός Επικρατείας και Κυβερνητικός Εκπρόσωπος: Ηλιας Μόσιαλος

Κυβερνητική Επιτροπή:
Ευάγγελος Βενιζέλος, Δημήτρης Ρέππας, Χάρης Καστανίδης, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, Γιώργος Παπακωνσταντίνου, Αννα Διαμαντοπούλου, Γιάννης Ραγκούσης, Ανδρέας Λοβέρδος, Κώστας Σκανδαλίδης και Χρήστος Παπουτσής.

Οι «εκτός»:
Σε επίπεδο υπουργών, από την κυβέρνηση απομακρύνθηκαν η Λούκα Κατσέλη, η Τίνα Μπιρμπίλη, ο Δημήτρης Δρουτσας και ο Γιάννης Διαμαντίδης.
Από το υπουργείο Παιδείας απομακρύνθηκε ο Γιάννης Πανάρετος.

Πέμπτη, Ιουνίου 16, 2011

Νέα κατορθώματα Τζάκρη


Πάλι εκτεθήκαμε στο πανελλήνιο με την βουλευτίνα μας (και υφυπουργό!) και τα νέα κατορθώματά της. Βεβαίως, οι χθεσινές ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις, που απέδειξαν και στον πλέον δύσπιστο ότι η ευρισκόμενη στην εξουσία κυβέρνηση-οπερέττα έχει απολέσει και το τελευταίο ίχνος σοβαρότητας, είναι προφανές ότι μόνον οπερεττικούς υπουργούς και υφυπουργούς θα μπορούσε να διαθέτει! Από την ιστοσελίδα του τηλεοπτικού σταθμού Star είναι το δημοσίευμα που ακολουθεί.

Κατάθεσε στεφάνι με την… Louis Vuitton
στο χέρι η Τζάκρη

Ούτε για να τιμήσει τους 353.000 νεκρούς Ποντίους δεν θέλησε να αποχωριστεί την πανάκριβη και γνωστού οίκου τσάντα της η υφυπουργός Εσωτερικών, Θεοδώρα Τζάκρη, ξεσηκώνοντας έντονες αντιδράσεις από κατοίκους και φορείς της Έδεσσας!

Όπως διαβάζουμε στο blog AridaiaNews, η κα. Τζάκρη εκπροσώπησε την κυβέρνηση σε εκδήλωση για την γενοκτονία των Ποντίων που διοργάνωσε η αντιπεριφέρεια Πέλλας στην Έδεσσα.

Ντυμένη φιγουρίνι, η υφυπουργός κράτησε στο ένα χέρι το δάφνινο στεφάνι και στο άλλο την... Louis Vuitton τσαντούλα της και με τον τρόπο αυτό «τίμησε» τους πεσόντες!

«Η κα. Τζάκρη μάλλον δεν έχει καταλάβει για ποιον ακριβώς λόγο παρευρέθηκε σ’ αυτό το μνημόσυνο, αλλά και τι ακριβώς κρατάει στο δεξί της χέρι. Στο αριστερό της βέβαια ξέρει πολύ καλά, αλλά μάλλον δεν μπορούσε να αποχωριστεί για ένα λεπτάκι το υπέροχο της αξεσουάρ το οποίο συμπληρώνει αυτό το κομψό συνολάκι», αναφέρει σε ανακοίνωσή του ο σύλλογος Ποντίων του δήμου Αλμωπίας, επισημαίνοντας στην υφυπουργό πως αυτή η εικόνα ενδείκνυται για καφεδάκι στην Γιαννιτσών και όχι για κατάθεση στεφάνου σε μνημείο χιλιάδων νεκρών Ελλήνων.

Μα δεν είχε κάποιον να της κρατήσει το τσαντικό μια στιγμή; Η κα. Τζάκρη αποφάσισε να μείνει με την Louis Vuitton και ντυμένη «στην τρίχα», όσο οι Πόντιοι της περιοχής... έβγαιναν από τα ρούχα τους!