Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Προεκλογικά προγράμματα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Προεκλογικά προγράμματα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη, Νοεμβρίου 03, 2010

“Alice in Wonderland”

Το εξώφυλλο του φυλλαδίου

Alice in Wonderland
ή αλλιώς «Η μικρή Αλίκη στην χώρα των θαυμάτων»

Κυκλοφόρησε πρόσφατα το φυλλάδιο με το πρόγραμμα του Συνδυασμού του απερχομένου Δημάρχου κ. Σόντρα. Ομολογώ ότι εντυπωσιάστηκα, όπως και πολλοί συμπολίτες μας, οι οποίοι αναζητούσαν μανιωδώς, στα γνωστά από τις σχετικές διαφημίσεις στην τηλεόραση νούμερα 1188Χ, πληροφορίες για το πού ακριβώς και σε ποια χώρα βρίσκεται αυτή η υπέροχη πόλη των θαυμάτων ώστε να μετεγκατασταθούν οικογενειακώς, μιας και η δική μας πόλη έχει γίνει χειρότερη, με διαφορά, ακόμα και από την πλέον υποβαθμισμένη γειτονιά της Αθήνας.
Δεν γνωρίζω ποιοι είναι οι γραφίστες και οι συντάκτες αυτού του φυλλαδίου, αλλά είναι άξιοι συγχαρητηρίων για την δημιουργική τους φαντασία, τις ταχυδακτυλουργικές τους δυνατότητες (με τις οποίες κατάφεραν να εξαφανίσουν όλα τα στραβά και ανάποδα που ζουν στο πετσί τους καθημερινά οι κάτοικοι της πόλης) και τέλος για τις άψογες σχεδιαστικά μακέτες της νέας Ουτοπίας. Μερικά δείγματα θα σας πείσουν:





Δυστυχώς, από ένα σημείο και μετά, οι συντάκτες όχι μόνον χάνουν την αίσθηση του μέτρου, αλλά γίνονται και προκλητικοί, ισχυριζόμενοι τα εξής απίστευτα:

Ώστε δεν είναι μακέτες και χάρτες αυτά που προβάλλουν! Μα και οι ίδιοι ομολογούν στο τέλος ότι όλα αυτά ¨σύντομα ΘΑ είναι μια νέα πραγματικότητα" (μάλλον ξέχασαν την λέξη "εικονική"). Και πόσο "σύντομα"; Τι είναι λοιπόν τα παραπάνω; Δεν είναι «μακέτες και χάρτες»; Και ποια είναι αυτά τα «μεγάλα αναπτυξιακά» έργα που απαιτούν «συνεργασίες, συναινέσεις και συμμετοχές», καθώς και άλλα ψυχωφελή και φιλάνθρωπα; Υποθέτω ότι οι συντάκτες εννοούν το …Βαρόσι! Ακολουθούν και πάλι κάποιες μαγικές εικόνες:



Προφανώς όμως, «ξέχασαν» αυτά:


Και αυτά:


Που έφεραν αυτά και τον άδικο χαμό 3 συμπολιτών μας:


Δεν είδαν άραγε αυτά;

Ή αυτά;


Μήπως όμως εννοούν με τα παρακάτω, ότι «η πόλη αλλάζει»;


Αυτό όμως είναι ένα έργο που σχεδιάσθηκε, μελετήθηκε και χρηματοδοτήθηκε από την Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Πέλλας και είμαι σε θέση να το γνωρίζω καλά! Κάποιος κακόβουλος θα ισχυριζόταν ότι έχουμε μια «καραμπινάτη» περίπτωση πολιτικής υπεξαίρεσης, αλλά προσωπικά πιστεύω ότι φταίνε οι συντάκτες του φυλλαδίου, οι οποίοι δεν ήσαν επαρκώς ενημερωμένοι. Τέλος πάντων.
Σε κάποιο άλλο σημείο διαβάζουμε με έκπληξη για το Μουσείο Πόλης Έδεσσας. Ποιο Μουσείο; Αυτό που ΘΑ γίνει. Και επειδή οι μακέτες φαίνεται ότι εξαντλήθηκαν, στο φυλλάδιο εμφανίζεται και πάλι η ίδια μακέτα της «Βιώσιμης Ανάπτυξης», όπου πληροφορούμαστε ότι είναι «μελετητικά ώριμο», αλλά για το πώς θα χρηματοδοτηθεί είναι άγνωστο!




Η ίδια ιστορία με τις μακέτες επαναλαμβάνεται με το νέο «γιοφύρι της Άρτας», το γήπεδο του κέντρου της πόλης, όπου διαβάζουμε με θαυμασμό τα σχετικά:


Λίγες σελίδες παρακάτω το θέμα επανέρχεται, προφανώς για να πείσει τους «Άπιστους Θωμάδες»:


Μαθαίνουμε λοιπόν ότι όχι μόνον «δρομολογείται», αλλά και ότι «ΤΟ ΝΕΟ ΣΤΑΔΙΟ ΕΙΝΑΙ ΓΕΓΟΝΟΣ». Να μας συγχωρέσουν που είμαστε λίγο επιφυλακτικοί, μιας και από το 1977 ακούμε τις ίδιες υποσχέσεις. Ίσως κάποιοι μας κατηγορήσουν ότι είμαστε βιαστικοί, όμως μετά από περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα που περιμένουμε, δεν θα έπρεπε;
Παρήγορο είναι και το ενδιαφέρον για το περιβάλλον. «Το περιβάλλον πρώτα απ’ όλα» διαλαλεί ο συντάκτης του φυλλαδίου. Αλήθεια, τι έχει να πει για τις παρακάτω όψεις της πόλης;





Ή το πασίγνωστο πάρκο της κακογουστιάς; Δεν βρέθηκε μια συντοπίτισσα με "δημιουργική διάθεση" ώστε να γλυτώσουμε από αυτήν την απαράδεκτη "κιτσαρία";


Παρακάτω διαβάζουμε και για ένα ακόμα κολοσσιαίο έργο που θα λύσει όλα τα προβλήματα της πόλης και θα προσελκύσει κυριολεκτικά καραβάνια τουριστών. Ποιο είναι αυτό το μεγαλεπήβολο έργο; Μα, το τζαμί της πόλης μας, τι άλλο φαντασθήκατε;


Πληροφορούμαστε μάλιστα ότι «αποφορτισμένοι, χωρίς φοβικά σύνδρομα και αναφορές, αναμετρώμαστε (sic) με τον χρόνο και τελικά ενσωματώνουμε στον κορμό της πόλης όλες τις συνιστώσες». Και παρακάτω: «Ναι, ήρθε η ώρα της επανάχρησης του Τζαμιού της πόλης».
Υποθέτω ότι μετά το διάβασμα των παραπάνω ο καθένας μας αναρωτιέται: Ποιες είναι άραγε αυτές οι συνιστώσες που πρέπει να ενσωματωθούν; Τι σημαίνει επανάχρηση του Τζαμιού; Με τα λίγα ελληνικά που ξέρω, ο όρος επανάχρηση δεν σημαίνει απλώς επαναχρησιμοποίηση π.χ. για πολιτιστικές εκδηλώσεις κλπ, αλλά απόδοση στην προηγούμενη χρήση, δηλ. λειτουργία ως μουσουλμανικού τεμένους. Και που θα βρούμε τους μουσουλμάνους; Η απάντηση είναι ότι με λίγη καλή θέληση όλα τα προβλήματα λύνονται από την ακούραστη απερχόμενη Δημοτική Αρχή!

Κράτησα το πιο ωραίο για το τέλος. Πρόκειται για το πώς ορίζει ο συντάκτης του φυλλαδίου την ανάπτυξη:


Στο παραπάνω κείμενο δεν έχουμε να κριτικάρουμε ή να διορθώσουμε τίποτα και συμφωνούμε απόλυτα. Ειδικότερα τα σημεία που τονίζει ότι η ανάπτυξη «δεν είναι μια αυτόματη διαδικασία που μπορεί να τροφοδοτείται με ευχολόγια» και ότι «δεν μπορεί να στηρίζεται στο “θα” και σε συνοθύλευμα (sic) ευκαιριακών προτάσεων χωρίς προσανατολισμό» μας έκαναν να υποψιαστούμε ότι ο συντάκτης ήθελε να δυσφημίσει την απερχόμενη Δημοτική Αρχή με έξυπνο τρόπο. Αν τα έγραψε όμως με άλλη πρόθεση, τότε θα μπορέσει να διεκδικήσει άνετα τον τίτλο του καλύτερου ανέκδοτου της δεκαετίας!
Και για να τελειώνουμε: Διαβάζουμε το πρόγραμμα της προηγούμενης τετραετίας της απερχόμενης Δημοτικής Αρχής και με τρόμο διαπιστώνουμε ότι τα ίδια ακριβώς μεγαλεπήβολα σχέδια, τα ίδια ακριβώς παχιά και στομφώδη λόγια κυριαρχούσαν και τότε.
Δυστυχώς αποδείχθηκε στην πράξη ότι όλες αυτές οι καλές προθέσεις, ειδικά του απερχόμενου Δημάρχου, απέχουν έτη φωτός από την σκληρή πραγματικότητα  της πόλης, που καταρρέει με «βήμα ταχύ».
Οι «νεράϊδες του νερού», οι "Κήποι του Μίδα" και οι παγκοσμίου φήμης καθηγήτριες του Χάρβαρντ («ντιμπέλι λαφόβι» δηλ. παχιά λόγια, θα σχολίαζε η μακαρίτισσα η γιαγιά μου), δεν πρόκειται να μας λύσουν τα άμεσα και πιεστικά προβλήματα της πόλης, την στιγμή μάλιστα που κανείς αρμόδιος δεν μπορεί να πει υπεύθυνα για το πόσο είναι το πραγματικό χρέος του Δήμου. Το να μεταθέτουμε στις επόμενες δεκαετίες την επίλυσή τους και να βαυκαλιζόμαστε με το θολό όραμα της μετατροπής της πόλης μας σε ένα νέο Ντουμπάϊ ασφαλώς δεν είναι η λύση.
Εμάς πάντως μας τρομοκρατούν οι παρακάτω εικόνες με τα αλλεπάλληλα λουκέτα της Αγοράς.



Φτάνει λοιπόν ο εμπαιγμός των πολιτών και ο αυτοθαυμασμός της απερχομένης Δημοτικής Αρχής. Η ανεργία των νέων, τα ναρκωτικά, το κυκλοφοριακό χάος, τα κλειστά μαγαζιά, οι ακόμα πιο άσχημες μέρες που έρχονται δεν ξορκίζονται με διαφημιστικά φυλλάδια και με ληγμένα "συμβόλαια τιμής".
Εμείς φωνάζουμε: ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!
Η πόλη χρειάζεται αλλαγή και ανασυγκρότηση!

ΔΕΝ ΓΥΡΙΖΟΥΜΕ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ!
ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΜΑΣ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΤΟΥΣ!
ΚΟΙΤΑΖΟΥΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ!
ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ!
ΑΤΕΝΙΖΟΥΜΕ ΜΕ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ!

ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΕΛΠΙΔΑ...