Για τα οικονομικά του Δήμου

ΑΡΘΡΟ ΔΗΜΑΡΧΟΥ 

ΓΙΑ ΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΤΩΝ ΔΗΜΩΝ

Έδεσσα, 30 Ιουνίου 2015

Πριν λίγες ημέρες είχα την ευκαιρία να συμμετάσχω σε μία εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ημερίδα της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ), κατά την οποία παρουσιάστηκε και συζητήθηκε η πρόταση της ΚΕΔΕ για την οικονομική ανεξαρτησία και αυτοτέλεια των Δήμων, που κατ’ ουσία αποτελεί την έναρξη του διαλόγου για μία νέα στρατηγική σε ότι αφορά στα οικονομικά των Δήμων. Οι περιορισμοί που έχουν επιβληθεί στη διακίνηση κεφαλαίων και τα μεγάλα οικονομικά προβλήματα που ζούμε αυτές τις ημέρες καθιστούν επιτακτική την ανάγκη διαλόγου και επίλυσης του φλέγοντος αυτού ζητήματος, που είναι μείζονος σημασίας και επηρεάζει τις ζωές όλων των πολιτών.

Είναι κοινή διαπίστωση ότι η κατάσταση με τα οικονομικά των Δήμων έχει φτάσει στο απροχώρητο, καθώς η Αυτοδιοίκηση είναι αυτή που έχει συμβάλει αποφασιστικά στην επίτευξη του στόχου για δημιουργία δημοσιονομικού πλεονάσματος με αιματηρές θυσίες, ενώ οι υπηρεσίες της κεντρικής κυβέρνησης συνεχίζουν την αλόγιστη πολιτική σπατάλης και δαπανών χωρίς αντίκρισμα παράγοντας δημοσιονομικά ελλείμματα. Είναι γνωστό ότι από την έναρξη της οικονομικής κρίσης οι πόροι της Αυτοδιοίκησης έχουν μειωθεί κατά 60% και πλέον, ενώ έχουν προστεθεί αρμοδιότητες που παλιότερα ανήκαν σε υπηρεσίες της κεντρικής Κυβέρνησης, χωρίς φυσικά την μεταφορά των αντίστοιχων πόρων. Παρ’ όλα αυτά οι Δήμοι παράγουν δημοσιονομικό πλεόνασμα και συμβάλουν αποφασιστικά στην εθνική προσπάθεια για εξυγίανση των οικονομικών της χώρας.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο Δήμος Έδεσσας που από τη στιγμή ανάληψης των καθηκόντων μας καταφέραμε να εξοφλήσουμε τα χρέη προς τρίτους και να παρακολουθούμε χωρίς προβλήματα τις ρυθμίσεις χρεών που έχουμε κάνει, ενώ ταυτόχρονα εξοφλούμε άμεσα τις τρέχουσες υποχρεώσεις μας. Είναι άλλος ένας Δήμος που με ελάχιστους οικονομικούς πόρους καταφέρνει να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του και ταυτόχρονα να έχει δημοσιονομικό πλεόνασμα.

Βέβαια, το γεγονός ότι μέχρι τώρα οι Δήμοι έχουν καταφέρει να ανταποκριθούν στο ρόλο τους δεν σημαίνει ότι πρέπει να είναι ο θεσμός εκείνος του Κράτους που «τραβάει το κάρο», ενώ οι υπόλοιποι συνεχίζουν να λειτουργούν σαν να μην υπάρχει κρίση ή έστω με δυσανάλογες μειώσεις στα έσοδά τους και σταθερή πορεία στα έξοδά τους. Η προσπάθεια πρέπει να είναι συλλογική, αλλιώς δεν μπορεί να έχει αποτέλεσμα και μέχρι τώρα δεν έχουμε δει θεματικά αποτελέσματα, παρά τις θυσίες του Ελληνικού λαού.

Η αναποτελεσματικότητα που έχει επιδείξει η κεντρική εξουσία μας προβληματίζει όλους, καθώς οι πολίτες έχουν αντιληφθεί ότι η Αυτοδιοίκηση είναι αυτή που στέκεται όρθια και στηρίζει το σύστημα διοίκησης της χώρας και την κοινωνία τα τελευταία χρόνια. Ειδικά σε θέματα κοινωνικής πολιτικής παρατηρείται μία άτακτη υποχώρηση του ρόλου του κεντρικού Κράτους και το κενό που έχει δημιουργηθεί προσπαθούμε να το καλύψουμε με τις λίγες δυνάμεις που έχουμε, σε συνεργασία με φορείς που δεν σχετίζονται με το Κράτος, όπως είναι η Εκκλησία.

Η Αυτοδιοίκηση είναι αυτή που παλεύει να μαζέψει τα σκουπίδια και να διατηρήσει τις υποδομές που εξυπηρετούν άμεσα την κοινωνία με ελάχιστο προσωπικό, αφού της απαγορεύεται να προσλάβει νέο προσωπικό, την ίδια ώρα που οι φορείς της κεντρικής εξουσίας βάζουν προσωπικό από το παράθυρο για να εξυπηρετήσουν μικροπολιτικά συμφέροντα ή στήνουν πανηγύρια για την επαναπρόσληψη των καθαριστριών του Υπουργείου Οικονομικών, σαν να μην είχε άλλο πρόβλημα η χώρα.

Αυτή είναι μία αδιέξοδη κατάσταση! Πρέπει να αλλάξει!

Είναι επιτακτική ανάγκη καταρχάς οι Έλληνες φορολογούμενοι να γνωρίζουν που πηγαίνουν τα χρήματά τους μέσα από ένα σύστημα απόλυτης διαφάνειας στη διαχείριση των οικονομικών, αλλά και να ανεξαρτητοποιηθεί η Αυτοδιοίκηση από την κεντρική Κυβέρνηση κόβοντας τον ομφάλιο λώρο που αποτελεί διαχρονικά την κύρια αιτία της συνδιαλλαγής και της εξάρτησης της Αυτοδιοίκησης από την κεντρική εξουσία και τα πολιτικά κόμματα. Μόνο έτσι θα πετύχουμε τη μέγιστη αποτελεσματικότητα των διαθέσιμων πόρων, αλλά και τη μετατροπή των Δήμων σε πραγματικούς μοχλούς ανάπτυξης, με αυτοτέλεια στη λειτουργία τους και απόλυτη διαφάνεια στα οικονομικά τους. Μόνο έτσι ο πολίτης θα γνωρίζει ότι τα χρήματά του πήγαν στο σύστημα άρδευσης του χωριού του ή σε συγκεκριμένα έργα πολεοδομικής και αστικής ανάπτυξης της πόλης του και όχι στο πηγάδι δίχως πάτο του κρατικού προϋπολογισμού…

Σπεύδω να προλάβω σκέψεις ότι οι Δήμαρχοι προτείνουν νέους φόρους, με ένα κατηγορηματικό «όχι». Δεν μιλούμε για νέους φόρους, αλλά για ανακατανομή του υφιστάμενου φορολογικού συστήματος και την απευθείας απόδοση στους Δήμους των φόρων που τους αναλογούν, αφενός για να μην «χάνονται στο δρόμο» και αφετέρου για να σταματήσει αυτή η ιδιότυπη οικονομική εξάρτηση από την κεντρική Κυβέρνηση. 

Είμαι πεπεισμένος ότι μακροπρόθεσμα αυτό θα οδηγήσει σε μείωση της φορολογίας και η εκτίμησή μου αυτή βασίζεται σε πραγματικά στοιχεία, καθώς τα τελευταία χρόνια της οικονομικής κρίσης η κεντρική εξουσία έχει αυξήσει δραματικά τη φορολογία των πολιτών, ενώ οι Δήμοι – παρά τις μεγάλες μειώσεις στους προϋπολογισμούς τους και την αύξηση των αρμοδιοτήτων τους – έχουν μειώσει ή έχουν κρατήσει σταθερά τα ανταποδοτικά τέλη, αναγνωρίζοντας ότι η φοροδοτική ικανότητα των πολιτών έχει μειωθεί δραστικά. Είναι σαφές ότι ο κάθε Δήμαρχος και οι συνεργάτες του δεν κάθονται στις μεγάλες καρέκλες των Υπουργείων αποφασίζοντας χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τη γνώμη των τοπικών κοινωνιών. Λειτουργούν διαδραστικά με τις τοπικές κοινωνίες, επειδή είναι ένα ζωντανό κομμάτι τους και όχι ένα αποκομμένο σώμα που αποφασίζει ερήμην των πολιτών γι’ αυτούς…

Είμαι από αυτούς που πιστεύουν ότι πρέπει να αλλάξουμε την κατάσταση. Τώρα! 

Οποιαδήποτε αναβλητικότητα θα είναι σε βάρος της κοινωνίας και γι’ αυτό πρέπει σύντομα να ολοκληρωθεί αυτός ο διάλογος και να ληφθούν αποφάσεις. Η οικονομική αυτοτέλεια και ανεξαρτητοποίηση των Δήμων έναντι της κεντρικής εξουσίας θα συμβάλει αποφασιστικά στη βελτίωση της Δημοκρατίας μας, στην αύξηση της αποτελεσματικότητας του θεσμού, στην απόλυτη διαφάνεια της διαχείρισης των χρημάτων των πολιτών και μακροπρόθεσμα στη μείωση της φορολογίας. Τόσα χρόνια δεν έχει γίνει διότι η κεντρική πολιτική σκηνή ήθελε τον απόλυτο έλεγχο των οικονομικών και της εξουσίας που αυτός συνεπάγεται, θέτοντας την Αυτοδιοίκηση σε ρόλο κομπάρσου. Ο κόμπος έχει φτάσει στο χτένι και τα αδιέξοδα είναι μπροστά μας. Πρέπει να προχωρήσουμε αποφασιστικά και να λάβουμε αποφάσεις που θα μας βοηθήσουν να πάμε τη χώρα και την κοινωνία ένα βήμα μπροστά. Το οφείλουμε στις γενιές που έρχονται…

Δημήτρης Γιάννου

Δήμαρχος Έδεσσας

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Προβλήματα με την αποκομιδή απορριμμάτων λόγω έλλειψης καυσίμων

 Έδεσσα, 30 Ιουνίου 2015

Λόγω των περιορισμών που υπάρχουν στην κίνηση κεφαλαίων ο προμηθευτής καυσίμων του Δήμου Έδεσσας αδυνατεί να προμηθεύσει με καύσιμα τα οχήματά μας. Το γεγονός αυτό δημιουργεί δυσλειτουργία στις κινήσεις των απορριμματοφόρων και προκαλεί αλλαγές στο πρόγραμμα αποκομιδής των απορριμμάτων.

Ως εκ τούτου παρακαλούνται οι πολίτες να κρατούν στις οικίες τους τα σκουπίδια και να αποφεύγουν κατά το δυνατόν την απόρριψή τους στους κάδους.

Καταβάλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια, σε συνεργασία με τον προμηθευτή καυσίμων, για επίλυση του προβλήματος.

Ζητούμε συγγνώμη από τους πολίτες για την ταλαιπωρία τους και ζητούμε την κατανόησή τους μέχρι να επιστρέψουμε σε ομαλές συνθήκες.

Γραφείο Τύπου

Δήμου Έδεσσας

  

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΕΔΕΣΣΑΣ

για τον κίνδυνο μη υλοποίησης των χρηματοδοτούμενων έργων

Έδεσσα, 30 Ιουλίου 2015

Σε αντίστοιχη παρέμβασή μου στα μέσα Ιουνίου είχα επισημάνει ότι υπάρχει τεράστιο πρόβλημα στη χρηματοδότηση των έργων ΕΣΠΑ, καθώς ενώ τα έργα υλοποιούνται κανονικά, οι έλεγχοι και τα αιτήματα τμηματικής αποπληρωμής γίνονται κανονικά, οι πληρωμές δεν γίνονται… Οι Διαχειριστικές Αρχές δεν στέλνουν χρήματα για την αποπληρωμή των έργων, με αποτέλεσμα οι ανάδοχοι να μην μπορούν να συνεχίσουν την υλοποίηση και να προχωρούν σε διακοπή εργασιών!

Φυσικά, η έκκληση για επιστροφή στην ομαλότητα, τουλάχιστον σε ότι αφορά στην υλοποίηση των έργων ΕΣΠΑ, έπεσε στο κενό, καθώς το τελευταίο διάστημα η κατάσταση έχει εκτραχυνθεί τελείως.

Το φαινόμενο της διακοπής εργασιών στα έργα ΕΣΠΑ, που είχε ξεκινήσει πριν λίγους μήνες, έχει πάρει μορφή χιονοστιβάδας και ουσιαστικά μπορούμε να πούμε ότι το ΕΣΠΑ – το μοναδικό αναπτυξιακό χρηματοδοτικό εργαλείο που έχουμε στα χέρια μας - σταδιακά σταματά να υλοποιείται!

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ότι στο Δήμο Έδεσσας, που μέχρι πρότινος μπορούσαμε να είμαστε υπερήφανοι ότι είχαμε μία πολύ καλή παρουσία στο ΕΣΠΑ, έχουμε διακοπή εργασιών στα περισσότερα χρηματοδοτούμενα έργα. Υπάρχει ένας μακρύς κατάλογος από έργα, στα οποία έχουμε διακοπή εργασιών, όπως η ανάπλαση της πλατείας Γρανικού και της οδού 18ης Οκτωβρίου, η ανάπλαση του Κλεισοχωρίου, η αποκατάσταση της οικίας Τσάμη με μετατροπή της σε επισκέψιμο χώρο, τα έργα εξοικονόμησης ενέργειας σε δημοτικά κτήρια, η ανάπλαση του κεντρικού άξονα του Άγρα, η αντικατάσταση και βελτίωση των δικτύων ύδρευσης σε Έδεσσα, Κλεισοχώρι και Κεδρώνα.

Είναι έργα που δημιουργούν συνθήκες για ανάπτυξη και συμβάλουν στην βελτίωση της ποιότητας ζωής των πολιτών, όμως έχουν σταματήσει να υλοποιούνται! Τα αποτελέσματα σήμερα είναι δυσάρεστα, όμως στο άμεσο μέλλον μπορεί να είναι δραματικά, καθώς σήμερα αντιμετωπίζουμε το πρόβλημα της ανεργίας των ανθρώπων που εργάζονται στα έργα αυτά και το γεγονός ότι υπάρχουν διάσπαρτα μισοτελειωμένα έργα που δημιουργούν δυσλειτουργίες στην καθημερινότητα, όμως εάν δεν καταφέρουμε να υλοποιήσουμε τα έργα στις προκαθορισμένες ημερομηνίες το κόστος τους θα πρέπει να πληρωθεί από το Ελληνικό Κράτος. Ουσιαστικά τα χρήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το ΕΣΠΑ θα γυρίσουν πίσω στις Βρυξέλλες και εμείς θα κληθούμε να πληρώσουμε το υπόλοιπο του κόστους των έργων, όμως με την κατάσταση των οικονομικών της Ελλάδας θεωρώ ότι οδηγούμαστε σε ένα ακόμη αδιέξοδο! 

Το τραγικό της όλης υπόθεσης είναι ότι οδηγούμαστε σε αυτό το αδιέξοδο χωρίς λόγο, διότι η παρακράτηση των διαθεσίμων της εθνικής συμμετοχής στο ΕΣΠΑ και η απόδοσή τους για την ικανοποίηση άλλων αναγκών δεν μπορεί να εξηγηθεί από κανέναν λογικό άνθρωπο!

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά ήρθαν τα capital controls για να επιδεινώσουν την κατάσταση! Φυσικά, στον ιδιωτικό τομέα η ζημιά είναι τεράστια και έχει αναλυθεί, τόσο από παράγοντες της αγοράς όσο και από πολιτικά πρόσωπα. Αυτό που δεν έχει συζητηθεί είναι οι επιπλοκές των capital controls στην υλοποίηση των έργων ΕΣΠΑ. Μία σοβαρή επίπτωση είναι ότι οι διαγωνισμοί των τελευταίων έργων είναι άκαρποι, διότι οι υποψήφιοι ανάδοχοι δεν μπορούν να εκδώσουν εγγυητικές επιστολές, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να ξεκινήσουν τα έργα. Πρέπει να επισημάνω ότι πρόκειται για τα τελευταία έργα της τρέχουσας προγραμματικής περιόδου και ως εκ τούτου είναι εξαιρετικά πιεσμένα από χρονική άποψη και για το λόγο αυτό κάθε μέρα που χάνεται μπορεί να κοστίσει ακριβά… 

Ουσιαστικά με την μη χρηματοδότηση των υλοποιούμενων έργων και στη συνέχεια με την εφαρμογή των capital controls έχουν τοποθετηθεί πολλά κιλά εκρηκτικών υλών στα θεμέλια του ΕΣΠΑ και υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να αποκτήσουμε μία σειρά ημιτελών έργων ή να μετακυλιστεί το κόστος υλοποίησής τους από τις Βρυξέλλες στο Ελληνικό Κράτος. Ένα Ελληνικό Κράτος που πληρώνει με δανεικά τις μισθοδοσίες και τις συντάξεις και που σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να ανταπεξέλθει σε αυτό το κόστος.

Βέβαια, θα ήταν λάθος να βλέπουμε μόνο τα μεγάλα αναπτυξιακά έργα υποδομών του ΕΣΠΑ και να παραγνωρίζουμε τα προγράμματα κοινωνικού χαρακτήρα, που βελτιώνουν τις συνθήκες ποιότητας ζωής πολλών συμπολιτών μας. Τέτοια προγράμματα είναι το Βοήθεια στο Σπίτι που είναι κυριολεκτικά στον αέρα και το πρόγραμμα των Παιδικών Σταθμών που ο προϋπολογισμός του έχει μειωθεί δραστικά, όπως και τα υπόλοιπα προγράμματα λειτουργίας των υποστηρικτικών δομών! Τα προβλήματα αυτά πρέπει να λυθούν άμεσα και να υπάρξει επιστροφή στην ομαλή λειτουργία των προγραμμάτων κοινωνικού χαρακτήρα!

Τέλος, υπάρχει ένα στοιχείο που δεν σχετίζεται με το ΕΣΠΑ, αλλά δείχνει την τραγικότητα της κατάστασης. Όπως είναι γνωστό οι Δήμοι έχουν μοναδική ευκαιρία να υλοποιήσουν αναπτυξιακά έργα μέσω του ΕΣΠΑ, όμως την παρακολούθηση της καθημερινότητας και τα μικροέργα τα υλοποιούμε με τα χρήματα της ΣΑΤΑ, που είναι μέρος των θεσμοθετημένων πόρων μας. Δυστυχώς, έχουμε να λάβουμε χρήματα της ΣΑΤΑ από τον Μάρτιο, με αποτέλεσμα να αδυνατούμε να κλείσουμε και τις λακκούβες στους δρόμους!

Είναι τελείως παράλογο στη δεδομένη χρονική στιγμή, με τα τεράστια χρηματοοικονομικά και αναπτυξιακά προβλήματα, να υπάρχει κίνδυνος να επιστρέψουμε χρήματα που θα μπορούσαν να δώσουν μία ανάσα στην ανάπτυξη της χώρας.

Είναι τελείως παράλογο τη στιγμή που έπρεπε να έχουμε δώσει έμφαση στην προετοιμασία για την επόμενη προγραμματική περίοδο, εμείς να ασχολούμαστε με το αν θα πληρωθούν τα έργα της προγραμματικής περιόδου που τελειώνει. Το αποτέλεσμα θα είναι η νέα προγραμματική περίοδος με τα καινούργια αναπτυξιακά χρηματοδοτικά εργαλεία να μας βρει και πάλι ανέτοιμους, να προσπαθούμε ασθμαίνοντας να προλάβουμε τις εξελίξεις. Γιατί χωρίς επιστροφή στην κανονικότητα και την ομαλότητα, ουδείς μπορεί να σχεδιάσει για το μέλλον, πολύ περισσότερο όταν δαπανώνται οι ανθρώπινοι και οικονομικοί πόροι για να επιλυθούν προβλήματα που δημιούργησε η συγκεκριμένη πολιτική της μη χρηματοδότησης των έργων και της εφαρμογής των capital controls. 

Για άλλη μια φορά θέλω να τονίσω ότι πρέπει να επιστρέψουμε στην ομαλότητα άμεσα. Οι κίνδυνοι που παραμονεύουν λόγω της σημερινής κατάστασης μπορεί να επηρεάσουν τα επόμενα χρόνια και αυτό δεν έχουμε το ηθικό δικαίωμα να το κάνουμε!

Δημήτρης Γιάννου

Δήμαρχος Έδεσσας

Ανεργία

Ας προβληματιστούμε λίγο μετά την ανάγνωση του κειμένου που ακολουθεί για το κατά πόσον εμείς οι ίδιοι σκάψαμε τον λάκκο μας.

ΔΕΕ

Ανεργία στην Ελλάδα

Ο Γιάννης ...όπουλος άρχισε την ημέρα του νωρίς βάζοντας το ξυπνητήρι του (MADE IN JAPAN) για τις 6 το πρωί ...

Έφτιαξε τον καφέ του σε ένα "μπρίκι" (MADE IN TURKEY)

Ξυρίστηκε με την ηλεκτρική του μηχανή 
(MADE IN GERMANY)

Έβαλε το πουκάμισό του(MADE IN SRI LANKA), Τα jeans με φίρμα
(MADE IN SINGAPORE) Παπούτσια (MADE IN ITALY)Έφτιαξε τα αυγά του στην καινούργια ηλεκτρική συσκευή  (MADE IN INDIA)

ΕΦΑΓΕ ΛΙΓΟ ΤΥΡΙ GOODA ΟΛΛΑΝΔΙΑΣ, ΚΑΙ ΤΥΡΙ ΜILNER ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ

ΕΦΑΓΕ ΚΑΙ ΔΥΟ ΛΟΥΚΑΝΙΚΑ ΦΡΑΚΦΟΥΡΤΗΣ, ΜΕ ΤΟΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ

ΜΕΤΑ ΔΥΟ ΜΗΛΑ ΧΙΛΗΣ, ΕΝΑ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ ΙΣΠΑΝΙΑΣΈριξε μία ματιά στο "laptop" κομπιούτερ του 
(MADE IN MEXICO) Ήλεγξε τα emails του κοιτάζοντας συγχρόνως το ρολόι του  
(MADE IN TAIWAN).Μετά κλείδωσε την πόρτα 
(MADE IN USA),μπήκε στο αυτοκίνητό του 
(MADE IN FRANCE) το γέμισε με βενζίνη 
(από SAUDI ARABIA)
και συνέχισε το ψάξιμο για μια καλή δουλειά στην ΕΛΛΑΔΑ.  
Στο τέλος μιάς ακόμα άκαρπης και αποκαρδιωτικής προσπάθειας για εύρεση εργασίας και αφού εκτύπωσε μερικά ακόμα αντίγραφα συστατικών επιστολών σε εκτυπωτή 
(made in MALAYSIA), ο Γιάννης αποφάσισε να ξεκουραστεί λίγο. Έβαλε τις παντούφλες του(MADE IN BRAZIL), ένα ποτήρι κρασί 
(MADE IN FRANCE) και άνοιξε την τηλεόραση(MADE IN INDONESIA).

Μετά σκεφτόταν γιατί δεν μπορούσε να βρει μια δουλειά στην ΕΛΛΑΔΑ...

Απολύσεις ή Ανάπτυξη;

Το παρακάτω κείμενο μου το έστειλε ένας φίλος και βρήκα πολύ ενδιαφέρον το περιεχόμενό του. Πιστεύω ότι αξίζει να το διαβάσουμε και να συνειδητοποιήσουμε ότι πάντοτε υπάρχουν και άλλες λύσεις στην Οικονομία.

ΔΕΕ 

Μια άλλη ανάγνωση των απολύσεων

Το 1982 δούλευα σε μεγάλη βιομηχανική Αμερικανική εταιρεία στην Νέα Υόρκη.

Η ύφεση άρχιζε και στο Διοικητικό Συμβούλιο γινόταν η συζήτηση για το πόσο κόσμο θα απολύσουμε. Ήμουν υπεύθυνος για το σχέδιο κερδοφορίας και είχα μαζέψει όλες τις προτάσεις από 42 χώρες.
Όλοι είχαν προτείνει περικοπές προσωπικού - 15.000 υπάλληλοι παγκοσμίως.
Ο κάθε Αντιπρόεδρος έκανε τις προτάσεις του.
Ο Πρόεδρός μας δεν μιλούσε.
Κοιτάζαμε όλοι ο ένας τον άλλον και δεν είχαμε ιδέα γιατί ήταν αμίλητος.
Όταν τελειώσαμε, ξαφνικά ο Πρόεδρος ζήτησε την άδεια να μιλήσει.
Ο λόγος του έχει μείνει αποτυπωμένος στο μυαλό όλων που ήμασταν εκεί, και αν και έχουν περάσει 28 χρόνια, τον θυμάμαι λες και ήταν χθες.
Θα τον αναπαραγάγω όσο πιο σωστά μπορώ, διότι οι αξίες που περιέχει είναι αθάνατες και μπορούν να φανούν χρήσιμες σε αυτό που θα ζήσουμε σύντομα.

«Ο καθαριστής όταν περνά την πόρτα του εργοστάσιου είναι σύζυγος, πατέρας παιδιών που πάει στο σπίτι που χρωστάει και κοιτάζει με υπερηφάνεια αυτά που δημιούργησε και αν και λίγα, του είναι αρκετά. Αποφασίζουμε σήμερα να τον διώξουμε. Να χάσει την δουλειά του, να πάει σπίτι άνεργος με μια επιταγή δυο μηνών. Τί θα πει στα παιδιά του; Τί θα πει στην γυναίκα του, πώς να τους εξηγήσει ότι από αύριο χάνει την αξιοπρέπειά του; Και εάν σε τρεις μήνες δεν έχει βρει δουλειά θα χάσει το σπίτι του και ίσως την γυναίκα του. Δεν μπορώ να βάλω την υπογραφή μου σε ένα σχέδιο που καταδικάζει την ζωή και την ύπαρξη τόσων ανθρώπων. ΑΛΛΑ, την ιδία στιγμή, έχω και υποχρέωση στους μετόχους μου που μου εμπιστεύτηκαν τις οικονομίες τους, και εάν δεν κάνω κάτι, τα συνταξιοδοτικά ταμεία δεν θα έχουν λεφτά για τις συντάξεις. Οι απολύσεις που όλοι μου προτείνετε μειώνουν τα ετήσια έξοδα κατά $ 135.000.000. Έκανα ένα απλό υπολογισμό και προτείνω το εξής σχέδιο: Διακοπή του μισθού μου, 75% ελάττωση μισθού όλων των αντιπρόεδρων, 50% ελάττωση μισθού γενικών διευθυντών, 40% υψηλόμισθων στελεχών κλπ. Καμία απόλυση. Θέλω τους αριθμούς σε μια ώρα».

Σηκώθηκε και έφυγε...κι όπως έφευγε, είπε με ένα ειρωνικό χαμόγελο:
«Κρίμα που θα παίζετε γκολφ μόνο τρεις φορές αντί για έξι, παιδιά...».

Περάσαμε την θύελλα χωρίς να διώξουμε ούτε ένα άτομο, και σε τρία χρόνια η αξία της μετοχής ήταν $ 147 από $ 7.5 το 1980 πριν αρχίσει η κρίση. Α ναι, είχαμε και 27 διπλώματα ευρεσιτεχνίας από απλούς εργάτες σ'αυτό το διάστημα.
Δεν χρειάζεται να πω ότι ο κόσμος έπινε νερό στο όνομά του.

Το 1992, στο τραπέζι που του κάναμε για την συνταξιοδότησή του (και είχαμε έρθει από όλο τον κόσμο, αν και δουλεύαμε σε άλλες εταιρείες), τον ρωτήσαμε να απαντήσει στον αποχαιρετιστήριο λόγο του, γιατί διάλεξε να κάνει αυτό που έκανε.
Όπως το θυμάμαι η απάντηση ήταν:
«Ακούστε, μπορεί να είχε και συναισθηματικές ρίζες η απόφαση αυτή. Αλλά δεν χωρούν συναισθήματα σε τέτοιες αποφάσεις. Απλώς βρήκα μια λύση που απαντούσε και στη λογική και στο συναίσθημα. Ήμαστε σε 42 χώρες, από τις οποίες οι 38 είναι φτωχές. Θα κατέστρεφα ολόκληρες μικρές κοινωνίες, διότι όπως ξέρετε τα εργοστάσια μας είναι σε κωμοπόλεις. Εάν το έκανα, όπως μου είχατε προτείνει, είναι αυτονόητο ότι θα έφερνα ανθρώπους στην απελπισία. Και κανείς, μα ΚΑΝΕΙΣ, δεν ξέρει τι μπορεί να κάνει ένας απελπισμένος άνθρωπος. Η πιθανότητα ακόμα και να ΕΚΑΙΓΑΝ το εργοστάσιο ήταν μεγάλη. Ενώ εσείς που ήσασταν δίπλα μου, και όλο το μισθό να σας έπαιρνα δεν θα κάνατε τίποτα, γιατί πιστεύετε ότι είστε μέσα στο ΣΥΣΤΗΜΑ, και άνθρωποι που αισθάνονται κομμάτι του συστήματος δεν κάνουν επαναστάσεις. Να θυμάστε, ότι η πραγματική καταστροφή έρχεται όταν ο κόσμος αισθάνεται αποκλεισμένος από το σύστημα, νιώθει αδικία και δεν έχει καμία ελπίδα. Τότε είναι έτοιμος για όλα...και εργοστάσια καίει».

Σήμερα ζωγραφίζει στο San Francisco και είναι στο στρογγυλό τραπέζι της κουζίνας (άτυπη συνάντηση κάθε 8 εβδομάδες) του Όμπυα...
Γιατί το έγραψα;
Βλέπω όλους τους να βγαίνουν στη τηλεόραση/ράδιο και να μιλούν για διαρθρωτικές αλλαγές (ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ), ανάγκη για αλλαγή (ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ), αλλαγή νοοτροπίας (ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ).
Όλα αυτά, χωρίς ίχνος συμπόνιας και λογικής σκέψης για το ποιο μπορεί να είναι το αποτέλεσμα.
Ζουν με την φαντασίωση ότι ΑΥΤΟΙ δεν χρειάζεται να αλλάξουν.
Δεν έχουν τίποτα να χάσουν διότι είναι με το ΣΥΣΤΗΜΑ.
Έτσι, θα είναι όχι μόνο προστατευμένοι, αλλά η ΚΡΙΣΗ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΕΥΚΑΙΡΙΑ (σας θυμίζει κάτι αυτό;) να γεμίσουν περισσότερο τις τσέπες τους.
Λοιπόν, νάνοι της νοημοσύνης, έγραψα το άρθρο αυτό για να ξέρετε πώς συμπεριφέρονται οι άνθρωποι που είναι πραγματικά σκεπτόμενοι.
Έτσι, δεν θα έχετε καμία δικαιολογία ότι δεν ξέρατε, όταν όμορφα «εργοστάσια» όμορφα καίγονται...ΠΑΝΤΟΥ!

To σωτήριο «Όχι»

To σωτήριο «Όχι»

του Γιάνη Βαρουφάκη

Πρόκειται για την πρώτη φορά από τότε που ξέσπασε η Κρίση που η ΕΕ λαμβάνει μια απόφαση που να συνάδει με την λογική. Πρώτη φορά! Έπρεπε βέβαια πρώτα να βρεθεί η Ευρωζώνη δύο εβδομάδες προ της οριστικής και μη αναστρέψιμης διάλυσης και, το πιο σημαντικό, να βρεθεί κάποιος που να πει στην κα Μέρκελ: «Όχι κυρία μου. Δεν υπογράφω, ο κόσμος να χαλάσει, τα ανόητα κείμενα που μου θέτεις.» Ο κύριος αυτός ήταν, βέβαια, ο κ. Μόντι ο οποίος βρήκε το σθένος (να κάνει κάτι που κανείς δεν είχε τολμήσει πριν) για έναν απλό λόγο: Εδώ και δύο εβδομάδες, οι μεγάλες επιχειρήσεις της Βόρειας Ιταλίας ρευστοποιούν όσο-όσο και μαζικά περιουσιακά τους στοιχεία και μεταφέρουν τα κεφάλαια στην Ελβετία, στην Γερμανία, στο Λονδίνο και στην Νέα Υόρκη. Υπό αυτές τις συνθήκες, η Ιταλία βρίσκεται στα πρόθυρα της πλήρους κατάρρευσης και ο κ. Μόντι είχε, το πολύ, δύο εβδομάδες για να κάνει κάτι πριν τον ανατρέψουν τα κόμματα που τον «στηρίζουν». Στήλωσε λοιπόν τα πόδια και έκανε αυτό που, αν είχε πράξει ο κ. Παπανδρέου πριν δυο χρόνια, ολόκληρη η Ευρώπη θα ήταν σε πολύ καλύτερη κατάσταση σήμερα: Είπε ΟΧΙ!

Και τι κέρδισε; Τι πήρε; Τι κερδίσαμε όλοι από την πρώτη περίπτωση πραγματικής διαπραγμάτευσης; Δύο πράγματα.

Μέτρο πρώτο: Το πρώτο μέτρο που ανάγκασε την κα Μέρκελ να αποδεχθεί ο κ. Μόντι είναι αυτό που σας έχω κουράσει να επαναλαμβάνω από την αρχή της Κρίσης ότι έπρεπε να γίνει ως ελάχιστο: να κοπεί ο ομφάλιος λώρος που συνδέει την επανακεφαλαιοποίηση των πτωχευμένων τραπεζών με το δημόσιο χρέος των πτωχευμένων κρατών. Όπως προτείνω εδώ και δυο χρόνια (*), ο κ. Μόντι απαίτησε (και κέρδισε, τουλάχιστον στα χαρτιά) η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών να γίνει άμεσα από το EFSF, χωρίς την μεσολάβηση του δημοσίου και χωρίς να επιβαρύνουν το δημόσιο χρέος αυτά τα κεφάλαια. Παράλληλα, να περάσει ο έλεγχος και η επιτήρηση των τραπεζών στην ΕΚΤ.

Μέτρο δεύτερο: Να μπορεί να δανείζεται ένα κράτος από το EFSF μέσα από απ’ ευθείας αγορά των ομολόγων του από το EFSF στις πρωτογενείς αγορές και όχι μέσα από την εξευτελιστική διαδικασία του Μνημονίου.

Πόσο σημαντικά είναι αυτά τα μέτρα για την Ευρωζώνη; Χωρίς το πρώτο μέτρο, το ευρώ δεν θα υπήρχε τον Σεπτέμβρη. Με την απαγκίστρωση των τραπεζικών ζημιών στην Ισπανία από το δημόσιο χρέος της Μαδρίτης, το ευρώ κέρδισε χρόνο. Το δεύτερο μέτρο, ακόμα και η ανακοίνωσή του (καθώς η εφαρμογή του ενδέχεται να εμποδιστεί από το Γερμανικό Κοινοβούλιο και το Συνταγματικό Δικαστήριο της Καρλσρούης), θα δώσει και μερικές ανάσες στην Ιταλία. Όμως, αυτά τα δύο μέτρα δεν λύνουν το πρόβλημα. Απλά «δανείζουν» άλλους μερικούς μήνες στο ευρω-σύστημα. Βλ. παρακάτω γιατί. Πριν πάμε εκεί ας δούμε τα του οίκου μας:

Τι σημαίνουν αυτά για την Ελλάδα; Πέραν του γεγονότος ότι διώχνουν για μερικούς μήνες την προοπτική της κατάρρευσης του ευρώ, δίνουν στην ελληνική κυβέρνηση ένα σημαντικό πάτημα να απαιτήσει, για πρώτη φορά, κάτι που μπορεί να επιβραδύνει την ελεύθερη πτώση της οικονομίας μας: Η ελληνική αντιπροσωπεία στις Βρυξέλλες να δηλώσει πως ό,τι ισχύει για την Ισπανία (που σίγουρα θα ισχύσει και για την Ιρλανδία) θα πρέπει να ισχύσει άμεσα και για την Ελλάδα. Δηλαδή, τα 30 δις που δανείστηκε το δημόσιο εκ μέρους των ελληνικών τραπεζών να μην καταγραφούν στο ελληνικό δημόσιο χρέος (αλλά να χρησιμοποιηθούν για αναπτυξιακά μέτρα μέσω της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων – αφήνοντας απ’ έξω το δημόσιό μας) και η επιτήρηση των ελληνικών τραπεζών να περάσει άμεσα στην ΕΚΤ. Να το πω απλά; Να μην τολμήσει η ελληνική αντιπροσωπεία να πατήσει ελληνικό έδαφος  αν δεν έχει δηλώσει πρώτα ευθαρσώς και σε υψηλούς τόνους πως στην περίπτωση που δεν ισχύσει το πρώτο μέτρο και για την Ελλάδα, η ελληνική κυβέρνηση θα προβάλει βέτο στα πάντα. Δεν θεωρώ ότι στην περίπτωση που συμβεί αυτό «σωθήκαμε». Απλά ότι, αν δεν πετύχουμε αυτή την μικρή «νίκη», η νέα κυβέρνηση θα έχει αυτο-καταργηθεί.

Και η Κρίση;
Όπως έγραψα πιο πάνω τα δύο μέτρα που αποφασίστηκαν σε αυτή την Σύνοδο, αντίθετα με ό,τι έχει αποφασιστεί έως τώρα, συνάδουν με την λογική. Όμως σε καμία περίπτωση δεν αρκούν. Ο βασικός λόγος είναι ότι και τα δύο βασίζονται στα κεφάλαια ενός καθόλα τοξικού Ταμείου – του EFSF. Αυτό που πέτυχε η Ευρώπη ήταν να δημιουργηθεί ένα ορθολογικότερο σύστημα αναλήψεων από το EFSF. Όμως, ο τρόπος που συλλέγει το EFSF τα κεφάλαιά του παραμένει άκρως τοξικός. Το γιατί το είχα εξηγήσει αναλυτικά πριν ένα χρόνο – βλ. εδώ. Για αυτό αναφέρθηκα σε μέτρα που δανείζουν χρόνο στην Ευρωζώνη, χωρίς να αναστέλουν την κατάρρευση του ευρώ.

ΥΓ. Όσο για το αναπτυξιακό πακέτο μέσω της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, που ανακοινώθηκε, πρόκειται για καθαρή απάτη, καθώς αφορά μόνο ένα επί πλέον αστείο ποσό 10 δις για ολόκληρη την Ευρώπη. Χαίρομαι πάντως που, επί τέλους, άρχισε η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων να αναφαίρεται ως η λύση του προβλήματος της κρίσης επενδύσεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

(*) Στην πρώτη έκδοση της πρότασής μας για έξοδο από την Κρίση, γράφαμε τον Νοέμβριο του 2010, μεταξύ άλλων, τα εξής: «Η Σταθεροποίηση απαιτεί το σπάσιμο του φαύλου κύκλου στην παγίδα του οποίου έχει πιαστεί όλη η ευρωζώνη. Ποιος είναι αυτός; Η ευρωζώνη ταλανίζεται από δύο παράλληλες και αλληλένδετες κρίσεις. Όμως η ΕΕ επικεντρώνεται στην μία αγνοώντας επιδεικτικά την άλλη. Έτσι, η συνολική Κρίση χειροτερεύει. Πιο συγκεκριμένα, η κρίση που τραβά την προσοχή όλων, είναι η κρίση χρέους των υπερχρεωμένων κρατών. Η Ευρώπη ρίχνει όλο της το βάρος στη τιθάσευση αυτής της κρίσης μέσω περιορισμών, περικοπών, λιτότητας κλπ. Στο μεταξύ τα γιατροσόφια αυτά έχουν ως αποτέλεσμα να φουντώνει η δεύτερη, παραμελημένη, κρίση που, δυστυχώς, είναι εξ ίσου σημαντική: Είναι η κρίση των ευρωπαϊκών τραπεζών στις οποίες "ανήκει" το χρέος των υπερχρεωμένων κρατών.» Αυτός ο φαύλος κύκλος, συμπληρώσαμε στην πιο πρόσφατη έκδοση της πρότασής μας, για να σπάσει: «η ευρωζώνη δεν μπορεί να συνεχίσει με «εθνικά» τραπεζικά συστήματα στο πλαίσιο του κοινού νομισματικού συστήματος. Χρειάζεται έναν κοινό θεσμό που να επιτηρεί και να επανακεφαλαιοποιεί τις τράπεζες της ευρωζωνικής επικράτειας, ανεξάρτητα από τις εθνικές κυβερνήσεις. Για να το πω απλά, δεν νοείται πλέον να υπάρχουν ισπανικές, γαλλικές και ελληνικές τράπεζες εντός της ευρωζώνης, παρά μόνο όσον αφορά τα ονόματά τους τις έδρες τους και την ιστορία τους.» Η σημερινή απόφαση ανοίγει τον δρόμο για ένα τέτοιο ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα.

http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.8emata&id=16507

Λουκέτο ο Δήμος Έδεσσας;

Aν δεν δοθεί πολιτική λύση τότε ο Δήμος Έδεσσας βάζει λουκέτο . . .

Τετάρτη, 16 Μαΐου 2012 

  Έρευνα έχει διατάξει από τους Οικονομικούς επιθεωρητές ο Εισαγγελέας

Σε συνέντευξη τύπου προχώρησε σήμερα ο Δήμαρχος Έδεσσας κ. Γιάννου προκειμένου να ενημερώσει για το οικονομικό αδιέξοδο που έχει έρθει ο Δήμος Έδεσσας. Ο κ. Δημήτρης Γιάννου έκανε γνωστό ότι: « Το ταμειακό έλλειμμα ανέρχεται περίπου σε 4.800.000 ευρώ από τα οποία το 1.153.849 ευρώ φαίνεται να έχει πληρωθεί στην εφορία από τον πρώην δήμο Έδεσσας χωρίς να έχουν πραγματικά πληρωθεί. . .

...Η έκθεση ελέγχου των ορκωτών λογιστών δείχνει ξεκάθαρα την κατάσταση που επικρατούσε στην οικονομική διαχείριση και την έλλειψη στοιχειώδους ελέγχου από την πρώην Δημοτική αρχή. Με λίγα λόγια :

- Ταμειακό έλλειμμα 4.800.000 ευρώ περίπου.

- 434.406,69 ευρω, της τακτικής κατανομής του Ιουλίου 2010 που «ξέχασαν» οι υπεύθυνοι του Ταμείου και η πρώην Δημοτική Αρχή να καταχωρήσουν στο Ταμείο του Δήμου Έδεσσας

- Χρέη 12.000.000 ευρώ περίπου από τους δύο πρώην Δήμους (Έδεσσας και Βεγορίτιδας)

- Μεταχρονολογημένες επιταγές

- Λάθη στην καθημερινή διαχείριση του ταμείου που έχουν δημιουργήσει τεράστια προβλήματα. . .. .»

Επίσης έκανε γνωστό ότι έχουν στείλει στην Εισαγγελία την έκθεση των Ορκωτών Λογιστών και έχει διαταχθεί έρευνα από τους Οικονομικούς Επιθεωρητές, η οποία είναι σε εξέλιξη.

Για το σοβαρό πρόβλημα που έχει προκύψει με τη ΔΟΥ ο Δήμαρχος δήλωσε ότι «αν δεν δοθεί πολιτική λύση από τον υπουργό οικονομικών, ο Δήμος Έδεσσας θα βάλει λουκέτο. Για τον λόγο αυτό, ο Αντιδήμαρχος Οικονομικών Γιάννης Μουράτογλου πήγε εσπευσμένα στην Αθήνα προκειμένου να βρεθεί λύση έστω και την τελευταία στιγμή.»

Όσο αφορά την επιστολή του κ. Σόντρα όπου τον κατηγορεί για ολιγωρία και αδυναμία διαχείρισης ο κ. Γιάννου είπε «ο κ. Σόντρας βιάστηκε να δώσει απαντήσεις. . . εμάς μας ενδιαφέρει η διαχείριση του Δήμου. Όσο αφορά τις ρυθμίσεις για τις οφειλές των ΟΤΑ, τώρα τελείωσε ο έλεγχος. Πώς θα ζητούσαμε  ρύθμιση χωρίς να γνωρίζουμε το ακριβές ποσό;...»

http://www.logospellas.gr/local-news/59-2010-12-21-18-21-24/20649-a-.html

Max Keiser: Θα δούμε ένα οικονομικό ολοκαύτωμα στην Ελλάδα

Max Keiser: Το χρέος δεν είναι της Ελλάδας…
Θα δούμε ένα οικονομικό ολοκαύτωμα στην Ελλάδα

Ο γνωστός και αιρετικός οικονομικός αναλυτής Max Keiser στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του δορυφορικού τηλεοπτικού Russia Today, απάντησε σε κάποια ερωτήματα που αφορούν στις πρόσφατες εξελίξεις στην Ελλάδα.

"Το απίστευτα δυσανάλογο χρέος της Ελλάδας έχει, στην πραγματικότητα, συσσωρευθεί σε διάφορες τράπεζες ανά τον κόσμο και φορτώθηκε στον ισολογισμό της Ελλάδας", δήλωσε ο οικονομικός αναλυτής, και περιέγραψε στην κατάσταση ως "οικονομικό ολοκαύτωμα". "Το χρέος της Ελλάδας δεν προέρχεται από την Ελλάδα", είπε ο Keiser. "Προέρχεται από αυτές τις άλλες χώρες, που έχουν χρησιμοποιήσει την Ελλάδα ως χωματερή τοξικού χρέους. Και τώρα η ελληνική κυβέρνηση απαιτεί να αποπληρώσει αυτό το τοξικό χρέος ο ελληνικός λαός. Αλλά εξυπακούεται ότι οι Έλληνες δεν θα είναι σε θέση να πληρώσουν αυτό το χρέος. Επομένως, σύντομα θα γίνουμε όλοι μάρτυρες ενός οικονομικού ολοκαυτώματος".
Στο Ελληνικό Κοινοβούλιο θα διεξαχθεί τις επόμενες ώρες ψηφοφορία για ένα νέο Μνημόνιο, του οποίου την επικύρωση απαιτούν οι δανειστές, προτού χορηγήσουν στη χώρα ένα νέο δάνειο, ύψους 130 δισ. ευρώ. Το νέο Μνημόνιο προβλέπει περαιτέρω περικοπές και μια συμφωνία με τους ιδιώτες κατόχους του ελληνικούς χρέους.

Κατά τη γνώμη του Max Keiser: "Το όλο εγχείρημα του ευρώ ήταν ιδέα της Γερμανίας. Ήταν ένα εγχείρημα ύπουλο, που αποσκοπούσε στο να γίνει δυνατή η επανένωση Ανατολικής και Δυτικής Γερμανίας. Τώρα που η Γερμανία επανενώθηκε, τριγυρνάει στην Ευρώπη σαν το πεινασμένο θηρίο και λεηλατεί τη δημόσια περιουσία χωρών όπως η Ελλάδα. Οι Έλληνες είναι σήμερα αυτό που ήταν κάποτε οι Εβραίοι της Ευρώπης. Βρισκόμαστε στα πρόθυρα ενός οικονομικού ολοκαυτώματος που οργάνωσε η Γερμανία".
Ο παρουσιαστής του δελτίου έθεσε ένα ενδιαφέρον ερώτημα στον Keiser, που αφορά στα πιθανά κίνητρα που βρίσκονται πίσω από τη χορήγηση δανείων με τρομακτικά υψηλό επιτόκιο στην Ελλάδα από την ΕΚΤ, το ΔΝΤ και τους "ευρωκράτες" των Βρυξελλών, και παρομοίωσε αυτό που γίνεται εις βάρος της Ελλάδας σαν μια θηλειά γύρω από το λαιμό της που δένεται όλο και πιο σφιχτά.

Στο ερώτημα αυτό, ο Max Keiser, απάντησε: "Τα τελευταία δέκα χρόνια, από το ξεκίνημα αυτής της νομισματικής ένωσης, όλοι οι προαναφερθέντες ταΐζουν τους Έλληνες τοξικό χρέος με το ζόρι. Όλοι γνωρίζουμε τον ρόλο της Goldman Sachs σε αυτή την υπόθεση, και πώς η τράπεζα αυτή, με το τεράστιο τοξικό χρέος που είχε, φρόντισε ώστε η Ελλάδα να συμπεριληφθεί στη ζώνη του ευρώ.Ήταν όλα προσχεδιασμένα. Η Γερμανία γνώριζε πολύ καλά ότι μια μέρα το οικοδόμημα του ευρώ θα κατέρρεε και όλο αυτό το διάστημα ανυπομονούσε να γίνει η έκρηξη για να τρέξει και να μαζέψει τα πολύτιμα λάφυρα. Η Γερμανία αυτή τη στιγμή έχει εισβάλει στην Ελλάδα και είναι έτοιμη να εισβάλει και στην Πορτογαλία και στην Ισπανία. Έχουμε να κάνουμε με ένα 4ο Ράιχ. Η Γερμανία έχει όλα τα χαρτιά της τράπουλας στα χέρια της και παίζει την παρτίδα πανέξυπνα".
Όσον αφορά το νέο Μνημόνιο που προτάθηκε στην Ελλάδα, ο Max Keiser δήλωσε ότι δεν υπάρχει περίπτωση να υπάρξει ανάπτυξη με αυτά τα μέτρα που λαμβάνονται. "Μέσω αυτού του νέου γύρου μέτρων λιτότητας", υπογράμμισε ο αναλυτής, "η Ελλάδα οδηγείται δέσμια σε μια προδιαγεγραμμένη πορεία τραίνου προς την "τελική λύση". Το ΔΝΤ θα έχει από πριν αγοράσει όλες τις σιδηροδρομικές γραμμές και τα βαγόνια που θα οδηγήσουν τους Έλληνες προς αυτή την "τελική λύση".
"Εάν η συμφωνία επιτευχθεί, οι ιδιώτες κάτοχοι του ελληνικού χρέους αναμένεται να έχουν περίπου 70 % μείωση στην αξία των επενδύσεών τους", εξήγησε ο αναλυτής. "Ωστόσο, αυτοί οι ιδιώτες επενδυτές, στων οποίων το χρέος πρόκειται να τους γίνει "κούρεμα", έχουν ήδη ασφαλίσει πλήρως αυτό το χρέος στην αγορά των CDS και, ακόμα και αν ο κόσμος γυρίσει ανάποδα, αυτοί θα έχουν εξασφαλισμένο το κέρδος τους", τόνισε ο Keiser.
"Δεν υπάρχει κανένα ρίσκο γι' αυτούς. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο η Ελλάδα βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε αυτή τη μέγγενη. Θα πρέπει να κατανοήσουμε ότι όλο το τοξικό χρέος που έχει συσσωρευθεί στους ισολογισμούς των τραπεζών στη Γερμανία, τη Βρετανία, τις ΗΠΑ, έχει φορτωθεί στον ισολογισμό της Ελλάδας. Και τώρα η ελληνική κυβέρνηση έχει την απαίτηση να πληρώσει ο ελληνικός λαός για όλο αυτό το τοξικό χρέος. Το χρέος της Ελλάδας δεν δημιουργήθηκε στην Ελλάδα, αλλά σε αυτές τις άλλες χώρες. Η Ελλάδα χρησιμοποιήθηκε σαν χωματερή του παγκόσμιου τοξικού χρέους".
Σε ερώτηση γύρω από αν θα τεθούν νέοι όροι στην Ελλάδα στο προσεχές μέλλον, ο Κeiser υπενθύμισε:
"Την ελληνική κυβέρνηση την έχουν διορίσει οι τραπεζίτες. Και η προηγούμενη ελληνική κυβέρνηση εκπαιδεύτηκε στη Σχολή του Σικάγου, εκεί ακριβώς που εκπαιδεύτηκε και η επικεφαλής του ΔΝΤ, Christine Lagarde. Πάει καιρός που οι Έλληνες στερούνται κοινοβουλευτικής αντιπροσώπευσης. Αυτό που οφείλουν να κάνουν αυτή τη στιγμή είναι να επαναστατήσουν και να αντικαταστήσουν αυτή την κυβέρνηση, ώστε να αποκτήσουν αυτοδιάθεση και να επανακτήσουν την εθνική τους κυριαρχία".

Τέλος, όταν ρωτήθηκε για το αν θα πρέπει να πιστέψουμε στις θεωρίες συνομωσίας για τους Rothschilds, o Max Keiser εξήγησε:
"Δεν έχει σημασία το αν θα τις πιστέψουμε, αλλά το αν θα συνειδητοποιήσουμε πως η ύπαρξη αυτών των τραπεζών είναι συνώνυμη με την απόλυτη ανομία. Το είδαμε αυτό στην πράξη όταν, από την τράπεζα MF Global των ΗΠΑ, ένα δισεκατομμύριο δολάρια που ανήκαν σε απλούς καταθέτες έκαναν φτερά. Και δεν έγινε ούτε μια εισαγγελική έρευνα για την υπόθεση! Δεν υπάρχουν νόμοι. Οι κυνηγετικοί νόμοι καταργήθηκαν και έχουν όλοι αρπάξει μια καραμπίνα και λεηλατούν. Η Γερμανία το ξέρει αυτό καλά και το απολαμβάνει. Στα χέρια της θα καταλήξει σε λίγο όλη η δημόσια περιουσία της Ελλάδας, της Πορτογαλίας και της Ισπανίας".

Πηγή: Russia Today
Από: epikaira.gr

Φως στο τούνελ της κρίσης ρίχνει o ορυκτός πλούτος

Φως στο τούνελ της κρίσης

ρίχνει o ορυκτός πλούτος

Θησαυρό άνω των 100 δισ. ευρώ κρύβει το υπέδαφος της χώρας

Σύμφωνα με στοιχεία του Ινστιτούτου Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών (ΙΓΜΕ), η συνολική αξία των μετρημένων μεταλλευτικών αποθεμάτων στη χώρα είναι 79 δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ τα 250-300 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου στα τρία Οικόπεδα (Πατραϊκός Κόλπος, Ιωάννινα και Κατάκολο) αξίζουν γύρω στα 20 δισ. ευρώ σε βάθος 15ετίας ή και 20ετίας.

Αν, μάλιστα, ληφθούν υπόψη οι εκτιμήσεις επιστημόνων πως κάτω από την Κρήτη υπάρχει κοίτασμα φυσικού αερίου αξίας 300 δισεκατομμυρίων ευρώ -για το οποίο ακόμη δεν υπάρχουν επίσημα αποτελέσματα σεισμικών ερευνών- τότε η αξία των... εγκάτων της ελληνικής γης φθάνει σε «αστρονομικά» επίπεδα. Το στοίχημα που καλείται να κερδίσει αυτήν τη στιγμή η ελληνική κυβέρνηση είναι η αξιοποίηση του ορυκτού αυτού πλούτου (κάτι που έχει ήδη ξεκινήσει), για να δώσει ώθηση στην ανάπτυξη και θα δείξει τον δρόμο για έξοδο από την ύφεση.

100 δισ. € στα έγκατα της Ελλάδας

Μέχρι και 300 εκατ. βαρέλια κρύβουν τα κοιτάσματα πετρελαίου στα τρία Oικόπεδα της Δυτικής Ελλάδας

Ο θαμμένος θησαυρός ύψους άνω των 100 δισεκατομμυρίων ευρώ στο υπέδαφος της χώρας από μέταλλα και υδρογονάνθρακες μπορεί να δώσει την πολυπόθητη αναπτυξιακή ώθηση της ελληνικής οικονομίας αλλά και να δείξει το δρόμο της εξόδου από την ύφεση.

Σύμφωνα με στοιχεία του Ινστιτούτου Γεωλογικών Μεταλλευτικών Ερευνών (ΙΓΜΕ), η συνολική αξία των μετρημένων μεταλλευτικών αποθεμάτων στη χώρα είναι σχεδόν 80 δισεκατομμύρια ευρώ.

Πρόκειται για 23,5 εκατομμύρια τόνους νικελίου, βωξίτη, χρωμίου, χρυσού, αργύρου, χαλκού, χρωμίου, μολύβδου και ψευδάργυρου.

Σε ό,τι αφορά το πετρέλαιο, όπως ανακοίνωσαν ο υπουργός ΠΕΚΑ, Γιώργος Παπακωνσταντίνου, και ο υφυπουργός, Γιάννης Μανιάτης, κατά την προκήρυξη του διεθνούς διαγωνισμού έρευνας κι εκμετάλλευσης των υδρογονανθράκων των περιοχών «Πατραϊκός Κόλπος», «Ιωάννινα» και «Κατάκωλο», υπάρχουν εκτιμώμενα απολήψιμα κοιτάσματα 250 με 300 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου. Σύμφωνα με υπολογισμούς, η αξία τους υπολογίζεται γύρω στα 25 δισεκατομμύρια δολάρια (20 δισ. ευρώ) σε βάθος 15ετίας ή και 20ετίας.

Στον Νομό Πέλλας υπάρχουν πλούσια κοιτάσματα Νικελίου

Το φυσικό αέριο
Αν μάλιστα ληφθούν υπόψη οι εκτιμήσεις επιστημόνων πως κάτω από την Κρήτη υπάρχει κοίτασμα φυσικού αερίου αξίας 300 δισ. ευρώ -για το οποίο όμως δεν υπάρχουν ακόμα επίσημα αποτελέσματα σεισμικών ερευνών-, τότε η αξία των... εγκάτων της ελληνικής γης είναι σε «αστρονομικά» επίπεδα.

Η «Οικονομία» παρουσιάζει χάρτη με τον βεβαιωμένο ορυκτό πλούτο της Ελλάδας, σύμφωνα με έρευνες του ΙΓΜΕ.

Η κυβέρνηση έχει ήδη ξεκινήσει σιγά σιγά την αξιοποίησή του. Εδωσε σε διεθνή διαγωνισμό το μεταλλείο στο Κιλκίς με εκτιμώμενα αποθέματα χρυσού και χαλκού 7 δισ. ευρώ. Κι έπονται κι άλλα μεταλλεία. Ταυτόχρονα, όπως προαναφέρθηκε, ξεκινούν και οι διεθνείς διαγωνισμοί εξόρυξης πετρελαίου στα τρία πρώτα «οικόπεδα» με στόχο να μπουν γεωτρύπανα μέχρι το τέλος του έτους.

• 80 δισ. € είναι σύμφωνα με το ΙΓΜΕ η αξία των μετρημένων μεταλλευτικών αποθεμάτων της χώρας.
• 20 δισ. € υπολογίζεται ότι είναι η αξία των 300 εκατ. βαρελιών πετρελαίου σε Πατραϊκό Κόλπο, Ιωάννινα και Κατάκολο.

Πετρέλαιο
Το ιστορικό των τριών Oικοπέδων

Τη... σκυτάλη των ερευνών υδρογονανθράκων στη Δυτική Ελλάδα παίρνει η χώρα μας. Ξεκίνησε τον γύρο παραχωρήσεων δικαιωμάτων ερευνών και εκμετάλλευσης πετρελαίου στα τρία «οικόπεδα», ενώ «τρέχει» και ο διαγωνισμός για τις σεισμικές έρευνες στο Ιόνιο Πέλαγος και νότια της Κρήτης.

Οι τρεις περιοχές είναι ο Πατραϊκός Κόλπος, τα Ιωάννινα και το Κατάκολο με εκτιμήσεις για 250 με 300 εκατ. βαρέλια πετρελαίου. Η καταληκτική ημερομηνία υποβολής προσφορών είναι στις 2 Ιουλίου του 2012. Το ιστορικό των τριών «οικοπέδων» είναι:

Στον Πατραϊκό Κόλπο οι σχετικά πρόσφατες σεισμικές έρευνες στην περιοχή έχουν εντοπίσει ενδιαφέρουσες πετρελαιοπιθανές γεωλογικές δομές. Τα εκτιμώμενα απολήψιμα αποθέματα είναι της τάξης των 200 εκατομμυρίων βαρελιών.

Η πλέον υποσχόμενη δομή δεν διατρήθηκε από την κοινοπραξία που είχε τα δικαιώματα (1ος Γύρος Παραχωρήσεων), διότι ο ανάδοχος (Triton) επέστρεψε την περιοχή το 2001 για λόγους εσωτερικών επιχειρηματικών επιλογών. Η περιοχή θεωρείται δύσκολη δεδομένου ότι παρόμοιοι γεωλογικοί στόχοι δεν έχουν διατρηθεί μέχρι σήμερα στον Ελλαδικό χώρο.

• Η Ηπειρος βόρεια των Ιωαννίνων είναι ενδιαφέρουσα περιοχή για βαθείς στόχους σε έντονα ορεινό ανάγλυφο. Εκτιμάται ότι θα απαιτηθεί υψηλού κόστους σεισμική και γεωτρητική έρευνα για τον εντοπισμό πετρελαιοπιθανών γεωλογικών στόχων σε μεγάλα βάθη (> 4.000 μ.).

Η γεώτρηση σε μία μεγάλη πετρελαιοπιθανή γεωλογική δομή δεν ολοκληρώθηκε για τεχνικούς λόγους (υψηλές πιέσεις) και η περιοχή επιστράφηκε από την κοινοπραξία που είχε τα δικαιώματα (2002, 1ος Γύρος Παραχωρήσεων). Πρώτες εκτιμήσεις για απολήψιμα αποθέματα ανέρχονται σε 50 με 80 εκατ. βαρέλια. Η περιοχή αξιολογείται θετικά και εκτιμάται ότι θα προσελκύσει επενδυτικό ενδιαφέρον λόγω και της γειτονίας της με την Αλβανία, η οποία διαθέτει ανάλογα πετρελαϊκά συστήματα.

• Στο Δυτικό Κατάκωλο κοίτασμα πετρελαίου ανακαλύφθηκε το 1982 από τη ΔΕΠ-Α.Ε με εκτιμώμενα απολήψιμα αποθέματα 3 εκατ. βαρέλια σε βάθος 2.400-2.600 μ. Απέχει περίπου 3,5 χιλ. από το ακρωτήρι Κατάκωλο.

Την εποχή της ανακάλυψής του θεωρήθηκε οικονομικά οριακό λόγω του μεγάλου βάθους θαλάσσης 250 μ, των τότε τιμών του πετρελαίου αλλά και της παρουσίας H2S και CO2.

Διεθνές ενδιαφέρον
Όλα τα λεφτά... σε Ιόνιο και Κρήτη

Το μεγάλο, όμως, ενδιαφέρον εντοπίζεται στα αποτελέσματα των σεισμικών ερευνών στο Ιόνιο Πέλαγος και νότια της Κρήτης. Πρόσφατα ο υφυπουργός ΠΕΚΑ Γιάννης Μανιάτης έκανε γνωστό ότι στόχος είναι να δοθούν σε διεθνή διαγωνισμό 10 με 15 «οικόπεδα», σύμφωνα βέβαια και με τα αποτελέσματα που θα δείξουν οι σεισμικές έρευνες.

Εκτιμήσεις επιστημόνων μιλούν για μεγάλα κοιτάσματα φυσικού αερίου νότια της Κρήτης. Κάποιοι μιλούν πως η αξία τους ανέρχεται στα 300 δισ. ευρώ. Ωστόσο, αν δεν γίνουν οι σχετικές έρευνες κι αν δεν πέσει γεωτρύπανο, τότε κανείς δεν μπορεί να μιλήσει με βεβαιότητα.

Πάντως, οι όλες κινήσεις που γίνονται από το υπουργείο ΠΕΚΑ σε συνδυασμό και με την πρόσφατη σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε με το υπουργείο Εξωτερικών δείχνουν πως κάτι... ενδιαφέρον κρύβεται κάτω από τις ελληνικές θάλασσες. Εξάλλου, ο υφυπουργός ΠΕΚΑ έχει επιβεβαιώσει και τις πληροφορίες για τις συζητήσεις που γίνονται με ξένες μεγάλες πετρελαϊκές εταιρείες, όπως η αμερικανική Noble και η ισραηλινή Delek. Πληροφορίες αναφέρουν πως δεν είναι οι μόνες εταιρείες που έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον για τις έρευνας στην Ελλάδα. Από περίπου 10 χώρες έχουν γίνει βολιδοσκοπήσεις στην κυβέρνηση.

Μακεδονία και Θράκη
Από τις πιο πλούσιες σε μεταλλεύματα

Eνας απίστευτος ορυκτός πλούτος και κυρίως μεταλλικών ορυκτών αξίας 80 δισ. ευρώ περιμένει... καρτερικά κάτω από την επιφάνεια της ηπειρωτικής Ελλάδα να βγει στην επιφάνεια και να αξιοποιηθεί.

Σύμφωνα με στοιχεία του ΙΓΜΕ το αποθεματικό δυναμικό των κυριότερων μετάλλων της χώρας νικέλιο, χρώμιο, μόλυβδος-ψευδάργυρος, χαλκός, ασήμι, αντιμόνιο, μαγγάνιο, μόλυβδος και βολφράμιο έχει υπολογιστεί στα 40,2 δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ γύρω στα 37 δισ. ευρώ εκτιμάται η αξία των κοιτασμάτων της αλουμίνας.

Η μεταλλευτική αξία των βεβαιωμένων αποθεμάτων νικελίου, ψευδαργύρου, μολύβδου, χαλκού, χρυσού και αργύρου στην Μακεδονία και Θράκη, με βάση την ενεργό μεταλλευτική παραγωγή, τις επενδύσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη και τις τρέχουσες τιμές των μετάλλων, ανέρχεται περίπου σε 27,6 δισ. ευρώ. Οι περιοχές αυτές συγκαταλέγονται στις πιο πλούσιες της Ευρώπης.

Το ενδιαφέρον της αξιοποίησης του ορυκτού πλούτου εντοπίζεται σε περιοχές όπου υπάρχουν μεταλλικά ορυκτά και μάλιστα σε συνδυασμό με τις διεθνείς οικονομικές και βιομηχανικές εξελίξεις:

• Τα σημαντικά αποθέματα χρυσού (Au) στη Β. Ελλάδα, λαμβάνοντας υπόψη τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι εξελισσόμενες επενδύσεις αλλά και το παρατεταμένα ευνοϊκό παγκόσμια οικονομικό τους περιβάλλον.
• Τα κοιτάσματα χαλκού (Cu) στην κεντρική Μακεδονία, σε σχέση με τη δυναμική καταναλωτική παρουσία του μετάλλου.
• Τα κοιτάσματα μολύβδου (Pb), ψευδαργύρου (Zn) και αργύρου (Ag) στη Β. Ελλάδα, κυρίως σε ό,τι αφορά στη διαρκώς αυξανόμενη ζήτηση και σταθερή τιμαριθμική τους παρουσία.
• Το νικέλιο (Ni), σε σχέση με τη στρατηγική θέση που κατέχει στη μεταλλευτική παραγωγή της Ευρώπης (~86% της ευρωπαϊκής παραγωγής).
• Ο βωξίτης, κυρίως λόγω της γνωστής παραδοσιακής και παγκόσμιας δυναμικής και σταθερότητας που αντιπροσωπεύει (~65% της ευρωπαϊκής παραγωγής).

ΧΡ. ΚΟΛΩΝΑΣ ckolonas@pegasus.gr

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22770&subid=2&pubid=63599683

Πώς φτάσαμε εδώ...

Αναζητώντας τι έφταιξε και η χώρα μας κατρακύλησε στην απελπιστική σημερινή κατάσταση, ανακαλύπτουμε συνεχώς Πασοκικές λαμογιές. Διαβάστε παρακάτω την είδηση που είχε δημοσιευθεί στις 20/10/1996 στην εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ και θα πάρετε μια γεύση της λεηλασίας του τόπου μας από τις πράσινες ακρίδες. Και όπως σχολιάζει ο φίλος Π.Β. που μας υπενθύμισε το δημοσίευμα: ΝΑ ΠΟΥ ΠΗΓΑΝ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΟΤΑΝ ΥΠΗΡΧΑΝ ...ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΚΥΝΗΓΟΥΝ ΚΑΙ ΑΠΕΙΛΟΥΝ ΤΟΝ ΑΠΛΟ ΕΡΓΑΤΗ
ΔΕΕ

Άφεση αμαρτιών ύψους 500 δισ. δρχ.

Τα ιδιωτικά και τα κρατικά διυλιστήρια απαλλάσσονται, - και στο μέλλον - από οφειλές

ΑΠΟ ΦΟΡΟΥΣ και πρόστιμα ύψους πάνω από 500 δισ. δρχ. απαλλάσσονται τα δύο ιδιωτικά (Βαρδινογιάννη και Λάτση) και τα κρατικά διυλιστήρια υγρών καυσίμων με την αποδοχή από το υπουργείο Οικονομικών γνωμοδότησης του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους. Για τις οφειλές αυτές υπήρχαν δύο τουλάχιστον εκθέσεις των αρμόδιων τελωνειακών αρχών, που υποστήριζαν ότι έπρεπε τόσο τα ιδιωτικά όσο και τα κρατικά διυλιστήρια να πληρώνουν υπερημερίες για την αποθήκευση υγρών καυσίμων.

Ωστόσο το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους ομόφωνα γνωμοδότησε αρνητικά και κατόπιν τούτου το υπουργείο Οικονομικών ρύθμισε το θέμα ώστε να απαλλαγούν και στο μέλλον τα διυλιστήρια από την επιβολή φόρων και προστίμων όταν αποθηκεύουν καύσιμα για περισσότερες από οκτώ ημέρες στις αποθήκες τους.

Με αυτή τη ρύθμιση τα διυλιστήρια θα απαλλαγούν από τις αμαρτίες του παρελθόντος ύψους πάνω από 500 δισ. δρχ. αλλά και από τυχόν πιέσεις των τελωνειακών αρχών στο μέλλον. Εν τω μεταξύ με τον νέο τελωνειακό κώδικα ο ειδικός φόρος κατανάλωσης καυσίμων θα επιβάλλεται από την ημέρα όπου πράγματι τα υγρά καύσιμα φεύγουν από τους τελωνειακούς χώρους προς διάθεση στην εσωτερική αγορά και δεν θα υπολογίζεται ο χρόνος αποθήκευσης.

http://www.tovima.gr/relatedarticles/article/?aid=83009

ΔΑΝΕΙΑΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ

ΔΑΝΕΙΑΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ:

COLPO GROSSO ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΟ ΕΥΡΩ

To αγγλικό δίκαιο καίει τη “σωτηρία”

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Γιατί Βρυξέλλες, Βερολίνο και Παρίσι λύσσαξαν να μη γίνουν εκλογές; Γιατί θέλουν γραπτές εγγυήσεις από τον Σαμαρά και γιατί περιορίστηκαν στις προφορικές όταν δεν τις έδωσε; Γιατί επιμένουν τόσο πολύ στη γρήγορη ανάληψη νέων δεσμεύσεων από τη Βουλή; Γιατί Τράπεζες και Κομισιόν υπερβαίνουν κάθε εσκαμμένο στις σχέσεις με μέλος της ΕΕ, πότε απευθύνοντας ωμά τελεσίγραφα και πότε επιβάλλοντας κυβέρνηση ή περίπου διορίζοντας Πρωθυπουργό; Εξηγούνται όλα από την οργή για τον Παπανδρέου; Τέτοια ομοβροντία ωμότατων πιέσεων ασκήθηκαν μόνο στην περίπτωση του δημοψηφίσματος για το Σχέδιο Ανάν, όταν παιζόταν η ύπαρξη κυρίαρχου κράτους στην Κύπρο και τα δικά τους δικαιώματα στο νησί. Ακούμε καθημερινά τις φοβερές καταστροφές που θα πάθουμε αν δεν εφαρμοστεί η 26^η Οκτωβρίου. Κανείς δεν μας εξηγεί όμως σε τι αποβλέπουν, ή τι φοβούνται, όσοι ασκούν τις τρομερές πιέσεις. Απλώς νευρίασαν ή περιμένουν στ’ αλήθεια να σώσουν την Ελλάδα και την Ευρώπη, με τις αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής που, όπως και οι προηγούμενες, μόνο ειρωνεία προκαλούν στις εφημερίδες τους και τις αγορές; Ακόμη κι ένας σύμβουλος του Σόιμπλε βγήκε την επόμενη μέρα και δήλωσε ότι η συμφωνία δεν θα περπατήσει, θα χρειαστεί πολύ μεγαλύτερο κούρεμα!

Στην αρχή έλεγαν ότι όσα γίνονται στην Ελλάδα ήταν απαραίτητα για να μη χρεωκοπήσουμε. Το τελευταίο δεκαήμερο, το τροπάρι άλλαξε: αν δεν τα κάνουμε, θα μας διώξουν από το ευρώ. Γι’ αυτό κόβονται μισθοί και συντάξεις, απολύονται εργαζόμενοι, περιορίζονται επιδόματα  τυφλών και αναπήρων, στενάζουν νοσοκομεία και σχολεία, διαλύεται κράτος, οικονομία, κοινωνία, άμυνα, βουλιάζει και καταστρέφεται μια ολόκληρη χώρα ενώπιόν μας. Το τελικό επιχείρημα που, λέγεται, έπεισε τον Σαμαρά να αλλάξει εν μια νυχτί την πολιτική του, ήταν ότι θα χρεωθεί έξοδο από την Ευρώπη, αν δεν συμφωνήσει στην άμεση ψήφιση από τη Βουλή της δανειακής σύμβασης και την εφαρμογή της 26.10.

Τι θα λέγατε αν μαθαίνατε ότι συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο; ¨Ότι η συμφωνία της 26^ης Οκτωβρίου και η νέα δανειακή σύμβαση είναι φτιαγμένες όχι για να λύσουν το ελληνικό πρόβλημα ή να μείνει η Ελλάδα στο ευρώ, αλλά για να φύγει από το ευρώ χωρίς συνέπειες για τη Γερμανία, τη Γαλλία και τις τράπεζές τους; Ακριβέστερα, για να είναι Βερολίνο, Παρίσι και Τράπεζες έτοιμες για το ενδεχόμενο και εξόδου και παραμονής στο ευρώ της Αθήνας;

Δυστυχώς, αυτό ακριβώς συμβαίνει. ‘Η, για να είμαστε ακριβέστεροι, αυτό που επιτυγχάνεται με την ψήφιση της δανειακής σύμβασης από τη Βουλή και την αναδιάρθρωση είναι ο αφοπλισμός της Ελλάδας από τα σημαντικότερα διαπραγματευτικά χαρτιά της, ώστε, είτε αποφασίσουν να την αφήσουν είτε τη διώξουν τελικά από το ευρώ, αλλά και αν διαλυθεί το ευρώ, να είναι πρώτον αυτοί που θα το αποφασίσουν και, δεύτερο, εμείς που θα υποστούμε τις συνέπειες, μέχρι αδυναμίας επιβίωσης των Ελλήνων και ύπαρξης του κράτους τους!

Σας φαίνεται ίσως εξωφρενικό. Και σε μας φάνηκε, δυστυχώς όμως, όπως θα διαπιστώσετε, αυτό ακριβώς συμβαίνει. Σε αυτή την παγίδα μοιάζει να έπεσε ο Σαμαράς. Δεν είναι το πρώτο εξωφρενικό. ‘Όπως ίσως θυμούνται οι αναγνώστες μας,  ο “Κ.τ.Ε.” ήταν απεκάλυψε πρώτος, το 2010, κάτι εξίσου “εξωφρενικό”, ότι η Goldman Sachs ήταν ταυτόχρονα κύριος σύμβουλος της Ελλάδας και αρχιτέκτων της κερδοσκοπικής επίθεσης εναντίον της. Τώρα, όπως και τότε, είχαμε διαλέξει γιατρό που έβγαζε λεφτά στοιχηματίζοντας στο θάνατό μας, δικηγόρο που “τάπιανε” από τον αντίδικο!

Θα δείξουμε στη συνέχεια τι συνεπάγονται οι αποφάσεις της 26.10 και γιατί εντάσσονται πολύ καλύτερα σε στρατηγική αποβολής, παρά παραμονής στο ευρώ, αλλά και γιατί δεν εξυπηρετούν, το αντίθετο, οποιαδήποτε διάσωση της Ελλάδας, αλλά τα συμφέροντα των πιστωτών με κίνδυνο καταστροφής του ελληνικού λαού και κράτους.

Από το ελληνικό στο αγγλικό δίκαιο

Ο ελληνικός λαός υφίσταται καθημερινή πλύση εγκεφάλου, ακούγοντας ότι η Ελλάδα δεν έχει κανένα τρόπο να αμυνθεί, είναι στο έλεος των δανειστών και  πρέπει να κάνει αυτά που της λένε για να “σωθεί”. Αν τη συμπεριφορά της ελληνικής πολιτικής τάξης την είχε διευθυντής επιχείρησης, οι μέτοχοι θα τον είχαν ήδη κλείσει μέσα για απιστία. Στην πραγματικότητα η Ελλάδα παραμένει ακόμα, σοβαρότατος, πολιτικός και οικονομικός “συστημικός” κίνδυνος για ΕΕ και παγκόσμια οικονομία. Και κρατάει στα χέρια της “ατομικό όπλo” στον πόλεμο χρέους, την ρύθμιση του χρέους στο ελληνικό δίκαιο. Ο σκοπός του πολιτικού τραγέλαφου και των πιέσεων που ζήσαμε είναι να πάρουν αυτό το χαρτί ήσυχα-ήσυχα και με τη συγκατάθεσή της από τα χέρια της το ταχύτερο δυνατό, πριν “σκάσει” η Ιταλία, κάτι που μπορεί να συμβεί σε βδομάδες ή μήνες, και προτού ληφθούν οριστικές αποφάσεις για το μέλλον της ΕΕ και τη συμμετοχή της Ελλάδας.

Ιδού τι γράφουν οι Νιού Γιορκ Τάιμς:

“Στο παρελθόν, οι διαπραγματεύσεις χρέους χωρών όπως η Αργεντινή, η Ουρουγουάη και η Ρωσία αφορούσαν χρέος ρυθμιζόμενο από το δίκαιο ΗΠΑ ή  Βρετανίας. Αυτό έδινε το πάνω χέρι στη διαπραγμάτευση στους μεγαλύτερους κατόχους ομολόγων, αφού μπορούσαν είτε να πιέσουν για καλύτερη συμφωνία, είτε να πάνε τις κυβερνήσεις σε ξένα δικαστήρια. Στην περίπτωση της Ελλάδας, περισσότερο από το 90% … υπάγεται στον ελληνικό νόμο…Αυτό δίνει την ευχέρεια στην ελληνική κυβέρνηση, σύμφωνα με νομικούς ειδήμονες, αν το επιλέξει, να τροποποιήσει τις συμβάσεις των ομολόγων και να εξασφαλίσει μια επωφελέστερη συμφωνία αναδιάρθρωσης, παρά τις αντιρρήσεις των ξένων πιστωτών. 

“Για παράδειγμα, το ελληνικό κοινοβούλιο μπορεί να υιοθετήσει ένα νόμο που να επιβάλλει συμφωνία αναδιάρθρωσης με υποστήριξη μόνο του 51% των πιστωτών, αντί του 75% που απαιτούν οι περισσότερες διεθνείς συνθήκες. Πιο δραστικά, θα μπορούσε και να αρνηθεί  απλά να πληρώσει και να αφήσει τους πιστωτές να ζητήσουν αποζημίωση στα ελληνικά δικαστήρια. Οι ειδικοί για το χρέος υποστηρίζουν εδώ και καιρό ότι αυτό το νομικό καθεστώς δίνει ισχυρό διαπραγματευτικό πλεονέκτημα στην Αθήνα”

Σε μια εργασία του 2010 για την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, ο Lee C. Buchheit, βετεράνος δικηγόρος για θέματα χρέους της εταιρείας Cleary Gottlieb Steen & Hamilton, υπογραμμίζει χαρακτηριστικά: “Kαμμιά άλλη οφειλέτρια χώρα στη σύγχρονη ιστορία δεν ήταν σε θέση να επηρεάσει σημαντικά το αποτέλεσμα μιας αναδιάρθρωσης του κρατικού χρέους αλλάζοντας κάποιο χαρακτηριστικό του νόμου με τον οποίο ρυθμίζεται η πλειοψηφία των (χρηματοπιστωτικών) εργαλείων”.

Πέραν της προφανούς σημασίας της υπαγωγής του χρέους στο αγγλικό ή ελληνικό δίκαιο, και στα διεθνή ή ελληνικά δικαστήρια, το ζήτημα μπορεί να αποκτήσει πολύ μεγάλη σημασία σε περίπτωση που η Αθήνα “εκδιωχθεί” ή επιλέξει να φύγει από το ευρώ. Όπως σημειώνει ο “Νέστωρ” των ελλήνων συνταγματολόγων καθηγητής Κασιμάτης, ο διαπρεπής καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Κώστας Χρυσόγονος, και ένας πρώην Υπουργός Οικονομίας, που δεν επιθυμεί να αναφερθεί το όνομά του, σε τέτοια περίπτωση η Βουλή είναι αρμόδια να αποφασίσει τις ρυθμίσεις μετατροπής του χρέους σε δραχμές, στην ισοτιμία της ημέρας εισαγωγής του νέου νομίσματος. Το νόμισμα πιθανότατα θα υποτιμηθεί, επιτρέποντας την ήπια αναδιάρθρωση δια του πληθωρισμού του, χωρίς καν διαπραγματεύσεις.

 «Η μόνη επιλογή που μένει ανοιχτή, είναι η εγκατάλειψη του ευρώ και η επιστροφή στην λιρέτα και άλλα εθνικά νομίσματα. Φυσικά, έτσι θα προκληθεί υποχρεωτική μετατροπή των χρεών σε ευρώ, σε χρέη σε εθνικό νόμισμα» επισημαίνει εξάλλου στους χθεσινούς Φαϊνάνσιαλ Τάιμς ο Ντανιέλ Ρουμπινί, αναφερόμενος στην Ιταλία.

Για να το κάνουμε λιανά. Υποθέστε ότι σήμερα έχετε συνάψει μια συμφωνία ενοικίασης με 500 ευρώ. Αν υπάρξει νέο νόμισμα, είτε λόγω αποχωρήσεως της Ελλάδας, είτε λόγω διαλύσεως της ευρωζώνης, τότε θα υπάρξει νομοθετική ρύθμιση που θα καθορίζει τη μετατροπή αυτής της σύμβασης σε δραχμές, γιατί δεν θα γίνονται στη χώρα ανταλλαγές με ευρώ. Το ίδιο θα συμβεί και με τα ομόλογα, εφόσον υπάγονται ακόμα στο ελληνικό δίκαιο. Δεν χρειάζεται καν η Αθήνα να φύγει από το ευρώ για να χρησιμοποιήσει τη δυνατότητα αυτή προς επίτευξη συμφωνίας. Η απειλή φτάνει.

Η έξοδος μιας χώρας από το ευρώ δεν έχει προβλεφθεί και θα συναντήσει περίπλοκες νομικές δυσκολίες, ήδη όμως, εδώ και μήνες, εξετάζεται από το Παρίσι και το Βερολίνο, όπως απεκάλυψε πληθώρα δημοσιευμάτων. Εξετάζονται σχέδια δύο ή πολλών ευρώ, πολύ στενότερης ευρωζώνης, η πιθανότητα διάλυσής της. Μιλώντας στον Κ.τ.Ε., ο σύμβουλος της Παριμπά, μέλος του γαλλικού Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων Ντελπλά, προέβλεψε διάλυση, υποστηρίζοντας ότι δεν υπάρχουν χρήματα να πληρωθούν οι ιταλικές συντάξεις. Ο Φρανσουά Μοράν, πρώην μέλος της διοίκησης της γαλλικής κεντρικής τράπεζας, μας είπε ότι δεν υπάρχουν χρήματα αντιμετώπισης ιταλικής έκρηξης, που την θεωρεί πιθανή πολύ γρήγορα. Σόιμπλε και Λάμμερς είναι, εδώ και δέκα χρόνια, οπαδοί Ευρώπης πολλών ταχυτήτων. Μιλώντας προ ετών στον Κ.τ.Ε., ο δεύτερος μας είπε ότι βλέπει την Ελλάδα σε βαλκανικό πυλώνα. Αυτά  ήταν προβληματισμοί όσο δεν υπήρχε κρίση, τώρα γίνονται σχεδιασμοί. Δεν γνωρίζουμε αν σε έξη, δώδεκα ή σαρανταοκτώ μήνες από σήμερα θα υπάρχει ένα ή δύο ή κανένα ευρώ και ΕΕ.

Πολύ λογικά, Γαλλία και Γερμανία επιδιώκουν να διασφαλίσουν τα συμφέροντα των τραπεζών τους σε κάθε περίπτωση, αλλά και να καταστήσουν δυνατή την αποβολή της Ελλάδας, αν τελικά το επιλέξουν, χωρίς το υπέρογκο κόστος μιας πολύ σημαντικής μείωσης του ελληνικού χρέους. Αντίστροφα, να την κρατήσουν εντός, αν το αποφασίσουν, χωρίς όμως δυνατότητα ουσιαστικής αναδιαπραγμάτευσης του χρέους της και με πρακτικά αποικιακούς όρους. Αυτό ακριβώς τους επιτρέπει η 26.10.2011

Χρέος και 26η Οκτωβρίου

Μέχρι τώρα, στο αγγλικό δίκαιο υπάγονται (κατά τρόπο νομικά αμφισβητήσιμο) μόνο 45 δις εκταμιευθέντα με το πρώτο πακέτο. Αν ψηφισθεί η επόμενη δανειακή και προχωρήσει η αναδιάρθρωση που προβλέφθηκε στις 26.10, όλο το ελληνικό χρέος θα περάσει κατά πάσα πιθανότητα στο αγγλικό δίκαιο. Η δεύτερη δανειακή τελεί υπό σύνταξη, αλλά αυτή είναι η κατεύθυνση, ενώ ήδη η μη εφαρμοσθείσα συμφωνία της 21.7 προέβλεπε υπαγωγή των νέων ομολόγων, που θα εκδοθούν σε ανταλλαγή των παλαιών, στο αγγλικό δίκαιο.

Δεν είναι όμως μόνο αυτός ο λόγος που λύσσαξαν οι Βρυξέλλες να επικυρωθεί άμεσα η δανειακή! Επείγονται και πιέζουν γιατί διαπίστωσαν ότι η πρώτη δανειακή είναι ανυπόστατη κατά το ελληνικό και το διεθνές δίκαιο και θέλουν να την ενσωματώσουν στη δεύτερη και να δέσουν το γάιδαρό τους, εμάς, προτού τιναχτεί ενδεχομένως όλο το οικοδόμημα στον αέρα. Στην πρώτη δανειακή σύμβαση, υπενθυμίζουμε, έχουν  μπει κολοσσιαίας σημασίας όροι, που θίγουν τον πυρήνα της ελληνικής κυριαρχίας, όπως η (πιθανώς αντισυνταγματική) παραίτηση από ασυλία εθνικής κυριαρχίας,  υποθηκεύθηκε το σύνολο της ελληνικής δημόσιας περιουσίας και μελλοντικοί πόροι της και της απαγορεύθηκε εμμέσως να συνάψει δάνεια με άλλους!

Πρωτοφανή στην παγκόσμια ιστορία αυτά, αλλά υπάρχει ένα προβληματάκι. Ο Θεός της Ελλάδας μια φορά μας λυπήθηκε. Η πρώτη σύμβαση εισήχθη στη Βουλή, χωρίς να ψηφιστεί. ‘Oταν εισήχθη στο Συμβούλιο Επικρατείας προσφυγή κατά φύλλων μισθοδοσίας με το επιχείρημα ότι απέρρεαν από το Μνημόνιο, το Συμβούλιο την απέρριψε, εκτιμώντας δικαίωμα της κυβέρνησης τη μισθολογική πολιτική. Παρεπιπτόντως οι Σύμβουλοι συνέπεσαν στο ότι η δανειακή σύμβαση είναι νομικά ανυπόστατη, και κατά το διεθνές δίκαιο, μηδέποτε εισαχθείσα στη Βουλή και μη προσκομισθείσα στο Δικαστήριο. Αυτό που γνωρίζουμε εμείς το έμαθαν στο Βερολίνο. Γι’ αυτό λύσσαξαν να ψηφιστεί αμέσως με 180 ψήφους η δεύτερη δανειακή, ενσωματώνοντας και την πρώτη. Με τις συμβάσεις, οι δανείστριες χώρες και πρώτη η Γερμανία γίνονται δυνάμει ιδιοκτήτες  όλης της τωρινής και μελλούσης (π.χ. ανακάλυψη υδρογονανθράκων) περιουσίας του ελληνικού δημοσίου, δηλαδή κύριοι της χώρας. Μεταξύ των πόρων που θα δημεύσουν πιθανώς οι δανειστές θα είναι οι ελληνικές τράπεζες, τυχόν κρατικοποποιούμενες.

Θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε επί μακρόν, αναφέροντας τέρατα και σημεία που περιέχουν τα κείμενα, όπως την πρόβλεψη εξαίρεσης, με την οποία η ΕΚΤ κερδοσκοπεί επί της Ελλάδος, αποζημιούμενη στην ονομαστική αξία για ομόλογα που αγόρασε κάτω από το μισό στη δευτερογενή αγορά. Δεν έχει γίνει καμιά διαπραγμάτευση. Η “ελληνική κυβέρνηση” ανέθεσε σε δικηγορικά γραφεία του Λονδίνου, ξένες τράπεζες και το διεθνές τραπεζικό λόμπι να βρουν τον καλύτερο τρόπο να μας δέσουν. Tα λεφτά άλλωστε είναι πάρα πολλά…

Κράτος και Χρέος

Οι οπαδοί των συμφωνιών, που επιχειρείται να συναφθούν υπό συνθήκες εκβιασμού, από Βουλή εκλεγείσα σε τελείως διαφορετικές  συνθήκες, και θα δεσμεύσουν για πάντα την Ελλάδα, υποστηρίζουν ότι δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα άλλο στην κατάσταση που βρεθήκαμε, πρέπει να εκχωρήσουμε τα πάντα. Είναι προφανές ότι στην κατάσταση που βρίσκεται η Ελλάδα θα έπρεπε όντως να κάνει πολλές παραχωρήσεις, ενδεχομένως και κυριαρχίας που θα της ζητούσαν, να δεχθεί μεγάλες μειώσεις του βιοτικού επιπέδου, προκειμένου όμως να καταλήξει σε σωτήριο συμβιβασμό. Αλλά εδώ πρόκειται για ευθανασία, ευθανασία μάλιστα της Ελλάδας σε ότι αφορά τους πιστωτές, γιατί εμείς θα πεθάνουμε με φρικτό θάνατο.

Οποιοσδήποτε συμβιβασμός θα ήταν δυνατός αν, και μόνο αν, άφηνε τη χώρα σε οδυνηρή πλην βιώσιμη πορεία, ικανή να θρέφει και να περιθάλπει τον πληθυσμό της και να υπερασπίζεται τα σύνορά της. Τίποτα τέτοιο δεν προτείνεται ούτε με το συγκεκριμένο κούρεμα, ούτε με τη συνέχιση των Μνημονίων και μάλιστα μερικούς μήνες πριν τη μεγαλύτερη κρίση της ΕΕ από την ίδρυσή της και μια παγκόσμια οικονομική κρίση πιθανώς χειρότερη από το 1929. Φυσικά, εν ανάγκη μπορεί κανείς να αρνηθεί όλες τις υπογραφές του. Για να μεταβάλλει όμως ένα δεμένο νομικό καθεστώς εκ των υστέρων, θα χρειαστεί να κάνει αυτά που έκαναν οι Αμερικανοί στον Πόλεμο της Ανεξαρτησίας ή οι Μπολσεβίκοι. Θέλουμε ή μπορούμε κάτι τέτοιο; Δεν είναι καλό και για τους αυτουργούς τέτοιων σχεδίων να σκεφτούν μια στιγμή τι θα συμβεί και στους ίδιους, αν τα κείμενά τους οδηγήσουν στις βιβλικές καταστροφές που εμπεριέχουν ως δυνατότητα;

Konstantakopoulos.blogspot.com

Kόσμος του Επενδυτή, Σάββατο 12 – Κυριακή 13 Νοεμβρίου 2011