Σύσκεψη για τη Βεγορίτιδα

Σύσκεψη για τη Βεγορίτιδα

Με την παρουσία του αρμόδιου Υπουργού Περιβάλλοντος κ. Γιάννη Τσιρώνη, πραγματοποιήθηκε ευρεία σύσκεψη για τη στάθμη της λίμνης Βεγορίτιδας στην αίθουσα Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Αμυνταίου. 

Στη σύσκεψη, που συμμετείχε ο Δήμαρχος Έδεσσας κ. Δημήτρης Γιάννου, συμμετείχαν ο Βουλευτής Πέλλας κ. Γιάννης Σηφάκης, ο Βουλευτής Φλώρινας κ. Κώστας Σέλτσας, ο Περιφερειάρχης Δυτικής Μακεδονίας κ. Θόδωρος Καρυπίδης, ο Αντιπεριφερειάρχης Φλώρινας κ. Στέφανος Μπίρος, ο Αντιπεριφερειάρχης Πέλλας κ. Θόδωρος Θεοδωρίδης, ο Δήμαρχος Αμυνταίου κ. Κώστας Θεοδωρίδης, ο Αντιδήμαρχος Βεγορίτιδας κ. Χρήστος Βερικούκης, εκπρόσωποι φορέων και πολίτες. 

Η σύσκεψη πραγματοποιήθηκε σε συνέχεια της απόφασης του Υπουργού να μην υπάρξει καμία παρέμβαση στη στάθμη της Βεγορίτιδας μέχρι να ολοκληρωθούν και γίνουν αποδεκτές από τα αρμόδια όργανα οι σχετικές μελέτες. Μέσα από τη σύσκεψη φάνηκαν οι διαφορετικές προσεγγίσεις των φορέων, όμως η περιβαλλοντική προστασία και η βελτίωση των χαρακτηριστικών της λίμνης φαίνεται ότι αποτελούν την κυρίαρχη άποψη στην τοπική κοινωνία και τους φορείς.

ΔΗΜΟΣ ΕΔΕΣΣΑΣ 
Γραφείο Δημάρχου

Θέσεις για τη λίμνη Βεγορίτιδα και το ζήτημα της στάθμης της

Έδεσσα, 4 Αυγούστου 2015 

Το τελευταίο διάστημα ένα από τα ζητήματα που απασχόλησαν την τοπική κοινή γνώμη ήταν αυτό της στάθμης της λίμνης Βεγορίτιδας.

Η λίμνη Βεγορίτιδα μετά από δεκαετίες υποχώρησης και ταπείνωσης της στάθμης της έχει αρχίσει να ανακαταλαμβάνει κάποια από τα εδάφη που είχε παλιότερα. Σήμερα η στάθμη της λίμνης βρίσκεται στα 515,5 μέτρα από το υψόμετρο της στάθμης της θάλασσας. Στο επίπεδο αυτό δεν απειλούνται ανθρωπογενείς δραστηριότητες, εκτός φυσικά από τις αγροτικές καλλιέργειες των εκτάσεων που είχαν αποκαλυφθεί από τη μείωση της στάθμης της λίμνης και τώρα καλύπτονται και πάλι από το νερό. Αυτό σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί «απειλή» διότι οι εκτάσεις αυτές ήταν λίμνη και τώρα ξαναγίνονται λίμνη. Όποιοι θεωρούν ότι οι εκτάσεις αυτές τους ανήκουν είναι εκτός πραγματικότητας.

Φυσικά, υπάρχουν φωνές – κυρίως από το γειτονικό Νομό Φλώρινας και το Δήμο Αμυνταίου – που επιθυμούν την περαιτέρω ταπείνωση της στάθμης της λίμνης προκειμένου κάποιοι να συνεχίσουν να καλλιεργούν τις εκτάσεις που είχε αποκαλύψει παλιότερα η λίμνη Βεγορίτιδα και ενδεχομένως να αποκαλυφθούν και νέες, διότι η απληστία είναι χαρακτηριστικό του ανθρώπινου γένους…

Εδώ υπάρχει μία σύγκρουση συμφερόντων. Από τη μία είναι το κοινωνικό σύνολο που επιθυμεί την αύξηση της στάθμης της λίμνης Βεγορίτιδας σε επίπεδο που να μην θίγει ανθρωπογενείς δραστηριότητες και ταυτόχρονα να μπορεί να είναι ένα υγιές οικοσύστημα, ενώ από την άλλη είναι κάποιοι μεγαλοαγρότες που καλλιεργούν τις διανεμημένες ή καταπατημένες ιδιαίτερα εύφορες αποκαλυφθείσες εκτάσεις της Βεγορίτιδας. Είναι σίγουρο ότι υποχωρώντας η λίμνη άφησε τεράστιες εκτάσεις που καλλιεργήθηκαν για κάποια χρόνια, όμως αυτό πρέπει να το δούμε ως ένα ιδιότυπο «χρησιδάνειο» για όσους τις καλλιέργησαν και όχι ως μόνιμη κατάσταση. Οι καλλιεργητές δεν πρέπει να προβάλουν το γεγονός ότι χάνουν χρήματα τώρα που η λίμνη επανακτά τις εκτάσεις αυτές, αλλά να σκέφτονται ότι κέρδισαν χρήματα για κάποια χρόνια καλλιεργώντας τις συγκεκριμένες εκτάσεις.

Το κακό είναι ότι πολλές από τις εκτάσεις αυτές είναι «φορτωμένες» με λιπάσματα και φυτοφάρμακα, καθώς καλλιεργήθηκαν για πολλά χρόνια και ενδεχομένως επηρεάσουν τα χαρακτηριστικά της λίμνης, όμως η φύση ξέρει να γιατρεύει τις πληγές της.

Σπεύδω να επισημάνω ότι σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να αφήσουμε να εννοηθεί ότι οι αγρότες μολύνουν το περιβάλλον. Είναι η κοινωνική ομάδα που δουλεύει σκληρά κάτω από αντίξοες συνθήκες, ζει αρμονικά με το περιβάλλον και εργάζεται μέσα στη φύση, γεγονός που τους καθιστά τους καλύτερους οικολόγους. Για μένα είναι δεδομένο ότι τόσο οι αγρότες, όσο και τα μέλη του Συλλόγου Προστασίας Βεγορίτιδας, που πρωτοστάτησαν στον αγώνα για την προστασία της λίμνης, βρίσκονται από την ίδια πλευρά του αγώνα για προστασία του περιβάλλοντος και οικονομική ανάπτυξη του τόπου. Όλοι μας καταλαβαίνουμε ότι υπάρχει μία ισορροπία που είχε διαταραχθεί και σιγά σιγά επανέρχεται. Επειδή στις μικρές κοινωνίες που ζούμε δεν έχουμε την πολυτέλεια των διαχωρισμών, πιστεύω ότι όλοι μας πρέπει να συμφωνήσουμε στη βέλτιστη δυνατή λύση για το επίπεδο της λίμνης.

Ένα άλλο σημείο που πρέπει να τονιστεί είναι ότι τα τελευταία χρόνια εκπονείται μία διαχειριστική μελέτη, που ανατέθηκε πριν πολλά χρόνια από τους Δήμους Αμυνταίου και Έδεσσας. Εμείς δεν παραλάβαμε τη μελέτη αυτή διότι έχουμε βασικές αντιρρήσεις στον τρόπο προσέγγισης του θέματος και δεν μπορούμε να δεχθούμε τα ανώτατα όρια στάθμης που θέτουν κάποιοι άλλοι. Δεν μπορεί κανένα μελετητικό γραφείο ή κανένας άλλος Δήμος να μας αναγκάσει να ακολουθήσουμε συγκεκριμένες πολιτικές που αποδεδειγμένα συμβάλουν στην καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος, προκειμένου να δημιουργηθούν χωράφια! Η πολιτική αυτή είναι επικίνδυνη για τις επόμενες γενιές. Δεν γίνεται να καταστρέφουμε ό,τι δημιούργησε η φύση για να δημιουργήσουμε χωράφια.

Καλώ όποιον έχει άλλη άποψη να προσπαθήσει να εξηγήσει σε οποιονδήποτε Ευρωπαίο – αξιωματούχο ή απλό πολίτη – ότι είναι σωστό να αποξηράνουμε ή να μειώσουμε δραστικά την έκταση μίας λίμνης όπως η Βεγορίτιδα για να δημιουργήσουμε καλλιεργήσιμες εκτάσεις. Στην καλύτερη περίπτωση θα τον στείλει σε ψυχιατρική κλινική και στη χειρότερη θα τον θεωρήσει εχθρό της κοινωνίας και ένοχο για πράξεις που αντιβαίνουν το κοινωνικό συμφέρον.

Ο Δήμος Έδεσσας από την πρώτη στιγμή είχε ξεκάθαρη και ομόφωνη θέση να προστατέψουμε το κοινωνικό συμφέρον. Μία μεγάλη και υγιής Βεγορίτιδα μπορεί να αποτελέσει πηγή πλούτου για τις τοπικές κοινωνίες με την ανάπτυξη τουριστικών δραστηριοτήτων. Η οικονομική ανάπτυξη δεν σταματά στην καλλιέργεια χωραφιών… Για τον σκοπό αυτό σκοπεύουμε να ξεκινήσουμε ένα σχέδιο για την ανάπτυξη των παραλίμνιων περιοχών με υποδομές για την ανάπτυξη δραστηριοτήτων που θα συμβάλουν στην αειφορική ανάπτυξη της περιοχής.

Φυσικά δεν μπορούμε να χωρίσουμε τη λίμνη στα δύο και να προστατεύσουμε το «δικό μας» κομμάτι και γι’ αυτό πρέπει να συνεργαστούμε με τους γείτονές μας. Είμαι σίγουρος ότι η δύναμη των επιχειρημάτων είναι μεγαλύτερη από αυτή των συμφερόντων και γι’ αυτό το λόγο είμαι αισιόδοξος ότι θα βρεθεί σημείο επαφής για να κάνουμε μία συλλογική προσπάθεια προστασίας της λίμνης και του κοινωνικού συμφέροντος.

Πέρα απ’ όλα αυτά η σημερινή κατάσταση είναι ένα πολύ καλό μάθημα για όλους μας και δείχνει ότι η φύση προσπαθεί να γιατρέψει τις πληγές που δημιούργησε ο άνθρωπος τις προηγούμενες δεκαετίες. Αν δεν μπορούμε να τη βοηθήσουμε τουλάχιστον ας την αφήσουμε να κάνει τη δουλειά της και να μην την εμποδίζουμε δημιουργώντας καινούργιες πληγές!

Δημήτρης Γιάννου
Δήμαρχος Έδεσσας

Έσβυσε τελικώς η πυρκαγιά στον Υγροβιότοπο Άγρα

Έσβυσε τελικώς η πυρκαγιά

στον Υγροβιότοπο Άγρα

Υπό πλήρη έλεγχο τέθηκε η πυρκαγιά η οποία ξέσπασε τις πρώτες πρωινές ώρες (Πέμπτη 3/5) στο εσωτερικό του υγροβιοτόπου Άγρα-Βρυττών-Νησίου. Η πυρκαγιά εκδηλώθηκε, κατά πάσα πιθανότητα, από εμπρησμό στις εσωτερικές νησίδες του υγροβιοτόπου και επεκτάθηκε επικίνδυνα στους καλαμιώνες. Ο ισχυρός άνεμος μετέδωσε την πυρκαγιά προς πολλές διαφορετικές κατευθύνσεις και κινδύνεψε ακόμη και το τουριστικό περίπτερο και το Κέντρο Περιβαλλοντικής Ενημέρωσης στο ύψος της ασφάλτου.

Στο σημείο έσπευσε η πυροσβεστική υπηρεσία η οποία αρχικά δεν κατάφερε να αποκτήσει πρόσβαση στις εστίες. Εκτιμώντας την κατάσταση ο επικεφαλής Διοικητής κ. Γεώργιος Νταουτάς, αιτήθηκε στις κεντρικές υπηρεσίες την υποστήριξη με εναέριες δυνάμεις. Στην επιχείρηση συμμετείχε με πλωτά μέσα και το προσωπικό του Υδροηλεκτρικού Σταθμού Άγρα που έχει την αρμοδιότητα και ευθύνη της περιοχής.

Άμεση ήταν η κινητοποίηση του Αντιπεριφερειάρχη κ. Θεόδωρου Θεοδωρίδη ο οποίος με τον κ. Ψωμιάδη συμμετείχαν στο συντονισμό των ενεργειών σε συνεργασία με τις τοπικές και περιφερειακές υπηρεσίες πολιτικής προστασίας. Ο κ. Θεοδωρίδης εξάλλου μετέβη στην περιοχή, προκειμένου να έχει ενεργότερη συμμετοχή στην εξέλιξη των γεγονότων.

Μετά από την έγκριση που δόθηκε από τον Αρχηγό του Πυροσβεστικού Σώματος έφτασαν επιτόπου και ξεκίνησαν την από αέρος κατάσβεση δύο νέου τύπου πυροσβεστικά αεροσκάφη (Сanader 415 L). Τελικά, η πυρκαγιά τέθηκε υπό πλήρη έλεγχο αργά το απόγευμα. Οι ισχυροί άνεμοι που έπνεαν στην περιοχή δυσκόλεψαν πολύ το έργο της κατάσβεσης και κάηκε σχετικά μεγάλο μέρος των καλαμιώνων. Οι φλόγες έφτασαν τα 15-20 μέτρα.

Στο τέλος της επιχείρησης ο Αντιπεριφερειάρχης κ. Θεόδωρος Θεοδωρίδης δήλωσε σχετικά: «Εκφράζω τις ευχαριστίες μου στον Διοικητή Πυροσβεστικών Υπηρεσιών Πέλλας κ. Γεώργιο Νταουτά, στον Διοικητή Πυροσβεστικών Υπηρεσιών Κεντρικής Μακεδονίας υποστράτηγο Δημήτριο Ζάχο, στον Αρχηγό του Πυροσβεστικού Σώματος Αντιστράτηγο Μπονάτσο Παναγιώτη, στους πυροσβέστες και τα μέλη του πυροσβεστικού σμήνους που συμμετείχαν στην επιχείρηση της κατάσβεσης. Επίσης, εκφράζω τις ευχαριστίες μου στον κ. Ψωμιάδη, στο πολιτικό προσωπικό της Αυτοτελούς Διεύθυνσης Πολιτικής Προστασίας της Περιφέρειας και της Διεύθυνσης Πολιτικής Προστασίας της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας-Θράκης στην οποία Προΐσταται ο κ. Κοκκολάκης, καθώς επίσης και στον Προϊστάμενο του Υδροηλεκτρικού Σταθμού Άγρα κ. Κρουσταλακίδη Ιωάννη, στο προσωπικό της επιχείρησης και όλους όσους συνέβαλλαν με τα μέσα που διαθέτουν στην κατάσβεση της πυρκαγιάς.

Ήταν μία δύσκολη επιχείρηση καθώς δεν υπήρχε εύκολη πρόσβαση στις εστίες της πυρκαγιάς και ο άνεμος δεν ήταν ευνοϊκός για την κατάσβεση. Η κινητοποίηση του μηχανισμού πολιτικής προστασίας ευτυχώς ήταν άμεση. Παρά το γεγονός ότι δεν κινδύνεψαν σοβαρά ανθρώπινες ζωές ή περιουσίες, η επιχείρηση είχε τεράστια σημασία για τη διατήρηση των οικολογικών αξιών και λειτουργιών της λίμνης. Στους καλαμιώνες φωλιάζουν και διατρέφονται πολλά σημαντικά είδη πουλιών και μικρά θηλαστικά τα οποία κινδύνεψαν άμεσα. Στους καλαμιώνες υπάρχουν αυτήν τη στιγμή νεοσσοί και αυγά πουλιών τα οποία ανήκουν στις κατηγορίες των σπάνιων και απειλούμενων. Όταν ξεσπάει πυρκαγιά οι γονείς των νεοσσών παραμένουν στις φωλιές τους και καίγονται μαζί τους. Είναι εξαιρετικά θετικό ότι καταφέραμε να περιορίσουμε και να ελέγξουμε την πυρκαγιά μετά από αρκετές ώρες έντονης και επίπονης προσπάθειας από αέρος και με επίγεια μέσα.

Ο Υγροβιότοπος Άγρα-Βρυττών-Νησίου ανήκει στο Εθνικό και Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο Natura 2000 και αποτελεί οικοσύστημα διεθνούς σημασίας. Στους στόχους της Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης είναι η πολύπλευρη αξιοποίησή του στο πλαίσιο μίας ήπιας τουριστικής ανάπτυξης. Εξάλλου, αποτελεί σημαντικό πόλο του τουριστικού συμπλέγματος Υγροβιότοπος Άγρα-Λίμνη Βεγορίτιδα-Ανεμοδρόμιο Παναγίτσας-Παραδοσιακός Οικισμός Παλαιού Αγίου Αθανασίου-Χιονοδρομικό Κέντρο Καιμάκτσαλάν.

Δυστυχώς, κάθε χρόνο κάποιοι επιχειρούν τη διαχείριση του υγροβιοτόπου βάζοντας φωτιά στους καλαμιώνες. Η δράση αυτή υποβαθμίζει τον υγροβιότοπο και καταστρέφει τη ζωή και τις πολύτιμες αξίες που περικλείει. Ας δώσουμε ένα τέλος σ’ αυτήν την ανορθολογική πρακτική. Καλώ τους πολίτες της Περιφερειακής Ενότητας Πέλλας σε διαρκή επαγρύπνηση καθ’ όλη τη διάρκεια της θερινής περιόδου. Το καλοκαίρι αναμένεται να είναι ιδιαίτερα θερμό και είναι κρίμα να κινδυνέψουν τα δασικά οικοσυστήματα της Πέλλας από απροσεξία ή εγκληματική αμέλεια».

http://www.pellanews.gr/

Τα 15 λάθη της ανακύκλωσης

Τα 15 λάθη της ανακύκλωσης

Επειδή η οικολογία δεν είναι ...πολιτική επιλογή,

αλλά συνειδητή πράξη ζωής

Μέχρι τώρα γνωρίζαμε ότι στον μπλε κάδο μπαίνουν αλουμινένιες, τσίγκινες, πλαστικές, γυάλινες και χάρτινες συσκευασίες. Τι γίνεται όμως όταν το γυαλί είναι σπασμένο ή το χαρτί λερωμένο; Διαβάστε τι δεν κάνουμε σωστά όταν ρίχνουμε τα σκουπίδια μας στους μπλε κάδους.
Καθώς η ανακύκλωση οικιακών αποβλήτων κάνει σημαντικά βήματα και όλο και περισσότεροι επιθυμούν να συμμετάσχουν στην προσπάθεια να μειωθεί ο όγκος των σκουπιδιών, είναι πολύ σημαντικό να αποφεύγονται ορισμένα λάθη, που ενδέχεται, αντί να λύσουν, να δημιουργήσουν προβλήματα. Εμείς συγκεντρώσαμε 15 «περίεργα υλικά» που φαίνονται κατάλληλα για ανακύκλωση, αλλά δεν είναι.

1. Σπασμένα γυαλιά. Οι γυάλινες συσκευασίες ανακυκλώνονται, αλλά τα σπασμένα γυαλιά όχι. Ο λόγος είναι ότι, καθώς η διαλογή στα κέντρα γίνεται συνήθως με τα χέρια, υπάρχει σοβαρός κίνδυνος τραυματισμού των εργαζομένων. Αυτό σημαίνει ότι, αν σπάσει ένα ποτήρι ή ένα μπουκάλι, δεν το πετάμε στους μπλε κάδους, αλλά στους κοινούς.
2. Κουτιά από πίτσα, συσκευασίες έτοιμου φαγητού. Τα κουτιά της πίτσας είναι από χαρτόνι, οπότε μπορεί να σκεφτεί κανείς ότι είναι ανακυκλώσιμα. Οταν τα πετάμε όμως είναι γεμάτα λάδια και λίπη. Μάλιστα, όσο κι αν προσπαθήσουμε να τα καθαρίσουμε, αυτό δεν γίνεται ολοκληρωτικά, καθώς πάντα μένουν υπολείμματα, ενώ και το ίδιο το χαρτόνι μοιάζει να έχει «ποτίσει». Επομένως, όχι μόνο δεν ανακυκλώνονται, αλλά δημιουργούν πρόβλημα στη διαδικασία διαχωρισμού (διαμορφώνεται μια λερωμένη μάζα). Το ίδιο κάνουμε και τις συσκευασίες έτοιμου φαγητού.
3. Σακούλες βιοδιασπώμενες ή φωτοδιασπώμενες. Μοιάζουν με τις απλές πλαστικές σακούλες, αλλά δεν είναι ίδιες. Ενώ οι απλές πλαστικές σακούλες μπορούν να ανακυκλωθούν και να γίνουν πλαστικό φιλμ, οι βιοδιασπώμενες ή φωτοδιασπώμενες, που διατίθενται κυρίως από τα σούπερ μάρκετ, έχουν ημερομηνία λήξης και από ένα σημείο και μετά αρχίζουν να αποσυντίθενται. Επομένως, δεν ανακυκλώνονται. Επίσης, υπάρχει περίπτωση η διαδικασία αποσύνθεσής τους να ξεκινήσει ενώ βρίσκονται στους μπλε κάδους ή στο κέντρο διαλογής της ανακύκλωσης, δημιουργώντας πολλά μικροσκοπικά κομματάκια, που συμβάλλουν στη δημιουργία ενός πολτού σκουπιδιών, ο οποίος δυσχεραίνει την ανακύκλωση.
4. Κομματάκια χαρτί. Το σύστημα των μπλε κάδων δεν μπορεί να διαχειριστεί κομμάτια χαρτιού, που είναι μικρότερα από μια σελίδα μεγέθους Α4. Αυτό σημαίνει ότι σχισμένες σελίδες, εισιτήρια και άλλα χαρτάκια δεν πρέπει να ρίχνονται στους μπλε κάδους, γιατί δημιουργούν ένα χάρτινο κατακάθι που κάνει την όλη διαδικασία πιο χρονοβόρο.
5. Βρεγμένο ή λερωμένο χαρτί. Λερωμένες χαρτοπετσέτες ή κομμάτια λαδωμένου χαρτιού όχι μόνο δεν ανακυκλώνονται, αλλά αχρηστεύουν και τα υπόλοιπα ανακυκλώσιμα υλικά. Ακατάλληλο για ανακύκλωση είναι και το βρεγμένο χαρτί, ακόμη κι όταν στεγνώσει, γιατί οι ίνες του χαρτιού «μαζεύουν» όταν βρέχονται. Στους μπλε κάδους καλό είναι να μη ρίχνουμε χαρτί κουζίνας και χαρτί υγείας, ακόμα κι αν ειναι καθαρά.
6. Υλικά από πηλό. Αρκετά είδη καθημερινής χρήσης είναι κεραμικά, δηλαδή προέρχονται από ψημένο πηλό, όπως οι παλιές κούπες του καφέ, τις οποίες αντικαθιστούμε. Δεν πρέπει όμως να πεταχτούν στον μπλε κάδο, γιατί η ανακύκλωσή τους δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση.
7. Αφρολέξ και φελιζόλ. Και τα δύο είναι ιδιαίτερα εύφλεκτα υλικά, καθώς μπορούν να πάρουν φωτιά σε οποιοδήποτε στάδιο της πορείας της ανακύκλωσης. Συνεπώς, η ρίψη τους στους μπλε κάδους δημιουργεί προβλήματα.
8. Συσκευασίες τοξικών υλικών. Πλαστικές ή μεταλλικές συσκευασίες, που περιείχαν ορυκτέλαια, αντιψυκτικά, εντομοκτόνα κ.ά., δεν πρέπει με τίποτα να ρίχνονται στους μπλε κάδους, γιατί τα κατάλοιπα των τοξικών δύσκολα απομακρύνονται.
9. Δισκάκια CD, DVD και βιντεοκασέτες. Παρότι κατασκευάζονται κατά κύριο λόγο από αλουμίνιο, τα ψηφιακά δισκάκια ή οι παλιές μας βιντεοκασέτες περιέχουν πολλές προσμείξεις, καθιστώντας αδύνατη την άμεση ανακύκλωσή τους. Το ίδιο ισχύει και για τις βιντεοκασέτες (όσες έχουν απομείνει), καθότι, εκτός από το πλαστικό περίβλημα, περιέχουν και την ταινία, η οποία δεν ανακυκλώνεται. Αν θέλουμε να τα ανακυκλώσουμε, θα πρέπει να τα στείλουμε στην Ανακύκλωση Α.Ε., Βιομηχανική περιοχή Κομοτηνής (Τ/25310-58.100), ή να τα παραδώσουμε στην εταιρεία Eurosun (Kτίριο SANYO, 12ο χλμ. εθνικής οδού Αθηνών - Λαμίας, Μεταμόρφωση).
10. Καλαμάκια και πλαστικά μαχαιροπίρουνα. Παρότι πλαστικά, τα συγκεκριμένα υλικά μιας χρήσης δεν διαχειρίζονται και δεν ανακυκλώνονται εύκολα από τα συστήματα ανακύκλωσης.
11. Πλαστικά έπιπλα. Οι μπλε κάδοι ανακύκλωσης δεν είναι κατάλληλοι για πλαστικά έπιπλα, παρά μόνο για υλικά συσκευασίας. Τα ογκώδη πλαστικά αντικείμενα, τα οποία συχνά περιέχουν και άλλα υλικά, πρέπει να κατευθύνονται στα κέντρα συγκέντρωσης ογκωδών αντικειμένων που οφείλει να διαθέτει κάθε δήμος.
12. Συρμάτινες κρεμάστρες. Οι περισσότερες έχουν και πλαστικά μέρη με αποτέλεσμα να υπάρχει κίνδυνος ανάμειξης των δύο υλικών. Για να μη δυσχεραίνουμε τη διαδικασία ανακύκλωσης, είτε διαχωρίζουμε το σύρμα από το πλαστικό είτε τις ρίχνουμε στους κοινούς κάδους σκουπιδιών.
13. Τηλεκάρτες. Δεν θεωρούνται συσκευασίες γι' αυτό και δεν πρέπει να μπαίνουν στους μπλε κάδους. Aλλωστε, το κόστος ανακύκλωσής τους είναι μεγαλύτερο από το κόστος παραγωγής, γι' αυτό και η μόνη λύση είναι η επαναχρησιμοποίηση (π.χ. διακοσμητικά υλικά και παιχνίδια).
14. Καπάκια από πλαστικά μπουκάλια. Ενώ τα πλαστικά μπουκάλια είναι βασικό ανακυκλώσιμο υλικό, τα καπάκια τους ανακυκλώνονται με διαφορετικό τρόπο. Αρα πρέπει να τα αφαιρούμε και να τα πετάμε ξεχωριστά στον μπλε καδο.
15. Κουτιά χυμών. Υπάρχουν ορισμένα κουτιά χυμών που δεν ανακυκλώνονται, λόγω του συνδυασμού πλαστικού και χαρτονιού. Πριν το πετάξουμε στον μπλε κάδο, πρέπει να ελέγξουμε αν φέρει την ειδική σήμανση καταλληλότητας για ανακύκλωση.

Δεν ξεχνάμε…1. Να διαχωρίζουμε καθημερινά τα υλικά συσκευασίας από τα υπόλοιπα απορρίμματα.
2. Να αδειάζουμε εντελώς τις συσκευασίες από τα υπολείμματα και, αν χρειάζεται, να τις ξεπλένουμε.
3. Να διπλώνουμε/ συμπιέζουμε τα χαρτοκιβώτια.
4. Δεν πετάμε στον κάδο τα υλικά συσκευασίας μέσα σε δεμένες σακούλες, αλλά τα ρίχνουμε χύμα.
5. Δεν πετάμε ποτέ κοινά σκουπίδια στους μπλε κάδους ανακύκλωσης.
6. Κλείνουμε τους κάδους, για να προστατεύσουμε τα ανακυκλώσιμα υλικά από τη βροχή.

Ο υγροβιότοπος Άγρα-Βρυττών-Νησιού

Ο υγροβιότοπος Άγρα-Βρυττών-Νησιού

και οι αναπτυξιακές του δυνατότητες

Ο σημαντικότατος υγροβιότοπος της περιοχής μας, μέχρι πριν από μια δεκαετία περίπου, ήταν μια αδιάφορη ιστορία, έξω από τα προγράμματα και τις "ατζέντες" των πολιτικών και λοιπών "αρμοδίων". Μπροστά στην κατάσταση αυτήν, το 1998 μια ομάδα πολιτών και κάτοικοι της περιοχής αποφασίσαμε να ανακινήσουμε το θέμα με κάθε τρόπο, ιδρύοντας μάλιστα και τον Σύλλογο "Φίλοι της Λίμνης".

Πίστευα και πιστεύω στις δυνατότητες αξιοποίησής του που θα έχει πολλαπλές ευνοϊκές επιπτώσεις στην περιοχή. Δυστυχώς, παρά το επιφανειακό ενδιαφέρον των "αρμοδίων" και τις κατά καιρούς εξαγγελίες, καταλήξαμε σε "φωνή βοώντος εν τη ερήμω".

Τα αποσπάσματα που ακολουθούν προέρχονται από το βιβλίο μου "Η λίμνη των κύκνων-Ο υγροβιότοπος Άγρα-Βρυττών-Νησιού", με το οποίο προσπάθησα να "βάλω στον χάρτη" της βιβλιογραφίας, άρα και του επιστημονικού ενδιαφέροντος, τον υγροβιότοπο (όσοι γνωρίζουν πώς δουλεύει το σύστημα αντιλαμβάνονται τι εννοώ) και κυρίως, με κάποιες συγκεκριμένες προτάσεις, να δείξω τις αναπτυξιακές δυνατότητες που υπάρχουν.

Δημήτρης Ε. Ευαγγελίδης

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΥΓΡΟΒΙΟΤΟΠΟΥ

ΑΓΡΑ-ΒΡΥΤΤΩΝ-ΝΗΣΙΟΥ

Πριν από αρκετές δεκαετίες οι επικρατούσες λογικές και νοοτροπίες είχαν διαμορφώσει μια εχθρική πολιτική τόσο του επίσημου Κράτους όσο και των ιδιωτών, έναντι των υγροβιοτόπων. Χαρακτηρίζονταν συνολικά με τους υποτιμητικούς  όρους «βάλτοι» ή «έλη» και αποτελούσαν αντικείμενο εξαφάνισης με εχθρική αντιμετώπιση γενικώς.

Μέχρι ενός σημείου υπήρχαν δικαιολογίες για αυτήν την αντιμετώπιση, αφ’ ενός μεν λόγω της ανάγκης για καλλιεργήσιμη γη (η οποία προέκυπτε από τις αποξηράνσεις υγροβιοτόπων και στην συνέχεια το Κράτος την παραχωρούσε σε ακτήμονες αγρότες), αφ’ ετέρου δε, λόγω του γεγονότος ότι οι υγροβιότοποι δημιουργούσαν προβλήματα δημόσιας υγείας τις εποχές που θέριζε η ελονοσία.

Σήμερα, με τα υπάρχοντα επιστημονικά δεδομένα, θεωρείται, αν όχι εγκληματική πράξη η αποξήρανση ενός υγροβιοτόπου, τουλάχιστον αντιοικονομική και αντιαναπτυξιακή.

Τα παραπάνω επιβεβαιώθηκαν για πρώτη φορά επίσημα και για τον υγροβιότοπο Άγρα-Βρυττών-Νησίου και μάλιστα με πανηγυρικό τρόπο στην Ημερίδα που διοργάνωσε στις 16-5-1998 ο Σύλλογος «ΦΙΛΟΙ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ», ο οποίος ιδρύθηκε το 1998 από κατοίκους της περιοχής και υπήρξε ο πρώτος μαζικός φορέας που ανακίνησε ουσιαστικά το θέμα του υγροβιοτόπου.  

Θα πρέπει να τονισθεί ότι ο υγροβιότοπος Άγρα-Βρυττών-Νησίου, έχει ενταχθεί (μετά από σχετική μελέτη του 1992, από τον Τομέα Οικολογίας και Προστασίας Περιβάλλοντος του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης), στον κατάλογο των Ζωνών Ειδικής Προστασίας (S.P.A. = Special Protected Areas) σε εφαρμογή του άρθρου 4 της Οδηγίας 79/409/(ΕΟΚ) για την διατήρηση της άγριας ορνιθοπανίδας.

Το εξώφυλλο του βιβλίου

Το Υπουργείο Γεωργίας με την 56914 / 1226 / 17-3-1998 απόφαση του Υπουργού, ανέθεσε σε ερευνητική ομάδα του Εθνικού Ιδρύματος Αγροτικής Έρευνας (ΕΘ. Ι. ΑΓ. Ε.) και στα πλαίσια του Κοινοτικού προγράμματος “LIFE-Nature” (Έργο Β4 – 3200 / 97 / 243), την εκπόνηση Ειδικής Περιβαλλοντικής Μελέτης (Σχέδιο Διαχείρισης) για τον υγροβιότοπο.

     

Μια πρώτη παρουσίαση των στόχων αυτής της Μελέτης έγινε σε ειδική Ημερίδα με τίτλο «Ο υγροβιότοπος Άγρα-Βρυττών-Νησίου: Χθες, σήμερα, αύριο» που διοργανώθηκε από την Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Πέλλας, τον Δήμο Έδεσσας και το ΕΘΙΑΓΕ και πραγματοποιήθηκε στις 5 Ιουνίου 1999 στο τουριστικό περίπτερο της λίμνης. Τα πρακτικά αυτής της Ημερίδας πιστεύουμε ότι πρέπει να διαβασθούν από όλους όσους ενδιαφέρονται για τον υγροβιότοπο λόγω των ιδιαίτερα αξιόλογων στοιχείων και πληροφοριών που περιέχουν.

Τα τελικά συμπεράσματα της Μελέτης, παρουσιάσθηκαν σε πρόσφατη Ημερίδα που οργανώθηκε από το ΕΘΙΑΓΕ και πραγματοποιήθηκε στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Έδεσσας στις 7 Ιουνίου 2000. Ας ευχηθούμε και ας ελπίσουμε ότι σύντομα θα αρχίσει και η υλοποίηση των απαραίτητων ενεργειών και έργων που όλοι περιμένουμε…

(Σχόλιο ΔΕΕ: Μετά από 10 χρόνια διαπιστώνουμε ότι οι ευχές και οι ελπίδες δυστυχώς δεν ευοδώθηκαν και στην πράξη ελάχιστα σοβαρά βήματα έγιναν προς την αναπτυξιακή διάσταση). Και πάλι από το προαναφερθέν βιβλίο μεταφέρουμε τα τελικά συμπεράσματα και κάποιες ενδεικτικές προτάσεις:

 4. ΙΧΘΥΟΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΕΣ

      Ο Νομός Πέλλας από την δεκαετία του 1960 υπήρξε πρωτοπόρος στην εφαρμογή και την διάδοση των σύγχρονων ιχθυοκαλλιεργητικών μεθόδων στην Ελλάδα. Στο θέμα αυτό αποφασιστικό ρόλο διαδραμάτισε η ίδρυση και λειτουργία από το 1966, του κρατικού Ιχθυογεννητικού Σταθμού στην Έδεσσα (Ι.Σ.Ε.). Δυστυχώς, για  λόγους που δεν είναι δυνατόν να αναλυθούν στο πλαίσιο της παρούσας Έκθεσης, ο Ι.Σ.Ε. ακολούθησε την καθοδική πορεία των  περισσοτέρων αντιστοίχων ιδρυμάτων του Υπουργείου Γεωργίας.

      Θεωρούμε ότι ο Ι.Σ.Ε. θα μπορούσε, κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις και με τις αντίστοιχες δραστικές αλλαγές, να αποτελέσει ένα σημαντικότατο εργαλείο ανάπτυξης στον τομέα των Ιχθυοκαλλιεργειών και Υδατοκαλλιεργειών γενικότερα, αλλά και ένα σπουδαίο ερευνητικό Κέντρο στον τομέα των εσωτερικών υδάτων. Προς την κατεύθυνση αυτήν έχει κινηθεί πρόσφατα και η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Πέλλας η οποία με ομόφωνη απόφαση του Νομαρχιακού Συμβουλίου έχει ζητήσει την παραχώρηση του Ι.Σ.Ε. από το Υπουργείο Γεωργίας.    Πέραν όμως των θεωρητικών δυνατοτήτων και των προοπτικών που θα διασφάλιζε η τυχόν τελική εκχώρηση του Ι.Σ.Ε. στην Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Πέλλας, υπάρχουν οι αντικειμενικές και υπαρκτές ευκαιρίες ανάπτυξης των Ιχθυοκαλλιεργειών σε πολλές περιοχές του Νομού. 
Μια από τις περιοχές αυτές είναι και ο υγροβιότοπος Άγρα - Βρυττών - Νησιού οι δυνατότητες του οποίοι έχουν μείνει προς το παρόν ανεκμετάλλευτες. Κάποιες προσπάθειες που έγιναν στο παρελθόν υπήρξαν άγονες, για πολλούς και διαφόρους λόγους, οι σημαντικότεροι από τους οποίους ήσαν η έλλειψη κεφαλαίων και τεχνογνωσίας.

1. Περιοχή πηγών Εδεσσαίου (Κουράντα), Νησί: Δυνατότητες εγκατάστασης ιχθυοκαλλιέργειας πέστροφας σε σύγχρονες εγκαταστάσεις.
2. Περιοχή ΒΔ οικισμού Νησίου: Δυνατότητες εγκατάστασης σύγχρονης Μονάδας κυπρινοκαλλιέργειας σε χωμάτινα υδροστάσια μετά από κατάλληλη διαμόρφωση του χώρου με παράλληλη δημιουργία μικρού Ιχθυογεννητικού Σταθμού παραγωγής γόνου κυπρίνου (γριβάδι) και γουλιανού.
3. Περιοχή οικισμού Βρυττών: Δυνατότητες εγκατάστασης Μονάδας παραγωγής γουλιανού και κυπρίνων με πιθανή παράλληλη αναπαραγωγή και εκτροφή ειδών για ενυδρεία (π.χ. χρυσόψαρα), που παρουσιάζουν μεγάλο εμπορικό ενδιαφέρον
        Οι παραπάνω προτάσεις είναι ενδεικτικές και αναφέρονται σε περιοχές όπου έχουν ήδη διαπιστωθεί οι συγκεκριμένες δυνατότητες χωρίς να αποκλείεται και η περίπτωση της επισήμανσης και άλλων περιοχών μετά από εξειδικευμένες Μελέτες για το συγκεκριμένο αντικείμενο. Το ζητούμενο είναι η κινητοποίηση και εξεύρεση κεφαλαίων από τον ιδιωτικό τομέα με την συνεργασία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, Αναπτυξιακών Εταιρειών και των Υπηρεσιών της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Πέλλας.

Χειμώνας

6. ΑΤΕΝΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Συνοψίζοντας όλα τα παραπάνω, πιστεύω ότι από Ιχθυολογικής - Υδατοκαλλιεργητικής πλευράς αλλά και από πλευράς Αλιευτικής αξιοποίησης (που πρέπει να είναι πάντα το κυρίως ζητούμενο), τρεις πρέπει να είναι οι άξονες δράσεων και ενεργειών που θα πρέπει να απασχολήσουν την Πολιτεία και τους τοπικούς φορείς :
1. Σύσταση Φορέα Διαχείρισης του Υγροβιοτόπου με την συνεργασία Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης - Δήμου - Δ.Ε.Η.
2. Επεξεργασία πενταετούς προγράμματος Υδατοκαλλιεργητικής - Αλιευτικής αξιοποίησης.
3. Παράλληλες ενέργειες, με ένα ευρύτατο φάσμα αειφόρων δράσεων, που θα αποσκοπούν στην διάσωση και διατήρησή του αλλά και στην πολύπλευρη αξιοποίησή του (Οικοτουρισμός, εκμετάλλευση της υπερβολικής βλάστησης και των κοιτασμάτων τύρφης για την παραγωγή οργανικού λιπάσματος, δημιουργία χώρων αναψυχής κ. λ. π.)
Ως προς το ουσιαστικό ερώτημα τώρα το εάν και κατά πόσο αξίζει να ασχοληθούμε με τον υγροβιότοπο. Η προσωπική μου άποψη και θέση είναι ότι όχι μόνο αξίζει, αλλά η συστηματική και προγραμματισμένη αξιοποίησή του, θα αποτελέσει μια ανυπολόγιστης αξίας πηγή πλούτου και μάλιστα όχι απλώς οικολογικού και περιβαλλοντικού αλλά και οικονομικών προσόδων.
Και για να τελειώνουμε : Ο υγροβιότοπος Άγρα - Βρυττών - Νησιού αποτελεί ένα πολύτιμο πλουτοπαραγωγικό πόρο που η αξιοποίησή του πολλά έχει να προσφέρει. Σε συνδυασμό με το χιονοδρομικό του Βόρα, την λίμνη Βεγορίτιδα, το ανεμοδρόμιο Παναγίτσας και τις υπόλοιπες φυσικές ομορφιές, τα φρούτα της περιοχής, την υπόλοιπη πρωτογενή παραγωγή και την αποδεδειγμένη φιλοπονία των κατοίκων, μπορούν να μεταβάλουν ολόκληρο το βόρειο τμήμα της Επαρχίας Εδέσσης σε αληθινό παράδεισο.
Χρειάζεται τόλμη, χρειάζεται γνώση και τέλος απόφαση και ενδιαφέρον των Αρχών και κυρίως των ίδιων των κατοίκων να προχωρήσουν στις αναγκαίες ενέργειες.     

Δημήτριος Ε. Ευαγγελίδης 

Ιχθυολόγος

Πανοραμική θέα του υγροβιότοπου