Αποτελέσματα εκλογών 17-6-12

(κλικ επάνω στην εικόνα για μεγέθυνση)

Εκλέγονται από την ΝΔ οι Καρασμάνης, Σταμενίτης, Τζαμτζής και από το ΠΑΣΟΚ η Τζάκρη.

Εύστοχες προτάσεις Γιάννη Βαρουφάκη

Εύστοχες προτάσεις Γιάννη Βαρουφάκη

Δημήτρης Ε. Ευαγγελίδης

Με τον Γιάννη Βαρουφάκη διαφωνώ σε πολλά. Όχι βέβαια σε εξειδικευμένα οικονομικά θέματα (κάτι τέτοιο θα ήταν εντελώς άτοπο εκ μέρους μου), αλλά σε γενικότερες θέσεις και απόψεις του. Αυτό όμως δεν έχει καμιά ουσιαστική σημασία. Στο χείλος του γκρεμού που βρίσκεται πλέον η χώρα, δεν χρειαζόμαστε πια άχρηστους, ανίκανους και ανεπαρκείς πολιτικούς. Από τέτοιους, θα γεμίσουν τα έδρανα της Βουλής την επομένη των επερχομένων εκλογών της 17ης Ιουνίου. Αντίθετα πιστεύω ακράδαντα (υποθέτω το ίδιο πιστεύει και η πλειονότητα των σοβαρών πολιτών) ότι χρειαζόμαστε πια επειγόντως ανθρώπους ικανούς, παραγωγικούς και δραστήριους, με μεράκι και αγάπη γι’ αυτό που κάνουν, σε κάθε τομέα της κοινωνικής, οικονομικής και πνευματικής δραστηριότητας. Και τέτοιους γνωρίζω καλά ότι διαθέτει η χώρα, άσχετα αν είναι παραγκωνισμένοι και περιθωριοποιημένοι. Και τούτο διότι το καθεστώς της μεταπολίτευσης προτιμούσε να προβάλει τα κάθε είδους «κομματόσκυλα», τους εγκάθετους τους συστήματος, τους απατεώνες, τους βολεψάκηδες και γενικά ότι πιο σκάρτο κυκλοφορούσε στην αγορά.

Ο Γιάννης Βαρουφάκης έχει αποδείξει ότι κατέχει καλά το επιστημονικό του αντικείμενο και μάλιστα χωρίς ναρκισσισμούς και περιαυτολογίες, σε αντίθεση με κάποιους προβεβλημένους τενεκέδες των τηλεοπτικών παραθύρων.

Στις κρίσιμες ώρες που περνάμε θεωρώ ότι αξίζει να δοθεί ευρύτερη δημοσιότητα σε κάποιες προτάσεις του, τις οποίες διατύπωσε σε ένα εξαιρετικό άρθρο του πριν λίγες μέρες με τον τίτλο «Αυτά που μας έμειναν» (ολόκληρο το κείμενο υπάρχει εδώ: http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.article&id=15732).

Οι προτάσεις αυτές, με την μορφή δεκαλόγου, είναι οι εξής:

1. Να λειτουργούμε και να συμπεριφερόμαστε όλοι, η κάθε μία και ο καθένας μας, σαν να ζούμε στο Πανοπτικόν του Jeremy Bentham. Σαν όλος ο πλανήτης να μας βλέπει ανά πάσα στιγμή στις οθόνες όλων των κινητών, όλων των τηλεοράσεων, όλων των matrix στα στάδια της γης.

2. Να ξαφνιάζονται θετικά οι ξένοι κάθε φορά που έρχονται σε επαφή μαζί μας (ως τουρίστες, επιχειρηματίες, φοιτητές, δημοσιογράφοι, πολιτικοί, γραφειοκράτες), κάνοντάς τους έτσι να ανατρέπουν τις στερεότυπες προσδοκίες τους για εμάς.

3. Να νιώθουμε ντροπή κάθε φορά που βλέπουμε μια μεταχρονολογημένη επιταγή (είτε όταν την εισπράττουμε είτε όταν την εκδίδουμε).

4. Να νιώθουμε ντροπή που στην χώρα μας υπάρχει η έννοια των «αντικειμενικών αξιών» και τριπλή ντροπή αν συμμετάσχουμε σε αγοραπωλησία όπου δηλώνεται αυτή η «αξία» και όχι η πραγματική.

5. Να νιώθουμε ντροπή για κάθε εργαζόμενο που εργάζεται με μπλοκάκι, όσο ντροπή νιώθουμε όταν γιατρός ζητά φακελάκι (ή του προσφέρεται).

6. Κάθε φορά που νιώθουμε τέτοια ντροπή, να την δημοσιοποιούμε στο facebook και στο twitter, με ονόματα και διευθύνσεις.

7. Να διεθνοποιήσουμε τα μέτρα σύγκρισής μας: Κάθε φορά που πίνουμε καφέ, πάμε στο πανεπιστήμιο, μπαίνουμε στο λεωφορείο, ετοιμαζόμαστε να ανάψουμε τσιγάρο, να σκεφτόμαστε πως θα συμπεριφερόμασταν αν είμασταν στην Βιέννη ή στην Νέα Υόρκη – και να πράττουμε ανάλογα.

8. Να απαιτήσουμε η κοινή μας αναξιοποίητη, δημόσια περιουσία που πάει για ιδιωτικοποίηση να μην πουληθεί αλλά να δοθεί για 50 χρόνια το κάθε ακίνητο, ο ΟΣΕ ολόκληρος, για €1 το κομμάτι αλλά σε ανθρώπους με μεράκι, στην βάση του τι έχουν ήδη πετύχει στην ζωή τους, πόσα κεφάλαια θα φέρουν, του business plan που καταθέτουν.

9. Να σκεφτόμαστε συνεχώς όλοι μας πως θα κλέψουμε δουλειές, θέσεις εργασίας, όχι από τις γειτονικές χώρες, αλλά από τις χώρες των δανειστών μας. Ως καταναλωτές που κατευθύνουν τις αγορές τους έξυπνα. Ως παραγωγοί που ντρέπονται να μην εξάγουν ούτε ένα κοντέινερ τον χρόνο στην Γερμανία (ή που εξάγουν ελαιόλαδο στην Ιταλία, όπου συσκευάζεται ως ιταλικό).

Στην Ελλάδα πάσχουμε από Ναπολεόντειο Σύνδρομο. Θεωρούμε ότι τα πάντα πρέπει να έρθουν από «τα πάνω», είτε πρόκειται για την κρατική επιδότηση είτε για τις μεταρρυθμίσεις που κι αυτές από «τα πάνω» τις περιμένουμε. Κι όμως. Σχεδόν τίποτα δεν πρέπει πλέον να περιμένουμε από εκεί. Εκεί «πάνω» το μόνο που υπάρχει είναι κρανίου τόπος. Μένουμε εμείς οι «μικροί» άνθρωποι εδώ στα «κάτω». Στο χέρι μας είναι οι «μεταρρυθμίσεις» που έχουμε πραγματικά ανάγκη και τις οποίες δεν χρειαζόμαστε κανέναν πολιτικό να τις εισαγάγει.

ΥΓ. Ξέρω, ξέρω. Υποσχέθηκα δεκάλογο και κατέθεσα εννέα σημεία μόνο. Το δέκατο δεν χρειάζεται, όσοι διαβάζετε αυτή την στήλη συστηματικά, να το περιλάβω επισήμως. Το γνωρίζετε καλά. Το αναφέρω για όσους «τυχερούς» με διαβάζετε για πρώτη φορά: «Να πούμε ΟΧΙ στην επόμενη δόση του Μνημονιακού δανείου, όσο δεν ακολουθείται από ένα πλάνο του πως θα ξοδευτεί το ποσό αυτό με τρόπο που να αφήνει περιθώριο αισιοδοξίας, έστω και μικρής, ότι θα μπορέσουμε να αποπληρώσουμε τόσo αυτό το ποσό όσο και τα υπόλοιπα χρέη».

Πιστεύω ότι αξίζει να μελετήσουμε αυτές τις προτάσεις και να προβληματιστούμε.

Δ.Ε.Ε.

ΣΥΡΙΖΑ: Κόμμα μαϊμού;

Αυτό το συνονθύλευμα που κυκλοφορεί ως πολιτικό κόμμα με την ονομασία ΣΥΡΙΖΑ, δυστυχώς, διεκδικεί να κυβερνήσει τη Χώρα και μετά διερωτώμεθα γιατί πάμε κατά διαβόλου; Ή μήπως πάμε από μόνοι μας, με την "ωριμότητα" που μας διακρίνει, σε ό,τι αφορά τα πολιτικά πράγματα;

ΔΕΕ

Για να ξέρουμε τι θα ψηφίσουμε

 

«Εάν δεν υπήρχε ο Ανδρέας, δεν θα μας ήξερε ούτε ο θυρωρός της πολυκατοικίας μας», είχε πει ο Γιώργος Κατσιφάρας για να περιγράψει τη δυναμική προσωπικότητα του Ανδρέα Παπανδρέου, ο οποίος κατέστησε το ΠΑΣΟΚ κόμμα εξουσίας και σχημάτισε την πρώτη του κυβέρνηση με άγνωστα στην πολιτική ζωή στελέχη.

Οι πολίτες του 1981 θα αισθάνονταν αμηχανία απέναντι στο ρεύμα Παπανδρέου με τους άγνωστους τριγύρω του. Αμηχανία αισθάνονται οι πολίτες και σήμερα με το ρεύμα του ΣΥΡΙΖΑ που δεν οφείλεται στην προσωπικότητα του Αλέξη Τσίπρα, αλλά στην ανάγκη έκφρασης της αγανάκτησης και της οργής.

Γιατί, όπως θα καταλάβει ο αναγνώστης που θα διαβάσει το παρακείμενο ρεπορτάζ, η ομοιότητα του χθες από το σήμερα βρίσκεται μόνο στον «άγνωστο X» που είναι τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, όπως τότε ήταν οι συνεργάτες του Ανδρέα Παπανδρέου. Εν προκειμένω υπάρχει ένα στοιχείο, μία ...συνιστώσα θα λέγαμε, που κάνει τη διαφορά: η πανσπερμία των απόψεων, των θέσεων και των προτάσεων που διατυπώνουν οι συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ και δημιουργούν πολιτική «Bαβέλ».

Προσθέστε ότι μέσα στην ηγεσία του νεόκοπου κόμματος (γιατί μέχρι πρότινος ήταν απλώς ένας πολιτικός σχηματισμός, ένα μόρφωμα) βρίσκονται πρόσωπα που έχουν υπερασπιστεί τη «17 Νοέμβρη» ή έχουν διατυπώσει απόψεις για την ονομασία της Δημοκρατίας των Σκοπίων που κινούνται αντίθετα από την εθνική γραμμή. Και αυτά δεν μπορούν να καλυφθούν, πετώντας την μπάλα στην εξέδρα, όπως κάνει ο Αλέξης Τσίπρας στο θέμα της καταγγελίας του Μνημονίου ή της διαγραφής του χρέους.

 

Οι σωματοφύλακες του ΣΥΡΙΖΑ

Και ξαφνικά εγένετο κόμμα... Ελέω του μπόνους των πενήντα εδρών στην περίπτωση εκείνη που ο ΣΥΡΙΖΑ έρθει πρώτος στην επικείμενη εκλογική αναμέτρηση, τα πειράματα έλαβαν τέλος, οι συνιστώσες έσκυψαν το κεφάλι, όλοι έβαλαν νερό στο κρασί τους και τυπικά τουλάχιστον ενώθηκαν κάτω από μια κομματική ταυτότητα. Βέβαια σε ένα τέτοιο κόμμα ποτέ μην αναζητήσουμε το μεγάλο αφεντικό. Και πώς θα μπορούσαμε άλλωστε, όταν ο καθένας κουβαλά την ιστορία του και σήμερα απλά βρίσκονται όλοι μαζί για... ιερό σκοπό!

Όπως εύκολα γίνεται αντιληπτό, το νέο κόμμα διοικείται από... επιτροπή! Πρόεδρός της ο Αλέξης και άλλοι 18 γύρω από το τραπέζι. Ποιοι όμως είναι αυτοί;
Φυσικά, ο Αλέξης Τρίπρας συστάσεις δεν χρειάζεται. Ανδρώθηκε μέσα στον ΣΥΝ, ανέλαβε την προεδρία του, κόντεψε να τινάξει το κόμμα στον αέρα και σήμερα κάνει την Ευρώπη να. τρέμει.

Συστάσεις φυσικά δεν χρειάζεται ούτε ο Μανώλης Γλέζος. Επίσημα εκφράζει τους Ενεργούς Πολίτες. Επί της ουσίας είναι το μυαλό του, μόνος του και η ιστορία του. Λειτούργησε ως σύμβολο συσπείρωσης και ο ρόλος του ήταν καταλυτικός στη δημιουργία του ΣΥΡΙΖΑ. Ο επαναστατικός όμως χαρακτήρας του κάνει πολλούς να κρατούν την ανάσα τους, όταν εκείνος ανοίγει το στόμα του.

Νικόλας Μανιός. Και επίσημα και ανεπίσημα ανένταχτος. Τόσο ανένταχτος που είναι ο Νο1 στις επιλογές των αναρχικών. Ανήκει στον εαυτό του και την επιστήμη του (γιατρός), ενώ προέρχεται από τον υπερεπαναστατικό χώρο της Αριστεράς.

Από τη ΔΕΑ προέρχεται ο Αντώνης Νταβανέλλος. Δημοσιογράφος στο επάγγελμα, είναι μία από τις τρεις αιτίες (οι άλλες δύο ακούν στο όνομα ΡΟΖΑ και ΚΟΕ) που ο Φώτης Κουβέλης και τα στελέχη που στη συνέχεια συγκρότησαν τη Δημοκρατική Αριστερά και πήραν των ομματιών τους από την πλατεία Κουμουνδούρου.

Η Αναστασία Χριστοδουλοπούλου ευρέως γνωστή έγινε ως συνήγορος υπεράσπισης ενός εκ των κατηγορουμένων για συμμετοχή στη «17 Νοέμβρη». Ακόμα και μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ αυτή τη στιγμή φαίνεται να είναι άγνωστη μεταξύ αγνώστων και αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι παραμένει ανένταχτη, προερχόμενη από τον παλιό αριστερίστικο χώρο. Οι «εχθροί» της λένε ότι δεν έχει πρόσβαση στον κόσμο του ΣΥΡΙΖΑ. Στις ρίζες της μπορεί κανείς να ανακαλύψει την ΚΟ Μαχητής.

Από τα πολύ καλά μυαλά του ΣΥΡΙΖΑ ο Γεράσιμος Σπαθής. Ο καθηγητής του Πολυτεχνείου παραμένει ανένταχτος, ενώ κινείται ανάμεσα στον οργανωμένο ΣΥΡΙΖΑ, την πανεπιστημιακή κοινότητα και στον επαναστατικό χώρο.

Οι φίλοι του ΚΚΕ γνωρίζουν τον Γιάννη Θεωνά, ο οποίος με τον Δημήτρη Κωστόπουλο εγκατέλειψαν τον Περισσό για να δημιουργήσουν την ΚΕΔΑ. Σήμερα είναι ο άνθρωπος που αποτελεί τον συνδετικό κρίκο με τους δυσαρεστημένους της... Αλέκας!

Ο Πάνος Λάμπρου έγινε γνωστός κυρίως λόγω της κουμπαριάς του στον περιβόητο γάμο των ομοφύλων στην ακριτική Τήλο. Επί της ουσίας έχει σηκώσει μόνος του το βάρος του αγώνα για τα δικαιώματα των φυλακισμένων και ομοφυλοφίλων. Θεωρείται ως ιδιαιτέρως ενεργητικός μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ και μάλιστα ηγετικά. Προέρχεται από την ΑΚΟΑ, θεσμικά δεν έχει ρόλο, αλλά πλέον θεωρείται από πολλούς ως ο Νο1 μετά τον θάνατο του Γιάννη Μπανιά πριν από λίγους μήνες.

Άγνωστο πρόσωπο ο Γιώργος Σαπουνάς, ο οποίος έχει και τη ρετσινιά ότι διεκδικεί ρόλο κυρίως για τον εαυτό του. Ο τροτσκιστής ζωγράφος (ΑΠΟ) παλεύει αντικαπιταλιστικά.

Υπερασπιστής της «17Ν»

Και όσοι δεν τον ήξεραν, έμαθαν τον Βένιο Αγγελόπουλο, όταν συνελήφθη πριν από τρία χρόνια στο αεροδρόμιο Κένεντι στη Νέα Υόρκη. Τότε δεν του επετράπη η είσοδος στην ΗΠΑ, λόγω του... παρελθόντος του, ενώ ήταν προσκεκλημένος να μιλήσει σε πανεπιστήμιο. Έγινε πρώτο θέμα αλυσοδεμένος. Καθηγητής στο Μετσόβιο και μάρτυρας υπεράσπισης στη δίκη της «17 Νοέμβρη».

Άγνωστος επίσης και ο Κώστας Πουλάκης, ο οποίος χαρακτηρίζεται από κάποιος ως ο δοτός του ΣΥΝ στον Βόλο. Άνθρωπος του γραφειοκρατικού συστήματος. Εφοριακός. Αποσπασμένος από το 1992. Λέγεται ότι οι σχέσεις του με την τοπική οργάνωση δεν είναι και οι καλύτερες, καθώς -όπως λένε- δεν φαίνεται να έχει επαφή με τον κόσμο.

Άνθρωπος του μηχανισμού και ο Δημήτρης Βίτσας. Προερχόμενος από το ΚΚΕ, διετέλεσε πρόεδρος του Δ.Σ. της Αυγής, και σήμερα είναι γραμματέας του ΣΥΝ.

Ο Κώστας Αθανασίου προέρχεται από τη ΡΟΖΑ, σήμερα είναι συντονιστής του ΣΥΡΙΖΑ, οδοντίατρος και μεταφραστής από τα ισπανικά. Άνθρωπος του Δικτύου. Πλέον θεωρείται πολύ πιο κοντά στον ΣΥΝ. Έδωσε τα πάντα για τον ΣΥΡΙΖΑ. Ο ΣΥΝ όμως σχεδόν τον εγκατέλειψε στον δρόμο για τις εκλογές...

Μέλος της διοικούσας επιτροπής και ο Αλέξανδρος Καλίδης, προερχόμενος από την ΓΣΕΕ. Υπεύθυνος Τύπου του ΣΥΝ, και εκπρόσωπος του εργατικού κινήματος.

Η Σοφία Σακοράφα εκπροσωπεί τον εαυτό της. Πρώτη σε ψήφους βέβαια, καθώς ως βουλευτής του ΠΑΣΟΚ δεν ψήφισε κανένα από τα μέτρα. Την ήθελαν υποψήφια στο Επικρατείας για να σηματοδοτήσει το καθαρό ΠΑΣΟΚ.

Άγνωστοι στον κόσμο του ΣΥΡΙΖΑ οι Γεώργιος Νικολακάκης, Νικόλαος Μπουζάνης, Ευσταθία Κωτσάκη και Σπυρίδωνας Κότσιας.

Εδώ οφείλουμε να επισημάνουμε το πολύ απλό, αν και παρανοϊκό. Όλοι αυτοί μπορούν να αλλάξουν από λεπτό σε λεπτό. Πολύ απλά γιατί όταν μπήκαν στη λίστα ήταν η ανάγκη της στιγμής για να συμπληρωθούν τα έντυπα και να κατατεθεί στον Άρειο Πάγο η αίτηση ίδρυσης κόμματος, ώστε ο ΣΥΡΙΖΑ να λάβει το όφελος των 50 εδρών που προκύπτει για το πρώτο σε εκλογική δύναμη κόμμα, με βάση τον ισχύοντα εκλογικό νόμο. Προχειρότητα; Μάλλον όχι...

Της ...συνιστώσας το ανάγνωσμα

Για να έχουμε μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα σχετικά με το τι εστί ΣΥΡΙΖΑ, ας ρίξουμε μια ματιά στις περιβόητες συνιστώσες και στο τι πρεσβεύουν αυτές:

ΣΥΝ και Οικοσοσιαλιστές

Δύο κυρίαρχα ρεύματα λειτουργούν στους κόλπους του ΣΥΡΙΖΑ: η ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ 2010, που αποτελείται από στελέχη της ανανεωτικής πτέρυγας που δεν ακολούθησαν τον Φ. Κουβέλη στο εγχείρημα της ΔΗΜΑΡ (Ρ. Δούρου, Κ. Πουλάκης, Άγγελος Μανταδάκης και Γ. Μπαλάφας) και τάχθηκαν εμφανώς στο πλευρό του Αλέξη Τσίπρα. Από την άλλη πλευρά βρίσκεται το Αριστερό Ρεύμα του Γ. Λαφαζάνη.

Η μικρότερη συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ είναι οι Οικοσοσιαλιστές, οι οποίοι επικεντρώνουν τη δράση τους σε θέματα κλιματικών αλλαγών.

ΑΚΟΑ

Η Ανανεωτική Κομμουνιστική και Οικολογική Αριστερά (ΑΚΟΑ) ιδρύθηκε από τον αείμνηστο Γ. Μπανιά με μέλη που προέρχονταν από τοΚΚΕ Εσωτερικού, την ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος και ανένταχτους αριστερούς. Τα μέλη της ΑΚΟΑ προσδιορίζονται ως ανανεωτές και ευρωκομμουνιστές. Συμμετείχαν σε όλες τις προσπάθειες για την ενότητα της Αριστεράς, όπως στην Πρωτοβουλία για την Επανίδρυση της Αριστεράς, τον Χώρο Διαλόγου και την Πρωτοβουλία για τη Συσπείρωση της Αριστεράς.

ΔΕΑ

Η Διεθνιστική Εργατική Αριστερά είχε ως μητρική οργάνωση την ΟΣΕ - Οργάνωση Σοσιαλιστική Επανάσταση, η οποία ξεκίνησε ως τροτσκιστική γκρούπα. Η ΔΕΑ προτείνει τη «στάση πληρωμών προς τους ντόπιους και διεθνείς τοκογλύφους, την εθνικοποίηση των τραπεζών υπό δημόσιο-δημοκρατικό-εργατικό έλεγχο, τη βαριά φορολογία των επιχειρήσεων και των πλουσίων, σε συνδυασμό με μέτρα κατά της "δραπέτευσης" κεφαλαίων».

ΔΗΚΚΙ

Αποτελείται από στελέχη του Δημοκρατικού Κοινωνικού Κινήματος που είχε ιδρύσει ο Δημήτρης Τσοβόλας. Στην ιστοσελίδα της κίνησης, στα πιο δημοφιλή κείμενα, ξεχωρίζουν ο ιστορικός λόγος του Άρη Βελουχιώτη στη Λαμία και η δημιουργία του νέου ΕΑΜ που τιτλοφορείται «Ο δωδεκάλογος της αντίστασης». Πολιτικά φλερτάρει με τον αντιευρωπαϊσμό και την επιστροφή στη δραχμή.

ΚΟΕ

Η Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας είναι από τις «σκληρές» και καλύτερα οργανωμένες συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ με μαοϊκές και... σταλινικές καταβολές. Η σχέση της ΚΟΕ με την ανανεωτική Αριστερά δεν υπήρξε ποτέ μία σχέση συμπάθειας. Η «σκληρή» συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ, με μέλη που προέρχονται κυρίως από την προδικτατορική εξωκοινοβουλευτική Αριστερά, δεν είδαν αρνητικά την αποχώρηση της ανανεωτικής πτέρυγας του Φ. Κουβέλη από τον ΣΥΝ.

ΚΕΔΑ

Προσπαθεί να ανοίξει διαύλους επικοινωνίας με το ΚΚΕ, δείχνοντας να «φλερτάρει» με τη γραμμή του Περισσού ότι η Ελλάδα πρέπει να βγει από την Ευρωζώνη και από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Κόκκινο

Με σημαντική δράση στον χώρο των μεταναστών, αλλά και σε θέματα που αφορούν την προστασία του περιβάλλοντος, το «Κόκκινο» έχει έντονη παρουσία και στο εξωτερικό. Μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων των εκλογών, το «Κόκκινο» ζητούσε από τον ΣΥΡΙΖΑ να κινηθεί πιο επιθετικά και να επιμείνει στον σχηματισμό κυβέρνησης της Αριστεράς στη βάση των πέντε σημείων, έστω και με ψήφο ανοχής από τα υπόλοιπα κόμματα, ώστε να εκφράσει την αντιμνημονιακή ψήφο.

ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ

Με τον Μανώλη Γλέζο στις τάξεις της, η συνιστώσα των Ενεργών Πολιτών εργάζεται για την ενότητα της Αριστεράς από το 2002, οπότε και δημιουργήθηκε.

ΡΟΖΑ (Λούξεμπουργκ)

Ιδρύθηκε από τον Νίκο Γιαννόπουλο και τη Μάνια Μπαρσέφσκι, που ένα φεγγάρι πέρασαν από την τροτσκιστική οργάνωση ΟΚΔΕ. Έχουν σαφή θέση για έξοδο της χώρας από το ευρώ και επιδιώκουν την κινηματική συγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ.

Ανένταχτοι Αριστεροί

Μια μεγάλη ομάδα προσωπικοτήτων της Αριστεράς που έχουν συμπαραταχτεί με τον ΣΥΡΙΖΑ, δεν έχουν ενταχθεί σε κάποια συνιστώσα της πολιτικής κίνησης. Στις τάξεις των ανένταχτων περιλαμβάνονται πρώην στελέχη της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, πρώην στελέχη του ΚΚΕ όπως ο Δήμος Τσακνιάς, αλλά και ο πανεπιστημιακός Άλκης Ρήγος, πρώην στέλεχος του ΚΚΕ Εσωτερικού. Από τον χώρο των Ανένταχτων προέρχονται και οι Β. Μουλόπουλος και Θ. Δρίτσας.

ΑΠΟ

Η Αντικαπιταλιστική Πολιτική Ομάδα (ΑΠΟ) δημιουργήθηκε από διάσπαση της συνιστώσας «Κόκκινο» με όραμα τη δημιουργία της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς. Ηγετική φυσιογνωμία της είναι ο Γιώργος Σαπουνάς. Όπως αναφέρεται σε κείμενο που έχει αναρτηθεί στην ιστοσελίδα της κίνησης: «"Ευρώ ή δραχμή", "εντός ή εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης" είναι ανεπίκαιρα διλήμματα. Το σωστό ερώτημα είναι: "μπορεί να υπάρξει σήμερα μαζική αντικαπιταλιστική Αριστερά";» Στο ίδιο κείμενο υποστηρίζεται η άποψη ότι φαινομενικά απόψεις συσπειρώνονται γύρω από τις θέσεις για «στάση πληρωμών, έξοδο από το ευρώ και την Ε.Ε.»,οι πιο ριζοσπαστικές ή αντικαπιταλιστικές σε αντιπαράθεση με τις απόψεις που αποδέχονται το ευρωπαϊκό πλαίσιο και αναζητούν λύσεις εντός του. Με σαφέστατο προσανατολισμό εναντίον της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η ΑΠΟ περιγράφει τη θεωρία του αδύναμου κρίκου, όπως χαρακτηρίζει την Ελλάδα, που «θα πρέπει να σπάσει» για τους καπιταλιστές και να καταστεί «δυνατός και επικεφαλής κρίκος» για την εργατική τάξη και την Αριστερά.

http://www.iapopsi.gr/index.php?option=com_k2&view=item&id=8463:tis-sinistosas-to-anagnosma

Και δύο σχόλια από το Διαδίκτυο

1.
Η δική μου οπτική είναι πολύ διαφορετική.

Είναι προφανές ότι το ‘σύστημα-ΠΑΣΟΚ’ ποντάρει τα χίλια στον Τσίπρα. Βγήκε σήμερα ο Λιβάνης και λίγο-πολύ είπε ότι τον στηρίζουν ακόμα και οι Αμερικάνοι, για να διασκεδάσει τους φόβους και την ανασφάλεια που εκφράζεται διάχυτη από τα γκάλοπ (και από τους ψηφοφόρους του) στην περίπτωση που ο με ΣΥΡΙΖΑ βγεί πρώτος.

Βλέπουμε ότι το ‘σύστημα-ΠΑΣΟΚ’ προβαίνει σε μια τακτική καμμένης γης. Ποντάρει φούλ στον Τσίπρα σε μια στιγμή που ούτε ο ίδιος θέλει να βγεί πρώτος, ούτε οι ψηφοφόροι του, με διάφορους σκοπούς. Κυριότερος, να εξασφαλίσει το ακαταδίωκτο μέσα σ’ ένα γενικευμένο κλίμα αστάθειας και αναταραχής. Αυτό το υπόβαθρο έχουν οι όψιμες αγάπες των σαπιοπασόκων και το φλέρτ με τον ‘ριζοσπαστισμό’.

Δεν είναι δύσκολο να τα αντιληφθεί αυτά κανείς. Θα πρέπει όμως να παραμερίσει τον αντικατοπτρισμό που δημιουργεί η ολική αποπληξία της Νέας Δημοκρατίας, και οι άθλιες παρεμβάσεις της Ντόρας (που είναι λες και βγήκε από λατινοαμερικάνικη σαπουνόπερα), οι οποίες από μόνες τους δίνουν αβάντα στον ΣΥΡΙΖΑ. Οι άνθρωποι είναι αμείλικτοι και έχουν εγκληματίσει κατά συρροήν εναντίον της χώρας και του ελληνικού λαού, και ετοιμάζονται να παίξουν το τελευταίο μεγάλο κόλπο -μια έξοδο από την εξουσία μέσω μιας τακτικής καμμένης γής, που θα διασώσει τους ίδιους και θα περισώσει τα κέρδη τους

Εντούτοις, και πέρα από αυτό, η πραγματικότητα παραμένει:

1. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει δομή ρεύματος εξουσίας. Έχει δομή κόμματος διαμαρτυρίας που διασταυρώνει στο εσωτερικό του διαφορετικά ρεύματα της αριστεράς. Αν αυτό το σχήμα κυβερνήσει, θα ζήσουμε μια επανάληψη της αρχετυπικής βαβέλ.

2. Η στήριξη από το παλαιό ΠΑΣΟΚ, ναρκοθετεί το εγχείρημα της ‘αριστερής διακυβέρνησης’. Οι απατεώνες, τυχοδιώκτες και κλέφτες που σε στηρίζουν σήμερα, διαθέτουν μια χαρά μηχανισμούς μέσα στο κράτος και τα ΜΜΕ, και θα κάνουν μια χαρά το παιχνίδι τους, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ θα αντιμετωπίζει τον κυκεώνα της διακυβέρνησης. Εδώ το έκαναν μια χαρά στο εχθρικό περιβάλλον της δεξιάς ‘επανίδρυσης του κράτους’, δεν θα το κάνουν τώρα;

3. Δεν υπάρχει σαφές πρόγραμμα για την ‘αριστερή διακυβέρνηση’, ούτε υπάρχει ιδεολογική, οργανωτική και κοινωνική συνοχή στο ρεύμα του ΣΥΡΙΖΑ για να αντέξει το σοκ της ανάληψης των κυβερνητικών ευθυνών. Εδώ μπροστά στην ευθύνη που δημιουργεί η προεκλογική δυναμική και μόνο τα έχουν παίξει και παραμιλάνε, την μία μέρα λένε το Α, και την άλλη το Β, μέσα σ’ ένα κλίμα που ο καθείς λέει ό,τι του κατεβαίνει, φαντάσου να γίνουν κυβέρνηση.

4. Η λογική του συγγραφέα, είναι μια λογική του τύπου ‘να πιάσουμε τα καλώδια με γυμνά χέρια για να δούμε αν έχουν ρεύμα’΄. Δεν συνίσταται σε χώρες που τρεκλίζουν, σε κοινωνίες που κλυδωνίζονται. Εδώ είναι Μπαλκάνια, δεν είναι παίξε γέλασε.

5. Οι πλατείες ήταν πιο μπροστά από τον ΣΥΡΙΖΑ, ο κόσμος δεν θέλει διαιρέσεις αριστερά, δεξιά, θέλει πατριωτικό, δημοκρατικό ριζοσπαστισμό σε προοδευτική βάση. Το αίτημα εκφράστηκε πέρισυ. Ο γεροτυφλοπόντικας σκάβει. Ο σπόρος που έριξαν οι αγανακτισμένοι θα καρπίσει αργά ή γρήγορα. Όλος ο κόσμος κατά βάθος γνωρίζει ότι έχουμε μπεί σε συνθήκες παρατεταμένου πολέμου μ’ ένα κατεστημένο τα πλοκάμια του οποίου ξεκινούν από τη διπλανή πόρτα και καταλήγουν στα σαλόνια της παγκόσμιας διακυβέρνησης. Στο βάθος όλοι ξέρουν ότι τα ‘ή τώρα ή ποτέ’ και τα ‘γιούρια στα παλιούρια κι όποιον πάρει ο χάρος’ είναι στην πραγματικότητα πυροτεχνήματα και πιστολάκια με κομφετί. Γι’ αυτό και η ψήφος που δίνουν, είναι ψήφος αναμονής, ψήφος -απάγγειο. Που φαίνεται αυτό; Φαίνεται ότι ανεξάρτητα από τι ψηφίζουν όλοι, θέλουν κυβέρνηση συνεργασίας. Το λένε όλα τα γκάλοπ. Φαίνεται επίσης, στο γεγονός ότι όλοι γνωρίζουν ότι η κυβέρνηση αυτή δεν βγάζει τα Χριστούγεννα.

Τα λοιπά είναι ένας ‘επικοινωνιακός θόρυβος’ ο οποίος αρχικά προκλήθηκε από το ‘πόκερ του Τσίπρα’ (και έδωσε γρήγορα αποτελέσματα καθώς τον εκτόξευσε δημοσκοπικά), και αργότερα πέρασε στα χέρια άλλων, ανώτερων στρατηγείων και πλέον ικανοποιεί ανάγκες ενός ‘πολέμου θέσεων’ που ασκεί η πασοκική λερναία ύδρα…

2.

Ο ΣΥΡΙΖΑ μακάρι να είχε έστω και λίγη από τη συγκρότηση που είχαν τα βαλκανικά κομμουνιστικά κόμματα των μέσων του προηγούμενου αιώνα, δεν την έχει όμως. Για μένα το πολύ επικίνδυνο δεν είναι το τι λένε οι διάφορες συνιστώσες, αυτές σε ένα μαζικό πλειοψηφικό ρεύμα θα χαθούν πολύ γρήγορα, με φοβίζει ότι στο ΣΥΡΙΖΑ μπαίνουν πια μαζικά και με σχέδιο πια όλο το ΠΑΣΟΚ. Άκουγα το πρωί την Κατσελη, όταν της είπε η δημοσιογράφος “ελπίζω τώρα να τα καταφέρετε καλύτερα” απάντησε “εγώ όπου και αν ήμουν προσπαθούσα για το καλύτερο”. Τα λέει αυτά η Κατσελη η αρχιτεκτόνισσα του “λεφτά υπάρχουν” η πιο κολλητή συνεργάτης του Γιωργάκη μέχρι πριν 1,5 – 2 χρόνια. Είδατε φαντάζομαι και την προσχώρηση των 127 Πασόκων, οι περισσοτεροι Πασπίτες, στο ΣΥΡΙΖΑ προχθές, έχουν όλη την ομάδα του Άκη μέσα, έχουν και το Λίβανη και τον Λαλιώτη σε ρόλο άτυπου συμβούλου. Τι άλλο; Θα γίνει ο ΣΥΡΙΖΑ το πλυντήριο του παπανδρεικού ΠΑΣΟΚ. Και το χειρότερο οι ανοϊκοί ψηφοφόροι του Πασοκ αυτοί που ψηφιζαν Αντρέα για να κάνει την Αλλαγή, Σημίτη για να μας κάνει Ευρωπαίους και Γιωργάκη γιατί “λεφτά υπάρχουν” τωρα είναι ΣΥΡΙΖΑ γιατί είναι “αντι-μνημονιακοί”.
Αν βγει κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ έτσι όπως είναι τώρα, οι Πασόκοι θα βρουν τρόπο να μπουν πάλι στα κόλπα (λες και έφυγαν και ποτέ), αν βγει δεύτερο θα επιχειρήσουν να ελέγξουν πιο πολύ το κόμμα και αν δεν τα καταφέρουν μην αποκλείεται όλοι οι Πασοκογενείς να φύγουν συντεταγμένα από το ΣΥΡΙΖΑ, απακαθαρμένοι από τις αμαρτίες του παρελθόντος, και να φτιάξουν νέο χώρο γνήσιο αντρεοπαπαντρεϊκό και όχι ιμιτασιον σαν αυτό που παλέυει ο Τσίπρας.
Αυτοί οι αλήτες οι Πασόκοι, και οι κυρίως συγκεκριμένοι οι εκφραστές του Αντρέα, οι φίλοι του Άκη, οι συνεργάτες του Λαλιώτη και του Λιβάνη, αυτοί που κατέστρεψαν πιο πολύ από όλους τη χώρα, τουλάχιστον είχαμε την ικανοποίηση, ότι μπορεί να κατέστρεψαν τη χώρα, αλλά το Πασοκ μας τέλειωσε και να σου τώρα οι πονηροί, εκμεταλλευόμενοι τις βλακείες του Αλέξη, ετοιμάζονται να επανέλθουν στο προσκήνιο. Αυτό δεν είναι κόμμα, κατσαρίδα ότι και να της κάνει δεν ψοφά με τίποτα.
Εδώ και τώρα αποπασοκοποίηση της χώρας, αυτό πρέπει να είναι το σύνθημα της νέας πολιτιστικής επανάστασης.
Υ.γ. και ακούω αυτό τον γελοίο τον Κακλαμάνη που λέει στο ραδιόφωνο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ότι είναι επικίνδυνος επειδή ο καθηγητής Β. Αγγελόπουλος στη δίκη της 17Ν πήγε μάρτυρας υπεράσπισης στη δίκη. Οι δεξιοί του Σαμαρά και μόνοι τους να κατέβαιναν στις εκλογές δεύτεροι θα έβγαιναν.

http://ksefoto.net/?p=306

Οδηγίες για τις εκλογές της 17ης Ιουνίου 2012

Δήμος Έδεσσας:

Ανακοίνωση του Τμήματος Δημοτολογίου

για τις εκλογές στις 17/06/2012

Από τον Δήμο Έδεσσας γνωστοποιούνται τα ακόλουθα που αφορούν τις επικείμενες επαναληπτικές βουλευτικές εκλογές της 17/6/2012 :

1) Η άσκηση του εκλογικού δικαιώματος είναι υποχρεωτική.

2) Τα εκλογικά τμήματα στα οποία θα ψηφίσουν οι πολίτες θα είναι ακριβώς τα ίδια με αυτά των εκλογών της 6/5/2012.

3) Οι εκλογές της 17/6/2012 θα διενεργηθούν με βάση τους ίδιους εκλογικούς καταλόγους με τους οποίους πραγματοποιήθηκαν και οι εκλογές της 6/5/2012. Στο σημείο αυτό πρέπει να τονίσουμε τα ακόλουθα :

α) Λόγω του πέριορισμένου χρονικού διαστήματος ανάμεσα στις δύο εκλογικές διαδικασίες, δεν κατέστη δυνατό από το Υπουργείο Εσωτερικών (και λόγω νομικών δυσχερειών) να ενσωματωθεί η Β αναθεώρηση των εκλογικών καταλόγων με αποτέλεσμα στους εκλογικούς καταλόγους των εκλογών της 17ης Ιουνίου 2012, να μην έχουν περιληφθεί οι μεταβολές στα Δημοτολόγια που έλαβαν χώρα από 1/3/2012 έως 30/4/2012. Πρακτικά δηλαδή και πάλι όσοι πολίτες έκαναν μεταδημότευση στον Δήμο Έδεσσας το ανωτέρω χρονικό διάστημα θα μπορέσουν να ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα  μόνο στον προηγούμενο ΟΤΑ όπου ήταν δημότες και από όπου μεταδημότευσαν στον Δήμο Έδεσσας από 1/3 έως 30/4/2012. Επίσης όσοι πολίτες απέκτησαν την Ελληνική Ιθαγένεια και γράφτηκαν στα Δημοτολόγια του Δήμου Έδεσσας μετά την 1/3/2012, δεν έχουν το δικαίωμα της ψήφου στις επικείμενες εκλογές.

β) Για τον ίδιο λόγο δεν έγινε δυνατή η ενσωμάτωση στους εκλογικούς καταλόγους των διορθώσεων σε λάθη που διαπιστώθηκαν κατά την εκλογική διαδικασία της 6/5/2012 και επίσης οι αλλαγές που ζητήθηκαν από τους πολίτες όσον αφορά το εκλογικό διαμέρισμα που επιθυμούν να ψηφίσουν και είναι διαφορετικό από αυτό στο οποίο ψήφισαν στις 6/5/2012.

γ) Στο σημείο αυτό θα θέλαμε να ζητήσουμε συγγνώμη και κατανόηση από τους δημότες μας στους οποίους,  δώσαμε την διαβεβαίωση ότι είτε θα ψήφιζαν στον Δήμο Έδεσσας εφόσον είχαν κάνει μεταδημότευση από 1/3 έως 30/4/2012, είτε ότι τα όποια λάθη και παραλείψεις που παρατηρήθηκαν στους εκλογικούς καταλόγους της 6/5/2012 θα είχαν διορθωθεί και αποκατασταθεί στο εξής. Αυτή η αδυναμία μας να φανούμε συνεπείς στις δεσμεύσεις μας, οφείλεται αποκλειστικά στο ασφυκτικά μικρό χρονικό διάστημα που μεσολαβεί ανάμεσα στις δύο εκλογές.

δ) Για να διευκολύνουμε όσο μπορούμε τους δημότες μας που αντιμετώπισαν το οποιοδήποτε πρόβλημα στις εκλογές της 6/5/2012, τους παρακαλούμε να εφοδιαστούν την εβδομάδα προ των εκλογών με τα απαραίτητα πιστοποιητικά ούτως ώστε να μην υποστούν ταλαιπωρία στις εκλογές της 17ης Ιουνίου.

4) Όλα τα παραπάνω ισχύουν φυσικά και για τους πολίτες δημότες άλλων Δήμων οι οποίοι είναι γραμμένοι στον κατάλογο ετεροδημοτών του Δήμου Έδεσσας. Δηλαδή καμμία μεταβολή που επήλθε μετά την 29/2/2012 δεν θα έχει πρακτική εφαρμογή στις επικείμενες εκλογές.

Θα θέλαμε και πάλι να ζητήσουμε την κατανόηση των πολιτών στους οποίους ίσως και από υπερβάλλουσα επιθυμία για την ικανοποίηση των δίκαιων παραπόνων τους για τις αδυναμίες που παρουσιάστηκαν στις εκλογές της 6ης Μαΐου, τους διαβεβαιώσαμε ότι αυτές αποκαταστάθηκαν.

Δυστυχώς η τόσο σύντομη επαναπροσφυγή σε εκλογές κατάστησε αδύνατη την πρακτική εφαρμογή τους στις εκλογές της 17ης Ιουνίου.

Τέλος θα θέλαμε να τονίσουμε ότι όλες αυτές οι αλλαγές και διορθώσεις  έγιναν ηλεκτρονικά και στάλθηκαν στο Υπουργείο Εσωτερικών την 14/5/2012 και αυτό μπορεί να το διαπιστώσει και να το ελέγξει όποιος πολίτης το επιθυμεί, αλλά δυστυχώς και πάλι επαναλαμβάνουμε ότι λόγω των ασφυκτικών χρονικών περιορισμών και των νομικών διατάξεων δεν κατέστη δυνατή η ενσωμάτωσή τους στους εκλογικούς καταλόγους των εκλογών της 17ης Ιουνίου.

Το πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέϋ

Το πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέϋ  

 του Γιώργου Καραμπελιά 
 

Ο ΣΥΡΙΖΑ διακηρύσσει urbi et orbi ότι αποτελεί το «νέο» στην πολιτική ζωή του τόπου, και επομένως οι πολίτες θα πρέπει να τον εμπιστευτούν για να απαντήσει στο «παλιό», που εκπροσωπεί ο «δικομματισμός». Και επειδή όντως οι πολίτες δεν αντέχουν άλλο το «παλιό», επειδή το ΚΚΕ εμφανίζεται γερασμένο και ταυτισμένο με την ακινησία και τα γηρατειά, επειδή οι απόπειρες των «αγανακτισμένων» να δημιουργήσουν κάτι το αληθινά καινούργιο (Σπίθα, ΕΠΑΜ, κ.λπ.) απέτυχαν, ο ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζεται ως το «νέο», που θα κατορθώσει να εκφράσει την «αλλαγή» και την έξοδο από τις πολιτικές του μνημονίου. Είναι όμως κάτι «νέο» ο ΣΥΡΙΖΑ;

Αυτό το ερώτημα θα πρέπει και μπορεί να αντιμετωπιστεί από πολλές πλευρές. Και από καμία δεν διαπιστώνεται πως ο ΣΥΡΙΖΑ αντιπροσωπεύει το νέο. Αντίθετα, από όλες τις πλευρές αντιπροσωπεύει το παλιό.

Ιδεολογικά, οι περισσότερες συνιστώσες του, εκτός από ελάχιστες πασοκογενείς –ΔΗΚΚΙ, Νέοι Σοσιαλιστές, κ.λπ. που δεν παίζουν κανένα ρόλο στην ιδεολογική και πολιτική συγκρότηση του σχήματος– παραμένουν αγκιστρωμένες στα τριτοδιεθνιστικά σχήματα της μονοδιάστατης προσκόλλησης στην πάλη των τάξεων, υποτιμώντας δραματικά τόσο την εθνική διάσταση των αντιθέσεων, όσο και την οικολογική ή την ανθρωπολογική. Όλα τα τελευταία χρόνια, όταν ο υπαρκτός σοσιαλισμός και οι ιδεολογίες του μπήκαν σε μια αξεπέραστη κρίση, οι συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ παρέμεναν προσκολλημένες στα παλιά ιδεολογικά σχήματα, χωρίς να πραγματοποιούν ούτε ένα βήμα μπροστά, στο θεωρητικό πεδίο. Αρκεί κανείς να διαβάσει τα αναρίθμητα κείμενά τους στα έντυπά τους και το διαδίκτυο. Η ιδεολογία αυτού του «νέου σχήματος» μένει αγκιστρωμένη στα σχήματα του… δέκατου ένατου αιώνα.

Όμως, εκτός από την ιδεολογική αγκύλωση, το σχήμα μυρίζει ναφθαλίνη και πολιτικά. Οι άνθρωποί του προέρχονται από το ΚΚΕ, το ΚΚΕ εσωτ. και τον αριστερισμό. Το ΚΚΕ έχει ζωή ενενήντα χρόνων, το ΚΚΕ εσωτ. ιδρύθηκε το 1968 και οι περισσότερες αριστερίστικες οργανώσεις στην αμέσως προδικτατορική περίοδο, στη χούντα, ή αμέσως μετά. Ιδιαίτερα οι δύο βασικές του συνιστώσες, οι προερχόμενοι από το ΚΚΕ (Αλαβάνος, Δραγασάκης, Λαφαζάνης κ.ά.) ή από το ΚΚΕ εσωτ. (Βούτσης, Μπαλάφας, Παπαδημούλης κ.ά.) υπήρξαν σε όλη τη διάρκεια της μεταπολίτευσης στελέχη του πολιτικού συστήματος, επαγγελματίες πολιτικοί, βουλευτές, ευρωβουλευτές και ορισμένοι χρημάτισαν ακόμα και υπουργοί, όπως ο Δραγασάκης, έστω και για λίγο, στην κυβέρνηση Ζολώτα. Αρκετοί από αυτούς μπήκαν ως επαγγελματίες στην πολιτική πριν από τριανταπέντε χρόνια και συνεχίζουν απτόητοι μέχρι σήμερα.

Περισσότερη σημασία όμως έχει το ότι η πολιτική και ιδεολογική τους διαδρομή παραμένει ταυτισμένη με τη μεταπολίτευση. Διακηρύσσουν διαρκώς πως οι «άλλοι», οι εκπρόσωποι του δικομματισμού, είχαν την εξουσία ενώ οι ίδιοι παραμένουν αμόλυντοι από τις σειρήνες της εξουσίας. Ωστόσο, ο δικομματισμός δεν αποτελεί το κύριο στοιχείο της μεταπολίτευσης. Το βασικό χαρακτηριστικό της μεταπολίτευσης υπήρξε η παρασιτική ενσωμάτωση της χώρας –ή μάλλον η ολοκλήρωσή της– στο παγκοσμιοποιημένο σύστημα και η υποχώρηση του ελληνικού έθνους-κράτους έναντι τόσο των υπερεθνικών οργανισμών, όσο και έναντι του αναδυόμενου τουρκικού νεο-οθωμανικού ηγεμονισμού. Η ελληνική κοινωνία μετασχηματίστηκε σε βάθος προς την κατεύθυνση της οικονομικής, κοινωνικής, πολιτισμικής και πνευματικής αλλοτρίωσης. Η Ελλάδα μεταβλήθηκε από χώρα ισχυρής δημογραφίας σε μία χώρα υπογεννητικότητας, από χώρα «παραγωγής» μεταναστών σε χώρα μαζικής υποδοχής, από χώρα σκληρά εργαζομένων, κατ’ εξοχήν στον αγροτικό και δευτερογενή τομέα, σε χώρα γκαρσονιών, δημοσίων υπαλλήλων, πορτιέρηδων σε μπαρ, όπου τις παραγωγικές εργασίες εκτελούν όλο και περισσότερο οι οιονεί είλωτες, μετανάστες εργάτες. Στο πολιτισμικό και το πνευματικό πεδίο, οι αξίες του πατριωτισμού, της εθνικής ιδιοπροσωπίας, της σύνθεσης του εγχώριου με το διεθνές, αντικαταστάθηκαν από τον κοσμοπολιτισμό, την λοιδορία των εθνικών συμβόλων και των αγωνιστικών εθνικοαπελευθερωτικών παραδόσεων, την άρνηση της άμυνας της χώρας και την εξύμνηση του ξένου, του δυτικού, του εισαγόμενου.

Και εδώ ο ΣΥΡΙΖΑ και ο χώρος του –στον οποίο ανήκει ιδεολογικά και η ΔΗΜΑΡ, που εξάλλου ήταν μέχρι πριν δύο χρόνια συνιστώσα του– όχι απλώς συμμετείχαν στη μεταπολίτευση αλλά αποτέλεσαν τον ιδεολογικό πυρήνα της. Η ιδεολογία της «ανανεωτικής» και ευρωλάγνας αριστεράς αποτελεί την κυρίαρχη ιδεολογία της μεταπολίτευσης. Στις εφημερίδες, στα περιοδικά, στο θέατρο, τον κινηματογράφο, τα πανεπιστήμια, στα σχολειά, στην τηλεόραση, τις εκδόσεις και στα περισσότερα think tanks των μηχανισμών αναπαραγωγής του συστήματος, ακόμα και στις γενικές γραμματείες των υπουργείων, η μεταπολιτευτική αριστερά κατέκτησε την αδιαμφισβήτητη ηγεμονία. Μια ηγεμονία τόσο καθολική ώστε έδινε τον τόνο και στους εκφραστές του ίδιου του δικομματισμού, τον οποίο εξάλλου «έτρεφε» διαρκώς με ιδέες και έμψυχο υλικό. Έτσι, σταδιακώς, με συνεχείς ενέσεις εκσυγχρονιστικής αριστερής ιδεολογίας, οι «βλάχοι» πατριώτες του ΠΑΣΟΚ –με τη συνεπικουρία του χρήματος, που έρρεε αφειδώς– μεταβλήθηκαν σε μοντέρνους «εκσυγχρονιστές» αντιπατριώτες. Οι κυριότεροι ιδεολόγοι του εκσυγχρονισμού, από τον Τσουκαλά έως τον Μουζέλη και τον Λιάκο εδώ έχουν την ιδεολογική τους αφετηρία. Που αλλού είχαν θητεύσει οι Φραγκουδάκη, Δραγώνα, Ρεπούση; Και οι έμψυχες προσφορές στο κομματικό προσωπικό δεν ήταν λίγες. Ο Πάγκαλος, ο Χριστοδουλάκης, ο Μόσιαλος, ο Λοβέρδος, ο Ρουμελιώτης και αναρίθμητοι άλλοι θα καταλήξουν στο ΠΑΣΟΚ προερχόμενοι από την Αριστερά. Αν κανείς μετρήσει και κατατάξει κομματικά όλους όσους υπέγραφαν κατά του Χριστόδουλου, εναντίον του Μιλόσεβιτς ή υπέρ του σχεδίου Ανάν, θα συναντήσει όλη την αφρόκρεμα του πασοκικού και αριστερού εκσυγχρονισμού (ΣΥΡΙΖΑ και ΔΗΜΑΡ).

Και αυτό που συμβαίνει σήμερα, όταν οι πολιτικοί εκφραστές της μεταπολίτευσης, το ΠΑΣΟΚ κατ’ εξοχήν και η εκπασοκισμένη και γερασμένη Νέα Δημοκρατία, μπαίνουν σε βαθύτατη κρίση, τότε αναλαμβάνει το κόμμα των ιδεολογικών φορέων της μεταπολίτευσης να εκφράσει το σύστημα. Ένα κόμμα διανοουμένων και μεσοστρωμάτων των ιδεολογικών μηχανισμών εκτινάσσεται αίφνης σε ρόλο πολιτικού πρωταγωνιστή, μια και οι κομματικοί ξενιστές του πνέουν τα λοίσθια! Και ένας αυξανόμενος αριθμός από τους πρώην Πασόκους, –Κατσέλη, Μητρόπουλος, Κοτσακάς, Ραυτόπουλος, κ.λπ.– σπεύδουν να ξεπλυθούν σε αυτή τη δήθεν νέα κολυμβήθρα.

Γι’ αυτό εξ άλλου ο ΣΥΡΙΖΑ αποκρύπτει τη φύση της κρίσης που περνάει η χώρα, ως κρίση του παρασιτικού εκσυγχρονισμού και κατά συνέπεια ολόκληρης της μεταπολίτευσης, και την εμφανίζει απλώς ως κρίση του «δικομματισμού», με τον ίδιο να διεκδικεί την κληρονομιά της νεκρής πλέον μεταπολίτευσης.

Δεν θα ασχοληθώ εδώ με το εάν ένα κόμμα-ιδεολογικός μηχανισμός μπορεί να μεταβληθεί απότομα σε κόμμα διαχειριστή της εξουσίας. Η άποψή μου είναι πως όχι, διότι ένας τέτοιος μετασχηματισμός θα απαιτούσε χρόνο και βαθύτατες αλλαγές και, επομένως, το πιθανότερο είναι πως ο ρόλος του θα είναι μάλλον μοιραίος. Εξάλλου έτσι συμβαίνει πάντα στην ιστορία. Όταν κλείνει μια ιστορική εποχή, αναδεικνύονται στο προσκήνιο, έστω φευγαλέα, οι βαθύτερες προϋποθέσεις της. Ας αναλογιστούμε τι σήμανε αυτό σε παλαιότερες φάσεις της ιστορίας μας.

Όμως, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ διαθέτει και κάτι νέο…, τον νεαρό αρχηγό του. Ωστόσο, ακόμα και καλές προθέσεις να έχει, όπως πολλοί φίλοι υποστηρίζουν, είναι σε θέση να μεταβάλει έναν ισχυρό ιδεολογικό μηχανισμό, βαθύτερη έκφραση της μεταπολίτευσης; Απίθανο, για να μην πω, παντελώς αδύνατο. Οπότε το καλύτερο που μπορεί να κάνει είναι να αποτελεί τον ζωντανό και νεαρό Ντόριαν Γκρέυ, πίσω από τον οποίο κρύβεται η γερασμένη Αριστερά της μεταπολίτευσης. Και το προσωπείο αναπόφευκτα, κάποια στιγμή, θα δώσει τη θέση του στο πραγματικό πρόσωπο. Με τραγικές συνέπειες για τον ίδιο και κυρίως για τη χώρα.

4 Ιουνίου 2012

http://ardin-rixi.gr/archives/6024

Τι ψηφίζουν οι φίλαθλοι Ολυμπιακού, Παναθηναϊκού, ΑΕΚ, ΠΑΟΚ

Μια πρωτότυπη και ενδιαφέρουσα δημοσκόπηση. Τί άραγε ψηφίζουν οι οπαδοί συγκεκριμένων ποδοσφαιρικών ομάδων;

ΔΕΕ

Τι ψηφίζουν οι φίλαθλοι Ολυμπιακού,

Παναθηναϊκού, ΑΕΚ, ΠΑΟΚ

Η δημοσκόπηση αυτή προσφέρει στοιχεία για κοινωνική ανάλυση σε όσους ενδιαφέρονται να διερευνήσουν πως διασυνδέεται η πολιτική με τον αθλητισμό και πόσο κοντά σε κάθε κόμμα βρίσκονται οι φίλαθλοι κάθε ομάδας.. Η Marc με παράλληλες ερωτήσεις μας δίνει στοιχεία (δημοσιεύτηκαν στο Έθνος της Κυριακής) σχετικά με την πρόθεση ψήφου των φιλάθλων  των τεσσάρων μεγαλύτερων ελληνικών ομάδων (Ολυμπιακού, Παναθηναϊκού, ΑΕΚ, ΠΑΟΚ) . Τα αποτελέσματα παρουσιάζουν μεγάλο ενδιαφέρον κοινωνικο-πολιτικο-αθλητικής ανάλυσης, αφού οι προτιμήσεις των οπαδών κάθε ομάδας διαφέρουν σημαντικά.

Πρώτο κόμμα μεταξύ των φιλάθλων του Ολυμπιακού ο ΣΥΡΙΖΑ με ποσοστό 20,1 % με δεύτερη τη ΝΔ με 18,2 %. Υψηλό αναλογικά το ποσοστό των Ανεξάρτητων Ελλήνων με 11,4 %

Αντιθέτως μεταξύ των οπαδών του Παναθηναϊκού η ΝΔ προηγείται αισθητά 23,2%, έναντι 19% του ΣΥΡΙΖΑ.

Εντυπωσιακές οι πολιτικές προτιμήσεις των φιλάθλων της ΑΕΚ αφού πρώτο κόμμα έρχεται το ΠΑΣΟΚ με 18,3%, ακολουθεί η ΝΔ με 17,6% ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται χαμηλά (πέμπτος) με 9,2 %. Πολύ ψηλά οι Ανεξάρτητοι Έλληνες με 17,5% και το ΚΚΕ με 14,7 %

Στους οπαδούς του ΠΑΟΚ παρατηρείται ισορροπία μεταξύ ΝΔ (15,1%) και ΣΥΡΙΖΑ (15 %) οι οποίοι έχουν στρέψει την πλάτη στο ΠΑΣΟΚ που με 10% έχρεται πέμπτο στις προτιμήσεις τους μετά τους Ανεξάρτητους Έλληνες 13,1% και τη Χρυσή Αυγή 10,1%. Ψηλά και το ΚΚΕ με 9,4%.

Ως γενικές εκτιμήσεις μπορούμε να πούμε ότι σύμφωνα με τα στοιχεία της δημοσκόπησης της Marc, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες, η Χρυσή Αυγή και το ΚΚΕ έχουν μεταξύ των οπαδών των μεγάλων ομάδων αυξημένα ποσοστά σε σχέση με τα γενικά ποσοστά τους ενώ η ΔΗΜΑΡ δεν δείχνει να είναι ιδιαίτερα δημοφιλής στις τάξεις των ποδοσφαιρόφιλων.

Τι ψηφίζουν οι οπαδοί του Ολυμπιακού:

ΝΔ: 18,2
ΣΥΡΙΖΑ: 20,1
ΠΑΣΟΚ: 13,5
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ: 11,4
ΚΚΕ: 9,1
ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ: 7
ΔΗΜΑΡ: 4,9

Τι ψηφίζουν οι οπαδοί του Παναθηναϊκού:
ΝΔ: 23,2
ΣΥΡΙΖΑ: 19
ΠΑΣΟΚ: 10,6
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ: 8,5
ΚΚΕ: 9,7
ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ: 7,6
ΔΗΜΑΡ: 3,4

Τι ψηφίζουν οι οπαδοί της ΑΕΚ:
ΝΔ: 17,6
ΣΥΡΙΖΑ: 9,2
ΠΑΣΟΚ: 18,3
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ: 17,5
ΚΚΕ: 14,7
ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ: 3,6
ΔΗΜΑΡ: 4,6

Τι ψηφίζουν οι οπαδοί του ΠΑΟΚ:
ΝΔ: 15,1
ΣΥΡΙΖΑ: 15
ΠΑΣΟΚ: 10
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ: 13,1
ΚΚΕ: 9,4
ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ: 10,1
ΔΗΜΑΡ: 5,2

http://www.eklogika.gr/news/9787

Εκλογές 17ης Ιουνίου 2012: Υποψήφιοι

Ψηφοδέλτια κομμάτων

Τα ψηφοδέλτια των κομμάτων στην εκλογική περιφέρεια Πέλλας για τις εκλογές της 12ης Ιουνίου 2012. Υπενθυμίζουμε ότι στις εκλογές αυτές δεν χρειάζεται σταυρός προτίμησης, διότι υπάρχει λίστα, λόγω εκλογικού Νόμου.

ΔΕΕ

ΚΑΡΑΣΜΑΝΗΣ	ΓΕΩΡΓΙΟΣ	ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΣ
ΣΤΑΜΕΝΙΤΗΣ	ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ	ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ
ΤΖΑΜΤΖΗΣ	ΙΟΡΔΑΝΗΣ	ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ - ΑΓΡΟΤΗΣ
ΝΟΥΣΗΚΥΡΟΥ	ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ	ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΟΣ ΜΗΧ/ΚΟΣ ΟΤΕ
ΦΟΥΝΤΟΥΚΙΔΟΥ-ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΥ	ΠΑΡΘΕΝΑ	ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ
ΖΙΑΚΑ - ΒΑΛΛΙΑΝΑΤΟΥ	ΜΑΡΙΑ - ΚΩΝ/ΝΑ (ΜΑΡΙΤΙΝΑ)	Β. ΦΑΡΜΑΚΟΠΟΙΟΥ - ΚΟΣΜΕΤΟΛΟΓΟΣ

1.      ΤΖΑΚΡΗ ΘΕΟΔΩΡΑ του ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ

2.      ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΔΟΥ ΡΑΧΗΛ του ΝΙΚΟΛΑΟΥ

3.      ΓΙΟΥΜΑΤΖΙΔΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ του ΜΕΛΕΤΙΟΥ

4.      ΠΑΡΟΥΤΟΓΛΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΣ του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ

5.      ΚΕΧΑΓΙΑΣ ΣΩΤΗΡΙΟΣ του ΑΧΙΛΛΕΩΣ

6.      ΠΑΝΤΕΛΙΔΗΣ ΦΙΛΙΠΠΟΣ του ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ

ΠΑΣΧΑΛΙΔΗΣ ΟΝΟΥΦΡΙΟΣ

ΜΑΝΤΖΑΡΑ-ΨΑΡΙΚΟΓΛΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ

ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ

ΠΕΤΡΙΔΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ

ΓΚΟΥΪΤΟΥ-ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ

ΤΖΟΥΜΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

1. ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΠΟΥΛΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ 
2. ΑΡΑΠΟΓΛΟΥ ΧΡΥΣΑΝΘΗ 
3. ΣΑΒΒΙΔΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ 
4. ΣΤΑΥΡΑΚΙΔΗΣ ΣΥΜΕΩΝ
5. ΚΟΝΤΑΚΟΥ ΔΗΜΗΤΡΑ 
6. ΚΑΡΑΝΑΣΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ 

1) ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΤΟΥ ΙΣΑΑΚ

2) ΒΑΡΕΛΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

3) ΚΑΤΣΑΡΑ-ΧΡΗΣΤΟΥ ΕΙΡΗΝΗ ΤΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

4) ΤΣΟΥΚΑΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

1. ΘΕΟΔΩΡΙΔΗΣ ΗΛΙΑΣ του ΙΩΑΝΝΗ
2. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΙΔΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ του ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ 
3. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΟΥ ΜΑΡΙΑ του ΣΑΒΒΑ 
4. ΤΥΡΠΑΝΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ του ΓΕΩΡΓΙΟΥ 
5. ΚΕΧΑΓΙΑ ΔΗΜΗΤΡΑ του ΤΡΑΪΑΝΟΥ
6. ΣΑΠΟΥΝΤΖΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ του ΝΙΚΟΛΑΟΥ

1. ΦΟΥΝΤΑΛΗΣ ΜΙΧΑΗΛ του ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
2. ΧΑΤΖΗΒΑΣΙΛΕΙΑΔΟΥ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ του ΓΕΩΡΓΙΟΥ
3. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ του ΚΩΝ/ΤΙΝΟΥ
4. ΚΑΝΑΚΗΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ (ΜΑΝΟΣ) του ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
5. ΓΙΩΓΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ του ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
6. ΔΡΟΣΟΓΛΟΥ ΣΤΑΥΡΟΣ του ΝΙΚΟΛΑΟΥ

1. ΔΕΛΛΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ του ΑΝΤΩΝΙΟΥ
2. ΣΑΜΑΡΤΖΙΔΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του ΕΥΔΟΚΙΜΟΥ
3. ΚΑΛΑΜΠΑΚΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ του ΙΩΑΝΝΗ
4. ΑΛΕΚΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ (ΤΟΛΗΣ) του ΑΝΔΡΕΑ
5. ΓΙΟΦΚΟΣ ΘΩΜΑΣ του ΙΩΑΝΝΗ
6. ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ του ΔΗΜΟΥ

Κόμμα Πειρατών Ελλάδας

ΚΑΠΑΝΤΑΗ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ

Δημιουργία Ξανά - Δράση - Φιλελεύθερη Συμμαχία

ΒΑΡΣΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ

ΓΕΡΟΓΙΑΝΝΗΣ ΞΕΝΟΦΩΝ

ΦΩΣΤΗΡΑ ΙΩΑΝΝΑ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΟΥ ΣΟΦΙΑ

27 κόμματα στις εκλογές Ιουνίου

Είκοσι επτά ψηφοδέλτια για τις εκλογές του Ιουνίου

Δήλωση για συμμετοχή στις εκλογές υπέβαλαν στην εισαγγελία του Αρείου Πάγου 27 κόμματα και συνασπισμοί κομμάτων, μέχρι τη λήξη της προθεσμίας που προβλέπεται από τη σχετική νομοθεσία (μεσάνυχτα Δευτέρας, 28 Μαΐου 2012) Ακόμη, οι εκπρόσωποι άλλων δύο κομμάτων υπέβαλαν δήλωση σήμερα, Τρίτη 29 Μαΐου 2012, μετά τη λήξη της προθεσμίας.

Συγκεκριμένα, δηλώσεις υποβλήθηκαν από τα εξής κόμματα και συνασπισμούς κομμάτων:

1) Νέα Δημοκρατία (Α. Σαμαράς),
2) Σύριζα Ενωτικό Κοινωνικό Μέτωπο (Αλ. Τσίπρας),
3) Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα (ΠΑΣΟΚ) (Ευ. Βενιζέλος),
4) Ανεξάρτητοι Έλληνες (Π. Καμμένος),
5) Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (Αλ. Παπαρήγα),
6) Δημοκρατική Αριστερά (Φ. Κουβέλης),
7) Λαϊκός Σύνδεσμος-Χρυσή Αυγή (Ν. Μιχαλολιάκος),
8) Ανεξάρτητη Ανανεωτική Αριστερά, Ανανεωτική Δεξιά, Ανανεωτικό ΠΑΣΟΚ, Ανανεωτική Νέα Δημοκρατία, Όχι στον Πόλεμο Κόμμα Επιχείρηση Χαρίζω Οικόπεδα Χαρίζω Χρέη Σώζω Ζωές Παναγροτικό Εργατικό Κίνημα Ελλάδος ΠΑ.Ε.Κ.Ε. (Μ. Τζαλαζίδης),
9) Λευκό (Κων. Ντάλιος),
10) ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. Αντικαπιταλιστική Αριστερή Συνεργασία για την Ανατροπή (21μελής Κεντρική Συντονιστική Επιτροπή),
11) ΚΕΑΝ Κίνημα Εθνικής Αντίστασης (Ιπποκράτης Σαββούρας),
12) Ε.Λ.Κ.Σ.Ι. Ελληνικό-Λευκό-Κίνημα-Σημερινής-Ιδεολογίας (Ελ. Δανιηλίδης),
13) Κοινωνία Πολιτική Παράταξη συνεχιστών του Καποδίστρια (Μιχ. Ηλιάδης),
14) Π.Α.Μ.Ε. στο Γ.Ε.Σ.Ε.ΕΠ. (Θεοδ. Κυραγιάννης),
15) Κίνημα Δεν Πληρώνω (Βασ. Παπαδόπουλος,
16) Ένωση Κεντρώων (Βασ. Λεβέντης),
17) «Παναθηναϊκό Κίνημα» (ΠΑΝ.ΚΙ.) (Γ. Μπέτσικος),
18) Κόμμα Φιλελευθέρων (Εμμ. Καλλιγιάννης),
19) Κόμμα Πειρατών Ελλάδας (Διοικ. Επιτροπή πρ. Ραφ.-Ανδρ. Παππάς),
20) Οικολόγοι Πράσινοι (6μελής εκτελεστική επιτροπή),
21) Εθνική Ελπίδα (Γ. Παπδόπουλος),
22) Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός (ΛΑ.Ο.Σ.) (Γ. Καρατζαφέρης),
23) Ελλην. Ε.Σ. (Ελλήνων Ελευθέρων Συνένωση),(Δ.Μιχάκης)
24) «Δημοβούλιο Πολιτών»-Ελληνική Συμπολιτεία με ('Αμεση) Δημοκρατία στην Πράξη (Γ. Κόκκας) (συνδυασμός ανεξάρτητων υποψηφίων),
25) «Δημιουργία, ξανά!» (συνασπισμός των κομμάτων Δημιουργία Ξανά, Δράση και Φιλελεύθερη Συμμαχία) (Γλ.-Αβ. Τζήμερος-Σ. Μάνος-Γρ. Βαλλιανάτος),
26) ΚΚΕ (μ-λ) - Μ-Λ ΚΚΕ - Εκλογική Συνεργασία (συνασπισμός) (4μελής διοικούσα επιτροπή),
27) Τυραννομάχοι (Αθ. Δασκαλόπουλος) (μεμονωμένος υποψήφιος).Σήμερα, δήλωση συμμετοχής υπέβαλαν στην εισαγγελία του Αρείου Πάγου οι εκπρόσωποι των εξής κομμάτων: Περιφερειακή Αστική ανάπτυξη (μεμονωμένος υποψήφιος) (Νικ. Κολίτσης) και Νέο Κόμμα Σωτηρίας Χριστιανική Δημοκρατία (Αλκ. Στοΐλης).

http://www.protothema.gr/ekloges/article/?aid=200659

Πανόραμα δημοσκοπήσεων!

Δημοσκοπήσεις VPRC, GPO, Pulse:

Μάχη για πρωτιά ΣΥΡΙΖΑ - ΝΔ

Επτακομματική Βουλή με πρώτο κόμμα τον ΣΥΡΙΖΑ και διαφορά 3,5% μπροστά από τη ΝΔ, ως προς την εκτίμηση ψήφου, δίνει δημοσκόπηση της VPRC που δημοσιεύεται στο περιοδικό "Επίκαιρα" που κυκλοφορεί την Πέμπτη.

Ωστόσο, ελαφρύ προβάδισμα της Νέας Δημοκρατίας έναντι του ΣΥΡΙΖΑ στην πρόθεση ψήφου δείχνει η δημοσκόπηση της GPO, η οποία διενεργήθηκε για λογαριασμό του Mega. Σύμφωνα με τη δημοσκόπηση αυτή, στη Βουλή μπαίνουν και πάλι τα ίδια επτά κόμματα που εξασφάλισαν την εκλογή τους και στις 6 Μαΐου, αν και η αδιευκρίνιστη ψήφος βρίσκεται στο 9,4%, κάτι το οποίο αφήνει πολλά περιθώρια για ανατροπές μέχρι την κάλπη.

Λίγο πριν, δόθηκαν στη δημοσιότητα και στοιχεία της δημοσκόπησης της Pulse για την εφημερίδα «Ποντίκι». Στη δημοσκόπηση αυτή, στην εκτίμηση ψήφου, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ συγκεντρώνουν ακριβώς το ίδιο ποσοστό, στο 24,5%, ενώ στη δημοσκόπηση της ίδιας εταιρείας την περασμένη εβδομάδα η ΝΔ είχε οριακό προβάδισμα 0,5%. Το ΠΑΣΟΚ καταγράφει  13,5%,  οι Ανεξάρτητοι Έλληνες 7%,  το ΚΚΕ, η Δημοκρατική Αριστερά και η Χρυσή Αυγή, 5%. 

Το ντέρμπι θα συνεχιστεί μέχρι και το βράδυ των εκλογών και έχει ιδιαίτερη αξία, τι θα δείξει η συντριπτική πλειοψηφία των δημοσκοπήσεων που θα δουν το φως της δημοσιότητας μέχρι την προσεχή Κυριακή που θα απαγορευθεί η δημοσίευσή τους, ως προς την συχνότητα της πρωτιάς που θα δώσουν σε ένα από τα δύο κόμματα.  Η πόλωση δεν είναι εμφανής και τείνει να αποκλείσει όλα τα κόμματα που βρίσκονται εκτός Βουλής.

Αναλυτικότερα:

Η τελευταία  δημοσκόπηση της VPRC

Και σε αυτή τη δημοσκόπηση επιβεβαιώνεται το εκλογικό ρεύμα προς τον ΣΥΡΙΖΑ µε την αύξηση των ποσοστών του, που προκύπτει από τον διεμβολισμό όμορων πολιτικών χώρων, καθώς η πόλωση που επέβαλε η ΝΔ με το κάλεσμα της κεντροδεξιάς συστράτευσης, λειτούργησε και υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ. Η ΝΔ αυξάνει τις δυνάμεις της αλλά όχι από τους αντιμνημονιακούς ψηφοφόρους της.

Στην εκτίμηση εκλογικής επιρροής τα κόμματα λαμβάνουν :

ΣΥΡΙΖΑ 30%, ΝΔ 26,5%, ΠΑΣΟΚ 12,5%, Ανεξάρτητοι Έλληνες 7,5%, Δημοκρατική Αριστερά επίσης 7,5%, ΚΚΕ 5,5%, Χρυσή Αυγή 4,5%, Δημιουργία Ξανά 2%, Οικολόγοι Πράσινοι 1,5%, ΛΑΟΣ 1%, ΑΝΤΑΡΣΥΑ 0,5%, άλλο κόμμα 1%.

Το ΠΑΣΟΚ σημειώνει οριακή πτώση συγκρατώντας τα ποσοστά του σε σχέση με την εντεινόμενη πόλωση, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες, το  ΚΚΕ , η Χρυσή Αυγή, οι Οικολόγοι Πράσινοι, ο ΛΑΟΣ, η Δημιουργία Ξανά και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ σημειώνουν πτώση . Η Δημοκρατική Αριστερά  συγκρατεί τα ποσοστά της τάξης του 7,5% και επιβεβαιώνει το ρόλο του ρυθμιστή στο μετεκλογικό σκηνικό.
Στο ερώτημα ως προς την καταλληλότητα για πρωθυπουργός, Αντώνης Σαµαράς, Αλέξης Τσίπρας και Ευάγγελος Βενιζέλος , συγκεντρώνουν και οι τρείς, 15% των ερωτηθέντων με τον «κανένα» να προηγείται µε 31%! Τον Φώτη Κουβέλη θεωρεί καταλληλότερο για την πρωθυπουργία ποσοστό 8%, ενώ ο Πάνος Καµµένος συγκεντρώνει 4%, η Αλέκα Παπαρήγα το 2% και  ο Νίκος Μιχαλολιάκος  1%.

Η δημοσκόπηση της GPO για το Mega.

Στο ερώτημα της πρόθεσης ψήφου, προηγείται η ΝΔ με 23,4% και ακολουθούν: ΣΥΡΙΖΑ 22,1%, ΠΑΣΟΚ 13,5%, Ανεξάρτητοι Έλληνες 7,4%, ΚΚΕ 5,9%, ΔΗΜΑΡ 5,1%, και Χρυσή Αυγή 4,2%. Εκτός Βουλής φαίνεται να μένουν «Δημιουργία, ξανά!» (2,6%), ΛΑ.Ο.Σ. (2%) και Οικολόγοι-Πράσινοι (0,5%), ενώ η αδιευκρίνιστη ψήφος βρίσκεται στο 9,4%. Η δημοσκόπηση δείχνει, επίσης, ότι το 80,9% των πολιτών επιθυμεί την, πάση θυσία, παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ.
Στην παράσταση νίκης, η Νέα Δημοκρατία προηγείται και πάλι, με μεγάλη διαφορά όμως έναντι του ΣΥΡΙΖΑ. Συγκεκριμένα, η ΝΔ καταλαμβάνει ποσοστό 56,6%, ο ΣΥΡΙΖΑ 33,6% και το ΠΑΣΟΚ 0,5%.
Στο ερώτημα για το «ποιος είναι πιο κατάλληλος για πρωθυπουργός», ο Αντ. Σαμαράς προηγείται με 22,7% και ακολουθούν: Ο Αλ. Τσίπρας 19,1%, ο Ευ. Βενιζέλος 19,1%, ο Φ. Κουβέλης 8,1%, ο Π. Καμμένος 4,4%, η Αλ. Παπαρήγα 2,1% και ο Ν. Μιχαλολιάκος 1,7%.
Ως προς τα κριτήρια ψήφου, το 36,5% απάντησε ο σχηματισμός κυβέρνησης, το 24,6% απάντησε «η διασφάλιση της παραμονής της χώρας στο ευρώ», το 19,9% «η τροποποίηση του Μνημονίου», το 15,3% «η καταγγελία του Μνημονίου», ενώ το 3,7% δεν απάντησε. 
Σχεδόν ένας στους δύο ερωτηθέντες (47,9%), κρίνει τον επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ Αλ. Τσίπρα ως τον βασικό υπεύθυνο «για τον μη σχηματισμό κυβέρνησης», και ακολουθούν με «ποσοστά ευθύνης» ο κ. Σαμαράς με 16,7%, ο κ. Καμμένος με 6,8%, ο κ. Βενιζέλος με 4,4%, ο κ. Κουβέλης με 3,2%, η κ. Παπαρήγα με 2,4% και ο κ. Μιχαλολιάκος με 0,1%.
Στο ερώτημα «ποιος πολιτικός αρχηγός κράτησε πιο θετική στάση μετά τις εκλογές» ο κ. Σαμαράς αποσπά ποσοστό 22%, ο κ. Τσίπρας 20,8%, ο κ. Βενιζέλος 17,2%, ο κ. Κουβέλης 9,6%, ο κ. Καμμένος 6,4%, η κ. Παπαρήγα 4,3% και ο κ. Μιχαλολιάκος 1,7%.
Σε ό,τι έχει να κάνει με το «ποιο κόμμα είναι πιο έτοιμο να κυβερνήσει», η ΝΔ προηγείται στη δημοσκόπηση με 55,1% και ακολουθούν ο ΣΥΡΙΖ.Α με 16,1%, το ΠΑΣΟΚ με 10,2%, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες με 3,8%, η ΔΗΜΑΡ με 2,2%, ενώ το 24,3% τάχθηκε υπέρ «άλλων» κομμάτων. 
Σύμφωνα με τα ίδια αποτελέσματα, το 58,6% των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ τον ψήφισε ως διαμαρτυρία εναντίον του πολιτικού συστήματος, το 28,2% για τη θέση του περί καταγγελίας του Μνημονίου και το 6,5% για τον σχηματισμό κυβέρνησης της Αριστεράς.

Η συσπείρωση των κομμάτων
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα στοιχεία σχετικά με τη συσπείρωση των κομμάτων. Συγκεκριμένα, η συσπείρωση της ΝΔ βρίσκεται στο 89,3%, ενώ σε αυτήν κατευθύνονται ψηφοφόροι από τη Δημοκρατική Συμμαχία σε ποσοστό 66,7%, από τους Ανεξάρτητους Έλληνες σε ποσοστό 14,9% και από τον ΛΑ.Ο.Σ. σε ποσοστό 16,4%.
Η συσπείρωση του ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται στο 79,7%, ενώ σε αυτόν κατευθύνονται ψηφοφόροι από τη ΔΗΜΑΡ σε ποσοστό 21,4% από τη Χρυσή Αυγή σε ποσοστό 18,2%, από τους Ανεξάρτητους Έλληνες σε ποσοστό 17%, από το ΚΚΕ σε ποσοστό 16,2%, από το ΠΑΣΟΚ σε ποσοστό 4% και από την ΝΔ σε ποσοστό 1,8%.
Μεταξύ των αποτελεσμάτων της έρευνας της GPO, σημειώνεται ότι το 60% των ψηφοφόρων της Χρυσής Αυγής την ψήφισε ως διαμαρτυρία εναντίον του πολιτικού συστήματος, ενώ το 29,3% των ψηφοφόρων της την προτίμησε «για να φύγουν οι μετανάστες από τη χώρα» και το 4,8% τοποθετεί τον εαυτό του στην ακροδεξιά.
Σύμφωνα με τα ίδια αποτελέσματα, το 58,6% των ψηφοφόρων του ΣΥ.ΡΙΖ.Α τον ψήφισε ως διαμαρτυρία εναντίον του πολιτικού συστήματος, το 28,2% για την θέση του περί καταγγελίας του Μνημονίου και το 6,5% για τον σχηματισμό κυβέρνησης της αριστεράς.

«Ναι» στην Ευρωζώνη
Σύμφωνα με τη δημοσκόπηση, το 80,9% των πολιτών επιθυμεί την, πάση θυσία, παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ, το 77,8% τάσσεται υπέρ της τροποποίησης του Μνημονίου και το 66,4% θα προτιμούσε τον σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας.
Στο ερώτημα «τι θα προτιμούσατε να προκύψει μετά τις εκλογές», το 66,4% απάντησε «κυβέρνηση συνεργασίας», 30,3% «αυτοδύναμη κυβέρνηση», ενώ 3,3% δεν απάντησε στο ερώτημα.
Στο ερώτημα «κατά πόσο ενδιαφέρεστε για τις εκλογές», το 82,7% απάντησε «πολύ», το 17% έδειξε λιγότερο ενδιαφέρον, ενώ δεν απάντησε το 0,3% των ερωτηθέντων.
Στο ερώτημα «αν έπρεπε να γίνουν ξανά εκλογές», το 25,3% απάντησε «ναι», το 72,4% απάντησε «όχι», θεωρώντας ότι έπρεπε να είχε σχηματιστεί κυβέρνηση, ενώ το υπόλοιπο 0,3% δεν απάντησε. 
Στο ερώτημα «αν η χώρα πρέπει να παραμείνει πάση θυσία στο ευρώ», το 80,9% απάντησε «ναι», το 18% απάντησε «όχι», ενώ δεν απάντησε το 1,1%.
Στο ερώτημα «αν γίνεται δεκτή ως προϋπόθεση για την πάση θυσία παραμονή στο ευρώ η εφαρμογή του Μνημονίου» το 52,4% είπε «ναι», το 44,5% είπε «όχι», ενώ το 3,1% δεν απάντησε.
Στο ερώτημα «τι πρέπει να γίνει με το Μνημόνιο», το 20,4% τάχθηκε υπέρ της καταγγελίας του, το 77,8% τάχθηκε υπέρ της τροποποίησής του, ενώ δεν απάντησε το 1,2%.
Στο ερώτημα «ποιες ενέργειες της κυβέρνησης μπορεί να οδηγήσουν στην έξοδο από το ευρώ», το 67% απάντησε ότι σε αυτό θα οδηγήσει η καταγγελία του Μνημονίου, το 17,6% απάντησε η εφαρμογή του, ενώ το 15,4 δεν τοποθετήθηκε.
Τέλος, στο ερώτημα «αν είναι ισχυρό το ενδεχόμενο εξόδου από το ευρώ», το 45,4% απάντησε «πολύ ισχυρό», το 48,4% απάντησε «λίγο», ενώ το 6,2% δεν απάντησε. 

Η έρευνα διεξήχθη τηλεφωνικά σε δείγμα 1.600 πολιτών, στο διάστημα 25η-29η Μαΐου 2012.

http://www.eklogika.gr/news/9723