12% Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ; ΑΝΤΕ ΡΕ! ΜΟΝΟΝ;

Ένα οργισμένο, πικρόχολο και σαρκαστικό κείμενο του δικηγόρου Σωτήρη Καλαμίτση, από το υπ' αριθμό 1 μπλογκ της βόρειας Ελλάδας "Τα χάλια" που το αναδημοσιεύουμε και αξίζει να διαβαστεί προσεκτικά.

ΔΕΕ

12% Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ; ΑΝΤΕ ΡΕ! ΜΟΝΟΝ;

Θεωρώ βέβαιον ότι βαίνομεν με ταχύτητα φωτός σε μετωπική σύγκρουση με τον τοίχο, πάνω στον οποίο είναι χαραγμένο το ευρώ. Στην πίσω πλευρά η δραχμή. Τότε θα έχουμε ισοπεδωθεί, τότε θα πηδήξουν απ’ το μπαλκόνι άλλοι 5.000 συμπατριώτες μας, ίσως δε και να έχουμε και 20.000 θανάτους από έλλειψη περίθαλψης. Και τί έγινε; No problem. Σε κάθε πόλεμο, λένε οι στατιστικές ότι, οι απώλειες δεν πρέπει να υπερβαίνουν το 2%, άλλως πρόκειται περί ανίκανου στρατεύματος. Άρα, το 0,25% είναι φοβερή επιτυχία.

Τα ζωντανά κρατούν λέει την πατρίδα ζωντανή και τα βάζουν με τη ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ, ώστε μόλις σώσουν την πατρίδα οριστικά [την έχουν σώσει δέκα φορές προσωρινά] να μπορεί η πατρίδα να αναπνέει κανονικά, ενώ τώρα πνέει τα λοίσθια. Τα ανθρωπόμορφα κτήνη που εξακολουθούν να ερίζουν για οφίκια και να παίζουν παιχνιδάκια στην πλάτη μας. Έδωσαν εντολή και στην ΕΛ.ΑΣ. να συλλαμβάνει τους βουλευτές που καταλαμβάνονται να διαπράττουν κακούργημα επ’ αυτοφώρω, αφού έτσι ορίζει το Σύνταγμα. Θέλουν, δηλαδή, να μας πείσουν ότι αν ένας αστυνομικός έβλεπε ένα βουλευτή να σφάζει στο γόνατο έναν άνθρωπο, θα σκεφτόταν ότι δεν μπορεί να συλλάβει τον βουλευτή δολοφόνο, διότι είναι ενδεχόμενο να έχει διαπράξει ο δολοφόνος βουλευτής ένα απλό πλημμεληματάκι, εξ ου και απαγορεύεται η σύλληψή του.

Όλα ένα θέατρο για να συνεχίζεται η μάσα των πουλημένων και η αφαίμαξη του λαού. Και ποιος φταίει για όλα αυτά; Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ. Αυτή κρύβεται πίσω από

- τον Άκη και τις δεκάδες χιλιάδες των λοιπών λαμογίων με τις μίζες

- τα παραδικαστικά κυκλώματα

- το ντοπάρισμα των πρωταθλητών και ολυμπιονικών με τις μαϊμουδένιες επιτυχίες

- το φαγοπότι των Ολυμπιακών Αγώνων 2004

- την ποδοσφαιρική παράγκα

- τη Siemens και το Βατοπαίδι

- τη λεηλασία του Χρηματιστηρίου του 1999

- το μεγαλοφυές σχέδιο ταπείνωσης των νέων με τους θεσμούς των συμβασιούχων και των stagiaires

- τις [π]ορδές των δήθεν συμβούλων και ειδικών γραμματέων

- την εγκατάλειψη της Θράκης

- την προδοσία της Κύπρου και το σχέδιο Ανάν

- τις παράνομες ψηφοθηρικές συντάξεις και κοινωνικά επιδόματα

- όλους τους επίορκους δημόσιους λειτουργούς

- την προδοσία των Ιμίων και την ντροπή της παράδοσης Οτσαλάν

- τον προσδιορισμό του ελλείμματος σε 15,9% το 2009, ενώ ήταν 3,9%, όπως μας ενημέρωσε προ ημερών η κ Γεωργαντά με αναλυτική μελέτη της

- την άρνηση των κυβερνώντων να γίνει έλεγχος του χρέους

- τους 54.000 που έβγαλαν τα κεφάλαιά τους έξω παρέα με τον κ. Πανταλάκη

- την αγορά πολυτελούς διαμερίσματος στην Ηρώδου του Αττικού από την κ. Τσαρλαμπά με χρήματα που δεν δικαιολογούσαν τα εισοδήματά της, αλλά δεν ήλεγξε το ΣΔΟΕ

- τους 30 [μόνον;] πολιτικούς που ξεψαχνίζει το ΣΔΟΕ, ενώ υπάρχει μεγάλη ουρά για πολλούς άλλους που περιμένουν συνωστιζόμενοι τη σειρά τους

- τις χιλιάδες των κρατικοδίαιτων κομματόσκυλων όλων των αποχρώσεων

- τις τρομοκρατικές οργανώσεις που έστηνε ο Χρυσοχοΐδης. Ναι αυτός που συναντούσε τον αμερικανό πρέσβυ κατά μόνας και του έλεγε ότι η «ΕΥΠ είναι μια μάπα» καθ’ υπόδειξη, πάντοτε, της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ. Αυτός που εξάρθρωνε τρομοκρατικές οργανώσεις και ψέκαζε τους αγανακτισμένους, αλλά άφησε άλυτο το μυστήριο των νεκρών της ΜΑΡΦΙΝ και της δολοφονίας του υπ[ερ]ασπιστή του.

- όλους τους μεγαλοφοροφυγάδες των βορείων προαστείων

- όλους τους μεγαλοεκδότες και καναλάρχες

- όλα τα πολιτικά νούμερα που μας στέλνουν στον Καιάδα

- τους λυμεώνες του Παντείου [και με δικαστική βούλα] και του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου

- το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας

- τη νομιμοποίηση εκατοντάδων χιλιάδων λαθρομεταναστών εν είδει νεύματος προς εκατοντάδες χιλιάδες άλλων υποψηφίων εισβολέων, όπως το διαβόητο νεύμα του Αντρέα στη Δήμητρα.

- το βόλεμα των ημετέρων ακόμη και σήμερα με τα λεφτά που κόβουν από τους χαμηλοσυνταξιούχους

- τις ηλιθιότητες των λιλιπούτειων Χατζηδάκη, Βρούτση, Στουρνάρα, Μιταράκη, Σκοπούλη και όλου του κυβερνητικού θιάσου

- την επιχορήγηση με € 12 εκ. του Μπενάκειου Φυτοπαθολογικού Ινστιτούτου της οικογενείας Σαμαρά

- το κούρεμα των ομολόγων που φορτώθηκαν τα ασφαλιστικά ταμεία, ενόσω ο μεν Γιωργάκης και οι παλαμοκρούστες του έκαναν πλάτες στις ξένες τράπεζες μέχρι αυτές να τα ξεφορτωθούν, ο δε Σαμαράς έπαιζε Ζάππειο Ι, ΙΙ και ΙΙΙ

- τον ………….., την ………, το …………., τους ……., τις ……………, τα ……..

Παρ’ όλ’ αυτά, τα ποσοστά της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ σημειώνουν άνοδο στις αλλεπάλληλες δημοσκοπήσεις. Πώς εξηγείται το φαινόμενο; Διάβασα αρκετά κείμενα συμπατριωτών κατά πάντα άξιων που προσπαθούν με διεισδυτικές αναλύσεις να δώσουν κάποια εξήγηση από διαφορετικές πολιτικές οπτικές γωνίες ο καθένας. Κοινό σημείο αναφοράς τους η κακή και ασύδοτη αριστερά, στις ορέξεις της οποίας υπέκυπταν οι δεξιοκεντροαριστεροσοσιαλιστές, ή η αποχαύνωση που έχει σκεπάσει τη χώρα ελέω του εργολαβοπολιτικού συμπλέγματος. 

Επειδή οι απόψεις είναι όπως τα κεφάλια, δηλαδή όλοι έχουμε, σκέφτηκα να γράψω και εγώ την απλοϊκή μου άποψη, όπως αναβλύζει από τη ρηχή μου σκέψη.

-Όταν μία γυναίκα περπατάει μόνη στον δρόμο και την κάνει τούμπανο στο ξύλο ένας τύπος για να της αποσπάσει την τσάντα καθώς εκείνη αντιστέκεται, αυτή η γυναίκα θα ήθελε πολύ να έχει δίπλα της τον γιό της ή τον άνδρα της για να σπάσουν εκείνοι στο ξύλο τον άνανδρο τυπά.

-Όταν ένας μπάρμπας πάει στο ΑΤΜ για να σηκώσει € 50 και του τα αρπάζει ένας πεινασμένος ή απλώς τεμπέλης, πολύ θα ήθελε, αφού ο ίδιος δεν μπορεί, να βρεθεί κάποιος να τρέξει, να τον αρπάξει και να του ρίξει δυο σφαλιάρες ανακτώντας το πενηντάρικο.

Υπάρχουν εκατοντάδες τέτοια παραδείγματα της καθημερινότητας που δείχνουν ότι οι ευάλωτοι συμπολίτες μας [εγώ πιστεύω πως όλοι είμαστε ευάλωτοι] νοιώθουν την ανάγκη να έχουν προστασία. Ασφαλώς και όλοι αντιλαμβάνονται ότι δεν είναι δυνατόν να επεμβαίνει σε κάθε περιστατικό η Αστυνομία, η ύπαρξη της οποίας έχει κυρίως αποτρεπτικό/προληπτικό και δευτερευόντως κατασταλτικό σκοπό.

Όταν, λοιπόν, ο πολίτης νοιώθει αδύναμος να υπερασπισθεί τον εαυτό του είτε λόγω σωματοδομής ή φύλου είτε λόγω ηλικίας, επειδή έχουν εισαχθεί νέα ήθη και έθιμα στην κοινωνία μας, όταν οι κακοποιοί δεν φοβούνται το κράτος και έρχεται ο μπρατσωμένος χρυσαυγίτης να «καθαρίσει» παίζοντας τον ρόλο του προστάτη που όλοι αποζητούμε, δεν είναι αυτός που υποκαθιστά την Αστυνομία. Είναι αυτός που παίζει τον ρόλο του αδελφού ή του γιου ή του συζύγου ή του πατέρα ή του φίλου. Είναι αυτός που αποκαθιστά μια αδικία απέναντι στην οποία νοιώθει ανυπεράσπιστος ο πολίτης. Συμβαίνει, τώρα, η πλειονότητα των κακοποιών στοιχείων που πρωταγωνιστούν σε τέτοια επεισόδια να είναι αλλοδαποί και μάλιστα να διαβιούν στη χώρα λάθρα.

Εάν, λοιπόν, εγώ περιμένοντας το παιδί μου να γυρίσει από το σχολείο πληροφορηθώ ότι του την «έπεσαν» στον δρόμο τρεις αλητήριοι ανεξαρτήτως εθνικότητος, αλλά περνούσε εκείνη την ώρα ένας χρυσαυγίτης που τους έσπασε στο ξύλο και έσωσε το παιδί μου, θα τον ευχαριστήσω και θα δοξάζω τον Θεό που βρέθηκε στο δρόμο του παιδιού μου. 

Δεν θα πω «Πού είναι το κράτος και η αστυνομία», διότι αντιλαμβάνομαι ότι η Αστυνομία δεν μπορεί να είναι πανταχού παρούσα. Θα κακίσω τον εαυτό μου που οι νόμοι της φυσικής δεν μου επέτρεπαν να βρίσκομαι και στο σπίτι και στον δρόμο για να συνοδεύσω το παιδί μου, ίσως δε και διότι δεν έκανα τη σωστή επιλογή.

Αν, τώρα, επαναλαμβάνω, αυτοί οι τύποι που επιδεικνύουν τέτοια παραβατική συμπεριφορά είναι λαθρομετανάστες και παρανομούν επειδή δεν είναι νόμιμοι, όπως ισχυρίζονται μερικοί, ή επειδή τρέφουν κάποιο μίσος εναντίον αυτών που τους έδωσαν κάποτε ένα κομμάτι ψωμί ή για οποιονδήποτε άλλο λόγο, μού είναι παντελώς αδιάφορο. Εγώ ξέρω ότι κινδυνεύει η ζωή μου εξ αιτίας και του «Δουβλίνο ΙΙ» που υπέγραψαν οι ανεγκέφαλοι κυβερνήτες μου, οι οποίοι συνυπέγραψαν τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και το άνοιγμα των συνόρων επιδεικνύοντας πλήρη αδιαφορία για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που δημιούργησε η από μέρους τους έλλειψη οξυδέρκειας, και δεν φροντίζω να δικαιολογήσω τις εν πολλοίς ειδεχθείς πράξεις των παραβατών.

Ας πούμε ότι με τη ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ νοιώθω πως έχω και εγώ τον σωματοφύλακά μου, αυτόν που παλιά αποκαλούσαμε «φύλακα-άγγελο». Κι’ ας προσέξουμε κάτι πολύ σημαντικό: κανείς από αυτούς δεν σου ζητεί τα στοιχεία σου για να σου στείλει διαφημιστικό κομματικό υλικό ή να σε καλέσει σε κομματική συγκέντρωση ζαλίζοντάς σε με ηλεκτρονικά μηνύματα και σου μου σου [SMS]. Έκανε το καλό, το έριξε στον γιαλό και πήγε παρακάτω. Ίσως να είναι πονηρή τακτική αυτή η συμπεριφορά, αλλά πιστεύει κανείς ότι θα ελέγξει ο αδύναμος και απροστάτευτος συμπολίτης μας αν ο χρυσαυγίτης είναι θαυμαστής του Χίτλερ και πολέμιος των Εβραίων ή ιδιοτελής, για να αποφασίσει αν θα δεχθεί τη βοήθειά του; Όχι βέβαια. Μέσα στο μπάχαλο που βιώνουμε, όλοι λέμε primum vivere. 

Κι’ αν την επιβίωση την οφείλουμε σε έναν ανεγκέφαλο, ακαλλιέργητο, μονοκόμματο, αλλά αγαθό γίγαντα χρυσαυγίτη [υπάρχουν και αρκετοί ουδόλως αγαθοί, όπως συμβαίνει με όλα τα κόμματα], θα του χαρίσουμε την ψήφο μας, αφού ουδείς άλλος υποψήφιος μπορεί πλέον να μας διορίσει στο Δημόσιο, όπως γινόταν τότε που δεν είχαν εισβάλει στη ζωή μας οι ορδές των λαθρομεταναστών. Κι’ αν οι άλλοι υποψήφιοι διόρισαν κατά καιρούς τα παιδιά μου στο Δημόσιο, εξ ου και τους οφείλω χάριτας, θα ζυγίσω το πράμα και θα πω: «Καλά διορίστηκαν. Για να συνεχίσουν, όμως, να είναι διορισμένα, πρέπει να βρίσκονται εν ζωή και να διατηρούν και τη σωματική τους και ψυχική ακεραιότητα. Τί να τον κάνω εγώ τον διορισμό των παιδιών μου, αν αυτά δεν μπορούν να τον απολαύσουν, επειδή μπαινοβγαίνουν στα νοσοκομεία ή αναπαύονται στα θυμαράκια;».

Με άλλα λόγια: οι ψηφοφόροι αλλάζουν δυνάστη με βάση τις ανάγκες τους, οι οποίες αλλάζουν λόγω εποχής. Και διαλέγουν αυτόν που ικανοποιεί τις νέες ανάγκες τους αδιαφορώντας για τα περαιτέρω και τις κραυγές των δημοκρατόρων που χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για τη επαίσχυντη Δημοκρατία τους που βρίσκεται εν κινδύνω. Το απέδειξαν την 04.10.2009, την 14.11.2010 και την 17.06.2012.

Τόσο απλά! Πιο απλά δεν γίνεται.

Σωτήριος Καλαμίτσης

http://taxalia.blogspot.com/2012/09/12_21.html#more

Το Μνημόνιο χρειάζεται το δικό του “Γουδή”

Η Δίκη "των έξη"

Το Μνημόνιο χρειάζεται το δικό του “Γουδή”

Του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη

Χρειαζόμαστε μισή ντουζίνα, τουλάχιστον. Και ολόκληρη ντουζίνα ή και δυο καλά θα ‘τανε αλλά οι Έξι επιβάλλονται. Δια ιστορικούς λόγους. Κάνουν και σετ. Με αναλογική εκπροσώπηση πολιτικών και «μπετατζήδων» – προμηθευτών της τελευταίας τριακονταετίας. Κι ας τρέχουν τα εγγόνια τους στον Άρειο Πάγο το έτος 2102 να τους κάνει ηθική εξυπηρέτηση κανένας κολλητός Αρεοπαγίτης… Θα ‘χουν γίνει τα πεύκα τους στην γνωστή συνοικία ψηλά σαν πολυκατοικίες.

Πράσινους αλλά και κανένα γαλάζιο, που ‘χε μπερδέψει τα ηθικά, τα νόμιμα και το πορτοφόλι του. Κι αντάμα καμιά από αυτές τις πρόθυμες ανακυκλωμένες αριστερές «φιλιππινέζες», που στελεχώνανε πρόθυμα την μεταπολιτευτική παράγκα.

Να τους δει ο λαός με τα λευκά αλεξίσφαιρα γιλέκα να περνάνε την μεγάλη πόρτα. Αυτούς που λεηλάτησαν την χώρα ή επέτρεψαν σε άλλους να την λεηλατήσουν. Αυτούς που κατασπάραξαν μέχρι φόδρα τα ιμάτια της Ελλάδας, έδωσαν το «άρατε πύλας» κι έχασκαν, ενώ η Πατρίδα πλημμύρισε από ένα με ενάμιση εκατομμύριο σουνίτες μουσουλμάνους. Συγγνώμη που σας χαλάω την προοδευτικιά και «πολιτικά ορθή» μόστρα αλλά αυτούς πολεμήσαμε σαν λιοντάρια για να διώξουμε το 1821. Σουνίτες ήταν τ’ «αδέρφια» μας που σπρώξαμε με το ντουφέκι και το γιαταγάνι πίσω στην Ασία κι ακόμη τους κλαίνε ο Βερέμης, ο Λιάκος κι η μανδάμ Ρεπούση.

Τα τελευταία χρόνια ήρθαν ορδές ολόκληρες, με τα χέρια στις τσέπες και Μπίζνες Καλά Οργανωμένες (ΜΚΟ) να τους αβαντάρουν, μαζί με το «εκσυγχρονιστικό» ΠΑΣΟΚ, τους Συριζαίους του Αλέξη και την κολωνακιώτικη ενοχική «Δεξιά».

Αν δεν έχει Γουδή, έχει Κορυδαλλό…

Επειδή ξέρετε πόσο διπλωμάτης δεν είμαι, θα σας πω την γνώμη μου σε ευθεία βολή κι εκ του συστάδην.

Δεν ξέρω αν τα μέτρα, όποια κι αν είναι, κατέστησαν αναπόφευκτα. Δεν είμαι ειδικός αλλά ας υποθέσω πως είναι, πως είμαστε στα δυο στενά και πως η κυβέρνηση φιλότιμα προσπαθεί να την σκαπουλάρουμε.

Λοιπόν κι έτσι να ‘ναι, υπάρχει ένα τεράστιο έλλειμμα, μια ελλείπουσα προϋπόθεση για την νομιμοποίηση της όποιας πολιτικής θυσιών στις συνειδήσεις του κόσμου.

Όταν ζητάς από τον μέσο Έλληνα να ζήσει σαν κινέζος κούλης, με απώλειες εισοδήματος ισοδύναμες με ληστεία,  όταν η ανεργία καλπάζει την ανηφόρα σαν αφηνιασμένο άλογο, όταν οι Έλληνες φουντάρουν από μπαλκόνια, απαγχονίζονται ή τραβούν την σκανδάλη, δεν αρκεί να δηλώνεις τις αληθινά καλές προθέσεις σου.

Που είναι η Νέμεση που τάξαμε;

Ποιός έχει τιμωρηθεί και ποιός θα τιμωρηθεί για την επί τριάντα χρόνια λεηλασία και κακοδιοίκηση της χώρας;

Κανείς δεν θα πληρώσει για την καταστροφή της παραγωγικής βάσης;

Κανείς δεν θα λογοδοτήσει για το που πήγαν οι πακτωλοί δανείων, επιδοτήσεων, επιχορηγήσεων, κονδυλίων;

Κανείς δεν θα δει τα κάγκελα για το ότι η Πατρίδα σύρθηκε ενσυνείδητα στο Μνημόνιο;

 Εξεταστική; Άμα αργήσω φάτε…

Ας δεχθώ πως όσα περνάμε τώρα είναι αναπόφευκτα για να βγούμε από την ύφεση, ν’ αρχίσει να κινείται σε λίγο η μηχανή της οικονομίας, διότι στην κυβέρνηση έχουν κάνει τα σχέδια και τα κουμάντα τους.

Όμως χρειάζεταικαι  πολιτικό «αίμα». Τιμωρία. Αυτό το οικονομικό 1922 χρειάζεται το δικό του Γουδή.

Όχι για να θολώσουν τα μάτια του πόπολου.

Για να αποδοθεί Δικαιοσύνη. Χωρίς να «χυθεί» πολιτικό και παρασιτικό επιχειρηματικό «αίμα», χωρίς να κάτσουν στο σκαμνί τουλάχιστον οι πρωταίτιοι από τον πολιτικό κι επιχειρηματικό κόσμο, τότε σε ενδεχόμενη αποτυχία του προγράμματος, έστω από εξωγενείς παράγοντες, οι εξελίξεις στην κοινωνία θα είναι χαοτικές.

Το παρόν θεσμικό πλαίσιο, κομμένο και ραμμένο στα μέτρα των λεηλατών της Πατρίδας, με τις παραγραφές και τα περί Ευθύνης Υπουργών, αφήνει ελάχιστα περιθώρια για την τιμωρία των ενόχων.

Πως μπορεί να ξεπεραστούν αυτά;

Εφαρμογή του άρθρου 48 του Συντάγματος περί καταστάσεως πολιορκίας, παραδειγματική τιμωρία των ενόχων με συνοπτική διαδικασία και νομιμοποίηση της με δημοψήφισμα και παράλληλη εκλογή Συντακτικής Εθνοσυνέλευση. Για να περάσουμε στη Νέα Ελληνική Πολιτεία…στη “Νέα Μεταπολίτευση” που λένε.

Ιδού τι λέει το Σύνταγμα:

            Άρθρο 48. Κατάσταση πολιορκίας.

   *1. Σε περίπτωση πολέμου, επιστράτευσης εξαιτίας εξωτερικών κινδύνων ή άμεσης απειλής της εθνικής ασφάλειας, καθώς και αν εκδηλωθεί ένοπλο κίνημα για την ανατροπή του δημοκρατικού πολιτεύματος, η Bουλή, με απόφασή της, που λαμβάνεται ύστερα από πρόταση της Kυβέρνησης, θέτει σε εφαρμογή, σε ολόκληρη την Eπικράτεια ή σε τμήμα της, το νόμο για την κατάσταση πολιορκίας, συνιστά εξαιρετικά δικαστήρια και αναστέλλει την ισχύ του συνόλου ή μέρους των διατάξεων των άρθρων 5 παράγραφος 4, 6, 8, 9, 11, 12 παράγραφοι 1 έως και 4, 14, 19, 22 παράγραφος 3, 23, 96 παράγραφος 4 και 97. O Πρόεδρος της Δημοκρατίας δημοσιεύει την απόφαση της Bουλής.
Mε την απόφαση της Bουλής ορίζεται η διάρκεια ισχύος των επιβαλλόμενων μέτρων, η οποία δεν μπορεί να υπερβεί τις δεκαπέντε ημέρες.
*2. Σε περίπτωση απουσίας της Bουλής ή αν συντρέχει αντικειμενική αδυναμία να συγκληθεί εγκαίρως, τα μέτρα της προηγούμενης παραγράφου λαμβάνονται με προεδρικό διάταγμα που εκδίδεται ύστερα από πρόταση του Yπουργικού Συμβουλίου. Tο διάταγμα υποβάλλεται από την Kυβέρνηση στη Bουλή για έγκριση μόλις καταστεί δυνατή η σύγκλησή της, ακόμη και αν έληξε η βουλευτική περίοδος ή η Bουλή έχει διαλυθεί, και πάντως μέσα σε δεκαπέντε ημέρες το αργότερο.
*3. H διάρκεια των κατά τις προηγούμενες παραγράφους μέτρων μπορεί να παρατείνεται ανά δεκαπενθήμερο μόνο με προηγούμενη απόφαση της Bουλής, η οποία συγκαλείται ακόμη και αν έχει λήξει η βουλευτική περίοδος ή η Bουλή έχει διαλυθεί.
*4. Tα κατά τις προηγούμενες παραγράφους μέτρα αίρονται αυτοδικαίως με τη λήξη των προθεσμιών που προβλέπονται στις παραγράφους 1, 2 και 3, εφόσον δεν παρατείνονται με απόφαση της Bουλής, και σε κάθε περίπτωση με τη λήξη του πολέμου, εφόσον είχαν επιβληθεί εξαιτίας πολέμου.
*5. Aφότου αρχίσουν να ισχύουν τα μέτρα των προηγούμενων παραγράφων ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ύστερα από πρόταση της Kυβέρνησης, μπορεί να εκδίδει πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, για να αντιμετωπιστούν επείγουσες ανάγκες ή για να αποκατασταθεί ταχύτερα η λειτουργία των συνταγματικών θεσμών. Oι πράξεις αυτές υποβάλλονται για κύρωση στη Bουλή μέσα σε δεκαπέντε ημέρες από τη σύγκλησή της σε σύνοδο και παύουν να ισχύουν στο εξής, αν δεν υποβληθούν στη Bουλή μέσα στις παραπάνω προθεσμίες ή δεν εγκριθούν από αυτή μέσα σε δεκαπέντε ημέρες αφότου υποβλήθηκαν.
*6. Oι κατά τις παραγράφους 2 και 3 αποφάσεις της Bουλής λαμβάνονται με την πλειοψηφία του συνολικού αριθμού των βουλευτών και η κατά την παράγραφο 1 απόφαση με την πλειοψηφία των τριών πέμπτων του συνολικού αριθμού των βουλευτών. H Bουλή αποφασίζει σε μία μόνο συνεδρίαση.
*7. Σε όλη τη διάρκεια της εφαρμογής των μέτρων κατάστασης ανάγκης, τα οποία λαμβάνονται κατά το άρθρο αυτό, ισχύουν αυτοδικαίως οι διατάξεις των άρθρων 61 και 62 του Συντάγματος, ακόμη και αν διαλύθηκε η Bουλή ή έληξε η βουλευτική περίοδος.

 Δεκαπέντε μέρες θα ήταν αρκετές. Θα μου πείτε, «μα θα συμπράξει κι η αντιπολίτευση»; Ε, να μια ευκαιρία να βλέπαμε ποιοι πιστεύουν στ’ αλήθεια κάποια από αυτά που λένε…

http://www.antinews.gr/2012/09/02/177325/

Μύθοι και πραγματικότητες για το "ακριβό" και "φθηνό" ρεύμα

Μύθοι και πραγματικότητες για
το "ακριβό" και "φθηνό" ρεύμα

Του Χάρη Φλουδόπουλου

Τις τελευταίες ημέρες η ΓΕΝΟΠ προκαλεί την κυβέρνηση να αποδείξει ότι η αποκρατικοποίηση της ΔΕΗ θα φέρει φθηνότερο ρεύμα για τους καταναλωτές και δηλώνει ότι εάν αποδειχθεί τεκμηριωμένα κάτι τέτοιο θα δεχθεί την πώληση της εταιρείας. Στις δημοσκοπήσεις, συχνά λένε η απάντηση που θα λάβεις εξαρτάται από το ερώτημα που θα θέσεις. Έξυπνη λοιπόν η τοποθέτηση των συνδικαλιστών, όμως από κάπου …μπάζει.
Κατ΄ αρχάς ας ξεκινήσουμε από το επιχείρημα του φθηνού ρεύματος στην Ελλάδα. Πράγματι με βάση τα στοιχεία της Ε.Ε. η Ελλάδα εμφανίζει τη φθηνότερη κιλοβατώρα για τα νοικοκυριά στην ευρωζώνη και μόνο σε κάποιες χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ (Βουλγαρία, Ρουμανία, Κροατία, Λιθουανία, Εσθονία)υπάρχουν φθηνότερες τιμές. Όμως αυτό είναι η μισή αλήθεια. Η ολόκληρη εικόνα είναι ότι για τους βιομηχανικούς καταναλωτές, η  Ελλάδα εμφανίζεται ακριβότερη από χώρες όπως η Νορβηγία, η Σουηδία, η Φινλανδία, η Ιρλανδία, η Μ. Βρετανία, η Ολλανδία, η Γαλλία, η Πορτογαλία, η Σλοβακία, η Ρουμανία, η Βουλγαρία, η Κροατία και η Σλοβενία (πηγή Eurostat) και μόνο 5 χώρες έχουν ακριβότερο βιομηχανικό ρεύμα από τη χώρα μας. Ας δεχθούμε όμως ότι η στήριξη της ελληνικής βιομηχανίας είναι ψιλά γράμματα για τη ΔΕΗ, όπως φάνηκε  και από τις πρόσφατες επιστολές Ζερβού, που ουσιαστικά καλούσε τους βιομηχανικούς πελάτες να κλείσουν γιατί αυτό θα ωφελούσε την εταιρεία.
Το ερώτημα λοιπόν είναι πόσο πληρώνουμε και σε βάρος ποιου το περίφημο «φθηνό» ρεύμα.
Οι οικονομικότερες τεχνολογίες παραγωγής ηλεκτρικής , στην ελληνική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας όπως αυτή λειτουργεί σήμερα , είναι δύο: οι λιγνίτες και τα υδροηλεκτρικά, η εκμετάλλευση των οποίων γίνεται αποκλειστικά από τη ΔΕΗ.
Η ίδια η ΔΕΗ, λοιπόν στο επιχειρησιακό πλάνο που είχε παρουσιάσει προ τετραετίας, είχε παραδεχθεί ότι οι λιγνιτικές της μονάδες απέχουν πολύ από τις βέλτιστες πρακτικές μιας αντίστοιχης μονάδας στο εξωτερικό (μελέτη BoozAllen για λογαριασμό της ΔΕΗ). Αυτό οφείλεται σε έναν συνδυασμό παραγόντων, όπως το υψηλό λειτουργικό κόστος, η παρωχημένη τεχνολογία, η έλλειψη επενδύσεων και η γενικότερη έλλειψη ανταγωνιστικότητας και αποδοτικότητας στη λειτουργία της ΔΕΗ.
Και πως θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά όταν η ΔΕΗ έχει χιλιάδες υπεράριθμο προσωπικό, καταφέρνει να έχει ελλείψεις σε νευραλγικούς τομείς και ταυτόχρονα πάνω από το 10% του προσωπικού της απολαμβάνει κάποιου είδους συνδικαλιστικό προνόμιο (κυρίως άδειες).
Στο διαγωνισμό προσλήψεων που είχε γίνει το 2007, υπήρχαν κραυγαλέες περιπτώσεις μονάδων με ήδη υπεράριθμο προσωπικό (πχ υδροηλεκτρικών), όπου προκηρύχθηκαν επιπλέον θέσεις. Κοινό χαρακτηριστικό αυτών των μονάδων ήταν ότι βρίσκονταν σε εκλογικές περιφέρειες πολιτικών που χειρίζονταν τις τύχες της ενέργειας.Δεν μπορώ να αποδείξω, ούτε ξέρω εάν σε αυτές τις προσλήψεις, είχαν λόγο και οι συνδικαλιστικές παρατάξεις της ΓΕΝΟΠ.
Ένα ακόμη παράδειγμα έρχεται από τη σύγκριση του προσωπικού σε μονάδες φυσικού αερίου όπου υπάρχει και ιδιωτικός ανταγωνισμός: στην Κομοτηνή η ΔΕΗ έχει περίπου 150 άτομα προσωπικό, τα ΕΛΠΕ στη Θεσσαλονίκη έχουν 90 άτομα (όταν δημιουργήθηκε η ΕΝΘΕΣ η διοίκηση των ΕΛΠΕ ήταν υπό τον έλεγχο του δημοσίου) ενώ σήμερα η μονάδες αερίου των άλλων ιδιωτών αλλά και της Elpedison, λειτουργούν με 45 έως 50 άτομα προσωπικό.
Το μεγαλύτερο όμως πρόβλημα είναι ότι όλες αυτές οι ανεπάρκειες και οι σπατάλες γίνονται σε βάρος των επόμενων γενεών. Ο λιγνίτης είναι ένα ορυκτό καύσιμο, τα αποθέματα της χώρας είναι περιορισμένα και σε ορισμένες περιοχές όπως η Μεγαλόπολη, βρισκόμαστε ήδη στη μεταλιγνιτική εποχή. Στη Δ. Μακεδονία, υπάρχουν μερικές δεκαετίες ζωής ακόμη για τα κοιτάσματα, ωστόσο και εκεί έχουμε ήδη μπει σε πτωτική τροχιά. Το ερώτημα λοιπόν που τίθεται είναι, έχουμε την πολυτέλεια να σπαταλάμε έναν πεπερασμένο πόρο, σε μονάδες που κατασκευάστηκαν πριν από δεκαετίες με απόδοση 15 και 20%; Για να γίνει καλύτερα αντιληπτό υπάρχουν μονάδες της ΔΕΗ, οι οποίες δεν αξιοποιούν το 80% της θερμότητας που παράγεται από την καύση ενός τόνου λιγνίτη. Δηλαδή στα χίλια κιλά λιγνίτη, τα 800 πάνε χαμένα, πετιούνται.
Όμως η αλήθεια είναι ότι αυτά τα 800 κιλά λιγνίτη που σπαταλά με  τόση ευκολία ο κ. Φωτόπουλος και οι φίλοι του, υπερασπιζόμενος δήθεν το φθηνό ρεύμα του λαού, στην ουσία αποτελούν κλοπή από τα δικαιώματα των επόμενων γενεών στους εθνικούς πόρους.
Θυμίζουμε ότι τα τελευταία χρόνια η ΔΕΗ δεν έχει επενδύσει ούτε ένα σεντ στον εκσυγχρονισμό των μονάδων της. Συνέχιζε όμως να επιδοτεί ανελλιπώς τα ταξίδια των συνδικαλιστών της ΓΕΝΟΠ, μέχρι που τους έπιασαν στα πράσα.
Στην πραγματικότητα λοιπόν το φθηνό ρεύμα κοστίζει πολύ ακριβά. Και ναι, η απάντηση είναι ότι εάν η εκμετάλλευση των εθνικών πόρων (που δεν ανήκουν ούτε στη ΓΕΝΟΠ, ούτε στη ΔΕΗ) γίνει με αποδοτικότερο τρόπο με λιγότερη σπατάλη και περισσότερη αιδώ απέναντι στις επόμενες γενιές – δυστυχώς για τον κύριο Φωτόπουλο η διεθνής αλλά και η ελληνική πρακτική έχουν αποδείξει ότι κατά τεκμήριο ο ιδιωτικός τομέας μπορεί να το κάνει αυτό –  τότε ναι και τα νοικοκυριά και οι βιομηχανίες και η εθνική οικονομία θα έχουν πραγματικό όφελος.

Πηγή: http://www.capital.gr/articles.asp?id=1556262

Αφιέρωμα: Εκλογές 2012 (4)

Η κραυγή οργής ενός απελπισμένου συνέλληνα. Ας την διαβάσουμε για να την θυμόμαστε αύριο και να ψηφίσουμε θυμωμένοι.

ΔΕΕ

ΔΕΝ ΨΗΦΙΖΩ ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ ΝΔ

>ΔΕΝ ΨΗΦΙΖΩ ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΓΙΑΤΙ....
>Γιατί είμαι απελπισμένος
>Γιατί είμαι οργισμένος....
>Γιατί με πρόδωσαν
>Γιατί είμαι στα όρια μου
>Γιατί είναι ψεύτες
>Γιατί είναι ανίκανοι
>Γιατί είναι άχρηστοι
>Γιατί δεν υπάρχει ΥΓΕΙΑ
>Γιατί δεν υπάρχει ΠΑΙΔΕΙΑ
>Γιατί η βενζίνη πήγε  2ΕΥΡΩ
>Γιατί ο μισθός πήγε 600-800 ΕΥΡΩ
>Γιατί το πετρέλαιο πήγε 1 ΕΥΡΩ
>Γιατί έκλεισε η επιχείρηση μου
>Γιατί μου κόψανε την σύνταξη
>Γιατί είμαι άνεργος και δεν μπορώ να βρω εργασία
>Γιατί δεν έχω να ταΐσω κυριολεκτικά τα παιδιά μου
>Γιατί δεν έχω να πληρώσω ΟΤΕ-ΕΥΔΑΠ-ΔΕΗ
>Γιατί δεν έχω να πληρώσω το ενοίκιο μου
>Γιατί δεν βάλανε ούτε έναν κλέφτη πολιτικό στην φυλακή
>Για το μέλλον των παιδιών μου
>Για να δω επιτέλους κάποια στιγμή ένα φως
>Για να μην ντρέπομαι που είμαι ΕΛΛΗΝΑΣ
>Για τις 1900 αυτοκτονίες
>Για τους 20.000 άστεγους
>Για τους συνταξιούχους των 300 ευρώ
>Για τους πολύτεκνους που τους κόψανε τα επιδόματα
>Γιατί δεν έχουν δουλέψει ποτέ στην ζωή τους ΑΥΤΟΙ!
>Γιατί δεν αντιπροσωπεύουν την δημοκρατία που θέλω να έχω ΑΥΤΟΙ!
>Γιατί τους σιχάθηκα
>Γιατί περπατάω με σκυμμένο το κεφάλι
>Γιατί είμαι σε απόγνωση
>Γιατί είμαι υπερήφανος που είμαι Έλληνας και λατρεύω την ΕΛΛΑΔΑ ΜΟΥ !
>Γιατί πια δεν χαμογελάω
>Γιατί πια δεν πάει άλλο
>ΓΙΑΤΙ ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΕΛΛΗΝΑΣ ΕΝΩ ΑΥΤΟΙ ΟΧΙ!
> ΣΕ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΨΗΦΙΖΩ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΟΥ!

Επίσης δεν πέφτω στην παγίδα να ψηφίσω τα μικρά ρετάλια που δημιούργησαν τα δυο μεγάλα κόμματα που μόλις πήραν χαμπάρι ότι δεν θα έχουν αυτοδυναμία, έπαιξαν το θέατρο: «δεν ψηφίζω το δεύτερο μνημόνια» ενώ μια χαρά είχαν ψηφίσει το πρώτο και χωρίς να το διαβάσουν, καθώς επίσης ψήφισαν μια χαρά τη δανειακή σύμβαση και όλα τα νομοσχέδια. Είδατε κανέναν (από τους αποστάτες και καλά) να μην ψηφίσει τα άρθρα των νομοσχεδίων μετά; Σαν τις παρθένες πήγαν και τα ψήφισαν όλοι. Π.χ. Και η Κατσέλη από τη μια μεριά και η Βοζενμπεργκ από την άλλη. Και όταν τους ρωτούσαν γιατί το ψήφισαν απαντούσαν: αγκα μπουα ντου ακαουλου! Άλλα λόγια ν` αγαπιόμαστε! Όλοι τα ίδια είναι.

Και μετά τις εκλογές θα επανενωθούν με τα κόμματα τους για να κάνουν μια από τα ίδια. Να φάνε άλλα τόσα, να διορίσουν τους δικούς τους και να μας χαντακώσουν κι άλλο.

Και σταματήστε να βλέπετε ειδήσεις. Ότι θέλουν να μας περάσουν το λένε σαν πληροφορία πρώτα στις ειδήσεις για να συνηθίζουμε σιγά-σιγά στην ιδέα και να μην αντιδρούμε. Κάτι πρέπει να κάνουμε!

Δεν μπορεί πια να μας κλέβουν με αυτόν τον ξεδιάντροπο τρόπο. Δεν φτάνει που έκλεψαν τα ασφαλιστικά ταμεία, τα λεηλάτησαν, τα έβαζαν άτοκα στις τράπεζες για να παίρνουν τις μίζες τους, τα έπαιζαν στα χρηματιστήρια, αγόραζαν ομόλογα, και άφηναν να γίνονται ένα σωρό ρεμούλες όπως μια από τις χιλιάδες που φανερώθηκε (εκείνη του ΙΚΑ Καλλιθέας) πιο πολύ για να μας ρίξουν στάχτη στα μάτια) κι όταν πήγαινα να πάρω ένα επίδομα ασθένειας που το δικαιούμαι μου έβγαζαν την πίστη. Τώρα βάζουν χέρι και στα επικουρικά ταμεία στα οποία δεν έχουν κανένα δικαίωμα γιατί το κράτος δεν συμμετέχει.

Που είναι οι εισαγγελείς;

Που είναι οι δικηγόροι;

Και κυρίως που είναι οι συνδικαλιστές ρε παιδιά;

Προετοιμάζουν τις ατομικές τους συμβάσεις και ξέχασαν γιατί έχουν
εκλεγεί! Τους έχετε ακούσει τώρα τελευταία να παρακινούν τον κόσμο σε καμιά
κινητοποίηση;
Πουθενά! Τίποτα! Καταλάβατε;

Max Keiser: Θα δούμε ένα οικονομικό ολοκαύτωμα στην Ελλάδα

Max Keiser: Το χρέος δεν είναι της Ελλάδας…
Θα δούμε ένα οικονομικό ολοκαύτωμα στην Ελλάδα

Ο γνωστός και αιρετικός οικονομικός αναλυτής Max Keiser στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του δορυφορικού τηλεοπτικού Russia Today, απάντησε σε κάποια ερωτήματα που αφορούν στις πρόσφατες εξελίξεις στην Ελλάδα.

"Το απίστευτα δυσανάλογο χρέος της Ελλάδας έχει, στην πραγματικότητα, συσσωρευθεί σε διάφορες τράπεζες ανά τον κόσμο και φορτώθηκε στον ισολογισμό της Ελλάδας", δήλωσε ο οικονομικός αναλυτής, και περιέγραψε στην κατάσταση ως "οικονομικό ολοκαύτωμα". "Το χρέος της Ελλάδας δεν προέρχεται από την Ελλάδα", είπε ο Keiser. "Προέρχεται από αυτές τις άλλες χώρες, που έχουν χρησιμοποιήσει την Ελλάδα ως χωματερή τοξικού χρέους. Και τώρα η ελληνική κυβέρνηση απαιτεί να αποπληρώσει αυτό το τοξικό χρέος ο ελληνικός λαός. Αλλά εξυπακούεται ότι οι Έλληνες δεν θα είναι σε θέση να πληρώσουν αυτό το χρέος. Επομένως, σύντομα θα γίνουμε όλοι μάρτυρες ενός οικονομικού ολοκαυτώματος".
Στο Ελληνικό Κοινοβούλιο θα διεξαχθεί τις επόμενες ώρες ψηφοφορία για ένα νέο Μνημόνιο, του οποίου την επικύρωση απαιτούν οι δανειστές, προτού χορηγήσουν στη χώρα ένα νέο δάνειο, ύψους 130 δισ. ευρώ. Το νέο Μνημόνιο προβλέπει περαιτέρω περικοπές και μια συμφωνία με τους ιδιώτες κατόχους του ελληνικούς χρέους.

Κατά τη γνώμη του Max Keiser: "Το όλο εγχείρημα του ευρώ ήταν ιδέα της Γερμανίας. Ήταν ένα εγχείρημα ύπουλο, που αποσκοπούσε στο να γίνει δυνατή η επανένωση Ανατολικής και Δυτικής Γερμανίας. Τώρα που η Γερμανία επανενώθηκε, τριγυρνάει στην Ευρώπη σαν το πεινασμένο θηρίο και λεηλατεί τη δημόσια περιουσία χωρών όπως η Ελλάδα. Οι Έλληνες είναι σήμερα αυτό που ήταν κάποτε οι Εβραίοι της Ευρώπης. Βρισκόμαστε στα πρόθυρα ενός οικονομικού ολοκαυτώματος που οργάνωσε η Γερμανία".
Ο παρουσιαστής του δελτίου έθεσε ένα ενδιαφέρον ερώτημα στον Keiser, που αφορά στα πιθανά κίνητρα που βρίσκονται πίσω από τη χορήγηση δανείων με τρομακτικά υψηλό επιτόκιο στην Ελλάδα από την ΕΚΤ, το ΔΝΤ και τους "ευρωκράτες" των Βρυξελλών, και παρομοίωσε αυτό που γίνεται εις βάρος της Ελλάδας σαν μια θηλειά γύρω από το λαιμό της που δένεται όλο και πιο σφιχτά.

Στο ερώτημα αυτό, ο Max Keiser, απάντησε: "Τα τελευταία δέκα χρόνια, από το ξεκίνημα αυτής της νομισματικής ένωσης, όλοι οι προαναφερθέντες ταΐζουν τους Έλληνες τοξικό χρέος με το ζόρι. Όλοι γνωρίζουμε τον ρόλο της Goldman Sachs σε αυτή την υπόθεση, και πώς η τράπεζα αυτή, με το τεράστιο τοξικό χρέος που είχε, φρόντισε ώστε η Ελλάδα να συμπεριληφθεί στη ζώνη του ευρώ.Ήταν όλα προσχεδιασμένα. Η Γερμανία γνώριζε πολύ καλά ότι μια μέρα το οικοδόμημα του ευρώ θα κατέρρεε και όλο αυτό το διάστημα ανυπομονούσε να γίνει η έκρηξη για να τρέξει και να μαζέψει τα πολύτιμα λάφυρα. Η Γερμανία αυτή τη στιγμή έχει εισβάλει στην Ελλάδα και είναι έτοιμη να εισβάλει και στην Πορτογαλία και στην Ισπανία. Έχουμε να κάνουμε με ένα 4ο Ράιχ. Η Γερμανία έχει όλα τα χαρτιά της τράπουλας στα χέρια της και παίζει την παρτίδα πανέξυπνα".
Όσον αφορά το νέο Μνημόνιο που προτάθηκε στην Ελλάδα, ο Max Keiser δήλωσε ότι δεν υπάρχει περίπτωση να υπάρξει ανάπτυξη με αυτά τα μέτρα που λαμβάνονται. "Μέσω αυτού του νέου γύρου μέτρων λιτότητας", υπογράμμισε ο αναλυτής, "η Ελλάδα οδηγείται δέσμια σε μια προδιαγεγραμμένη πορεία τραίνου προς την "τελική λύση". Το ΔΝΤ θα έχει από πριν αγοράσει όλες τις σιδηροδρομικές γραμμές και τα βαγόνια που θα οδηγήσουν τους Έλληνες προς αυτή την "τελική λύση".
"Εάν η συμφωνία επιτευχθεί, οι ιδιώτες κάτοχοι του ελληνικού χρέους αναμένεται να έχουν περίπου 70 % μείωση στην αξία των επενδύσεών τους", εξήγησε ο αναλυτής. "Ωστόσο, αυτοί οι ιδιώτες επενδυτές, στων οποίων το χρέος πρόκειται να τους γίνει "κούρεμα", έχουν ήδη ασφαλίσει πλήρως αυτό το χρέος στην αγορά των CDS και, ακόμα και αν ο κόσμος γυρίσει ανάποδα, αυτοί θα έχουν εξασφαλισμένο το κέρδος τους", τόνισε ο Keiser.
"Δεν υπάρχει κανένα ρίσκο γι' αυτούς. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο η Ελλάδα βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε αυτή τη μέγγενη. Θα πρέπει να κατανοήσουμε ότι όλο το τοξικό χρέος που έχει συσσωρευθεί στους ισολογισμούς των τραπεζών στη Γερμανία, τη Βρετανία, τις ΗΠΑ, έχει φορτωθεί στον ισολογισμό της Ελλάδας. Και τώρα η ελληνική κυβέρνηση έχει την απαίτηση να πληρώσει ο ελληνικός λαός για όλο αυτό το τοξικό χρέος. Το χρέος της Ελλάδας δεν δημιουργήθηκε στην Ελλάδα, αλλά σε αυτές τις άλλες χώρες. Η Ελλάδα χρησιμοποιήθηκε σαν χωματερή του παγκόσμιου τοξικού χρέους".
Σε ερώτηση γύρω από αν θα τεθούν νέοι όροι στην Ελλάδα στο προσεχές μέλλον, ο Κeiser υπενθύμισε:
"Την ελληνική κυβέρνηση την έχουν διορίσει οι τραπεζίτες. Και η προηγούμενη ελληνική κυβέρνηση εκπαιδεύτηκε στη Σχολή του Σικάγου, εκεί ακριβώς που εκπαιδεύτηκε και η επικεφαλής του ΔΝΤ, Christine Lagarde. Πάει καιρός που οι Έλληνες στερούνται κοινοβουλευτικής αντιπροσώπευσης. Αυτό που οφείλουν να κάνουν αυτή τη στιγμή είναι να επαναστατήσουν και να αντικαταστήσουν αυτή την κυβέρνηση, ώστε να αποκτήσουν αυτοδιάθεση και να επανακτήσουν την εθνική τους κυριαρχία".

Τέλος, όταν ρωτήθηκε για το αν θα πρέπει να πιστέψουμε στις θεωρίες συνομωσίας για τους Rothschilds, o Max Keiser εξήγησε:
"Δεν έχει σημασία το αν θα τις πιστέψουμε, αλλά το αν θα συνειδητοποιήσουμε πως η ύπαρξη αυτών των τραπεζών είναι συνώνυμη με την απόλυτη ανομία. Το είδαμε αυτό στην πράξη όταν, από την τράπεζα MF Global των ΗΠΑ, ένα δισεκατομμύριο δολάρια που ανήκαν σε απλούς καταθέτες έκαναν φτερά. Και δεν έγινε ούτε μια εισαγγελική έρευνα για την υπόθεση! Δεν υπάρχουν νόμοι. Οι κυνηγετικοί νόμοι καταργήθηκαν και έχουν όλοι αρπάξει μια καραμπίνα και λεηλατούν. Η Γερμανία το ξέρει αυτό καλά και το απολαμβάνει. Στα χέρια της θα καταλήξει σε λίγο όλη η δημόσια περιουσία της Ελλάδας, της Πορτογαλίας και της Ισπανίας".

Πηγή: Russia Today
Από: epikaira.gr

Αφιέρωμα: Εκλογές 2012 (3)

ΣΚΕΨΕΙΣ

Δεν βλέπουν
Δεν ακούν
Δεν ενδιαφέρονται
Δεν νοιώθουν
Δεν σκέπτονται
Δεν έχουν δουλέψει
Δεν έχουν φιλότιμο
Δεν πάνε φυλακή
Δεν μας σέβονται
Δεν διάβασαν το μνημόνιο

Μας βρίζουν
Μας ενοχοποιούν
Μας κοροϊδεύουν
Μας τάζουν

Έχουν από 5 σπίτια ο καθένας
Έχουν ασυλία
Έχουν παχυλούς μισθούς

Μας υπόσχονται
Μας δουλεύουν
Μας Ξε-τάζουν

Έχουν τηλέφωνα δωρεάν
Έχουν δωρεάν μετακινήσεις
Έχουν δωρεάν διαμονές
Έχουν επιχορηγήσεις
Έχουν "καρέκλες"
Έχουν πουλήσει την Ελλάδα
Έχουν πουληθεί οι ίδιοι
Έχουν φυλακίσει αθώους
Έχουν αποφυλακίσει ενόχους
Έχουν "φίλους" τα κανάλια

Αν δεν πας να ψηφίσεις κερδίζουν
Αν ρίξεις λευκό κερδίζουν
Αν ρίξεις άκυρο κερδίζουν
Αν πάρεις όπλο και καθαρίσεις μερικούς τους κανείς ήρωες
Αν φύγεις από την χώρα νιώθεις άσχημα
Αν μείνεις, είσαι μαλ....

Αν όμως προσέξεις τι ψηφίζεις, τότε μπορεί και να αλλάξουν όλα τα παραπάνω ...

Αφιέρωμα: Εκλογές 2012 (2)

Λευκό ή άκυρο

Είτε ρίξεις λευκό είτε άκυρο είτε δεν πας καθόλου είτε -κι εδώ είναι το ζήτημα-ψηφίσεις κάποιον εκλογικό συνδυασμό, αλλά αυτός δεν περάσει το όριο του 3%, το αποτέλεσμα είναι ίδιο. Το ποσοστό κάθε κόμματος υπολογίζεται με βάση το άθροισμα των ψήφων που πήρε κάθε συνδυασμός από όσους πέρασαν το 3%. Αυτές οι ψήφοι θεωρούνται έγκυρες για την κατανομή των εδρών και μόνον αυτές.

Αν λοιπόν είμαστε 1000 πολίτες και 240 από μας θέλουν στην κυβέρνηση το κόμμα π.χ. ΝΔ (!) και το ψηφίσουν, τι δύναμη έχει αυτό; Ποιο είναι το πραγματικό του ποσοστό; 
Έχουμε και λέμε 

Από τους 1000 πολίτες θέλουν ΝΔ 240
στους 100 πόσοι; Έχουμε λοιπόν: Χ = 240 Χ 100/1000 = 24%

Με μια λογική αποχή 20% (δηλαδή αν δεν πάνε να ψηφίσουν οι 200), πόσο γίνεται το ποσοστό του; 
Από τους 800 ΝΔ θέλουν 240
στους 100 πόσοι; Χ = 240Χ100/800 = 30% !

Υπάρχουν όμως και τα άκυρα... Αν απ' τους 800 που πήγαν στις κάλπες, οι 50 ρίξουν άκυρο τότε, πόσο γίνεται το ποσοστό του;
Από τους 750 ΝΔ θέλουν 240
στους 100 πόσοι; Τώρα έχουμε: Χ = 240Χ100/750 = 32% !

Κι αν απ' τους 750 οι 60 ρίξουν λευκό, πόσο γίνεται το ποσοστό του;
Από τους 690 ΝΔ θέλουν 240
στους 100 πόσοι; Χ = 240Χ100/690 = 34,8% !!!

Μα καλά, θα μου πείτε, αυτά ίσχυαν πάντοτε. Είναι ο κλασσικός τρόπος του συστήματος για να παίρνουν έδρες που δεν τους αναλογούν. Ναι, αλλά τώρα οι έδρες δεν μοιράζονται με βάση απλά και μόνο τις «έγκυρες» ψήφους (σα να λέμε οι 690 του παραδείγματός μας) αλλά από το άθροισμα των ψήφων μόνο όσων κομμάτων πέρασαν το 3% -και υπό όρους, η ΝΔ με αυτό το ποσοστό κάνει κυβέρνηση. Αν δηλαδή, από τους 690 πολίτες, οι 100 συνολικά ψηφίσουν συνδυασμούς που δεν περνούν το όριο του 3% τότε έχουμε και λέμε: 
Από τους 590 ΝΔ θέλουν 240
στους 100 πόσοι; Πάμε πάλι: Χ = 240Χ100/590 = 40,7 % !!!

Έλα όμως που -με βάση τον ισχύοντα εκλογικό νόμο- ένα τέτοιο ποσοστό δίνει την απόλυτη πλειοψηφία στη ΝΔ γιατί οι έδρες της θα είναι:
Από τους 590 πολίτες ΝΔ θέλουν 240
από τις 250 έδρες πόσες θα πάρει; 
και έχουμε τελικά: Χ = 240Χ250/590 = 101 έδρες
Και επειδή το πρώτο κόμμα παίρνει και «δωράκι» 50 έδρες, η ΝΔ έχει τελικά 151 !

Αν θεωρείτε πως μόνη της η ΝΔ δεν μπορεί να έχει 240 πολίτες στους 1000, βάλτε και τους Πασόκους μαζί. Έτσι κι αλλιώς μαζί θα πάνε αν χρειαστεί να σώσουν το σύστημα.Πώς πήγαμε από τους 1000 στους 590; Πώς έγινε και ένα κόμμα με πραγματική δυναμική 25% στο σύνολο των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων, να παίρνει 151 έδρες;
Σε όσες εκλογές έζησα, τέτοιο φαινόμενο δεν έχει παρατηρηθεί ούτε και ως ενδεχόμενο. Να πώς γίνεται:
Αν δεν υπήρχε το «δωράκι» των 50 εδρών και εάν οι έδρες μοιράζονταν και στα κόμματα κάτω του 3% η ΝΔ θα έπαιρνε: 
Από τους 690 πολίτες ΝΔ θέλουν 240
από τις 250 έδρες πόσες θα πάρει; Χ = 240Χ250/690 = 87 έδρες.
Ακόμη και με το δωράκι, θα είχε μόνο 87 + 50 = 137 έδρες...

Αυτά διαπίστωσα φίλοι μου και είμαι υποχρεωμένος να σας πω ότι:
Αν δεν επιθυμείτε με τίποτα μια κυβέρνηση ΝΔ ή συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ και θέλετε να ψηφίσετε έναν συνδυασμό που κατά τη γνώμη σας δεν πρόκειται να ξεπεράσει το όριο του 3%, σκεφτείτε το καλά και πολύ. 
Είναι προτιμότερο να επιλέξετε έναν από αυτούς τους συνδυασμούς που κατά πάσα πιθανότητα ξεπερνούν το όριο. Ειδάλλως οφείλετε να είστε έτοιμοι για μια ακόμη 4ετία όσων μας οδήγησαν εδώ που φτάσαμε. 
Έγραψα απλώς τα συμπεράσματα που βγαίνουν από τα νούμερα κι όπως πάντα. οι αριθμοί είναι αμείλικτοι.

Για το "Βατοπαίδιον": Μια άλλη άποψη

Μια πολύ ενδιαφέρουσα τοποθέτηση για το δήθεν (όπως αποδεικνύεται από τα πραγματικά στοιχεία που σιγά-σιγά βλέπουν το φως της δημοσιότητας) "σκάνδαλο" του Βατοπαιδίου (ή Βατοπεδίου).

ΔΕΕ

Όλη η αλήθεια για το Βατοπέδι:

Ένα ζήτημα εθνικής σημασίας και ο ρόλος των ξένων μυστικών υπηρεσιών

 

Ένα ζήτημα Εθνικής σημασίας που απασχολεί δεκαετίες την Ελλάδα, τα αρμόδια υπουργεία, τις Εθνικές αρχές ασφαλείας και πληροφοριών, αποτέλεσε με την βοήθεια και «άλλων εξωτερικών» παραγόντων αντικείμενο εσωτερικής πολιτικής αντιπαράθεσης, εξεταστικών επιτροπών, ανεξέλεγκτης πολυλογίας, τις συνέπειες των οποίων ενδεχομένως να υποστεί ο Ελληνισμός σε βάθος χρόνου.

Το πρόβλημα ξεκινά από το Οικουμενικό Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης και την τύχη του. Οικουμενικό για όλους τους Ορθόδοξους του κόσμου. Όχι για τους Τούρκους. Το πρόβλημα που αντιμετωπίζει το Πατριαρχείο στην Πόλη είναι γνωστό: Δεν αναγνωρίζεται από το τουρκικό κράτος η οικουμενικότητά του, θεωρείται ένα ίδρυμα που απευθύνεται σε ορθόδοξους Τούρκους, και ως εκ τούτου οι ιεράρχες του πρέπει να είναι Τούρκοι υπήκοοι. Η θέση αυτή της Τουρκίας παραβιάζει τη συνθήκη της Λωζάννης και στερεί από την οικουμενική ορθοδοξία τη δυνατότητα να διαχειριστεί τα του οίκου της όπως θα έπρεπε. Γιατί, σε συνδυασμό με την εξάλειψη της πολίτικης ρωμιοσύνης και την κλειστή Σχολή της Χάλκης, που συστηματικά επεδίωξε η Τουρκία, δεν υπάρχει παραγωγή νέων ντόπιων στελεχών για το Πατριαρχείο, και είναι ορατός ο δι’ ασφυξίας θάνατός του. Σε περίπτωση λοιπόν που ο Προκαθήμενος του Οικουμενικού Θρόνου αντιμετωπίσει αιφνίδιο ή φυσιολογικό «πρόβλημα» τότε χηρεύει η θέση του.

Εκτιμήθηκε λοιπόν ιδιαίτερα από το 2000 (επί ΠΑΣΟΚ και ορθώς) ότι είναι σφοδρά πιθανόν σε περίπτωση χηρείας, να διεκδικήσει η Ρωσία την έδρα του Οικουμενικού Θρόνου κυρίως λόγω του ότι σε αυτή τη χώρα κατοικεί η πολυαριθμότερη συμπαγής μάζα ορθοδόξων στον κόσμο. Ήδη όμως από το 1978 το ζήτημα είχε εντοπισθεί σε άλλη όμως βάση. Τότε η Τουρκία (και όχι η Ρωσία) αποτελούσε την κύρια απειλή. Λίγα μόλις χρόνια μετά τη μεταπολίτευση, η Ελλάδα ζούσε τη νέα μεταβατική της περίοδο. Ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής κάλεσε το νεαρό τότε υπουργό Παιδείας Ιωάννη Βαρβιτσιώτη στο γραφείο του και του έδωσε εντολή να αναζητήσει ένα χώρο για να στεγαστεί το Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης, σε περίπτωση που άλλαζε το status quo στην Πόλη με τρόπο μοιραίο και μη αναστρέψιμο. Το 1978 απείχε μόλις 4 χρόνια από τα γεγονότα της Κύπρου και η Τουρκία είχε ήδη σκληρύνει «επικίνδυνα» τη στάση της έναντι του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Τα γεγονότα των προηγούμενων δεκαετιών στην Πόλη ήταν ακόμη νωπά και οι σχέσεις των δύο χωρών στο ναδίρ της διπλωματικής σφαίρας.

Εκεί εντοπίζεται η πρώτη αφετηρία μιας άγνωστης σε πολλούς ιστορίας, η οποία εκτυλίχθηκε και έφτασε μέχρι το γνωστό -πλέον- και ως «σκάνδαλο» του Βατοπεδίου. Σκάνδαλο που σε οικονομικό επίπεδο δεν στοιχειοθετείται ακόμα και σήμερα. Στην αρμόδια Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής όλοι οι ειδικοί (Γκρόζος, Μαντούβαλος, Γούσιος) μέλη της «Επιτροπής Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Παράνομη Δραστηριότητα» κατέθεσαν ότι «δεν υπάρχει τίποτε μεμπτό, τίποτε παράνομο, καμία δωροδοκία» στην υπόθεση Βατοπαιδίου. Ο βουλευτής Β’ Θεσ/νίκης της ΝΔ κ. Σάββας Αναστασιάδης, μέλος της Εξεταστικής Επιτροπής, δήλωσε σε συνέντευξή του ότι η υπόθεση Βατοπαιδίου δεν είναι σκάνδαλο αλλά μία «συνήθης, νομική υπόθεση».

Παρόλα αυτά η υπόθεση στην συνείδηση των περισσοτέρων Ελλήνων (και με την βοήθεια πληροφοριακών επιχειρήσεων ξένων υπηρεσιών) ακόμα και σήμερα παραμένει περίπλοκη συσκοτισμένη κι ίσως και να συνέβαλε σε μεγάλο βαθμό στην ανατροπή της Κυβερνήσεως Καραμανλή.

Το 1978 λοιπόν, εκτιμήθηκε ότι οι εξελίξεις θα οδηγούσαν αργά ή γρήγορα στην εξορία του Πατριαρχείου από την Κωνσταντινούπολη. Ακόμη κι αν δεν προχωρούσαν οι Τούρκοι σε μονομερή πράξη, φοβούμενοι κυρίως την αντίδραση των Αμερικανών, η λειψανδρία μεταξύ των μελών της ελληνικής κοινότητας θα αναδείκνυε σε βάθος χρόνου τη δυσκολία εκλογής νέου πατριάρχη και θα καθιστούσε αναπόφευκτη την αναζήτηση νέας στέγης για το «Βατικανό» της ορθοδοξίας. Ο ίδιος προβληματισμός αλλά με κινητήριο μοχλό την πολιτική των ΗΠΑ πλέον αναπτύχθηκε και γύρω στο 2000. Το 1978 υπήρξε η σκέψη να χρησιμοποιηθεί η ακίνητη περιουσία που διαθέτει το Πατριαρχείο στη Γενεύη, αλλά η λύση αυτή γρήγορα εγκαταλείφθηκε, αφού θεωρήθηκε ότι αυτόματα το Πατριαρχείο θα έχανε το γεωγραφικό του προσδιορισμό ως Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία. Το επόμενο σενάριο που εξετάστηκε ήταν εκείνο του Αγίου Όρους, αλλά το ιερό άβατο αποτέλεσε σοβαρό ανασταλτικό παράγοντα. Εξετάστηκε και η περίπτωση της Πάτμου, αλλά κι αυτή γρήγορα απορρίφθηκε λόγω έλλειψης υποδομών.

Ο κ. Βαρβιτσιώτης εξέτασε τότε την πιθανότητα του Μυστρά και η πρόταση αυτή άρεσε και στον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Με τον Μυστρά υπήρχε κι ένας εθνικός συμβολισμός, καθώς ήταν το καταφύγιο των Παλαιολόγων αμέσως μετά την πτώση της Κωνσταντινούπολης. Το θέμα έπεσε χαμηλά σε προτεραιότητα ιδίως με την μεταπήδηση του Εθνάρχη στην Προεδρία της Δημοκρατίας. Ήδη όμως το 1993 εκτιμήθηκε ότι υπήρχε ζήτημα άμεσης εξεύρεσης εναλλακτικής λύσεως για τον Οικουμενικό Θρόνο αφενός διότι είχαν περιέλθει αρκετές πληροφορίες στις υπηρεσίες πληροφοριών της Χώρας μας σχετικά με απειλές κατά της ζωής του Πατριάρχη, αφετέρου άνοιγε μέτωπο και κατά του Ελληνορθόδοξου Πατριαρχείου των Ιεροσολύμων (από άλλο Κράτος και άλλες Υπηρεσίες πληροφοριών) όπου εκεί μάλιστα ο μετέπειτα σχεδιασμός και εκτέλεση της αποστολής προστασίας του, αντιμετώπισαν υπονομευτικές διαρροές που συνετέλεσαν δυστυχώς στην απόλυτη επιτυχία των επιχειρήσεων οργάνων των ξένων Υπηρεσιών. (Πολύ αργότερα ένα αξιόλογο στέλεχος των Ελληνικών Υπηρεσιών ο γνωστός Βαβύλης αποκαλύφθηκε από ξένες επιχειρήσεις αντιπληροφοριών και η όλη Ελληνική αποστολή θεωρήθηκε ως ένα ακόμη σκάνδαλο, όπως σήμερα το αντίστοιχο του Βατοπεδίου που ακόμα θεωρείται από μερικούς σκάνδαλο).

Η ανάδειξη του Βαρθολομαίου στο θρόνο του Πατριάρχη επανέφερε το ζήτημα ξανά στην ατζέντα. Αυτή τη φορά επελέγη το Άγιο Όρος και ο στόχος ήταν ξεκάθαρος, να υπάρχει η υποδομή για να μεταφερθεί σε περίπτωση ανάγκης εκεί το Πατριαρχείο. Κρίθηκε ως η καλύτερη λύση, μολονότι υφίσταται το «αγκάθι» του άβατου. Κι αυτό διότι το Άγιο Όρος έχει το αυτοδιοίκητο και ταυτόχρονα αποτελεί πνευματικό σημείο αναφοράς για τη χριστιανοσύνη. Το ΠΑΣΟΚ εκτίμησε και ορθά ότι η καλύτερη αντιπρόταση στη Ρωσία σε περίπτωση που διεκδικούσε για λογαριασμό της την μεταφορά σε αυτήν του Οικουμενικού Θρόνου ήταν το Άγιο Όρος. Επελέγη από τη τότε Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ μια μονή εγκαταλελειμμένη και ετοιμόρροπη και αποφασίσθηκε αυτή η μονή να ενισχυθεί άμεσα οικονομικά και με αξιόλογο προσωπικό μοναχών (με πολλούς μεταπτυχιακούς τίτλους). Η προσπάθεια ξεκίνησε μεθοδικά με ορίζοντα πενταετίας. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι οι πρώτες ανταλλαγές οικοπέδων για τη Μονή του Βατοπεδίου ξεκίνησαν επί διακυβέρνησης ΠΑΣΟΚ και τις χειρίσθηκαν οι κοι Φωτιάδης και Δρυς. Και ορθά έπραξαν. Ας μην ξεχνάμε τις άριστες σχέσεις της τότε κυβέρνησης με το Πατριαρχείο και την αντίστοιχη «κόντρα» της κυβέρνησης με την Ελλαδική Εκκλησία. Η βασική ιδέα ήταν ότι θα έπρεπε να βρεθεί ένας τρόπος για να ενισχυθεί οικονομικά η επιλεγείσα μονή (Βατοπεδίου), έτσι ώστε να υπάρχει η απαραίτητη οικονομική βάση στην περίπτωση που θα χρειαζόταν να φτάσουμε στο απευκταίο σενάριο της εξορίας του Πατριαρχείου από τον φυσικό του χώρο ή διεκδίκησής του από την Ρωσία. Το 2004 η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έπεσε. Όταν άλλαξε η κυβέρνηση η επικοινωνία μεταξύ κεντρικής Κρατικής διοίκησης και εκκλησίας έγινε ευκολότερη, διότι άμεσοι συνεργάτες του πρωθυπουργού, όπως ο κ. Ρουσσόπουλος και ο κ. Αγγέλου, είχαν ουσιαστική και προσωπική σχέση με τη μονή του Βατοπεδίου, ίσως σαν αποτέλεσμα μιας στρατηγικής που χτιζόταν στο προηγούμενο διάστημα σε Εθνικό επίπεδο. Η Κυβέρνηση της ΝΔ συνέχισε και ορθώς μια πολιτική που είχε ξεκινήσει το ΠΑΣΟΚ δεδομένου μάλιστα ότι το διεθνοπολιτικό πεδίο είχε διαμορφωθεί ακόμα πιο απειλητικό για το Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης. Πιο συγκεκριμένα οι «θρησκευτικοί μηχανισμοί» (όπως τα Πατριαρχεία) προκαλούσαν ανέκαθεν απροσδιόριστο φόβο στις υπηρεσίες των ΗΠΑ διότι εκτιμούν πως η έκφραση της θρησκευτικότητας με την ανατολική ορθόδοξη μορφή μπορεί να αναδείξει πολιτικές εκφράσεις και πρότυπα στις χώρες όπου επικρατεί πλειοψηφικά το ορθόδοξο δόγμα. Δηλαδή ότι θα μπορούσε να αναδείξει πολιτισμικά πρότυπα τα οποία αργά ή γρήγορα θα γίνουν εκφράσεις εφαρμοσμένης πολιτικής που θα απευθυνθούν στους λαούς αυτούς σαν εναλλακτική πρόταση στην κυριαρχία της προτεσταντικής αντίληψης για τις κοινωνικές δομές που επικρατούν τώρα σε όλη την χριστιανοσύνη. Η εκτίμηση αυτή έχει κάποια βάση αν μπορέσει κανείς να συνδυάσει το γεγονός ότι «έσκασε» ένα τέτοιο θέμα σε μια μονή με μεγάλη διορθόδοξη δράση και με πολλούς μοναχούς απ’ όλο τον ορθόδοξο και όχι μόνο κόσμο. Η αμερικανική αντίληψη για τα πράγματα είναι ότι πρέπει να ενισχυθεί το δικό τους πρότυπο ζωής που δίχως την ύπαρξη εξωτερικών εχθρών ευδοκιμεί στην Βόρεια Αμερική. Στην συγκεκριμένη όμως γεωγραφική περιοχή με την ύπαρξη του μωσαϊκού λαών είναι νομοτέλεια ότι αυτό το πρότυπο θα ενισχύσει τις διαλυτικές τάσεις στο εσωτερικών αυτών των κοινωνιών χωρίς ένα ισχυρό κεντρικό κράτος. Παράδειγμα αποτελεί η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και η εξακολουθητική αποσύνθεση της Σερβίας που συνεχίζεται μέχρι τις μέρες μας. Ο ρόλος δε του Βατικανού στο όλο ζήτημα ελέγχεται.

Έτσι από το 2004 άνοιξε ο δρόμος για να ολοκληρωθεί από τη ΝΔ το εθνικό σχέδιο που είχε ξεκινήσει το ΠΑΣΟΚ σε ακόμα πιο σύντομο χρονικό διάστημα. Κι εδώ έγινε ίσως το μεγάλο σφάλμα: Το γεγονός ότι η αμεσότητα επικοινωνίας και το επείγον δημιούργησαν την αίσθηση ότι τα πάντα θα ήταν πιο εύκολα και έτσι όλοι έγιναν επιρρεπείς στα λάθη και αβλεψίες που προκάλεσαν ξένες υπηρεσίες πληροφοριών και επέτρεψαν σε συνεργάτες τους που επιχειρούν στην Ελλάδα να αναλάβουν δράση αναστολής και εξάρθρωσης του σχεδίου. Ήδη ο Καραμανλής είχε ενοχλήσει τόσο με το ΟΧΙ στο σχέδιο Ανάν, με το ΟΧΙ στο ζήτημα εισόδου των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ και η χαριστική βολή ήταν η συνεργασία της Ελλάδας με τους Ρώσους στο θέμα των αγωγών. Τότε ο κύβος ερρίφθη και με ένα σμπάρο θα επετύγχαναν δύο τρυγόνια: θα εμποδιζόταν αφενός η Ελλάδα να προετοιμάσει διάδοχη κατάσταση για το Πατριαρχείο παράλληλα δε το διεθνές σύστημα θα απαλλασσόταν από τον μόνο μεταπολεμικά Ευρωπαίο Πρωθυπουργό που τόλμησε να αντιταχθεί σε δημόσια εκπεφρασμένη άποψη Προέδρου των ΗΠΑ: «Τα Σκόπια θα εισέλθουν στο ΝΑΤΟ». (ούτε ο ντε Γκωλ δεν είχε τολμήσει να αντιταχθεί σε Πρόεδρο των ΗΠΑ).

Ήταν πράγματι προκλητικές οι ανταλλαγές της λιμνοθάλασσας με τα οικόπεδα στο Μαρούσι ή σε άλλα κεντρικά σημεία των Αθηνών. Ο κοινός Εθνικός σκοπός όμως σε συνδυασμό με το μυστικιστικό περιβάλλον των μονών του Αγίου Όρους συντελούσαν στο να αποκοπεί κάθε αντίληψη κοινής λογικής. Είναι επίσης σαφές ότι μόνο με την επίκληση ενός «εθνικού λόγου» θα μπορούσαν τόσοι πολλοί άνθρωποι να συναινέσουν σε μια τόσο εξωφρενική ιστορία. Δεν είναι δυνατόν δύο τουλάχιστον Κυβερνήσεις και αριθμός αξιωματούχων και των δύο, να παραφρόνησαν ή να συνωμότησαν ξαφνικά ένα πρωί. Τελικά μια διαδικασία Εθνικής σημασίας εξελίχθηκε σε μια φούσκα που έγινε ένα «σκάνδαλο» μέσω ατέρμονων και ανερμάτιστων δηλώσεων ύποπτων ατόμων και ΜΜΕ που είτε κινούμενα από προσωπικές στρατηγικές, είτε κατ` εντολή ξένων προϊσταμένων. Αντί να υπερασπίσουν μία Μονή που προορίζεται (από πολλές διαφορετικές χρονικά Κυβερνήσεις) να αποτελέσει θεματοφύλακα της Ορθοδοξίας και του Έθνους δημιούργησαν την εικόνα σκανδάλου που τελικά δεν στοιχειοθετείται πουθενά και για κανέναν παρ’ όλες τις έρευνες.

Ομιλούν οι «επικριτές» για «παρακράτος». Η Μονή Βατοπαιδίου ως Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου συνεργάστηκε με τα αρμόδια όργανα του Κράτους (Νομικό Συμβούλιο του Κράτους, Γνωμοδοτικό Συμβούλιο, ΚΕΔ, στελέχη Κυβερνήσεων κλπ). Το μόνο σφάλμα του Κώστα Καραμανλή είναι ενδεχομένως το ότι έδωσε λευκή επιταγή χειρισμού του θέματος σε άτομα που δεν είχαν την εμπειρία να αντιμετωπίσουν στοχευμένες επιχειρήσεις αντιπληροφοριών που εκδηλώνονται από ξένες υπηρεσίες πληροφοριών στην Ελλάδα με καταιγιστικό πλέον ρυθμό. Ο ίδιος σε πρόσφατη συνέντευξη του είχε δηλώσει με νόημα: «Ήταν ένα προσωπικό μου λάθος».

Αυτή είναι η αληθινή ιστορία του Βατοπεδίου. Στις πληροφοριακές επιχειρήσεις όμως η αλήθεια δεν έχει σημασία. Σημασία έχει η εικόνα που προβάλλεται και οι εντυπώσεις που δημιουργούνται. Η αλήθεια είναι σαν ένα δάσος που καίγεται σε λίγα λεπτά και μετά …απαιτούνται πενήντα χρόνια για να ξαναγίνει.

Κοσμάς Αθανασόπουλος
Αναλυτής Πληροφοριών – Διεθνολόγος

http://ethnologic.blogspot.com/2012/01/blog-post_17.html

Ο ψεύτης...

Να μη ξεχνάμε τις δηλώσεις του καθυστερημένου αρχιψεύτη τέτοιες μέρες πριν από 2 χρόνια...

Την ποινική δίωξη του Πρωθυπουργού ζητά ο τ. Πρόεδρος του Αρείου Πάγου

Η ΕΞΑΠΑΤΗΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΙΜΩΡΗΤΕΑ

Κατά τον Ποινικό Κώδικα (άρθρο 162), όποιος εξαπατά εκλογέα, με οποιονδήποτε τρόπο, για να μεταβάλει το εκλογικό του φρόνημα, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο ετών και με χρηματική ποινή. Ο πρωθυπουργός μας υποσχέθηκε στον ελληνικό λαό προεκλογικώς, κατά την ομιλία του στη Θεσσαλονίκη, στις αρχές Σεπτεμβρίου του 2009, ότι υπάρχουν χρήματα και θα δώσει αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις, ανώτερες του πληθωρισμού.

Όμως αμέσως μετά τις εκλογές μείωσε μισθούς και συντάξεις, έπραξε δηλαδή το αντίθετο εκείνου που είχε υποσχεθεί. Ο αντιπρόεδρος του, για να δικαιολογήσει την εξαπάτηση του ελληνικού λαού, είπε ότι όλα τα κόμματα δεν τηρούν τις προεκλογικές τους υποσχέσεις. Άλλο είναι να προσπαθήσει ένα κόμμα να εκτελέσει το προεκλογικό του πρόγραμμα και να μην επιτύχει, και άλλο να μην επιχειρήσει καν την εφαρμογή του και από την πρώτη στιγμή να εφαρμόσει πολιτική αντίθετη του προγράμματος του.

Μετά τις εκλογές, προς δικαιολόγηση της καταφανούς εξαπατήσεως των Ελλήνων, ο πρωθυπουργός μας ισχυρίστηκε ότι δήθεν αγνοούσε την πραγματική οικονομική κατάσταση της χώρας. Ψεύδεται. Ένας πολιτικός που ήταν υπουργός όλων των κυβερνήσεων του πατρός του, εμπνευστού της υπερχρεώσεως της χώρας, όπως και των κυβερνήσεων του κ. Σημίτη, είναι αδύνατον να αγνοεί την οικονομική κατάσταση της χώρας.

Περαιτέρω, αποκαλύφθηκε πρόσφατα σε βιβλίο του πρώην υπουργού των Οικονομικών της Γερμανίας, κ. Steinmayer, ότι τον είχε ενημερώσει απολύτως για τα οικονομικά της Ελλάδος και ο κ. Παπανδρέου τού απήντησε ότι θα σκεφθεί αν θα διεκδικήσει την πρωθυπουργία. Εξάλλου, ο κ. Αλμούνια εδήλωσε ότι πολύ προ των εκλογών, είχε ενημερώσει τους αρχηγούς των δύο μεγάλων κομμάτων της Ελλάδος για την οικονομική της θέση. Το αυτό δήλωσε και ο κ. Προβόπουλος. των μηνιαίων εκθέσεων του οποίου αδύνατο να λαμβάνει, και ελάμβανε, γνώση ο κ. Παπανδρέου.

Πέραν τούτων, ο τελευταίος, σε συνέντευξή του προς τον κ. Κούλογλου, προ των εκλογών, είχε πει ότι όποια χώρα κατέφυγε στο ΔΝΤ καταστράφηκε και ο λαός της εξαθλιώθηκε. Όμως. από πρόσφατη συνέντευξη του πρώην επικεφαλής του ΔΝΤ, κ. Στρος-Καν, έγινε παγκοσμίους γνωστό ότι ο κ. Παπανδρέου, προ των εκλογών, συζητούσε μαζί του υπογείως, για το πώς θα υπαχθεί η Ελλάδα στο ΔΝΤ.

Υπογραμμίζεται ότι ο κ. Παπανδρέου δεν έδωσε καμία πειστική εξήγηση έως σήμερα αναφορικά με τον λόγο για τον οποίο παρέλειψε να δανεισθεί, αμέσως μετά την εκλογή του, όσα ποσά χρειαζόταν η χώρα. με χαμηλά επιτόκια, όπως όφειλε να πράξει. Αντί τούτου, εδήλωνε σε διεθνή ακροατήρια, ότι ο ελληνικός λαός είναι διεφθαρμένος και η οικονομία του πνέει τα λοίσθια, έχουσα την πορεία του «Τιτανικού». Μετά τις δηλώσεις του αυτές, για τις οποίες επίσης δεν έχει δώσει καμία εξήγηση, άρχισε η αύξηση των επιτοκίων δανεισμού της Ελλάδος και έφτασαν τα spreads από 250 μονάδες σε 3.200!

Επίσης, δεν εξήγησε έως τώρα, γιατί δεν δέχθηκε το δάνειο 20 δισ. ευρώ, που του προσφέρθηκαν επιπλέον των 7 δισ. που έλαβε η χώρα, με χαμηλό επιτόκιο. Από όλα αυτά προκύπτει κραυγαλέα η προσωπική ποινική ευθύνη του κ. πρωθυπουργού. Θα έπρεπε, επομένως, σύμφωνα με το Σύνταγμα τριάντα (30) βουλευτές της αντιπολιτεύσεως, αντί να φλυαρούν ασκόπως προς παραμυθίαν του πενομένου ελληνικού λαού, να ζητήσουν με έγγραφό τους την άσκηση της νομίμου ποινικής διώξεως κατά του υπαίτιου, σύμφωνα με το Σύνταγμα.

Συγχρόνως όμως, έχει καταστεί πασιφανές ότι η κυβέρνηση, μη εφαρμόσασα το προεκλογικό της πρόγραμμα και αθετήσασα τις υποσχέσεις της προς τον λαό, αποστέρησε εαυτήν του θεμελίου του δημοκρατικού πολιτεύματος, κατ’ άρθρον 1 παρ. 2 του Συντάγματος, ήτοι της λαϊκής κυριαρχίας. Ως εκ τούτου, οι αποφάσεις της και οι νόμοι της, ιδιαιτέρως δε αυτοί περί υπερφορολογήσεως των Ελλήνων και περί εκτάκτου εισφοράς και τέλους ακινήτων, είναι αντίθετοι προς το Σύνταγμα.

Τόσο για τον ως άνω λόγο. όσο και διότι παραβιάζουν τα άρθρα του Συντάγματος 78 παρ. 2, περί απαγορεύσεως της αναδρομικής φορολογίας. 5 παρ. 10 που καθιερώνει την αρχή της συμμετοχής των πολιτών στα δημόσια βάρη αναλόγως το)ν οικονομικών δυνάμεών των, δηλαδή των εισοδημάτων των, 4 παρ. 2, που επιβάλλει την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως των πολιτών και 36 παρ. 1 περί παροχής εννόμου προστασίας.

Ένας πολίτης με ένα διαμέρισμα 150 τετραγωνικών και ετήσιο εισόδημα 5.000 ευρώ θα πληρώσει το ίδιο τέλος ακινήτου με εκείνον που είναι ιδιοκτήτης ομοίου ακριβώς διαμερίσματος, στην αυτή θέση, και έχει ετήσιο εισόδημα 200.000 ευρώ. Ανατίθεται η είσπραξη του τέλους τούτου στη ΔΕΗ, ενώ η Ολομέλεια του Συμβουλίου Επικρατείας έχει αποφανθεί, στην περίπτωση των παρκόμετρων του Δήμου, ότι δεν δύναται να ανατεθεί σε ανώνυμη εταιρεία εισπρακτική εξουσία του Δημοσίου.

Ο κ. Βενιζέλος χαρακτήρισε την έκτακτη φορολόγηση των ακινήτων ως τέλος, ενώ γνωρίζει ότι τούτο δεν είναι ανταποδοτικό και τα περί διασώσεως της περιουσίας των παιδιών και εγγονών μας διά της φορολογίας αυτής είναι απλώς μυθεύματα υπερβολικής φαντασίας. Καταργείται η δυνατότητα προσφυγής στη Διοικητική Δικαιοσύνη με την υποχρεωτική καταβολή του 50% της οφειλής και του δικαιώματος του εφόρου να ζητήσει τη μη αναστολή της πράξεως επιβολής φόρου.

Στον αδυνατούντα να καταβάλει το τέλος ακινήτου δεν επιβάλλεται η συνήθης συνέπεια των φορολογικών παραβάσεων, αλλά η διακοπή της παροχής του ρεύματος, με συνέπεια να κοπεί τούτο σε μια πτωχή οικογένεια της Χίου με έξι (6) παιδιά, την ώρα που κοινωνικοί φορείς ζητούν από τους Έλληνες τον περιορισμό της υπογεννητικότητας. Αλλά η σημερινή κυβέρνηση δεν ενδιαφέρεται για το μέλλον της Ελλάδος. Για αυτό και διευκολύνει και συνιστά τη μετάβαση των νέων σε άλλες χώρες για να εργασθούν. Θα μείνουν έτσι στην Ελλάδα οι γέροντες συνταξιούχοι με τη γνωστή μοίρα τους. Αυτό δεν είναι έγκλημα κατά της χώρας;

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, αντί να συνιστά επιείκεια προς τους μη έχοντες, θα έπρεπε, κατά τα άρθρα 35 παρ. 2 εδ. δ’ και 42 του Συντάγματος, να αναπέμψει στη Βουλή τους άνω αντισυνταγματικούς νόμους της κυβερνήσεως, η οποία έχει απολέσει το θεμέλιο της Δημοκρατίας, μη εφαρμόσασα το προεκλογικό πρόγραμμά της.

Ναι μεν έχει κακώς καταργηθεί το προνόμιο του ανωτάτου άρχοντος να προκηρύσσει εκλογές σε περίπτωση δυσαρμονίας μεταξύ κυβερνήσεως και λαϊκού φρονήματος, παραμένει όμως το άνω προνόμιο της αναπομπής στη Βουλή αντισυνταγματικών νομοσχεδίων. Αν αυτό δεν ασκηθεί τώρα, πότε θα εφαρμοστούν οι άνω διατάξεις;

Το κράτος στην ουσία έχει καταλυθεί. Καταλαμβάνονται τα υπουργεία από πολίτες και οι υπουργοί αναζητούν καταλλήλους χώρους για να συναντήσουν τους εκπροσώπους της τρόικας. Εμποδίζεται η λειτουργία των χειρουργείων του Αντικαρκινικού Νοσοκομείου «ΑΓΙΟΣ ΣΑΒΒΑΣ» και η Διοίκηση δεν αποτολμά να ζητήσει την επέμβαση της Εισαγγελίας. Και ο υπουργός των Οικονομικών καλεί τους Έλληνες να πληρώσουν φόρους για να καταβληθούν μισθοί και συντάξεις του Νοεμβρίου.

Ώστε το δάνειο των 110 δισ. ευρώ του Μνημονίου έγινε μόνο για να πληρωθούν οι τοκογλύφοι δανειστές μας; 

Και χάριν αυτών το δημόσιο χρέος μας μέσα σε δύο χρόνια έφθασε το 150% του ΑΕΠ;

Βασίλειος Κόκκινος

τ. Πρόεδρος του Αρείου Πάγου

Πηγή: http://www.otyposnews.gr/archives/25026

Προκλητικά σκάνδαλα μεγαλο-Πασόκων!

Αυτό το ...μπουμπούκι είναι ο Διοικητής του ΟΑΕΔ κ. Ηλίας Κικίλιας, που κόβει επιδόματα

από τους ανέργους για να διορίσει συγγενείς του!

Πολιτική εξαχρείωση

Μετά τα ...κατορθώματα Λοβέρδου, που διόρισε την αεροσυνοδό σύζυγό του κυρία Πηνελόπη Παπαϊωάννου στο υπουργείο Εσωτερικών και συγκεκριμένα, στη Γενική Γραμματεία Δημόσιας Διοίκησης (λεπτομέρειες εδώ: http://hellenicinterest.blogspot.com/2011/09/blog-post_19.html), άλλο ένα προκλητικό σκάνδαλο διορισμών συγγενικών προσώπων. Στο Πασοκιστάν του Τζέφρυ, ώς φαίνεται, η αξιοκρατία ...περισσεύει!

ΔΕΕ

O κύριος Ηλίας Κικίλιας, είναι Διοικητής του Ο.Α.Ε.Δ. δηλ. του Οργανισμού που συστάθηκε για να βοηθάει τους Έλληνες ανέργους να βρουν απασχόληση. Σύμφωνα με το βιογραφικό του, κατέχει διάφορες διοικητικές θέσεις σε θυγατρικές του Ο.Α.Ε.Δ. από το 1999 και εντεύθεν. Είναι προσωπικός φίλος και σύμβουλος του Γιώργου Παπανδρέου αποτελώντας μαζί με τον πρόεδρο του ΙΣΤΑΜΕ και βουλευτή Επικρατείας Η. Μόσιαλο τη νέα φουρνιά «των συνομιλητών του Γιώργου».
Ο κ.Κικίλιας έχει μια σύζυγο: την Αναστασία Χάραρη του Ιωάννη.
Η σύζυγός του έχει μια αδερφή: την Βασιλική Χάραρη του Ιωάννη.
Με το ΦΕΚ Γ' 460/7-6-2010, διορίζεται η κουνιάδα του, ως Γραμματέας του:

Η κουνιάδα λοιπόν τακτοποιήθηκε, ως Γραμματέας του γαμπρού της, Διοικητή του ΟΑΕΔ.Πάμε στη σύζυγο Αναστασία τώρα.
Η κυρία Αναστασία Χάραρη, υπηρετούσε με σύμβαση ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, στη θυγατρική του ΟΑΕΔ "Παρατηρητήριο Απασχόλησης Ερευνητική-Πληροφορική Α.Ε. (ΠΑΕΠ Α.Ε.).
Με το ΦΕΚ Γ' 1303/31-12-2010 (την τελευταία ημέρα του χρόνου, ανάμεσα στις γιορτές), η σύζυγος του Διοικητή, μετατάχθηκε στον ΟΑΕΔ, σε θέση "μόνιμου προσωπικού κλάδου ΠΕ Διοικητικού-Οικονομικού".

Γιατί όμως έγινε η μετάταξη στον ΟΑΕΔ, από το "Παρατητηρήριο Α.Ε.";Μα, γιατί απλούστατα το "παρατηρητήριο" είναι ανάμεσα στους 151 φορείς, οι οποίοι θα βγάλουν το προσωπικό τους σε εργασιακή εφεδρεία ! Και προηγούνται οι εργαζόμενοι με σύμβαση ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου στην απόλυση !
Ιδού η εγκύκλιος της εργασιακής εφεδρείας (http://www.tovima.gr/files/1/2011/09/12/efedreia12.pdf):

Η σύζυγος λοιπόν του Διοικητή του ΟΑΕΔ, μετατάχθηκε από τον φορέα που θα θέσει σε εφεδρεία, υπαλλήλους του, ώστε να μην έχει ...το άγχος.
Όμως η υπόθεση δεν σταματάει εκεί!Με το ΦΕΚ Γ΄297/10-5-2011, η κ. Χάραρη μετατάσσεται στο Ελεγκτικό Συνέδριο, όπου οι αμοιβές είναι σημαντικά μεγαλύτερες από κάθε άλλη υπηρεσία του δημοσίου. 

Προσέξτε ποιός υπογράφει την απόφαση: Ο τότε Υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας (εδώ γελάνε όλοι μαζί!) και ανθρωπίνων δικαιωμάτων (δηλ. των λαθρομεταναστών, διότι οι Έλληνες δεν έχουν ως γνωστόν ανθρώπινα δικαιώματα), ο ...αδιάφθορος κος Χάρης Καστανίδης!

Νομίζετε ότι οι "αλλαγές σαν τα πουκάμισα", που με χαρακτηριστικά ευκολία πετυχαίνουν φίλοι της οικογένειας Παπανδρέου, τελείωσαν, γελιέστε!
Με νεώτερη απόφαση του Γ. Κουτρουμάνη βγαίνει το ΦΕΚ Γ' 571/17-8-2011, που ακυρώνει τη μετάταξη, της μετάταξης, ω μετάταξη στον ΟΑΕΔ!

Γιατί άραγε;  Μα για να "σιγουρευτεί" η μετάταξη στο Ελεγκτικό Συνέδριο και να "κουκουλωθεί" η όλη υπόθεση της αρχικής μετάταξης στον ΟΑΕΔ!

Όμορφος κόσμος ηθικός, Πασοκικά πλασμένος.
Τσιφλίκι ολίγων το δημόσιο, οι οποίοι ολίγοι κατηγορούν μέρα-νύχτα τους δημοσίους υπαλλήλους, ως άχρηστους, πλεονάζοντες, αντιπαραγωγικούς, αιτία του υπέρογκου χρέους, αλλά όλοι, τις γυνάικες, κουνιάδες, κουμπάρες και κόρες, στην αγκαλιά του δημοσίου τις βολεύουν. Γιατί άραγε οι υπέρμαχοι του "μικρού και όχι σπάταλου κράτους" βολεύουν τους συγγενείς τους στο δημόσιο;
Γιατί δεν τους αφήνουν να παλέψουν, όπως όλοι μας στον ιδιωτικό τομέα;
Γιατί κάποιοι που υπηρετούν δεκαετίες σε παραμεθόρια ή μακρινά από το σπίτι τους μέρη, δεν καταφέρνουν να πάρουν μια απόσπαση ή μετάταξη και την ίδια ώρα οι εκλεκτοί της νομενκλατούρας που κατσικώθηκε στο σβέρκο των Ελλήνων (με ευθύνη τους!), διαλέγουν υπηρεσίες και αλλάζουν όποτε γουστάρουν φορείς και εργασιακή σχέση;

Στοιχεία από: http://taxalia.blogspot.com/2011/09/i.html